4 even relaxen.
Ze stond daar en dacht aan vroeger, toen zij en haar ouders samen op het balkon hadden gestaan om over Arendelle heen te kijken, ze voelde verdriet opkomen. Maar dat was niet het enige wat ze voelde, er was nog iets, ze kon alleen haar vinger er niet op leggen. Ze keek op uit haar gedachte en keek nog even naar de zon, toen liep ze maar weer snel terug naar haar kamer. Ik kan maar beter gaan slapen, dacht Elsa bij zichzelf. Ze gunde zich nog een keer kijken en ging toen naar binnen en sloot de gordijnen, ze zou toch zweren dat ze iets voelde... alsof.. alsof ze bekeken werd. "Nee, dat kan niet, haal je nu geen gekke dingen in het hoofd," mompelde ze zacht tegen zichzelf toen ze weer terug in bed kroop. Ze miste haar ouders gewoon heel erg, dat zou het wel zijn. Zonder dat ze zichzelf probeerde tegen te houden liepen de tranen over haar wangen. Ze kon er niks meer tegen doen en liet ze gewoon gaan. Maar al snel viel ze in een lichte slaap; zo moe was ze. In haar slaap had ze dat gevoel weer, alsof er iemand in haar kamer was en naar haar keek, maar dat kon niet, zei ze tegen zichzelf in gedachten en als snel was ze diep in slaap.
De volgende morgen werd ze gewekt door Hanna die "Uwe Majesteit," zei terwijl ze de gordijnen open schoof en de deur dicht deed. "Uwe Majesteit, het is tijd om op te staan, het ontbijt staat al voor u klaar." Elsa draaide zich om en opende haar ogen waar ze eens lekker in wreef om wakker te worden "Ik .. ben wakker h-hoor," geeuwde ze terwijl ze zich uitrekte. "Goed ik zal u helpen met uw jurk en-." "Nee dat is niet nodig...ik wil zo even lekker in gaan bad liggen," zei Elsa terwijl ze uit bed kwam en voor de kaptafel ging zitten zodat Hanna haar haar even netjes kon maken voor het ontbijt. "Dat is goed, Uwe Majesteit, dan help ik u daarna met de jurk en uw haar." "Prima," zei Elsa met een glimlach, ze voelde zich goed en uitgeslapen en ze dacht dat na een lekker bad dat alleen maar beter zou gaan. Ze bedankte Hanna voor het aangeven van haar kamerjas, ze was dol op die kamerjas, hij was zo mooi en zacht. Het had de kleur van vers gevallen sneeuw en had achterop het familie wapen staan. Ze liep op blote voeten de trap af richting de eetzaal, normaal gesproken deed ze dat niet maar nu had ze geen zin in dat etiquette-gedoe en liep ze lekker op blote voeten over de koude vloer.
Onderweg kwam ze bedienden tegen die een buiging voor haar maakten en daarna snel verder gingen met hun werk. Ze kwam aan in de eetzaal en zag dat Anna al aan tafel zat, ze had Elsa niet opgemerkt want ze zat te lezen. Elsa maakte van dit moment gebruik en liep zo zacht als ze kon naar haar zus. Toen ze achter haar stond maakte ze met haar gave haar handen ijskoud en legde die in Anna's nek. "AAHH! Koud koud koud!"gilde Anna die overeind sprong van schrik en kou. Elsa lachte. "Sorry Anna, maar ik kon het niet laten." Elsa giechelde achter haar handen en Anna begon ook te lachen "Jij... jij gluiperd, ik was helemaal verdiept in een boek." Anna kon het niet helpen, ze kon niet boos over komen. "Dit had je nog te goed voor het laten schrikken van mij gisteren." "Ooh! Dat deed Kristoff!" Protesteerde Anna. "Ja, en jij net zo goed," gniffelde Elsa, "en bovendien kreeg Kristoff toen al de volle laag." Anna begon weer te lachen om dat moment en ging weer zitten. Elsa ging op haar gebruikelijk plek zitten en Anna keek haar aan. "Waarom ben je nog in je slaapgoed en kamerjas? Als ik vragen mag," zei ze er vlug achteraan. "Oh gewoon, ik had zin om straks lekker in bad te gaan liggen en even te relaxen." Anna knikte haar hoofd dat ze het begreep en las weer verder. De bediende bij de deur die netjes had staan wachten kwam naar voren gelopen. "Kan het ontbijt al geserveerd worden Uwe Hoogheden?" Elsa keek op van haar post, het was Ellenora. "Natuurlijk Ellenora," zei ze met een vriendelijk knikje. Ellenora haastte zich terug naar de keukendeuren en opende deze voor de bediendes met de borden voor Anna en Elsa. De borden werden neergezet en de bediendes maakte een buiging en gingen weer terug naar de keuken. Elsa keek naar Anna die verdiept in een boek zat te lezen "Anna..." "He wat?"Anne keek op. "Je ontbijt staat er hoor," gniffelde Elsa "Oh.. ja.. dat weet ik... maar uh.. ik was aan het lezen enz... en uh.. nou ja niet dat het belangrijk is, ik bedoel het is maar een boek dus... ja.. Bedankt," stamelde Anna terwijl ze het boek weg legde en ging eten. Elsa glimlachte en begon ook te eten.
Toen ze klaar was legde ze haar bestek op het bord en stond op. "Nou.. uhm.. lees-se verder, ik ga even lekker in bad liggen relaxen," zei Elsa terwijl ze weg begon te lopen "Ja, goed, uh.. veel plezier," mompelde Anna die te veel verdiept was in het boek dat ze aan het lezen was. Elsa kon een glimlach niet onderdrukken en begon richting de badkamer te lopen. Ze had vanmorgen post ontvangen van de eerste vorsten die lieten weten dat ze konden komen op het bal, ze had er nu al zin in. Eenmaal bij de badkamer aan gekomen deed ze de deur open en Hanna was net bezig een warm bad met rustgevende parels klaar te maken voor Elsa. Ze draaide zich om. "Uw bad is klaar Uwe Majesteit," zei ze terwijl ze een buiging maakte en de kamer verliet. Elsa ging op de zachte badmat staan en deed haar kamerjas uit, ze gooide hem op een sierlijke stoel in de buurt van het bad, ze deed haar nachtjapon uit en stak een voet in het water, ze trok hem meteen weer terug. "Arg.. dat is heet," zei ze tegen zichzelf. Soms vergat Hanna dat ze het bad niet zo heet wilde als dat ze hem altijd maakte. Ze deed haar vingertop in het water en liet een golf van kou in het water komen en voelde weer met haar voet "Dat is beter…" mompelde ze met een glimlach tegen zichzelf. Ze ging helemaal in het bad liggen en sloot haar ogen.
Een hele tijd later schrok ze wakker van het schuim en het water dat in haar neus was gekomen, ze was in slaap gevallen in het rustgevende bad, ze begon te hoesten en te proesten en hees zichzelf weer overeind in het water. Door dat het in haar neus was gekomen moest ze niezen. "Haa... Haaa..." ze nieste en er kwam ijs voorbij vliegen, het sloeg tegen de muur en spatte uit elkaar, overal lagen stukjes ijs. Oke... ik moet dus uitkijken met niezen, dacht ze bij zichzelf. Ze merkte dat het bad nu wel heel koud was geworden, niet dat het haar uitmaakte ze had er geen last van, maar daaruit kon ze wel opmaken dat ze al redelijk lang in het bad had gelegen, en zo zag haar huid er ook uit. Ze ging er uit en droogde zich af trok haar onderjurk aan en daarna haar gewone jurk, die ze gisteren ook aan had gehad. Ze was heel blij met de nieuwe jurk; hij zat fijn, maar ze kon niet bij het ritsje achterop komen, daar had ze Hanna voor nodig. "Hanna?" riep ze vragend. Geen reactie. Hmm, misschien is ze beneden, dacht ze bij zichzelf. Ze liep naar het touwtje en trok er aan, dat was het touwtje voor de bel die aangaf dat Elsa iemand nodig had, ze vond het vervelend om te bellen en iemand om hulp te vragen.
Niet veel later werd er op de deur geklopt. "Binnen," zei Elsa die voor de grote kaptafel in de badkamer was gaan zitten, maar in plaats van Hanna die ze verwachte binnen te komen was het Anna. "Anna!" zei ze opgetogen "ik verwachte je niet, ik dacht dat Hanna zou komen." "Ja klopt, maar ik had tegen Han gezegd dat ik je wel even zou helpen," zei ze met een glimlach. Elsa stond op en draaide haar rug naar Anna toe zodat ze haar jurk dicht kon ritsen. Anna ritste de jurk dicht en liep naar de stoel en pakte het korset die al klaar lag, ze liep weer terug, deed hem om bij Elsa en trok hem strak aan de achterkant. Elsa draaide zich om en schonk Anna een warme glimlach voor ze op het krukje bij de kaptafel ging zitten. Anna pakte de borstel en borstelde haar haar uit. "Ik zal Hanna voor je roepen om je haar voor je op te steken," zei Anna en keek Elsa aan in de spiegel, Elsa draaide zich om op het krukje en stond op, zonder iets te zeggen gaf ze Anna een knuffel. "Bedankt, Anna," zei ze met een glimlach. Anna beantwoordde de knuffel en de glimlach "Geen dank, Elsa," zei ze en toen liep ze de deur uit. Elsa kon zien dat haar zus ergens mee zat maar het niet zei, maar ze zou er vast nog wel achter komen. Elsa ging weer zitten en Hanna kwam een tijdje later binnen gesneld om Elsa's haar te doen. Ze borstelde het nog een keer gauw door om er zeker van te zijn dat het geen klitten meer had en begon toen met het maken van een sierlijke knot, dezelfde knot die ze in haar haar had gehad op haar kroning, en tevens dezelfde knot als haar moeder altijd had gedragen.
Toen haar haar gedaan was ging Hanna verder met het opmaken van Elsa's bed. Elsa besloot om maar weer aan het werk te gaan, ze had nog zo veel te doen. Gisteren had ze het papierwerk afgerond maar ze wist vrijwel zeker dat er nu weer een stapel op haar lag te wachten. Ze zuchtte en stond op, Hanna stopte met waar ze mee bezig was en draaide zich om naar Elsa. "Elsa.."zei Hanna en Elsa schrok op uit haar gedachten, Hanna noemde haar zelden bij haar naam, ze vond dat ongepast om te doen, maar nu deed ze het wel, niet dat Elsa dat erg vond. "Waarom gaat u niet samen met uw zus van deze mooie lentedag genieten? Ik denk dat het u goed zal doen," zei Hanna met een bezorgde blik. Elsa dacht hier een moment over na. "Dat zou heerlijk zijn maar... maar ik heb nog zo veel te doen en- -" "Dat kan wel wachten denk ik, het is belangrijk dat u ook aan uw zelf denkt," zei Hanna die een buiging maakte en de kamer verliet zodat Elsa alleen achterbleef om te denken.
Het allerliefste zou ze doen wat Hanna voorstelde en gewoon met Anna een wandeling of misschien een ritje te maken, maar er was veel te doen. Nog steeds nadenkend verliet ze haar kamer en ging op weg naar de werkkamer. Daar aangekomen opende ze de deur en ging naar binnen, ze sloot de deur achter zich en leunde er tegen aan terwijl ze naar het grote bureau keek waar weer een stapel papieren op lag die nagekeken moesten worden. Hield het dan nooit op, vroeg ze zichzelf af. Nu Hanna haar een goed idee had gegeven om te gaan doen had ze al helemaal geen zin meer om in dit hok te zitten en te werken. Ze draaide zich om, opende de deur en liep weer uit de kamer. Ze ging op zoek naar Anna. Ze vond dat Hanna gelijk had en dat ze best van het mooie weer mocht genieten. Ze liep over de gang naar Anna's kamer en klopte op de deur, er kwam geen gehoor dus ze klopte nog een keer. "Anna? Ben je daar?" ze wachtte, weer geen gehoor. Anna was vast beneden of misschien wel in de bibliotheek van het kasteel. Ze was vanmorgen wederom verdiept geweest in een boek. Misschien was ze dat wel verder gaan lezen in de bieb.
Elsa besloot om daar heen te gaan en te kijken of haar zus daar was. Ze liep over de hal naar de trap en volgde die naar beneden, ze sloeg een andere gang in en kwam uit bij de grote deuren van de bieb, ze deed er een zachtjes open en keek naar binnen, ze kreeg een glimlach op haar gezicht. Daar op de bank zat haar zus nog steeds verdiept in een boek. Elsa liep naar binnen en ging op een mooie stoel tegenover haar zitten en keek in stilte toe. Anna had haar al opgemerkt maar wilde graag de bladzijde aflezen, ze pakte haar boekenlegger en legde die tussen de bladzijdes in, sloot het boek en legde hem op het tafeltje achter haar. Het was even stil en Anna en Elsa keken elkaar een moment aan, totdat Elsa het woord nam: "Zeg, Anna… Heb je zin om samen met mij van het mooie weer te gaan genieten en een ritje door het bos te maken?" Anna's ogen twinkelde. "Natuurlijk Elsa! We hebben al zo lang niks samen gedaan, ik dacht dat het er nooit van zou komen." Elsa glimlachte en stond op "Kom dan gaan we ons verkleden in... wat gemakkelijkere kleding om paard te kunnen rijden." "Dat is een goed idee," zei Anna die ook opstond "Niet dat andere ideeën van je niet goed zijn hoor maar...deze is nu heel goed... en uhm.. Oo laat ook maar, je snapt me wel," gniffelde Anna, die zich weer eens in een ongemakkelijke situatie had gepraat. Ze liepen samen naar de deur en Elsa lachte. "Ja, Anna ik snap het." Anna glimlachte een beetje verlegen maar dat ging over toen Elsa haar een por in haar zij gaf. "Goed, ik zie je zo in de stallen, oke?" Anna knikte en vloog zowat naar boven en naar haar kamer om zich in makkelijkere kleding te hijsen voor het rijden. Ook Elsa ging naar haar kamer, onderweg kwam ze toevallig Hanna tegen "Oh, Hanna, zou je misschien even mee kunnen lopen?" vroeg Elsa die even stil stond om Hanna aan te kunnen kijken met een vriendelijk gezicht, Hanna maakte een buiging "Maar natuurlijk, Uwe Majesteit. Ik begrijp dat u van het mooie weer gaat genieten?" zei ze terwijl ze achter Elsa aan liep naar haar kamer "Ja… Ja, dat klopt. Ik vond dat je een goed idee had en nou ja.. het leek me leuk om weer eens wat te doen met Anna." Elsa liep haar kamer in en werd gevolgd door Hanna die de deur achter zich sloot en meteen naar de kast liep omdat ze wel dacht te weten wat de bedoeling was.
Ze deed de grote kast open en haalde de makkelijke maar toch elegante rijkleding van Elsa tevoorschijn en legde die op het bed. Ze sloot de kast en ging achter Elsa staan om haar uit het corset en de jurk te helpen. Ze legde deze netjes over de grote stoel in Elsa's kamer en overhandigde haar de rijkleding. Elsa trok deze aan en ging voor de spiegel staan om te kijken naar het resultaat. Ze had een elegant zwart T-shirt aan met een ronde hals en lange mouwen. Daar overheen had ze een koningsblauw tuniek zonder mouwen met een sierlijk wijd uitlopende onderkant, om haar middel zat een bruin leren riem om haar figuur mooi uit te laten komen. Onder het tuniek had ze een zwarte legging en bruin leren laarzen aan. Hanna liep naar de kast en haalde er een klein bruin leren geldbeurs uit waar nog goudstukken in zaten, en hing het aan Elsa's riem. "Mochten jullie onderweg wat willen kopen," zei ze met een knipoog. Elsa kende de kleine beurs maar al te goed, die nam ze vroeger altijd mee als ze samen met haar ouders en Anna naar de markt gingen, ze kregen dan wat geld mee in die beurs. Ze glimlachte aan het idee en draaide zich om naar Hanna. "Bedankt voor je hulp, Hanna. Ik ga nu maar kijken of Anna al zo ver is," zei Elsa met een vriendelijk knikje. Hanna maakte een buiging. "Geen dank Uwe Hoogheid." En ze liepen samen de kamer uit.
Hanna ging verder met waar ze mee bezig was en Elsa liep de hal door naar de trap en begon deze af te dalen. Onder aan de trap stond Anna, ze maakte een sprongetje van blijdschap toen ze Elsa zag aan komen. Anna had net als Elsa iets makkelijks aangetrokken, ze had een eenvoudig zwart hemd aan met daar overheen een lichtgroene lange blouse met afgezakte schouders en sierlijke halflange mouwen. Ook zij had een bruin leren riem om haar middel met een geldbeurs eraan. Onder de lange blouse had ze net als Elsa een zwarte legging en bruin leren laarzen. Elsa was beneden aangekomen en Anna gaf haar een vluchtige omhelzing. "Kom, Elsa. Op naar onze paarden," zei ze met pret in haar stem. Elsa glimlachte en samen liepen ze het kasteel uit en naar de koninklijke stallen waar hun paarden stonden. Ze liepen de stallen in en troffen daar een van de staljongens aan, die te horen had gekregen dat de hoogheden een stuk gingen rijden. Hij was net bezig was met het zadelen van Anna's paard Nando. Nando was een mooie lichtbruine Fjord hengst. Sterk, enthousiast en nieuwsgierig en soms een beetje koppig, maar wel heel lief. Elsa's paard Sari stond al helemaal klaar voor vertrek. Sari was een mooie wit met zwarte Tinker merrie. Ze was een rustig, maar slim paard, maar ook nieuwsgierig en dapper. Elsa was dol op Sari en vond het dan ook heerlijk om weer na een lange tijd een ritje te maken. De staljongen maakte het zadel goed vast en draaide zich om. "Uw paarden zijn gereed voor vertrek, Uwe Hoogheden," zei hij terwijl hij een buiging maakte en weg wilde lopen, maar Elsa hield hem tegen met een hand. Hij schrok er een beetje van maar stopte wel en keek naar de grond. "Wat is je naam?" vroeg ze met een vriendelijke maar zakelijke stem. De jongen keek op. "Mijn naam is Lars, Uwe Hoogheid." "Goed, Dank je wel Lars, voor het klaar maken van onze paarden," zei Elsa met een glimlach. Lars maakte nog een buiging en ging gauw verder met de andere paarden die nog verzorgd moesten worden. "Waar wachten we nog op, laten we gaan." Het was Anna die inmiddels al op Nando zat en naar de deur toe reed. Elsa aaide Sari over haar neus en klom met een sierlijke zwaai Beweging op haar rug om vervolgens Anna te volgen richting de brug en naar het bos.
Ze reden een tijdje al kletsend door de prachtige bossen van Arendelle totdat Anna stil hield en bedenkelijk om zich heen ging kijken, Elsa hield ook stil en vroeg zich af of Anna het zelfde gevoel had als zij, het gevoel bekeken te worden. Elsa wilde net vragen wat er was toen Anna haar voor was "Zeg Elsa..." begon Anna met een grijns, "zijn we hier niet in de buurt van Oaken's winkel?" "Uh...Ik geloof het wel hoezo?" " Nou ik denk dat het lunchtijd is, want ik heb honger," zei ze terwijl ze over haar buik wreef en Elsa een plagerige grijns schonk. Elsa trok een wenkbrauw op en keek haar zus aan. "Wat? Heb jij geen honger dan? Je gaat me niet vertellen dat jij geen zin hebt in iets te eten," zei Anna met nog steeds die plagerige grijns. "Oke, goed je hebt me, ik heb ook wel trek in wat te eten." "Mooi, dan zoeken we Oaken en kijken we of hij misschien iets te knabbelen heeft voor ons."Anna glimlachte en spoorde Nando aan om verder te lopen. Elsa deed hetzelfde en ze reden verder in de richting van Oaken's winkel. Eenmaal bij de winkel stegen de zussen af en bonden hun paarden vast bij een drinkbak. Ze gingen naar binnen, er tingelde een belletje en Oaken keek op van achter de balie. "Whooe hooe." Toen hij zag wie het waren stond hij vlug op en maakte een kleine buiging en ging weer zitten. "Goede middag, Uwe Hoogheden. Waar kan ik u mee van dienst zijn?" vroeg hij terwijl hij hun een glimlach schonk. "Middag Oaken, we zijn een ritje aan het maken met onze paarden en kregen wel zin in iets te eten. Heb jij wat voor ons?" zei Anna terwijl ze tegen de balie aan leunde. Elsa keek rond in de winkel, het was geen grote winkel maar had wel veel spullen. Oaken leek na te denken "Het enige wat ik heb van eten zijn wortels, ik denk niet- " Hij kon zijn zin niet af maken want Anna kwam er doorheen "Ooh dat is prima, als we maar iets hebben om op te knabbelen, en bovendien vinden de paarden dat ook lekker." Anna glimlachte en draaide zich om naar Elsa om te zien of ze er mee instemde, Elsa trok een wenkbrauw op en maakte een handgebaar dat het goed was. Oaken pakte een tros wortels en legde die op de balie "Was dat het zo, prinses Anna?" vroeg hij terwijl hij haar vragend aan keek "Uh.. ja, hoeveel krijg je van me?" zei Anna terwijl ze haar geldbeurs los maakte van haar riem en erin keek. "twee zilver stukken graag." Anna grabbelde in haar beurs en legde twee zilverstukken op de balie, deed de beurs weer dicht en hing hem terug aan haar riem. "Bedankt Oaken! En tot ziens." "Whooe hooe, tot ziens, Uwe Hoogheden!" zei Oaken met een kleine buiging met zijn hoofd. Anna pakte de tros wortelen en liep samen met Elsa weer naar buiten. Ze maakten de paarden los en stegen op, ze reden weer verder door het mooie bos toen Anna de stilte verbrak. "He Elsa!" Elsa keek op en zag dat Anna op het punt stond om een wortel haar kant op te gooien. "Vangen!" zei ze terwijl ze inderdaad de wortel naar Elsa gooide, Elsa reageerde snel en ving de wortel "Dank je... Anna," zei ze met een glimlach. Anna gniffelde, pakte voor haarzelf ook een wortel, liet de rest van de wortels in de zadeltas glijden en begon aan de wortel te knabbelen. Elsa glimlachte bij zichzelf en beet een stuk van haar wortel af. Hmm dit was zo slecht nog niet, dacht ze bij zichzelf terwijl ze verder reden.
Hij had haar gisteravond voor het laatst gezien en vroeg zich af of ze zich al beter voelde, hij had het heel moeilijk gevonden haar zo verdrietig te zien dus had hij besloten om nog een kijkje te gaan nemen. Toen hij aan kwam zag hij tot verbazing de persoon die hij zocht samen met haar zus naar de stallen lopen. Hij vroeg zich wat ze gingen doen, maar aan het feit dat geen van beide een lange jurk droeg wist hij eigenlijk wel wat ze ging doen. En ja hoor, niet veel later zag hij de zusters te paard uit de stallen komen, ze lachten en waren aan het kletsen. Hij was blij dat ze weer lachte. Wat heeft ze toch een mooie lach... dacht hij bij zichzelf en betrapte zich erop dat hij ook een lach op zijn gezicht had. Hij besloot ze te volgen om te kijken waar ze naar toe gingen. Hij had ze een tijd gevolgd toen de roodharige zus, waarvan hij de naam ook niet wist, stopte en naar haar oudere zus begon te grijnzen. Hij vloog een beetje dichter bij om ze goed te kunnen horen. "Zeg Elsa..." zei de roodharige met een grijns, "zijn we hier niet in de buurt van Oaken's winkel?" "Uh...Ik geloof het wel, hoezo?" Maar hij luisterde al niet meer. Elsa... Elsa was haar naam. Nu wist hij eindelijk haar naam en hij maakte een looping achteruit van blijdschap nu hij die eindelijk hoorde. Hij hield van de klank van haar naam "Elsa..." zei hij zacht tegen zichzelf, hij was zo blij dat hij een paar meter de lucht in schoot, om vervolgens nog een keer naar haar te kijken en om daarna maar weer verder te gaan met wat hij eigenlijk moest doen. Hij wist nu in ieder geval haar naam, haar prachtige naam.