Hoofdstuk7

Draco kwam de volgende ochtend vrolijk naar beneden. Hij voelde zich stukken beter na zijn wraak op Cassie. Hij wist echter niet dat zijn goede humeur niet voor lang zou zijn. Zodra hij de deur van zijn kamer sloot werd er al naar hem gegild.

"Draco kom onmiddellijk naar mij kantoor!"

Draco slikte. Wat kon er nu weer aan de hand zijn. Vroeger hoefde hij alleen naar zijn vaders kantoor als hij weer eens iets had uitgehaald. Langzaam liep hij de trap af richting het kantoor van zijn vader. Hij klopte op de deur en opende hem.

"Mijn zoon, waarom ga je niet even zitten", zei Lucius terwijl hij naar een stoel knikte.

Hoewel zijn vader heel rustig en kalm klonk wist Draco wel beter. Jarenlange ervaring en training heeft hemzelf ook geleerd om zijn emoties niet te laten tonen.

"Ik blijf liever staan", zei Draco rustig.

"Zit!"

Een beetje argwanend nam hij plaats op de stoel en keek hij op naar zijn vader. Zodra hij op de stoel ging zitten wist hij al dat het fout zat. Zijn benen begonnen erg te jeuken. Vastbesloten om niets van dit ongemak aan zijn vader te laten merken keek hij weer op.

"Waarom wilde u mij spreken?"

"Wat had ik je nou ook alweer verteld over het te vriend houden van dat meisje", Lucius schudde zijn hoofd en begon heen en weer te lopen. Gespannen volgde Draco zijn bewegingen. De drang om te krabben werd steeds groter.

"Normaal had je nooit problemen met een meisje?"

Draco knarste met zijn tanden. Als zijn vader dacht dat hij problemen had met dit kind had hij het goed mis. Hij was gewoon weg niet geïnteresseerd in haar. Dat was alles.

Lucius stopte met lopen en keek Draco recht aan.

"Als ik nog één keer merk dat jij haar kwaad aan doet op wat voor een manier dan ook dan ben je geen Malfidus meer."

Draco schrok. Zijn vader moest dit huwelijk wel erg graag willen.

"Heb je me begrepen."

Draco knikte.

"Mooi, en neem dan nu alsjeblieft een douche."

Draco stond op en liep snel het kantoortje uit. De jeuk was nu gewoon te erg. Hij moest snel onder de douche komen om dat stomme rot poeder af te spoelen. Het was duidelijk dat hij Cassie onderschat had. Dit zal hem geen tweede keer gebeuren.

Na een lange douche kreeg hij het eindelijk voor elkaar om jeukvrij te worden. Hij liep richting zijn kast en bedacht zijn nieuw plan van aanpak. Het was duidelijk dat hij het via de wraak manier niet zou lukken. Dan zat er nog maar één ding op, zijn charmes in de strijd gooien.

Hij haalde een van zijn strakkere broeken eruit en een zilvergrijs overhemd dat goed bij zijn ogen kleurde. Vrouwen, en zelfs verschillende mannen, konden hun ogen altijd maar moeilijk van hem afhouden als hij dit aan had. Zijn spiegel sprak ook zijn waardering over deze outfit uit.

Draco knikte tevreden. Het was tijd voor plan B.

Toen hij dit keer naar beneden kwam zat alleen Cassie nog in de eetzaal. Zelfverzekerd liep hij naar binnen.

Langzaam liep hij naar Cassie terwijl hij ervoor zorgde dat zij hem goed kon zien. In plaats van plaats te nemen op de stoel tegenover haar liep hij naar haar toe. Langzaam boog hij zich naar haar toe en gaf haar een kus op de wang.

"Goedemorgen schoonheid."

Rustig liep hij weer terug naar zijn stoel terwijl hij ervoor zorgde dat zij zijn achterwerk goed kon zien. Het feit dat ze niet meteen iets terug zei was voor hem bewijs genoeg dat zijn uiterlijk haar niet helemaal koud liet. Toen hij plaats nam zag hij dat ze probeerde om een neutrale gezichtsuitdrukking aan te nemen. Hij glimlachte, deze nieuwe aanpak ging misschien nog wel werken.

"Lekker geslapen lieverd?"

Cassie gaf hem een woedende blik die al snel veranderde in een grijns.

"Prima", zei ze vastberaden. "Heb jij nog een leuk gesprekje gehad vanmorgen?", zei ze op vrolijke toon.

Draco kon haar wel wat aandoen door de vrolijke toon waarop ze dit zei, maar hij kon zich nog net beheersen. Het zou niet goed zijn voor zijn plan als hij zich nu ineens zou laten gaan. In plaats daarvan zette hij een glimlach op.

"Heel informatief", zei Draco terwijl hij het laatste broodje pakte. Cassie wilde datzelfde broodje ook net pakken en met een beetje chagrijnige blik trok ze haar hand weer terug.

"Wil jij misschien het broodje?", vroeg Draco met een suikerzoet stemmetje terwijl hij het broodje richting haar duwde.

Cassie bekeek het broodje een beetje argwanend. Ze zat in dubio. Ze had wel honger, maar wat als ze ja zei en hij het broodje snel zou opeten. Dat zou wel net iets voor hem zijn.

"Nee, neem jij het maar."

"Zelf weten", zei Draco terwijl hij een hap nam van het broodje. "Hmmm, dit is echt verrukkelijk. Weet je zeker dat je niets wilt?"

Cassie keek hem jaloers aan maar zei niets.

"Echt heerlijk."

Draco nam nog een hap en keek toe hoe Cassie hem nog steeds jaloers aan keek. Hij kon hier misschien nog wel lol in gaan hebben.

De rest van de dag bleef Draco zijn perfecte man spelletje uitvoeren. Cassie hield het nog verrassend lang vol. Het duurde nog tot de avond voordat het tot een uitbarsting kwam.

"Oké waar ben je mee bezig! Dit ben jij niet!"

"Maar dit ben ik toch echt helemaal schatje", zei Draco uitdagend.

Cassie maakte een gefrustreerd geluid. Met de nodige woede pakte ze haar glas pompoensap op en gooide het in Draco's gezicht.

Draco stond er even geschokt bij. Hij leek zich te beheersen om niet in woede uit te barsten.

"Ach schatje, ik weet dat je dit niet meent. Het glas viel zeker per ongeluk uit je grip."

Cassie keek hem echt woedend aan. Even dacht Draco dat hij te ver was gegaan en dat zij hem nu zelf te lijf zou gaan, maar in plaats daarvan liep ze boos de kamer uit.

Met een grimas liep ook Draco naar boven om zijn zoveelste douche van vandaag te nemen. Hij moest er wat voor over hebben om de perfecte man te spelen. Het diner was niet veel bijzonders, het zag er naar uit dat Cassie had besloten om niet meer bij hem in de buurt te komen vandaag. Dat kwam hem prima uit. Misschien dat hij dan vanavond eindelijk weer eens uit kon gaan.

"Ssst, niet zo hard", zei Draco terwijl hij de hand van de mooie blondine beetpakte.

"Je ouders mogen het zeker niet weten", zei Anna terwijl ze met haar dronken kop probeerde te fluisteren.

"Zoiets ja", zei Draco terwijl ze de trap naar zijn kamer opliepen. Het was nou niet echt iets waar hij door Cassie mee zou willen worden betrapt. Langzaam opende hij zijn kamerdeur. Zijn voorzichtigheid werd echter tenietgedaan door Anna die met een klap de deur weer achter zich dicht deed.

"Niet zo hard!", zei Draco boos.

"Sorry"

Anna liep op hem af en begon hem te zoenen.

"Je bent vergeven", zei Draco terwijl hij haar langzaam naar zijn bed duwde.