Το τσαλακωμένο χαρτί

Ο Άλμπερτ φίλαγε τρυφερά την Κάντυ έξω από την πόρτα του διαμερίσματός της. Η Κάντυ είχε αφεθεί στη μαγεία του φιλιού του. Τόσο συνεπαρμένη που ένιωθε ότι η ψυχή της είχε εγκαταλείψει το σώμα της:

«Μη φεύγεις Άλμπερτ. Μείνε απόψε εδώ», ψέλλισε η Κάντυ.

Ο Άλμπερτ έσκυψε και της ψιθύρισε:

«Σε τρεις μέρες θα είσαι γυναίκα μου. Σου υπόσχομαι ότι δεν θα υπάρξει καμιά άλλη μέρα στη ζωή μας που θα είμαστε χώρια».

«Σ'αγαπάω Άλμπερτ. Περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο», είπε η Κάντυ και χάιδεψε το πρόσωπό του.

«Καληνύχτα αγγελούδι μου. Όνειρα γλυκά», της είπε καθώς την έσφιγγε στην αγκαλιά του και απρόθυμα την άφησε πίσω του.


«Γουίλιαμ! Αυτός ο γάμος δεν μπορεί να γίνει!», φώναξε η Θεία Ελρόυ μπαίνοντας στο γραφείο του έντρομη. Η όψη της πιο χλωμή από ποτέ.

«Θεία. Το έχουμε ήδη συζητήσει αυτό. Αύριο είναι ο γάμος…»

«Όχι Γουίλιαμ ! Αυτό που έχω να σου πω είναι σημαντικότερο», είπε και άφησε μια κόλα χαρτί στο γραφείο του.

Ο Άλμπερτ την πήρε και τη διάβασε. Έχασε το χρώμα του αμέσως. Η όψη του ήταν αλλοιωμένη.

«Που βρέθηκε αυτό το χαρτί;»

«Μου το παραδώσαν από το δημαρχείο Γουίλιαμ».

«Όχι. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια», φώναξε ο Άλμπερτ και το τσαλάκωσε.

«Είναι αλήθεια Γουίλιαμ! Δεν χαίρομαι ούτε εγώ, αλλά είναι αλήθεια».

«Άφησέ με μόνο Θεία», είπε ο Άλμπερτ και έμεινε κλεισμένος στο γραφείο του.


Το τσαλακωμένο χαρτί έπεσε από τα χέρια της Κάντυ. Τα μάτια της γέμισαν με δάκρυα. Ο Άλμπερτ την κράτησε σφιχτά στην αγκαλιά του:

«Σου ορκίζομαι Κάντυ, πως όσο μακριά σου κι αν είμαι, όσα χρόνια κι αν περάσουν θα σ'αγαπάω όσο σε αγαπάω σήμερα».

«Γιατί Άλμπερτ; Γιατί να συμβεί αυτό; Σ'αγαπάω Άλμπερτ. Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου!».

Ο Άλμπερτ προσπάθησε να φύγει, αλλά η Κάντυ κράτησε το χέρι του:

«Φίλησέ με Άλμπερτ. Για τελευταία φορά. Φίλησέ με…»

Ο Άλμπερτ την κοίταξε στα μάτια. Τα μάτια της τον ικέτευαν να την φιλήσει.

«Τελευταία φορά όσο ζούμε Άλμπερτ…», είπε η Κάντυ και ο Άλμπερτ αφήνοντας κάθε δισταγμό την άρπαξε στην αγκαλιά του και τη φίλησε με πάθος. Σε ένα φιλί που δεν έμοιαζε με τα άλλα. Στο τελευταίο τους φιλί. Δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια τους. Αγκαλιάστηκαν σφιχτά και ο Άλμπερτ έφυγε τρέχοντας από το σπίτι της.

Η Κάντυ έκλαιγε με λυγμούς. Τα γόνατά της λύγιζαν. Βρέθηκε να κλαίει στο πάτωμα δίπλα από το τσαλακωμένο χαρτί:

Όνομα: Κάντυ Μπράουν
Ημ. Γενν: 7/5/1898
Τόπ.Γένν: Λέικγουντ-Ιλινόις
Όνομα Πατρός: κ.Μπραουν
Όνομα Μητρός: Ρόζμαρυ Άρντλευ Μπράουν
Γένος: Θήλυ


Όταν η Κάντυ άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος και είδε τον Τζωρτζ ανήσυχη, με μάτια κλαμένα και κόκκινα, ξάγρυπνα και ταλαιπωρημένα τον ρώτησε:

«Ο Άλμπερτ;»

«Ταξιδεύει για Ευρώπη. Μου είπε να σου δώσω αυτό. Λυπάμαι Κάντυ. Είμαι πάτα στη διάθεσή σου ότι χρειαστείς…»

Η Κάντυ ένευσε καταφατικά και έκλεισε την πόρτα. Άνοιξε τον φάκελο:

Σε παρακαλώ...

Σε παρακαλώ μη με κοιτάς με τόσο βαθειά αγάπη στα μάτια σου, γιατί δεν θα μπορέσω ποτέ να κλείσω τα δικά μου χωρίς το είδωλό σου στο μυαλό μου.
Η απόγνωση που βλέπω εκεί αναμιγνύεται με τη δική μου.

Σε παρακαλώ μη μιλάς απαλά στο αυτί μου, γιατί δεν θα μπορέσω ποτέ να κοιμηθώ χωρίς το νανούρισμά σου τριγύρω μου.

Σε παρακαλώ μη με αγγίζεις τόσο απαλά, γιατί θα λαχταρώ για πάντα τα δάχτυλά σου στο δέρμα μου.

Σε παρακαλώ μη με κρατάς ασφαλή στα χέρια σου, γιατί δεν θα μπορέσω να σε αφήσω γνωρίζοντας ότι θα πρέπει να αποχωριστούμε.

Σε παρακαλώ μη με φιλάς, γιατί θα διψώ για πάντα για τα χείλη σου να με χαϊδέψουν.

Σε παρακαλώ μην ξεσηκώνεις το πάθος μου όταν μου κάνεις έρωτα, δεν θέλω να ξέρω πόση ευλογία μπορεί να είναι, γιατί δεν θα τη νιώσω ποτέ ξανά όταν θα έχεις φύγει.

Σε παρακαλώ μη μου ζητάς να μείνω, δεν θα μπορέσω να φύγω.

Εσύ και εγώ δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, όσο κι αν πονάμε να μείνουμε μαζί μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.

Αυτό το γράμμα φύλαξέ το για να με θυμάσαι.

Κράτα με ασφαλή στην καρδιά σου ξέροντας ότι η δική μου δεν θα φύγει ποτέ από το πλευρό σου ακόμα κι αν δεν είμαι πια κοντά σου.

Θα είσαι στο μυαλό μου κάθε ημέρα και κάθε νύχτα.

Τώρα ας αποχαιρετιστούμε ελπίζοντας η πίστη να είναι καλή μαζί μας και να συναντηθούμε σε μια άλλη στιγμή.

Αντίο αγάπη μου... (*)


(*) Το ποίημα έχει γράψει η ntalia στα αγγλικά

Σε ευχαριστώ για την παραχώρηση του κειμένου σου.