Hè, hè, eindelijk weer een update voor dit verhaal. Dit vond ik echt een helemaal té geweldig hoofdstuk! Nu komen jullie eindelijk achter de 'zin' van dit verhaal en daarbij was het gewoon vet om te schrijven…
CeliaLauna: Nou, als je het vorig hoofdstuk niet snapt dan zal het deze keer niet veel beter gaan… Ik hoop van wel maar als je het toch niet snapt gewoon vragen, dan zal ik kijken of ik ut kan uitleggen
The Writing Quill: Daar kom je deze keer dan achter… En volgens mij heeft het deze keer zelfs langer geduurt dan de vorige keer :S
Naja, ik zal jullie niet langer wachtend houden, veel plezier met lezen.
x Anne

Elementals

Bij professor Anderling's kantoor aangekomen klopte Aure op de deur, een strenge stem zei: "Binnen."

Lily hield de deur voor me open en Lynn hield me vast terwijl ik naar binnen strompelde. Anderling stond geschrokken op: "Wat is er gebeurt?" Snel liep ze om haar bureau heen en schoof een stoel bij waar ik in ging zitten.

Terwijl Lily de deur achter ons sloot gingen Lynn en Aure naast me zitten, toen Lily ook zat schraapte ik al mijn moed bij elkaar en sprak met een trillende stem: "Hallo… professor, ik ben Hermelien Griffel." Ik had bijna gezegd: ik kom uit de toekomst, maar toen realiseerde ik me hoe raar dat zou klinken.

Maar alleen mijn naam leek al genoeg te zijn, professor Anderling werd lijkwit en ging snel achter haar bureau zitten, haar hoofd achterover en haar handen voor haar gezicht.

Na een tijdje doodstil te hebben gezeten kwam ze weer overeind en fluisterde: "Dus het is waar, je bent inderdaad gekomen… Van waar? Als ik vragen mag."

Zachtjes zei ik: "Van hier, zo'n twintig jaar verder."

Even leek het of ze flauw zou gaan vallen. Toen leek ze haarzelf bij elkaar te rapen en stond op: "Oké, dan moeten we meteen beginnen."

Ik keek met opgetrokken wenkbrauwen naar Aure, Lily en Lynn die al net zo verbaast terugkeken. Aure vroeg: "Beginnen waaraan?"

Ze keek me met opengesperde ogen aan: "Je weet het niet?" Toen keek ze naar de meiden: "En jullie ook niet?"

Lynn haalde haar schouders op: "Wat weten we niet, professor?"

Met een zucht liet Anderling zich terug in haar stoel vallen: "Dit is slecht… Albus ook met zijn afschuwelijke timing, waarom nu?"

Ineens herinnerde ik me waarom we híer zaten: "Professor?" vroeg ik. "Hoe kan het dat professor Perkamentus dood is, als hij in… -nouja- mijn tijd nog leeft."

Ze keek ons serieus aan door haar rechthoekige brilletje, toen pakte ze haar toverstok en wees naar de deur die in het slot sprong. Met een hand gebaarde ze ons dichterbij te komen en we schoven onze stoelen zo dichtbij dat we met onze knieën tegen haar bureau aan zaten.

Professor Anderling leunde voorover over haar bureau en zei met een zachte, dwingende stem: "Jullie moeten beloven dit aan geen mens door te vertellen." We knikten alle vier een voor een, toen ging ze verder: "Het gerucht wat verspreid is over professor Perkamentus' dood is juist dat: Een gerucht. Wij, van de orde van de feniks waren genoodzaakt dit gerucht te verspreiden omdat anders zijn leven wel in gevaar zou worden gebracht. Op dit moment is hij ontvoerd, het gebeurde allemaal zo snel… we waren te laat om hem te helpen."

Lynn deed haar mond open om iets te zeggen maar professor Anderling hield haar hand op en ze deed haar mond weer dicht: "Een paar dagen geleden kregen we een bericht, we konden er geen eind aan vastknopen. Maar toen herinnerden we ons een paar weken geleden: Sybillia Zwamdrift uit Ravenklauw, kreeg een toeva- -hum- visioen. Ze deed ontzettend overdreven en uiteindelijk bleek dat ze daadwerkelijk de waarheid had gezien: Ze vertelde dat er een vreemdeling uit de toekomst zou komen om de Elementals te voltooien. Alleen dan zouden we de feniks kunnen helpen. Wij dachten in heb begin dat ze het over de orde had. Maar toen verdween professor Perkamentus en realiseerden we ons dat hij en niet de orde bedoelt werd. Het bericht bleek van professor Perkamentus te komen en bestond uit vijf woorden: Evers Thésis Kiana Griffel VWLA. We kwamen er al snel achter dat de eerste drie namen van jullie waren." Professor Anderling knikte naar Lily, Aure en Lynn die haar met open mond aan zaten te staren.

"Maar de vierde naam konden we niet vinden. Hier kwam de voorspelling van Sybillia van pas, en nu ben jij hier." Ze knikte ook naar mij voor ze verder ging. "Het vijfde woord heeft met de Elementals te maken, denken we. Ons vermoeden is dat VWLA voor de elementen staan die jullie beheersen: De eerste naam, die van u, juffrouw Evers hoort bij de eerste letter: de v van Vuur. Juffrouw Thésis heeft Water, juffrouw Kiana heeft Lucht. En dat laat Aarde voor u over, juffrouw Griffel."

Toen iedereen van de schok was bekomen stak Lynn aarzelend haar hand op: "Euhm… professor, wat IS een Elemental?"

"Een Elemental is een speciaal soort toveraar of heks die behalve toverkrachten ook nog een element beheerst." Legde ik uit. "De oudste documentatie van Elementals loopt terug naar de Grieken, daar werd de kracht voor het eerst bij de mensen gelegd. De Griekse god Zeus besloot dat goden te ver van de natuur afstonden om hem te beheersen, dus gaf hij deze kracht aan vier stervelingen die voor hun element moesten zorgen en moesten voorkomen dat de wereld uit balans raakte. Sindsdien is er in elke generatie een groep Elementals opgestaan om de wereld in balans te houden." Sloot ik nerveus af, spelend met de donkere ring die nog steeds om mijn vinger zat.

Met een diepe teug lucht realiseerde ik me plotseling iets, in het boek, het boek waar deze ring uit was gekomen had gestaan: 'Wat je kunt leren van anderen' door de maraurders… de maraurders, dat was hoe Lily het groepje bij de haard had genoemd. Misschien waren hun het geweest die…

"Uitmuntend juffrouw Griffel, ik kan me voorstellen dat u een uitstekende leerling bent."

Ik werd ruw uit mijn gedachtestroom gehaald door dit compliment maar knikte: "Ik heb uitmuntend in bijna al mijn vakken."

Lynn stootte Lily aan die naast haar zit: "Klinkt alsof je je soulmate hebt gevonden."

Lily wierp haar een boze blik toe en grijnsde naar me: "Ze is gewoon jaloers."

Lynn rolde met haar ogen: "SOMMIGE mensen hebben betere dingen te doen op hun vrije zaterdag dan leren."

Professor Anderling kuchte: "Even terug naar het onderwerp graag." We knikten en keken toe hoe professor Anderling een ketting uit haar bovenste bureaula haalde. Ik kneep mijn ogen samen en zag dat op het donkerijzeren amulet kleine wolkjes op de voorkant stonden, en achterop ,als ik het goed had gelezen, stond 'AER'.

Ze hield het Amulet voor Aure die er met grote ogen naar staarde: "Toe maar, als het goed is is deze van jou."

Langzaam reikte ze haar hand uit naar de ketting, op het moment dat ze deze met haar vingertoppen aanraakte gloeide hij lichtblauw. De gloed verspreidde zich over Aure's vingers tot haar hele lichaam gloeide, we moesten ons gezicht afwenden omdat de gloed te sterk was.

Toen het licht verdween keken we allemaal naar Aure die met het amulet in haar handen, ogen zo groot als schoteltjes naar zichzelf staarde, wij deden exact hetzelfde.

Waar net nog een witblond, grijsogig vijftienjarig meisje had gestaan stond nu een vrouw van minstens twintig, haar haren die nu tot haar dijbenen hingen waren spierwit met een lichte blauwe gloed eroverheen en het leek net of ze wapperden hoewel er geen wind was in het kantoor. Haar grijze ogen waren iets blauwer geworden zodat ze een zachtblauwe kleur hadden. En had ze net nog haar griffoendor schooluniform aan, nu droeg ze een lichtblauwe, wijde jurk tot op de grond die los om haar lichaam hing en ook leek te wapperen.

Zelfs Anderling leek sprakeloos, de eerste die wat zei was Aure zelf: "Holy SHIT! Mijn ouders vermoorden me!"

Uh-oh, wat the f#ck was dat?? :P dat merk je dan de volgende keer wel hè ;D Wel reviewen hoor