Hoofdstuk 4 De Voorbereiding en het misverstand.

Rond elf uur die avond gingen ze weer naar het Prosper landgoed. Ron en Hermelien gingen ook mee. Dat deden ze bijna altijd die hadden van het tuinhuisje, hun tweede huis gemaakt.

"Wie heeft er gewonnen", vroegen Lilly en James van uit hun schilderij. "Ik heb geen idee of de snaai is gevangen, maar ik weet dat we 70 punten voor stonden toen we het duisteren teken zagen" vertelde Ginny. De schrik was van het gezicht van Lilly af te lezen. "Het duistere teken is hij terug dat kan toch niet", riepen de beide portretten luid. Terwijl Harry neer ploften in de bibliotheek waar hun portretten hingen. Dacht hij even na en gaf bedenkelijk antwoord. "Nee ma, nee pa, hij is niet terug we denken dat het dooddoeners zijn geweest die we nog niet gepakt hebben.
Deze dooddoeners vinden het leuk om zijn dood op deze manier te herdenken. Zelf denk ik dat het voorlopig hier wel bij blijft. En anders staan we klaar voor ze". De vier vrienden knikten instemmend van ja. Er zal niets zijn, dat ze met zijn vieren niet aan konden.

"Oja Ginny ik heb nog een klein goud cadeautje voor jou" vertelde Harry. "Harry ik wil niet dat je steeds geld uitgeeft aan mij en ik heb al sieraden genoeg dat weet je". Op het moment dat Harry het gouden balletje los liet vouwde het zijn vleugeltjes uit. "Dat is de gouden snaai, heb je die naar onze 70 punten gevangen". Vroeg Ginny met een vertwijfelende blik in haar ogen. "Ja, die heb ik gevangen toen we met zijn allen op het teken afgingen". Hermelien die verschrikt op keek en riep. "Maar als dat zo is dan hebben we dit jaar twee kampioenen. Jullie staan allebei gelijk in punten". En dat was ook zo. Het kampioenschap werd een gedeelde eerste plaats voor de Holyhead harpies, en de pullover United. Nog een klein uurtje waren ze aan het na praten over de wedstrijd van die dag en de aankomende bruiloft.
Ginny en Hermelien zouden die met zijn tweeën gaan regelen. Harry en Ron mochten alleen maar helpen als de vrouwen er om vroegen. En daar zouden ze de volgende ochtend mee beginnen.

De dag begon rustig. In de ochtend profeet stond dat beide teams kampioen waren geworden. De commissie van de Zwerkbalcompetitie moest nog wel kijken of het niet overgespeeld moest worden.
Het duistere teken had weer voor veel speculaties en angst gezorgd. Dus wat er om tien uur bekend was gemaakt, was wat de meeste al dachten.

Ginny en Hermelien waren ondertussen de hele dag op de wegisweg geweest. Rond het avond eten gingen ze met zijn allen naar het nest. Op het ouderlijk huis van Ron en Ginny was iedere zondag familiedag. Maar door de gebeurtenissen van die dag ervoor hadden ze die naar deze dag verzet.
Iedereen was er Teddy de peetzoon van Harry en Teddy's oma Adromeda Tops was er ook. Bij het eten vroeg Molly aan Arthur om te vertellen wat er die dag bekend was gemaakt. Arthur knikte en maakte zijn mond leeg.
"Nou het was wel te verwachten. Professor stronk had een papier op de deur gedaan dat ze dit jaar op Zweinstein zou blijven, en dat de buren alleen haar even platen water moesten geven.
We denken dus dat een aantal dooddoeners dit hebben gelezen en de kans hebben gepakt om weer wat angst onder de mensen te brengen. Dus nu word het even op onze hoeden zijn en afwachten of er nog iets gebeurd. Maar we hopen van niet.

Natuurlijk is de ochtend profeet weer gevuld met leugens, en verzinsels aan het rond vertellen. Maar daar mag onze Hermelien en Loena een mooi verslag voor gaan maken. Met dat verslag hopen we dat het de gemoederen zal kunnen zussen".

Iedereen was tevreden met die uitleg en Molly ging gauw over op het onderwerp trouwen. Alle mannen werden van de tafel weggestuurd en de dames bleven giechelend achter. Ron en Harry hadden begrepen dat ze niets mochten weten tot de bewuste dag. Het was nog zo'n drie weken voor dat ze elkaar het ja woord mochten geven.
Vrijdag middag om twaalf uur stond Adromeda voor de deur van Harry en Ginny. "Oke Harry, hier heb je Teddy voor het weekend en verzorg hem goed He", was haar vraag.
Met een niet begrijpende blik keek Harry naar Ginny maar toen wist hij het weer. Ginny had hem verteld dat ze met de vrouwen naar Parijs ging. Daar zou ze inkopen doen voor de bruiloft. En de mannen zouden bij Harry blijven. Met een intense kus nam Harry afscheid ven Ginny. Op dat moment kwam Ron aan gelopen met een bedruk gezicht. Hij was blijkbaar ook vergeten dat Hermelien het hele weekend weg zou zijn. Maar ja zogezegd zo gedaan. Hermelien die rustig op Harry af liep gaf hem een rol perkament. Dit zijn de dingen die jullie klaar moeten hebben voor het trouwen. Ze gaf Harry een kus op zijn wang en de vrouwen waren weg.

De dames waren nog maar net weg toen Arthur en Bill voor de deur stonden. Ze wilde wel helpen met alles gereed maken voor de bruiloft. Charlie, George en Percy dachten er ook zo over en kwamen ook maar helpen. Harry bekeek de lijst eens goed. Hoe moest hij dit allemaal regelen. Arthur had mee gekeken over zijn schouder en zei dat het zo gepiept was. Harry riep Titania en vroeg of zei voor teddy wouw zorgen. De huiself wilde niets liever, ze had een zwak voor Teddy.

Normaal mochten huiselfen zich niet zo binden aan tovenaars kinderen, maar Harry vond het geweldig als ze dat deden. Nu Was het de beurt aan de lijst van Hermelien. Eerst moesten ze een tent op zetten voor driehonderd man. Dat was een werkje voor Arthur en Bill. Ze moesten ook een podium bouwen, dat werd gedaan door Charlie en Percy. Verder moesten voor driehonderd man stoelen en tafels toveren.
Gelukkig waren ze goed geworden in transfiguratie. Harry, Ron en George gingen naar het houd schuurtje. Eerst gingen ze dertig groten blokken houd om toveren tot Tafels. Dit deden Harry en George. Ron zorgde er voor dat ze naar de tent werden gebracht. Daarna makten ze van driehonderd blokken driehonderd stoelen. Ook die werden door Ron naar de tent gebracht. Toen alles in de tent was werd het door iedereen op zijn plek gezet. Nu moesten ze alleen nog het servies toveren. Daar voor had Harry vier kisten met Kiezelsteentjes. Van al die steentjes werd het hele servies getoverd. Met een anti viezigheidspreuk kon niets meer vuil worden ook. Hoe wel de mannen voor de rest niets anders deden dan praten, loltrappen en zwerkballen, Oude klare jonge borrel drinken. Was het bij de vrouwen toch even anders.

De vrouwen gingen eerst naar een oud Frans tovenaars cafeetje. Het cafeetje waar Ginny al was geweest met Andromeda, in haar eerste tripje naar Frankrijk. S' avonds lekker Frans eten en naar bed want de zaterdag was voor shoppen.

Terwijl de mannen nog hun roes uitprobeerde te slapen waren de vrouwen al vroeg op. Knijster en Trijntje hadden voor een stevig Engels en Frans ontbijt gezorgd, zodat de vrouwen er de hele dag tegen aan konden gaan. Trijntje had Ginny nog even apart genomen, en gezegd dat ze Trijntje mocht roepen, als er tassen naar huis moesten worden gebracht. Want dan kwam Trijntje ze wel even ophalen. En dan konden de vrouwen verder met shoppen. Een aanbod wat Ginny en de andere vrouwen maar al te graag aannamen.

Bij de Franse tovenaars bank had Harry iets neergelegd voor de vrouwen. Dit had hij via Goudgrijp overgemaakt. Met behulp van fleur kregen ze zes zakjes met opschriften. Voor iedereen een zakje en voor Ginny twee zakjes. In ieder zakje zat honderd galjoenen en een briefje met daar op. "Voor iedereen een gezellig weekend en veel plezier toegewenst". Maar in het ene zakje van Ginny zat driehonderd Galjoen voor een gezellig weekend. En wat in het andere zakje zat was voor haar en Hermelien, er zat duizend galjoen in en ook een klein briefje. "Ginny dit is voor de bruiloft en jullie jurken. Kijk maar wat je nodig hebt, en als het niet genoeg is steur Kleef dan maar. Dan zorg ik dat ik wat meer over maak via goudgrijp". De vrouwen keken Ginny aan met een blik van, hij is gek dat hij dat doet. Terwijl Ginny haar schouder optrok zei ze,
"hij is zo blij dat jullie familie zijn en we kunnen het makkelijk missen.
(Harry was misschien wel de rijkste tovenaar van Engeland). Hij heeft het deze keer wel eerst met mij besproken". Nou toen was het goed, en de vrouwen bedankte Ginny en ze moesten onthouden dat ze Harry ook moesten bedanken.

"Hermelien keek schuin naar Ginny. "Ginny duizend galjoenen voor jullie bruiloft dat kunnen Ron en ik niet betalen hoor. "Misschien moeten we maar een aparte bruiloft houden" zei ze verontschuldigend. "Betalen ben je gek Hermelien we vieren ons bruiloft samen, dit is voor ons allebei, wij betalen die van jullie ook". Hermelien 's ogen werden groot en ineens ook erg waterig. Huilend vloog ze om de nek van Ginny. Met gigantisch veel bedankjes bedankte ze Ginny en ze gingen weer samen alles regelen.

Het moest wel een grote dag worden. "Oja dames dit geld heeft wel een voorwaarde, we moeten iets voor Teddy meenemen anders wil Harry alles terug" De vrouwen keken even naar Ginny. "Dat waren zijn woorden". Vertelde Ginny wat weer een kus van Andromeda opleverde: "Dat is echt Harry" zei ze nog, "die word nog eens een hele goede vader".

De rest van de dag was het de ene winkel in, en de andere winkel uit. Er was van alles gekocht en bekeken, Trijntje moest om het uur wel de tassen komen ophalen zodat de vrouwen weer verder konden gaan met shoppen.
Tegen vijf uur waren ze bijna klaar. Ginny had nog een winkel waar ze een afspraak had. "Voor dat we naar binnen gaan dames" zei ze op een strenge toon net als die van professor Anderling. "Voordat we naar binnen gaan is er een ding dat jullie moeten weten. Hier is het cadeau voor Harry. Het is een nieuwe toverspreuk en ik weet niet of het gelukt is. Wat ik wel weet is dat jullie niets mogen zeggen. Hier binnen niet en zeker niet tegen Harry".

Toen de dames naar binnen gingen zagen ze zeven schilderijen vijf kleintjes en twee hele grote. Geen een van de dames durfde iets te zeggen en liepen sprakeloos naar buiten. Andromeda werd nog vast gehouden door Ginny.
"Die twee kleintjes op het einde zijn van jou". Fluisterde Ginny tegen Adromeda. Andromeda liep huilend naar buiten. Ginny bekeek alles eens goed luisterde aandachtig en gaf alles haar oprechte goedkeuring.

Buitengekomen stond Andromeda nog steeds te huilen. Toen ze Ginny zag vloog ze haar om de nek en bleef maar huilen. "Andromeda" zei Ginny "als ik dit niet zou doen dan zou ik pas echt ruzie hebben met Harry". Dit is het cadeautje voor Teddy en een beetje voor jou".

Het was al erg laat en de vrouwen gingen op huis aan. Binnen in het huis was er een enorme berg met tassen. Het was gewoon teveel om te zien. Hebben we dat allemaal gekocht riepen ze in koor. Na een heerlijke uitgebreide maaltijd van Knijster en Trijntje. Was het de hoogste tijd om hun tassen nog eens goed te bekijken, en wat ze nou eigenlijk allemaal hadden gekocht.
Het was zoveel dat ze tot bijna twaalf uur alles alweer aan het uitpakken waren. Andromeda en Fleur gingen naar bed. Ginny en Molly bleven samen met Hermelien zitten. Hermelien die al begonnen was aan de lijst voor de bruiloft. Hier stond alles in wat ze hadden, en wat ze nog nodig hebben.

"Wie gaat ons trouwen" vroeg Hermelien. Romeo zou dat kunnen doen vertelde Molly hij is minister van toverkunst. Ginny keek bedenkelijk en schreef een naam op. De beide dames keken er naar en knikte heftig. "Als dat mogelijk is en als het wettelijk kan. Dan zou dat een verassing zijn voor Harry" vertelde Hermelien. "Dat wordt een verassing voor Harry en Ron, voor iedereen iegelijk". Zei Ginny op een fluistertoon.
Molly zei dat ze dat met Romeo zou proberen te regelen. "Wie nemen we als band" Vroeg Ginny "Wat dacht je van de witte wieffen". Die zijn Harry nog iets verschuldigd, na dat dreuzel opstootje". Vertelde Hermelien En daar was Ginny het helemaal mee eens.
"Nou mam, aan jou de eer wat gaan we die dag eten. We hebben ontbijt, lunch. Oja ook nog hapjes voor de rest van die avond".
"Dat ga ik met de huiselfen regelen als jij ze een week van tevoren bij elkaar brengt. Dan kan ik na die week de hele dag met jullie mee beleven" was het antwoord van Molly daar op. "Wat gaan we morgen nog doen dames." vroeg Molly. "Morgen gaan we naar onze trouwjurken op zoek". Vertelde de vrouwen. Op dat moment moesten ze meteen naar bed wand het werd een drukke dag morgen.

Zondag was de laatste dag dat de vrouwen in Frankrijk waren. Ze hadden nog de laatste dingetjes gehaald en toen was het op jacht naar de trouwjurken. Ginny nam zichzelf voor om nog even met Treintje te praten over iets heel speciaals. Trijntje had haar gezegd dat, dat eigenlijk niet mocht. Toch om dat Harry en zij zulke goede en eerlijke meesters waren. Zou ze het misschien wel bij de andere huiselfen voor elkaar kunnen krijgen. Terwijl de vrouwen over de Franse wegisweg liepen keken ze hun ogen uit naar alles wat mooi was. Maar trouwjurken konden ze nergens vinden. Dus stelde fleur voor om in dreuzel Parijs te gaan kijken, daar had zij haar jurk ook gevonden. Naar bijna vier uur zoeken kreeg Fleur gelijk. Ginny en Hermelien hadden hun jurk gevonden. Knijster en Trijntje hadden een afscheid maaltijd voor hen geregeld. Het heerlijke eten was een genot voor de dames. Rond een uur of acht vroeg Ginny of Trijntje en Knijster hun spullen naar huis wilden brengen, en dan konden de vrouwen zich ook naar het Prosper landgoed begaven.

Daar aangekomen werd Harry door iedere dame geknuffeld en gekust. Andromeda gaf hem huilend een kus en een knuffel. Als laatste was Ginny aan de beurt. Ze kuste haar Harry vol met passie. En keek hem diep in de ogen. "Het cadeautje voor teddy krijgt hij naar onze bruiloft eerder niet". Zei Ginny gauw voor ze Harry nog een kus vol met passie gaf. Hermelien liet Ron ondertussen ook los, zodat ze nu de verhalen konden gaan vertellen.
De vrouwen vertelde alles in geuren en kleuren over de wegisweg in Frankrijk en over de restaurantjes. Alles kwam aan bot en de heren konden alleen maar luisteren ze kregen er toch geen woord tussen.
Na dat de verhalen klaar waren, greep Harry gauw de kans om even wat te drinken te laten halen door Puck en Titania. Dat was maar goed ook want toen de huiselfen het drinken hadden neer gezet kwamen de tassen op tafel. Iedereen moest alles wat ze gekocht hadden ook nog laten zien. Ginny pakte een klein pakje en bracht hem naar boven "He" riep Harry haar nog na "wat zit er in dat pakje". "Dat zie je straks wel" zei Ginny met een knipoog en een duivels lachje.

Het was vroeg in de ochtend toen Molly en Arthur naar het nest gingen. Hermelien en Ron trokken zich weer terug in het tuinhuisje. Het was zo vroeg geworden dat Harry en Ginny niet eens meer de puf hadden om het pakje te bekijken. Ginny sliep al voor dat ze het bed was ingestapt. Laat in de middag werd Ginny wakker, Harry was al opgestaan. In de woonkamer was hij niet en ook in de keuken was hij niet. Er lag wel een briefje op het aanrecht.

'Lieve Ginny ik hoop dat je lekker geslapen hebt, Ron en ik zijn onze trouwgewaden gaan kopen. Molly is met ons meegegaan ze weet welke kleuren we wel of niet kunnen nemen voor als we bij jullie staan. Hou van jou veel kusjes Harry". Ron en Harry hadden hun gewaden gehaald bij een beroemde gewaden maker.

Terwijl Harry en Ron door de wegisweg liepen samen met Molly en Arthur, vertelde Arthur hun wat een tovenaars huwelijk inhield. Op het moment dat ze ja zouden zeggen zou hun liefde gebonden worden voor altijd. Het zou in houden dat ze elkaar begrepen als ze elkaar alleen al in de ogen keken. Maar ze zouden elkaar ook voelen. Als er bijvoorbeeld iets met een van de twee zou gebeuren. Dan zouden ze dat ook meteen weten. Misschien niet pressies wat er was gebeurd meer wel of het goed of slecht was.
Maar dat had Harry al met Ginny, Harry wist al wanneer er iets mis was met haar, of wat ze bedoelde. Hij kon alles zeggen tegen haar door haar alleen maar aan te kijken.
En anders om kon Ginny dat ook bij hem. Hij wou het vertellen aan Arthur maar deed zijn mond maar weer dicht. Hij zal het wel verkeerd begrepen hebben bedacht hij bij zichzelf.

Op weg naar de Lekke ketel waren ze druk in gesprek over het trouwen. Harry stond in eens stil en keek om. Molly en Arthur liepen nog even door en merkte dat Ron ook stil was blijven staan. Van uit de verte kwam een zilveren Lynx aan gerend. "Arthur is dat niet de patronus van Romeo" vroeg Harry. "Ja, dat is hij zeker Harry, maar waarom komt hij hier heen hij weet toch dat jullie vrij zijn". De patronus stopte aan de voeten van Harry en Ron. Terwijl de stem van Romeo door de wegisweg galmde. Deze riep alleen maar dat ze meteen moesten komen en een aantal coördinaten. Dit was van het grootste belang".
Met zijn vieren gingen ze naar de aangegeven coördinaten toe.

Romeo zag ze verschijnselen en liep meteen op hen af. Boven een oud en vervallen huisje was opnieuw een duister teken te zien. "Is er al iemand binnen geweest: Romeo" vroeg Arthur. Die antwoorden "Nee Arthur ik heb twee schouwers in opleiding bij me als standaard uitrusting van de minister". Maar die twee kan ik niet naar binnen steuren. Tevens is dit het oude huisje van Severus Sneep. Daar wil ik getrainde schouwers voor hebben en ik dacht aan jullie twee". Severus Sneep hoorde Ron en Harry en keken elkaar meteen aan. Is het werkelijk dachten ze, en begrepen toen dat Romeo hun bedoelde.

Met getrokken stokken liepen ze langzaam naar binnen. Links was een deur daar achter was een lege kamer. Rechts was ook een deur maar daar was de bezem kast. Aan het einde van de gang ging het twee kanten op.
"Eerst ontwapenen en dan neerhalen daar na vragen stellen, beter sorry dan dood" zei Harry tegen Ron. Ron knikte en ging rechts en Harry links. Stap na stap gingen de vrienden verder uit elkaar. Harry ging rechts de hoek om en Ron links.
Langzaam liep Harry tot het einde van de gang en ging een openstaande deur binnen.
De kamer waar in hij was, was leeg. Aan de andere kant stond er nog een deur op een kier. In de hoek lagen boeken en een aantal oude Foto's.
Ron liep in zijn gang langzaam voor uit. Met iedere stap werd hij zenuwachtiger. Aan het einde was een deur daar ging hij naar binnen. Harry bukte zich naar de foto's toe.
Ron liep langzaam de kamer binnen. Deze kamer was leeg maar er was wat licht aan de andere kant te zien. Harry zag zijn moeder in een van de halve foto's en hij zelf op een speelgoed bezem. Hij bukte zich verder om hem op te rapen.
Ron ging op het licht af. Er was hier nog een deur. Met zijn linker hand drukte hij de deur langzaam open. Er was iemand aan de andere kant van de kamer. "Harry hier ik heb er een" schreeuwde Ron.
Harry schrok op en rende de kamer uit richting Ron. Ron zag dat het een man was, en dat hij weg rende. Ron riep "Sectumsempra" en de man werd van achteren geraakt. Harry hoorde de spreuk en keek op zij, een wit licht raakte hem, een pijn sneed door zijn rug en benen heen. Hij was door die spreuk geraakt en vloog door een dicht geplakt raam heen. Molly zag Harry door het raam naar buiten komen en ging met opgeheven stok op hem af. Ron kwam voor het raam kijken en zag nu pas dat hij Harry geraakt had. Hij kon nog net uitbrengen dat het binnen veilig was.

Arthur riep "Molly neem jij Harry mee naar St. Holisto's dan kom ik met Ron daar ook heen. Molly verschijnselden met Harry in het ziekenhuis. Hij werd meteen naar een kamer gebracht en geholpen.

Arthur verschijnselde even later ook samen met Ron. Ze zagen Harry onder het bloed op een tafel liggen alles was rood gekleurd. "Hoe kon je dat doen Ron" riep Molly. "Ik weet het ook niet mam, er zat een man gebukt op de grond. Ik riep naar Harry dat ik er een had. Die man stond op en rende weg, wist ik veel dat het Harry was ik zag het niet in het donker".

Er kwam een dokter naar buiten en die kwam bij ze staan. "Het is nu even niet zo best met hem, maar hij wil wat tegen jullie zeggen. Voor we hem gaan proberen te genezen".

Molly liep naar Harry toe en keek hem aan. "Hoi, mam zei hij zachtjes. Wil je tegen Ginny zeggen dat ik straks een kus wil als ze er is". "Harry, Ginny weet het nog niet ik zal Arthur zo meteen naar haar toe steuren". Harry lachte "nee, mam ze weet het wel ik voel het ze is al onder weg".

Ginny kwam op dat moment de kamer in gerend. "Wat is er gebeurd en wie heeft het gedaan". "Harry, Harry gaat het". Ginny rende naar hem toe en ging voor hem zitten. Ze gaf hem een kus en vertelde dat ze bij hem was. "Ik voelde dat het niet goed was met je Harry, maar nu ben ik bij je".

Molly liep de kamer uit en deed de deur dicht achter zich. Met zijn drieën keken ze door het raam hoe Harry verzorgd werd. Er werden grote stukken glas uit zijn rug verwijderd en meteen werden de wonden ontsmet. Dit was een zeer pijnlijke ingreep, dat was aan het gezicht van Harry te zien. Harry die vertrokken was van de pijn, en Ginny die zijn gezicht vast hield en hem kuste op zijn voorhoofd.
Alles terwijl ze hem dingen in fluisterde. De wonden van de vloek werden ook gedicht. En verbonden.

Naar twee uur kwam Ginny van de kamer af. "Hij slaapt nu en mag over zes uur al naar huis denken ze". Gaan jullie maar dan zie ik jullie vanavond op het Prosper landgoed met Harry. Ze nam afscheid van Molly Ron en Arthur. "OO schat als Harry straks bij komt zeg maar dat hij mam mag blijven zeggen". Ginny keek haar moeder met een glimlach aan. "Ik zal het zeggen tegen hem. Mam hoe kan het dat ik voelde dat hij hier was". "Ik heb geen idee schat maar ik zal het met Hermelien opzoeken in jullie bibliotheek Oke". Met een laatste kus gingen ze allemaal weg, en lieten Ginny achter bij Harry.