Ik had weer inspiratie voor een nieuw hoofdstuk, dus hier is hij. Ik hoop dat jullie hem leuk vinden. Anoukjebaas13 bedankt voor je review, je bent de eerste.
Hoofdstuk 4: de brief
Nadine
'Ah, wat een schatjes!' Een meid, niet veel ouder dan ons (rond de 16 schat ik), loopt op ons af. Ze heeft een witte, doorzichtige huid en wit, zilver haar. Haar ogen zijn rood, wat past bij haar jurk. Ze is bij uitstek de vreemdste persoon die we ooit gezien hadden, alsof ze niet helemaal menselijk was.
'Jullie zijn dus Marc en Nadine,' zegt de vrouw. 'Ik ben Dalian, Sleutelbewaarder en Terreinknecht van Zweinstein.'
'Wat is Zweinstein?' vraag ik meteen, nieuwsgierig als ik ben. 'Oh ja, dat weten jullie natuurlijk allemaal nog niet,' antwoordt Dalian. 'Zweinstein is een hogeschool voor Hekserij en hocus-pocus. Er is zoveel over Zweinstein te vertellen.' Dalian begint een lang verhaal over Zweinstein en zijn geschiedenis.
Een uur later begin ik bijna in slaap te vallen. Naast me zie ik Marc al een beetje wegzakken in zijn stoel. 'Sorry, ik heb weer is te veel gepraat,' zegt Dalian ineens. 'Laat ik jullie brieven maar geven.' Ze geeft ons allebei een gelige envelop met smaragdgroene inkt, op die van mij staat:
Aan N. Malone
Kamer 16
Weeshuis De Blije Kinderen
London
Ik doe de envelop open, haal er een brief uit en begin te lezen.
Zweinstein Hogeschool voor Hekserij en hocus-pocus
Hoofd: Paige Cross
(Commandeur in de Orde van Merlijn, Int. Tovergrootmeester, Heksenleider 1e klas, Opperste Hotemetoot van de Wereldbond van Toverlieden)
Geachte mevrouw Malone,
Het doet me een genoegen u te kunnen mededelen dat u in aanmerking komt voor een plaats aan Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en hocus-pocus. Bijgaand treft uw een lijst aan van schoolboeken en andere benodigdheden. Het schooljaar begint op 1 september. Gelieve vóór 31 juli per uil te reageren.
Hoogachtend,
Dalian de witte
Sleutelbewaarder en Terreinknecht
'Neem me niet kwalijk Dalian, maar waarom vertel je ons dit nu pas?' vraag ik als ik uitgelezen ben. 'Morgen begint school al.'
'Omdat ik het vergeten was,' antwoordt Dalian met een klein stemmetje, maar dan richt ze zich op. 'Maar we kunnen nog steeds gaan hoor, het is nog niet te laat. Willen jullie mee?' Ze kijkt ons vragend aan.
'Ja tuurlijk!' zegt Marc snel. 'Alles beter dan hier.' Ik kijk Marc aan. 'Als Marc gaat, ga ik ook.'
'Das mooi,' zegt Dalian en ze staat op. 'Pakken jullie je spullen, dan gaan we.'
Dit was hoofdstuk 4. Hij is al een stuk langer als de vorige. Hij komt ook in het Engels, maar daar moet je nog even op wachten.