A/N: Nochdem sich meine zwoi Buabe dohane dia ganze Zait beschweret, weil me se gar nimme verschriftlicht, hon I denkt - eigentlich hond se jo recht. S'wird Zait, dass I amol widdr a Dräbbl mit iene schreib. Ond sodele, do wär mer!

Ibrigens frei I mi granademäßig ibbr eire Riwus, ond's dut mir halt scho immr a weng loid, wenn a baar it verschtandet, um was es goht. Vielleicht sott I amole in em Kapitl en Werterglossar vereffentliche... ;)

Delikadesse

De Vinzent ond de Schorsch hocket em Gemainschaftsraum vo de Slyserin auf em Kanape. Vor iene schtoht a Riesaschachtl mit allem megliche siaße Zeig, ond dia Zwoi esset alls auf was dinne isch.

Wia a weng schpätr de Dreico Malfoi verbeikommt, guckt er ganz verschrocka ersch en dia Schachtl ond dann dia Zwoi a.

"Ihr esst das noch? Das ist doch schon lange verdorben! Wie ekelerregend!"

De Vinzent zuckt bloß mit de Achsle ond schiabt sich en Breckl Schoklod en Mund, de Schorsch dagege erleitert sachlich: "Ha woisch, d'Gier treibt's nei, de Ekel treibt's nunter... ond de Geiz b'hält's drin!"