4. Brulbrieven met rust.
De brief begon gevaarlijk te roken en schoot toen open. 'Lizzie Carintha Evelinne Louise Maria Sarah Lupos!' gilde de brief. Lizzie huiverde even bij het horen van haar volledige naam, maar leek daarna alles onder controle te hebben. 'Hoe haal je het in je hoofd?Zomaar in het holst van de nacht wegvliegen, zonder zelf maar een briefje!'
'Pap wist het wel,' zei Lizzie er tussendoor.
'Je had wel dood kunnen zijn, je had kunnen verhongeren!'
'Pap had eten meegegeven…'
'Ik was doodongerust!'
'Dóódongerust zal het wel niet geweest zijn, anders had je niet zo kunnen gillen.'
'Je hebt geen idee wat er had kunnen gebeuren, zeker in deze tijden!'
'Ik ben enkel wat vogels tegengekomen. En ik denk niet dat die onder invloed van Voldemort zijn.'
'Reken er maar niet op dat je nog bij mij kan aankloppen voor enige hulp!'
'Alsof ik dat zou willen.'
'En ik meen het!'
'Weet ik; ik ook.'
'En als je ooit een probleem hebt, als die verachtelijke jongen je in de steek laat of zwanger maakt, zal ik er niet voor je zijn!'
'Je valt in herhaling, dat zei je gisteren ook al.'
'En ik hoop dat je geluisterd hebt, want ik meen het!'
'Ik heb geluisterd, en jij?'
'En ik wil je nooit, maar dan ook nooit meer op mijn stoep zien, jij klein, achterlijk, ongehoorzaam, misselijkmakend onderkruipsel!'
'Oh, en wat zijn we weer aardig. Daarnet vond je het nog hóógstnodig om mijn volledige naam te gebruiken, en nu gaan we voor bijnaampjes. Niet bepaald netjes, vind je niet?'
Er kwam geen antwoord meer. De Brulbrief was in vlammen opgegaan en er restte enkel nog een hoopje as.
'Oh, en nu komt er geen antwoord meer. Dat is niet wat jij mij geleerd hebt, over een slecht opvoeding gesproken.'
Lizzie, die vol verachting naar het hoopje as keek, stond op en haalde een plastic zakje uit één van de lades. Ze schoof het as erin en legde een knoop in het zakje. Daarna liep ze naar de vuilbak en trapte op de pedaal.
'Dag mam,' zei Lizzie koeltjes, 'Ik zal je missen.' Ze liet het zakje in de vuilbak vallen en spuugde er nog eens op voor ze het deksel liet vallen.
Lizzie gin terug zitten en zuchtte diep. 'Oke, dat laatste was er misschien verschrikkelijk hard over, maar het lucht wel op.'
'Dat geloof ik graag,' zei Sirius, die met grote ogen had toegekeken.
Ook Remus was onder de indruk. 'Hoe denk je dat tante hierop reageren als ze dat zag?' vroeg hij.
'Mam kenende? Kwaad, of toch, dat hoop ik,' zei Lizzie, inderdaad hoopvol.
'Nou, hoop word zegen, zou ik zo zeggen,' zei een stem vanuit de deuropening. Lizzie, Sirius en Remus draaiden zich met een ruk om.
Lizzie zag de man die in de deuropening stond. 'Oh, hoi pap,' zei ze, en ze ging verder eten. Door die brulbrief had ze haar stuk pizza nog niet op.
'Dag nonkel,' zei Remus kalm, en ook hij ging verder met zijn stuk pizza te eten.
'D- dag me-meneer Lupos,' zei Sirius stotterend, nogal zenuwachtig..
Pap lachte en kwam naar binnen. Hij keek in het rond. 'Wel gezellig hier. Ik begrijp waarom Lizzie persé naar hier wou komen' Pap blikte naar Lizzie. 'Of dat de anderen wouden dat Lizzie kwam,' voegde hij er aan toe.
Lizzie bekeek zichzelf. Ze had een kort shortje aan en een strak T-shirt dat twee vingers boven haar navel uitkwam. Ze had dat T-shirt aangedaan als pyjama omdat ze de oversized T-shirts niet meer in haar hutkoffer had gekregen. Haar haar zat warrig en vol knopen, maar ze was dan ook nog geen halfuur wakker.
Lizzie zag dat Remus ook slechts een boxershort droeg, en Sirius, die was wel aangekleed, maar hij zag er zelf wat verfomfaaid uit. Lizzie haalde verveeld haar schouders op en nam nog een stuk pizza.
'Niet beter gewend,' begreep pap.
'Niet echt nee,' zei Remus. Lizzie en Sirius knikten.
'Stond mam daar ook?' vroeg Lizzie.
'Ja,' antwoordde haar vader, niet bijster enthousiast.
'Dus ze heeft alles gehoord wat ik gezegd heb?' vroeg Lizzie hoopvol.
'Ja,' antwoordde pap nors, 'en ze heeft ook alles gezien,' zei hij met een knik naar de vuilbak. 'Ze was niet bepaald blij.'
'Tja,' zei Lizzie, op een kan-me-toch-niets-schelen toontje. 'Waarom was mam eigenlijk naar hier gekomen? Om mij nog meer uit te kafferen?' Lizzie trok spottend een wenkbrauw op.
'Euhm, eerlijk? Ik denk van wel,' Hij negeerde Lizzies zie-je-wel blik. 'Ik stap maar weer eens op, geloof ik.'
'Doe tante de groeten,' zei Remus.
'Ja, van hem, niet van mij,' bitste Lizzie.
Pap rolde met zijn ogen. 'Vergeet niet dat ze het allemaal goed bedoeld, Liz. Dag allemaal!'
'Dag!' zeiden ze alle drie in koor, en meneer Lupos liep naar de woonkamer om het haardvuur te gebruiken.
Ik weet dat het nogal kort was, maar ik zal snel nog een hoofdstuk sturen.
Voor de rest is commentaar altijd welkom. En tips ook, want ik zit namelijk een beetje inspiratieloos.
