disclaimer: viacom international inc. owns avatar :(

day 4: butterflies

aang dacht altijd al dat katara een prachtige vlinder was die nog gevangen zat in zijn cocon, allesins tot die ene dag. er was een groot feest in ba sing se en voor het eerst nam katara zich voor om make-up en een korter kleed te gebruiken, ook droeg ze hakken die wel redelijk hoog waren. ze zijn er prachtig uit ongelooflijk echt betoverend. net een vlinder uit zijn cocon.

ze liepen allemaal samen naar het feest en voor dat ze goed en wel daar waren hadden al een paar jongens aan katara gevraagd of ze wilde dansen. katara antwoordde meteen "ja" en zo ging het de hele avond door, de ene jonge naar de andere vroeg haar en elke keer gingen ze dichter en dichter bij haar staan en het vermoorden aang vanbinnen.

al die jongens waar katara gewoon mee flirten alsof het niets was. de vlinder die in een heimelijke hommel veranderde. tot opeens een jonge haar mee trok naar een steegje. aang vertrouwde het niet en volgde, alhoewel hij dat beter niet had gedaan.

zodra hij om de hoek kwam zag hij hoe de jongen katara met kussen overladen en hoe katara er van genoot. ze hadden hem blijkbaar niet gezien, want de 'man' begon zonder schaamte aan katara kleedje te plukken alsof hij verder hij wou gaan. katara begon echter haar ogen open te doen die meteen groot werden van afschuw en verbazing en voor de jongen het goed door had lag hij op de grond met een gezwollen oog, aang zag dit echter niet, hij was allang weggelopen.

op top snelheid liep hij door de dansende menigte naar het einde van de stad, naar de uiterste ring. hij stuurde in gat in de muur en wou net weg spurten toen hij iets hoorde. "toph, het spijt me. ik wist niet wat mij bezielde. ik zag aang voor mij in plaats van die smerige klomp. ik dacht dat echt totdat ik zijn handen voelden, ze waren anders dan die van aang. aang's handen zijn zacht, teder. die pmmel zijn handen waren hongerig en ruw. zodra ik wakker werd uit mijn 'droom' ben ik weg gelopen en heb ik hem in zijn gezicht gemept. en nu zoek ik aang en jij kunt me helpen"

"nee, ik ga je niet helpen" "waarom niet??" "je hebt zijn hartgebroken" "alsof jij je deert om die zwerver" "ik heb het over aang" "wat??" "hij zag je vriendje bezig zijn met je" "wat!! neeeeee!! god, nee!!" aang wou de rest niet horen, hij spurten weg uit hun beurt. de eens zo prachtige cocon en vlinder was nu een smerige achterbakse hommel en toch waren haar woorden niet gelogen, anders had toph wel anders gereageerd en had hij het zelf ook 'gevoeld' met zijn aardsturing.

na tien minuutjes spurten zag hij nog slechts een deel van de muur van ba sing se en kon hij eindelijk alles vrij laten. "katara!! gdverdmme, waaaroooom!! waarom!! wat heb ik gedaan, dat ik dit verdien!! zeg het mij, zeg het mij!!" "jij hebt niets gedaan" aang draaide zich zo snel als hij kon om en zag katara staan. haar make-up was door mekaar gelopen en tranen stroomde over haar wangen. "het spijt me. ik dacht dat die zeikerd jou was, totdat ik zijn handen echt voelde. ik ben toen zo snel mogelijk weggelopen"

"jaja, het zal wel" "ik meen het, aang" "natuurlijk meen je het. ik bedoel waarom zou het anders" "aang ,alsjeblieft. het spijt me" "smerige hommel die je bent: eerst een onschuldige cocon, waaruit zogezegd werelds mooiste vlinder zou komen, maar nee hoor er kwam een hommel uit die alle vlinders in mijn maag kapot heeft gestoken." "waar heb je het over??" "je weet gvd heel goed waar ik het over heb. je hebt mij geruïneerd, vernietigd, omgelegd,-..."

aang's woorden gingen verloren in de kus die katara hem gaf. aang duwde haar weg. "stop er alsjeblieft mee" aang schreeuwde niet meer, was niet meer kwaad. hij huilde, hij huilde van miserie. "aang, het spijt me. ik hou van jou, niet van hem. geloof me nu" "ik weet dat je de waarheid spreekt, maar het doet gewoon pijn" "ik weet het. wat kan ik doen om het te verlichten?? oooh wacht, ik weet het! kom naar ons huis oké" aang knikte en liep een tijdje nadat katara vertrokken was ook terug.

hij deed zijn kamer deur open en zag overal het schemerend licht van kaarsen. "katara??" hij keek om zich heen maar zag katara nergens. "hmmhmm" katara stond blijkbaar achter de deur, want de deur ging met een klik dicht en achter gooide de twintigjarige vrouw haar armen om aang. "katara" zijn stem klonk veel warmer dan hij verwacht had. katara duwde hem zachtjes van achteren naar zijn bed en liet hem erop neer ploffen.

katara kwam eindelijk in zijn zicht, maar ze droeg geen make-up meer en ook haar jurk was vervangen door een wit kniehoog en soepel nachtkleed. katara trok aang's bloes uit en legde haar armen op zijn borstkas. katara drukte meteen haar lippen tegen de zijne en niet veel later lag katara boven op hem op zijn bed en weerspiegelde haar ogen het licht van de kaarsen. "ik hou van je, aang van de zuidelijk luchttempel. en ik zal je dat bewijzen."

de kaarsen gingen om onverklaarbare redenen uit en katara duwde haar lippen weer ruw en passioneel over die van aang, die haar vraag meteen even passioneel en ruw beantwoorde. aang kuste haar nek terwijl hij tussen zijn kussen door zachtjes praten:" katara...van de...zuiderlijke...waterstam,...ik zou...graag...je bewijs...willen delen"