Hoofdstuk 3
'Ik vind dat we even een minuut stilte moeten hebben voor Mart', stelde Will voor. De anderen stemden zwijgend toe. Na een minuut zei Dave: 'We moeten niet meer in groepjes van twee blijven. Danny gaat met ons mee en Jack met jullie.' Jack liep naar Will en Luke en Danny naar Dave en Josh. De twee groepen gingen allebei hun eigen weg. 'Wat moeten we nu doen?' vroeg Josh aan Dave. 'We moeten goed opletten. De strijd is nu echt begonnen', antwoordde Dave. Donkere wolken trokken samen boven het pretpark. Een minuut later barstte het onweer los. De drie agenten hielden de bliksemschichten goed in de gaten om te kijken of er eentje de grond raakte. 'Zo gaat het niet lukken', zei Danny. Dave en Josh keken hem niet begrijpend aan. 'Als we allemaal naar boven gaan kijken en Herobrine is in aantocht, kunnen we elkaar niet waarschuwen,' legde Danny uit. 'Als Dave nou de bliksemschichten in de gaten houdt, letten ik en Josh op een zwarte rookpluim. Dave en Josh stemden toe met het plan, en nu keek alleen Dave nog af en toe naar boven. 'Daar!' riep hij ineens. Hij had een bliksemschicht de grond zien raken. Ze renden er naartoe. Ineens werden ze opgeroepen door Will. 'Wij hebben de shard!' zei hij enthousiast. 'Goed zo!' riep Dave. 'Jullie moeten degene die hem heeft goed beschermen! Ik wed dat Herobrine niet wil dat we hem naar de tafel brengen.' 'Oké', zei Will en hing op. Dave liep door, maar botste tegen Danny en Josh op. Streng wilde hij iets zeggen, maar zag toen waarom ze stil stonden. Voor hen lag Mart. Hij lag op zijn rug en staarde wezenloos voor zich uit. Dave, Josh en Danny knielden bij hem neer. 'Ik wil weten wat voor wapen Herobrine gebruikt', zei Dave, die ook veel van wapens af wist. Hij onderzocht Mart. Jack had verteld dat Mart de rookpluim nog had gezien voordat hij stierf. Hij moest dus aan de voorkant zijn geraakt. 'Hier', zei Danny en wees een grote, diepe snee aan, vlak onder Marts hart. Dave herkende die snee meteen. 'Herobrine gebruikt een strijdbijl', zei hij. Hij herkende sneeën wel, en vooral sneeën die waren gemaakt door hetzelfde soort wapen dat hij had. 'Dave. Hoor je mij?' zei Will door de walkietalkie. 'Ja', antwoordde Dave. 'De eerste shard ligt op de tafel', zei Will. 'Goed gedaan,' zei Dave. 'Wij hebben iets ontdekt.' 'Wat dan?' vroeg Will. 'Zo belangrijk is het nou ook weer niet, maar het heeft te maken met Herobrine, en dat is altijd wel nuttig. Herobrine gebruikt een strijdbijl. Dat hebben we gezien aan de snee onder Marts hart', zei Dave. 'Oké', zei Will en hing op. Dave, Danny en Josh stonden op, want ze hadden de hele tijd geknield naast Mart gezeten. Dave stopte zijn walkietalkie in zijn riem en pakte zijn strijdbijl weer. Ze liepen door, en kwamen bij een verlaten achtbaan. Dave liep achterop. Josh en Danny daarvoor. 'Wacht even', zei Dave, want hij had een bord gezien met iets erop. Danny en Josh draaiden zich om en keken naar Dave, die het stof van het bord afveegde en de letters las. Er stond op: 'GA WEG UIT THE FAIRGROUND!' 'Dave! Kijk uit!' schreeuwden Danny en Josh ineens tegelijk. Dave kon al raden wie er achter hem stond. Vliegensvlug draaide hij zich om en kon nog maar net de strijdbijl van Herobrine pareren met zijn eigen strijdbijl. Dit was een hopeloos tweegevecht voor Dave. Herobrine was onzichtbaar, en Dave moest maar op zijn gevoel vechten. Dave zag niet de strijdbijl van Herobrine weer op zich af schieten. De strijdbijl raakte hem in zijn zij. Hij schreeuwde het uit van de pijn. Het gevecht was nu hopeloos. Hij was gewond aan zijn zij en kon Herobrine niet zien. Toen zoefde er ineens een pijl langs Dave 's oor. Die was blijkbaar raak, want Dave hoorde een onmenselijk geschreeuw van pijn. Dave wist dat Herobrine nog leefde, en moest zich snel uit de voeten maken. Zijn strijdbijl had hij laten vallen toen hij geraakt werd in zijn zij, en het was te riskant om hem te gaan pakken. Snel rende Dave naar Josh en Danny. Josh hield zijn boog gespannen, en Danny had wat giftige toverdrankjes in de aanslag om naar Herobrine te gooien. Het enige wat Dave nu nog kon doen was hulp halen. Hij haalde zijn walkietalkie uit zijn riem. Zijn handen zaten onder het bloed van zijn zij, maar dat kon hem even niets schelen. Snel riep hij Will op. 'Wat is er?' vroeg Will. 'Help!' schreeuwde Dave zo hard hij kon in de walkietalkie.
En Hoofdstuk 3 is geplaatst. Ik moet wel even mededelen dat ik dit verhaal een jaar geleden heb geschreven (ik vond het ineens tussen al mijn documenten). Tegenwoordig kan ik al wel wat beter schrijven :). Voel je vrij om reacties te plaatsen en mij te vertellen hoe ik mijn verhalen kan verbeteren.
Writer's Note: Dit verhaal is gebaseerd op de minigame van The Hive MC: The Herobrine. Ik heb alleen de personen zelf verzonnen (behalve Herobrine zelf). The Fairground is een map in het spel, dus die is ook eigendom van The Hive.
Zoals je misschien wel gemerkt heb, hou ik van korte hoofdstukken en Engelse namen. Ik vind het namelijk niet fijn om een hoofdstuk van 22 pagina's te lezen of te schrijven.
Bedankt voor het lezen!