Writers-note: En alweer een volgend hoofdstuk dit hoofdstuk heeft een paar dingen anders dan in het vorige maar dat komt vooral omdat ik meestal geweldige ingevingen krijg terwijl ik het ene verhaal schrijf duz heb ik de vorige even ge-update, zie zelf maar.

-X- Anne

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Dinsdag 14 september

Lief dagboek,

Ik voel dat het steeds beter gaat, nu ik de eerste lesdag gehad heb gaat het beter met mijn zelfvertrouwen en ik durf nu al de zaal in te kijken terwijl ik eet, Severus blijkt een geweldige gesprekspartner zolang je hem maar rustig zijn ontbijt laat eten. Ook blijkt lesgeven niet zo'n groot probleem als ik dacht, de leerlingen zijn eigenlijk wel aardig en er is altijd wel iemand bereid te helpen als ik namen vergeet, maar ik mag nog niet te enthousiast zijn, ik heb nog maar twee dagen lesgegeven.

Vandaag is er iets heel aparts gebeurt, na de lessen rond 4 uur zag ik Potter en Griffel (ik gebruik maar achternamen, is makkelijker) in de gangen, ik wou er net voorbij lopen toen ik Potter hoorde zeggen: ." "Zo simpel is het toch niet, ik kan toch niet zomaar naar haar toestappen en vragen: Goh professor Zwarts wat is eigenlijk uw relatie tot de moordenaar Sirius Zwarts? Ik bedoel dat is totaal-" Zonder te weten wat ik deed kapte ik hem zo af en antwoordde "Hij was mijn halfbroer…" Potter draaide zich om en keek me aan met een gezicht waarvan ik in elke andere situatie de slappe lach had gekregen. Nouja niet elke situatie, het is niet echt grappig als je gemarteld word en… ik dwaal af. Hij keek me dus aan en ik zei dat hij me maar moest volgen aangezien hij zo te zien wat wou vragen en dit me niet iets leek om vrolijk op de gang te gaan bespreken, toen we eenmaal in mijn kantoor zaten begon ik met een bevestiging dat Sirius zijn peetvader was. Dat had hij niet verwacht ha… nu moest ik wel moeite doen om een glimlach te onderdrukken maar het lukte toen begonnen we een gesprek over Sirius en halverwege krijg ik het voor elkaar om eruit te floepen dat ik undercover heb gewerkt, HOE STOM! Met mijn gedachten nog helemaal bij mijn undercover fout krijg ik het ook nog voor elkaar de jongen te vertellen dat ik buitenechtelijk was. Daarna heb ik ze z.s.m. de deur uitgewerkt, gelukkig kan jufrouw Griffel hint ontcijferen en nam ze Potter mee naar buiten waar ik hem verontwaardigd hoorde vragen waarom ze daar weg moesten, waarna Griffel het hem precies uitlegde (die meid is veeeeel te slim…) en daarna hoorde ik ze weglopen.

Na een kwartier mezelf vervloeken voor het feit dat ik een veel te grote mond heb vloog de deur open en kwam een woedende Severus Sneep mijn kantoor binnen stormen: JIJ BITCH! HOE DURF JE ZOMAAR MIJN STUDENTEN TE MISHANDELEN! Ik keek hem verbaast aan terwijl ik probeerde te bedenken waar hij het over had en dat leek hem alleen maar bozer te maken: WAT IS ER, TONG VERLOREN? Ik wist dat ik nu een sneer terug moest geven maar dan zou hij nog harder gaan schreeuwen en ik was op dat moment al doof genoeg dus antwoordde ik rustig: "Severus ik weet niet waar je het over hebt." Ik kon het alleen niet laten er nog achteraan te zeggen: "Maar ik weet zeker dat er nog leerlingen in de Griffoendor toren zijn die je nog niet gehoord hebben dus misschien moet je nog iets harder schreeuwen." Dat leek hem echter wel zodanig te kalmeren dat hij niet meer schreeuwde en hij antwoordde weliswaar nog steeds furieus: Jij weet niet waar ik het over heb? Jij weet niet waar ik het over heb?" met de nadruk op jij en niet en ik antwoordde: "Nee anders zou ik het niet vragen, denk je wel?" Hij keek me woedend aan en ik haalde mijn schouders op. Hij kwam dichterbij en leunde over mijn bureau en keek me in mijn ogen, ik wist dat ik geïntimideerd moest zijn maar dat was ik absoluut niet, eigenlijk moest ik toegeven dat het best grappig was… dus in plaats van geschrokken achteruit te gaan bleef ik rustig zitten en glimlachte.

Aangezien het er niet naar uit zag dat hij mij ging praten zei ik maar: "Als je het niet wilt vertellen zou je dan aub mijn kantoor willen verlaten, ik heb nog werk te doen." Hij keek me aan alsof ik gek was. Ik was nog steeds aan het glimlachen en was echt moeite aan het doen niet in lachen uit te barsten. Eigenlijk was het enige wat mij daarvan weerhield het feit dat onze gezichten nog steeds 5 centimeter van elkaar verwijderd waren.

Uiteindelijk ging Severus achteruit en ging voor mij op een van de stoelen zitten, hij keek me aan en begon te vertellen: "Ik was rustig bezig in mijn kantoor met huiswerk nakijken terwijl ik meneer Wemel in de gaten hield die strafwerk moest maken toen meneer Malfidus met een blauw oog en totaal in shock mijn kantoor binnen kwam stormen, hij vertelde mij dat jullie elkaar op de gang tegenkwamen en dat je er nogal euhm… verwilderd uitzag. Hij zei dat toen hij je vroeg wat er aan de hand was je hem afsnauwde en verder liep. Meneer Malfidus wou echter zijn huiswerk weten aangezien hij vorige les afwezig was dus liep hij achter je aan toen je ineens omdraaide en hem een klap verkocht. Je wilt me toch niet zeggen dat je je dat niet herinnerd?" besloot hij onbeholpen. Ik had geduldig naar hem zitten luisteren en kwam erachter dat mijn mond open was gevallen, dacht Severus echt dat ik zoiets zou doen, ik had dan wel een ruige achtergrond maar ik zou nooit maar dan ook nooit een leerling slaan, hoe zou hij zoiets ook maar durven denken.

Tegen de tijd dat ik mijn stem weer terug had was ik woedend, nee ik was voorbij woedend, laaiend was ik. Ik stond op en waarschijnlijk zag dat er erg imponerend uit aangezien Severus achteruitschoof met zijn stoel en aardig benauwt keek. Toen barstte ik los: "HOE DURF JE TE DENKEN DAT IK OOK MAAR ZOIETS ZOU DOEN? IK LEERLINGEN MISHANDELEN WAT VOOR MONSTER DENK JE DAT IK BEN? IK ZOU NOOIT VAN MIJN LEVEN KINDEREN MISHANDELEN EN IK BEN ZWAAR BELEDIGD DAT JIJ SEVERUS SNEEP ZOIETS LAAGS VAN MIJ VERWACHT!"

Severus leek in elkaar te krimpen op de stoel maar daar trok ik mij niets van aan, ik liep om mijn bureau heen en ging recht voor hem staan met mijn armen voor mijn borst gekruist en ik ging onverstoorbaar verder. "OOK VIND IK HET ACHTERLIJK DAT JE ALLEEN OMDAT MENEER MALFIDUS HET ZEGT ZOMAAR AANNEEMT DAT HET WAAR IS EN DAN OOK NOG EENS MIJN KANTOOR BINNEN KOMT STORMEN ZONDER ENIGE AANTOONBARE REDEN!"

Op dit moment was ik rood aangelopen en Severus was witter dan ik hem ooit had gezien, nu was eigenlijk de tijd om te stoppen maar ik was nog té boos dus vervolgde ik: "JIJ ACHTEREIND VAN EEN DRAAK HEB JE MISSCHIEN AL OVERDACHT DAT MISSCHIEN MENEER MALFIDUS LIEGT WANT ALS IK HET GOED HEB BEGREPEN IS HIJ OOK GEEN ENGEL. VERDER KON IK HET OOK NIET ZIJN OMDAT IK HIER EEN GESPREK MET MENEER POTTER EN JUFFROUW GRIFFEL HEB GEHAD EN DAARNA NIET MEER BUITEN MIJN KANTOOR BEN GEWEEST! EN ZOU JE NU AUB MIJN KANTOOR WILLEN VERLATEN, DIT GESPREK IS AFGELOPEN!" Na dit gezegd te hebben draaide ik mij om en ging weer aan mijn bureau zitten. Severus die waarschijnlijk té geshockeerd was om te bewegen zat daar nog steeds en keek me aan alsof ik een spook was.

Weer had ik de behoefde te lachen en aangezien dit de zoveelste keer was vandaag kon ik het niet meer ophouden en begon onbeheersbaar te giechelen. Severus die dit niet had zien aankomen keek me nog verwarder aan waarvan ik in lachen uitbarstte. Blijkbaar was het aanstekelijk want hij begon ook te grinniken en vijf minuten later lagen we allebei dubbel van het lachen, hij lag al op de grond en ik moest moeite doen in mijn stoel te blijven zitten. Toen we na een kwartier eindelijk uitgelachen waren en allebei de tranen uit onze ogen streken knikte hij en liep weg.

Bij het diner spraken we niet maar ik kon het niet helpen blikken naar ons twee op te vangen vanaf de leerlingentafel van Zwadderich, Malfidus glimlachte arrogant naar me, de rat…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Woensdag 15 september

Lief dagboek,

Vanochtend in de pauze heb ik even met Severus gepraat over wat we nou aan de Malfidus kwestie zouden doen. We hebben besloten dat we gewoon boos tegen elkaar zouden doen en zorgen dat het geloofwaardig zodat we uiteindelijk Malfidus erin zouden betrekken totdat hij toegaf. Zo typisch iets voor ons om te doen : ) dus toen we bij de lunch naast elkaar gingen zitten deden we expres boos en geïrriteerd tegen elkaar. Halverwege toen Severus mij naar de aardappels vroeg barstte ik in woedde uit en smeet de kom met aardappels naar zijn hoofd waarop hij verontwaardigd op ging staan en siste: "Waar haal je het lef vandaan om zomaar-" Toen sprong ook ik gespeeld woedend op en schreeuwde naar hem: "Als jij mij vals kunt beschuldigen dan kan ik aardappels naar je hoofd smijten, misschien word je haar er wel minder vet van." Hij keek me furieus aan en toen zag ik begrip in zijn ogen, en begon hij ook te schreeuwen: "Jij stom wicht dat je met praktisch elke jongen in ons jaar gezoend hebt geeft je nog niet het recht op gelijk hebben!" "Ik kan er ook niets aan doen dat jij nog nooit gezoend hebt maar dat moet je niet op mij afreageren, misschien dat een neusverkleining helpt!" Na dit gezegd te hebben stormde ik de grote zaal uit iedereen verbaasd achterlatend.

Ik ging gewoon rustig verder met de lessen en toen ik na mijn laatste uur even naar mijn kamer ging om mijn tas neer te leggen vond ik een briefje waarop stond:

Chris,

Naar mijn kantoor zsm!

Shit, ik was totaal vergeten grootvader te vertellen over onze ruzie. Dus rende ik naar zijn kantoor waar hij en Severus al op me zaten te wachten, Severus liep woedend naar me toe en siste in mijn oor: "Je hebt het hem niet verteld nietwaar? Ik had het kunnen weten." Ik keek hem glimlachend aan en liep naar grootvader toe en vertelde hem over ons idee naarmate het verhaal vorderde werd grootvaders blik vrolijker en Severus' blik chagrijniger. Toen ik klaar was keek hij mij aan en vroeg: "Je weet zeker dat dit gaat lukken?" "Absoluut!" Ik draaide me om en Severus keek met vastbesloten aan: "Anders heb ik voor niets voor gek gestaan." En hij glimlachte. Grootvader knikte en we vertrokken.

Toen we naar beneden liepen vroeg Severus me of ik even mee wou komen naar zijn privé kamer, even later in zijn kamer keek hij me heel serieus aan en vroeg: "Zou je in het vervolg even je geweldige ideeën met mij willen delen voordat je weer voedsel naar mijn hoofd gaat gooien?" Ik knikte en hij vroeg of ik wat wou drinken en zodoende waren we tegen negen uur nog in zijn kamer aan het praten over wat we allemaal gingen doen. Toen ik om elf uur weg ging hadden we de gaafste dingen gepland, Malfidus vrees de wraak van Christina (en Severus) WHAHAHA……

Liefs Christina