Eindelijk!!! Ik heb weer eens wat tijd gevonden om te schrijven!
Had ik eindelijk eens een beetje tijd, ja hoor. Computer gecrashed!!! Alles was weg, dus ik kon weer opnieuw beginnen.
Maar eindelijk een update. Dit is een beetje een tussenhoofdstuk, niet heel spannend.
Ik ben heel dankbaar voor al jullie lieve reacties!!
Hoop dat jullie het een leuk hoofdstuk vinden, ik ga meteen verder met het volgende hoofdstuk.
XXX LeneGranger
Hoofdstuk 6
De volgende dag liepen Draco en Hermelien samen door de gangen, hand in hand. Ze hadden besloten niets te verbergen en er blij mee te zijn dat ze elkaar nu hadden gevonden. Er ging wel even een grote schokgolf door Zweinstein heen toen men erachter kwam dat Hermelien van Ron was overgestapt op Draco. Aan het eind van de middag gingen er de wildste geruchten te ronden. Zo zou Ron zo slecht in zoenen zijn dat Hermelien uit wanhoop op Draco was overgestapt. Draco zou een weddenschap hebben verloren en daarom een heel…ja de periode weten we nog niet…moeten doen alsof hij head over heels verliefd was op Hermelien.
En dan waren en er nog de Zwadderaars en de Griffoendors.
Voor het eerst sinds de oprichting van Zweinstein waren ze het over een ding eens: aan deze gekheid moest een einde worden gemaakt.
Harry en Ron waren ook niet erg enthousiast over Hermeliens nieuwe vriendje.
'Hermelien, je meent die gekheid toch niet serieus?' Harry had Hermelien aan haar arm gegrepen toen ze uit de eerste les kwamen.
'Welke gekheid, Harry?'
'Doe je dit om Ron jaloers te maken? Ik weet niet hoor, misschien kan je het op een andere manier proberen. Hij leek er niet zo ondersteboven van, hij mompelde iets van: "Zie je wel, ik heb het altijd al geweten, die slijmerige kwal heeft me er gewoon ingeluisd." Misschien moet je gewoon eens met Ron praten.'
'Harry, wat heeft Ron jou verteld? Hoe denk je dat onze relatie uit is gegaan?'
'Weet ik veel, Ron wil er niet over praten, hij zei dat jullie gewoon niet bij elkaar paste.'
'Aha, ik zal je vertellen wat er gebeurd is. Ron vond mij niet genoeg, ik kon hem niet alles geven wat hij nodig had en daarom ging hij maar met Belinda.' Harry keek alsof hij niet begreep wat Hermelien hem probeerde te vertellen.
'Oh kom op Harry, ik heb Ron met Belinda betrapt.' Harry leek haar niet te geloven.
'Harry jij hebt toch ook gemerkt dat Ron veranderd is na alles wat er gebeurd is? Hij is niet meer vrolijk, niet meer relaxed, hij kan om alles boos worden en hij sluit zich af van de mensen die om hem geven.' Op dat moment kwam Ginny aangerend.
'Harry, Hermelien jullie moeten komen. Het gaat niet goed met Ron, volgens mij draait hij door.'
'Wat is er dan, Gin?' Hermelien werd bang van de uitdrukking op Ginnys gezicht.
'O Hermelien, het is vreselijk, Ron staat een enorme scène te schoppen. Hij staat te schreeuwen tegen Mal…Draco.' Aan de aarzeling in Ginnys stem merkte Hermelien dat, hoewel Ginny het moeilijk vond, ze geen partij koos en dat ze Hermelien het voordeel van de twijfel gaf.
'Gin, bedankt, ik leg het je allemaal uit…maar zal het een goed idee zijn om nu naar Ron te gaan?'
'Later, we moeten nu inderdaad rennen.' Samen met Harry rende Hermelien achter Ginny aan, in haar hoofd speelden zich al een aantal rampscenario's af. Ze moest weten wat Ron aan het doen was, hij was dan wel veranderd, ze wilde nog steeds niet dat hij zichzelf voor schut zette. Hij was nog steeds de jongen die eens haar beste vriend was, de jongen waar ze eens haar leven mee wilde delen. Trouwens, als hij niet veranderd was waren we waarschijnlijk niet uit elkaar gegaan. Ginny draaide de hoek om en rende richting het einde van de gang, waar een grote groep leerlingen stond. Uit het midden van de groep stak Ron, hij was groter dan iedereen. Nou, hij is in ieder geval niet slimmer dan iedereen. Wat bezielt die knakworst toch? De leerlingen weken voor Ginny, Harry en Hermelien en al snel stonden ze aan de rand van de cirkel. Ron keek om toen Ginny zachtjes zijn naam zei, toen hij Hermelien zag veranderde er iets aan zijn uitdrukking. Eerst keek hij woest, verraden en een beetje…gek, maar nu leek hij of hij pijn had in elk bot in zijn lichaam. Hermelien voelde de pijn ook. 'Hermelien…het spijt me zo…alsjeblieft…' Ron fluisterde, alleen Hermelien en een paar andere leerlingen die dichtbij stonden konden het verstaan. Hij kwam naar Hermelien toe lopen, aarzelend, en leek op het punt van hysterie te staan.
'Alsjeblieft?' Met pijn in haar hart schudde Hermelien haar hoofd.
'Het is te laat…ik kies nu eens voor mezelf.' En met dat liep Hermelien weg, ze merkte meteen dat Draco achter haar aan liep en nam zijn hand in die van haar.
Hermelien zat met de lunch alleen in de grote zaal, niemand kwam bij haar zitten en zij had ook niet echt zin om bij iemand anders te zitten. Ron en Harry lieten zich de rest van de dag niet meer zien, Ginny kwam aan het eind van de lunch nog snel de grote zaal in rennen en plofte tegenover Hermelien neer.
'Nu mag je me toch eens uitleggen wat er allemaal aan de hand is.' Hermelien slikte net haar laatste hap door.
'Nou, sinds het einde van…vorig jaar, ging het al slechter tussen Ron en mij. Ik heb het idee dat hij heel erg is veranderd. En dat is natuurlijk ook logisch, ik denk dat we allemaal veranderd en gegroeid zijn. Maar bij Ron is het geen positieve verandering, hij is niet meer de jongen waar ik verliefd op ben geworden.' Ginny knikte tussen het eten door hevig met haar hoofd.
'Oké, ik kon zelf ook wel bedenken dat hij veranderd is, maar zou het niet helpen om dan eens echt tegen hem te vertellen?'
'Denk je niet dat ik dat geprobeerd heb? Wel honderden keren, maar hij luistert niet. Het enige wat ik als antwoord kreeg, was dat hij het moeilijk had. Vaak werd hij nog boos ook, ik zou niet genoeg respect hebben voor zijn situatie. Maar dat klopt niet, natuurlijk heb ik respect voor zijn situatie en ik snap ook heel goed dat hij het moeilijk heeft. Maar goed, hij is dus veranderd, en ik was al een tijdje aan het nadenken over onze relatie. Toen kwam hij erachter dat ik vrienden was geworden met Draco. Oh, trek niet zo'n gezicht, jij zal het ook goed met hem kunnen vinden als je hem een kans geeft. Ron reageerde niet zo positief, en de volgende keer dat ik hem zag, was hij druk met Belinda. Draco snapte me, hij is echt veranderd. En van het een kwam het ander. Ron had natuurlijk gelijk, Draco en ik waren close, ook tijdens onze relatie. En misschien was ik ook wel verkeerd om het op te nemen voor Draco, maar niemand geeft hem een kans. En wat Ron heeft gedaan, kan ik ook niet vergeten. Hoe is het nu met Ron?' Ginny slikte de laatste hap van haar broodje door.
'Hij overleeft het wel, denk ik. Harry is nu bij hem.' Ginny leek te aarzelen, alsof er iets was wat ze Hermelien niet durfde te vertellen. Oh, fijn. Mijn beste vriendin verteld me nu ook niets meer, heb je lekker voor elkaar, Hermelien.
'Ginny, kom op ik zie aan je dat er iets is, wat je me niet verteld.'
'Oké, Ron is niet alleen met Harry, hij is nu officieel samen met Belinnie.' Ginny noemde haar walgend bij een zelfverzonnen nickname, alsof ze net zo'n hekel aan haar had als Hermelien.
'Niet blij met je nieuwe schoonzus?' Ginny zuchtte lachend.
'Nee, ik heb liever jou. En ik heb het idee dat Ron niet zo snel over jou heen is, als jij over hem.'
'Daar zit je fout,' Hermelien zuchtte. 'ik ben niet over Ron heen, tenminste niet over de Ron waar ik verliefd op ben geworden. Ik heb zeven jaar lang van hem gehouden, en geloof me, het gaat minstens zo lang duren om weer over hem heen te komen. Alleen de jongen die de plaats van mijn Ron heeft overgenomen, kan ik niet uitstaan.'
'Net als met je favoriete shampoo, je gebruikt hem al een eeuwigheid, en het lijkt voor jouw haar gemaakt te zijn, tot de fabrikant besluit de formule te veranderen. Telkens als je nu je haar wast wordt je haar lelijker en lelijker. Op dat moment kom je erachter dat een andere shampoo, die ook net veranderd is, jouw haar nog mooier maakt dan shampoo nummer een ooit heeft kunnen doen.'
Hermelien moest lachen, echt iets voor Ginny om haar liefdesproblemen terug te herleiden tot beautyproducten. Maar ze begreep het, en Hermelien was haar daar dankbaar voor.
