(BTK 4) H6 Snaaien en maskers
Die avond zaten ze weer met zijn allen rond de tafel. Geen een van de personen rond de tafel had nog drogen ogen en de tranen liep als rivieren over hun wangen heen.
Bellatrix had aan Bella en Harry een paar herinneringen gegeven van Sirius toen hij nog een kleine jongen was.
En aan het mokkende gezicht van Sirius was duidelijk te zien dat hij het echt niet leuk vond. Hij was dan ook de enige die niet aan het lachen was.
Dit had Bellatrix enkel gedaan omdat Sirius tegen Harry te keer was gegaan omdat hij Ginny als slaaf had genomen en vooral omdat Sirius niet eerst had gevraagd waarom dat was, en vooral omdat hij meteen het slechte van haar toekomstige man had gedacht.
En nu gingen ze naar de derde en volgens Bellatrix de beste herinnering kijken
De derde herinnering ging over een naakte Sirius.
Vroeg in de ochtend waren Narcissa en Bellatrix de kamer van Sirius in geslopen. Het was namelijk algemeen bekend dat Sirius doodsbang was voor spinnen. Maar wat ook mee speelde was dat Sirius de mooie leeftijd van dertien had behaald en zijn beste vriendin inmiddels zijn rechte hand was geworden. Dit zorgde er weer voor dat hij vaak in zijn Adams kostuum sliep en zich van niemand wat aan trok.
En voor de drie zusters was dit de beste gelegenheid om een grap met hem uit te halen. Andromeda had van een dreuzel vriendin een aantal plastieken maar levens echte spinnen gekregen die vast zaten aan een draadje.
Langzaam slopen ze naar binnen en legde de spinnen onder zijn lakens. Bellatrix die gauw haar blik naar onderen wierp zei."Ik hoop dat hij later wat meer heeft hangen dan wat hij nu heeft".
Dit zorgde ervoor dat Andromeda en Narcissa ook even gauw keken en giechelde.
Snel rolde ze de draadjes uit en gingen buiten op de gang staan. Langzaam trokken ze alle drie aan de draadjes en hoorde Sirius in zijn kamer rommelen.
Het rommelen in de kamer van Sirius werd steeds harde en ze wisten dat Sirius wakker aan het worden was.
Van uit het niets klonk er een meisjesachtige gil en die werd gevolgd door een geluid dat iemand uit zijn bed viel. Weer klonk er dat meisjesachtige gegil en de deur sloeg open.
Sirius rende naar buiten en gillend van reuzen spinnen in mijn bed.
In zijn Adams kostuum rende hij de trap af en rechtstreeks de keuken in. In volornaat stond Sirius te schreeuwen dat ze hem moesten helpen met de spinnen. Langzaam werd hij rustig en keek de keuken rond.
Heel de familie Zwart was aanwezig voor het zondags ontbijt en de drie zusters zaten gierend van het lachen tegen de muur van de trap.
Iedereen verliet de Pensieve en lagen op nieuw rollend over de grond van het lachen.
Sirius wierp dodelijke blikken naar Andromeda en wees haar met een wijzende vinger aan. "Wie heeft jouw die spinnen gegeven" zij hij wijzend en verwijtend naar Andromeda.
"Andromeda zeg het niet, het moet ons geheim blijven".
De woorden werden uitgesproken en iedereen keek als een naar het Portret van Lily en James.
Sirius zat aan de tafel met openmond te kijken naar Lily. "Lily jij bent het geweest die de spinnen aan Andromeda heeft gegeven" vroeg hij ongelovig. "Dat… Dat.. Dat is duivels een heel Zwadderich van jouw Lily" schreeuwde Sirius ineens.
Lily keek hem aan en barste in lachen uit. "Tuurlijk is dat Zwadderich van me" zei ze na een paar minuten. "Ik zou eigenlijk naar Zwadderich zijn gaan maar heb voor Griffoendor gekozen. Kijk Sirius ik was de slang in de leeuwenkooi en er was niemand die ook maar iets door had. Net zoals mijn zoon dat heeft gedaan" Zei ze vervolgens met bewondering naar Harry.
De rest van de middag werd er verder verteld over vroeger door Remus, Andromeda en Sirius geholpen door Lily en James over de grappen die ze hadden uitgehaald op de Zweinstein.
*#*
Bij het avond eten gingen ze weer over op de gesprekken van de dag. De kinderen hadden gehoord dat ze naar de Zwerkbal finale mochten. En dat was ook een van de gesprekken geweest die ze die dag uitbundig hadden gevoerd.
Het was ook op zulke tijden dat Zanita bij hen zat. Voor haar was namelijk alles dat buiten het kasteel gebeurde en was gebeurd nieuw. En ze genoot dan ook van alles dat ze zag en hoorde. Een van haar favoriete dingen was strip boeken.
En Harry had er dan ook voor gezorgd dat ze een enorme verzameling had gekregen. Vooral die dreuzel strip boek van Donald Duck en de Tina vond ze schitterend.
Terwijl ze opnieuw een discussie hadden over wie er zou gaan winnen bij het WK zwerkbal laaide het vuur in de openhaard op.
Zonder zichzelf af te kloppen liep Narcissa naar de tafel toe en schreeuwde bijna dat de kinderen niet naar de finale mochten gaan.
Tuurlijk had Narcissa niet de tijd om uit te spreken want iedereen onder de 15 jaar ging tegen haar te keer dat het niet eerlijk was.
Met een kanonschot uit de toverstaf van Minerva was iedereen stil. Minerva keek boos naar iedereen en gaf aan dat Narcissa verder mocht vertellen.
Narcissa knikte dankbaar en pakte een stoel. Haar gezicht vertelde dat ze het moeilijk had maar ook dat ze het moest zeggen. "Lucius heeft gisteren bezoek gehad van een aantal van zijn dooddoener vriendjes. Vandaag is hij weg gegaan met Draco en komt morgen weer terug, ik weet zeker dan hij Draco weer een van zijn duistere vloeken zal leren, dus kijk daar mee uit" zei ze wijzend naar Bella en de anderen.
"Ik weet dat hij het waarschijnlijk niet onder de knie zal krijgen maar ik weet ook niet wat hij al wel heeft geleerd. Maar dat is niet de reden waarom ik hier nu ben. Gisteren heb ik namelijk ook gehoord dat Lucius en zijn vriendjes herrie willen gaan schoppen na de wedstrijd. Ze hebben allemaal hun mantels en maskers tevoorschijn gehaald.
En als klap op de vuurpijl kregen we vanmorgen ook nog bezoek van Droebel en Perkamentus. Ze kwamen ons vertellen dat we uitgenodigd waren voor de Zwerkbal finalen. Daar vertelde Droebel dat hij jullie ook had uitgenodigd en ik zag meteen een schittering in de ogen van Lucius. Het was de zelfde als die hij in het restaurant heeft gehad. Dus ik wist meteen dat hij wat van plan zou zijn.
Het uur dat er op volgde vroeg hij steeds meer over jullie. Hij zei dat hij jullie wilde helpen met alles wat jullie maar mochten willen hebben. Maar daarvoor wilde hij ook weten waar jullie zouden staan en welke tent jullie zouden hebben. Hoe meer hij vroeg, hoe meer iedereen aan het lachen was.
Droebel omdat hij waarschijnlijk dacht dat Lucius weer in jullie gaarding wilde komen. Op die manier zou hij weer meer goud in zijn zak kunnen krijgen.
Perkamentus die het wilde omdat hij dan Harry en Draco dichter bij elkaar zou kunnen brengen. Maar we weten allemaal dat juist dat een hopeloze zaak is.
En Lucius omdat hij dan zeker wist waar hij die avond heen zou moeten gaan om herrie te schoppen, met al zijn vriendjes onder de hun dooddoeners maskers" vertelde Narcissa aan iedereen.
Even was het stil tot dat Minerva vertelde dat de kinderen niet mee mochten. Harry en Bella wilden wat zeggen, echter Minerva schudde meteen van nee. Ze hield haar been stijf en dat was te merken. "Laat ik even heel duidelijk zijn naar jullie allemaal" Zei Minerva toen ze naar de kinderen keek. "Wij weten allemaal dat Lucius een dooddoener is. En als Narcissa zegt dat hij iets met zijn dooddoenermaatjes aan het afspreken is dan neem ik dat serieus. Jullie jongeren zijn belangrijker dan wat dan ook, maar ondanks alles blijven jullie wel kinderen.
Als wij volgende week naar de finale gaan wil ik niet hebben dat er wat met jullie gebeurd, dus jullie blijven thuis en daar mee uit. Jullie weten net als ik dat Lucius op elk moment van de dag wat kan uithalen en daar wil en zal ik jullie voor behoeden".
Toen Minerva was uitgesproken wisten ze allemaal dat ze gelijk had. Hoewel ze er niet blij mee waren had ze wel gelijk. Harry echter keek bedenkelijk en zou dan ook later, het een en ander met zijn vrienden gaan afspreken. Harry kon het dan ook niet helpen om terug te denken aan die bewuste avond.
Het restaurant waar Lucius hen had aan gevallen had heel anders kunnen aflopen. Lucius was arrogant en dacht dat hij gewoon te goed was. Als hij dat niet was geweest, dan had hij er met drie snij vloeken al binnen een paar minuten een einde aan de potter familie kunnen maken. En de hele rede dat Harry hem had verslagen was omdat hij Bella en Daphne pijn had gedaan, anders had Lucius het zeker gewonnen.
*#*
De volgende ochtend zaten de vrienden weer als eerste aan het ontbijt. Hoewel het nu vakantie was bleven ze bijna altijd bij elkaar. De volwassenen gingen naar hun werk en de anderen bleven bij de kinderen. Dat hield in dat Isabella en Augusta er bijna altijd bij waren.
En deze dag was het weer niet anders alleen was Minerva er ook bij en lag Sirius zoals altijd tot ver in de namiddag op bed.
Het was ook bij het ontbijt dat Harry naar zijn oma keek, met een pijnlijke uitdrukking. "Oma weet u nog dat ik u in gedachte vertelde dat Albus meer had gedaan dan dat we dachten".
Minerva knikte en legde haar bestek neer. Ze wist nog goed de manier waarop Harry dat haar had verteld. En dus ook dat het erger zou zijn dan dat ze zou kunnen bedenken.
Terugblik.
^Oma doe kalm bij Perkamentus. Ik ben ergens achter gekomen en het is niet goed. Ik zal het jullie vanavond vertellen maar er is meer aan de hand dan dat we dachten. En Perkamentus heeft nog meer op zijn kerfstok dan alleen u ik en mijn moeder^.
Einde terugblik.
"Nou aan Bellatrix heb ik gevraagd wat de Fideliusbezwering nou werkelijk inhield. Zei vertelde me dat het alles kon verbergen als je iemand als geheimhouder had. Hoe krachtiger de tovenaar hoe groter het object kan zijn dat je kunt verbergen. Een huis verberg je met de geheimhouder erin" vertelde Harry.
Isabella en Augusta keken hem vragend aan. Ze wiste wat de spreuk inhield en dus ook wat er mee bedoeld word. Het was echter Minerva die haar hand naar haar mond deed en zachtjes nee Gilde.
"Ja, Oma dat bedoel ik" zei Harry rustig. "Albus Perkamentus heeft die bezwering over het huis uit geroepen. Dus ondanks alles had het zelfs nu nog geheim moeten zijn. Tuurlijk Albus heeft de spreuk kunnen opheffen maar dat heeft hij nooit meteen kunnen doen. Nu weten we dat Peter Pippeling de geheimhouder was. Die heeft het weer aan Voldermort verteld".
Het was ook nu dat Isabella en Augusta ook begrepen waar hij heen ging met zijn verhaal.
"En nu komt het. Op het moment dat Voldermort mijn ouders had vermoord, kwamen de volgende mensen. Eerst kwam Sirius kijken. Die heeft verteld dat hij het geheim niet wist. Dan kan niet want hij wist meteen waar het huis was. Na hem kwam Hagrid, en die wist het geheim ook niet. Mochten ze het wel weten dan vraag ik me af hoe ze wisten dat mijn ouders waren aan gevallen.
Sirius ging achter Pippeling aan en Hagrid nam mij mee. Vlak daarna kwam Bellatrix gedwongen door haar man om te kijken waar hun heer Voldermort bleef. Zij vertelde me dat Pippeling het haar nooit had verteld. Dus ook al had hij het haar man verteld had zij het nooit kunnen weten.
Nu komt het belangrijkste. Als die bezwering is afgeroepen kan niemand het huis meer zien. En die bezwering blijf geheim tot dat Albus die bezwering heeft opgeheven, of wanneer Pippeling overlijd".
Het was nu dat de meeste het ook begrepen, de enige die het niet door hadden waren Aristona en Ginny.
"Dus nu komt het" Ging Harry verder. "Een, Pippeling heeft iedereen het geheim verteld en daarom kon iedereen het zien. En dat is niet waar. Twee, Pippeling is dood gegaan bij de moord op mijn ouders en daarom kunnen wij het zien. Maar ook dat is niet waar.
Drie Albus heeft voor de moord op mijn ouders de bezwering opgeheven, of er vlak na. Hoe dan ook, hij wist wanneer Voldermort zou komen. De vraag is alleen hoe en waarom. Ik weet dat hij het heeft gedaan, zo niet dan hadden wij het huis nooit kunnen zien. Peter is nog niet dood dus de bezwering zou er nog steeds van kracht moeten zijn. En we hadden dus ook nooit de ruïne kunnen zien" zei Harry met een treurige blik.
"De schoft" gilde Minerva. "Hij wist het, die schoft wist het, hij heeft ze de dood in geholpen". Met die woorden sprong Minerva op en wilde het Potter kasteel uit lopen.
Bij de deur werd ze tegen gehouden door Harry, Bella en Daphne. "Tante Mini, we moeten het aan Amalia vertellen en dit bij de rechtszaak doen. Perkamentus heeft veel meer gedaan en dat moeten we eerst uit gaan vinden. Pas dan kunnen we hem aan pakken voor alles wat we willen" zei Bella.
Minerva voelde haar woede weg zakken en keek treurig naar de drie kinderen die voor haar stonden. Langzaam zakte ze door haar knieën en begon te huilen. Alle drie legde ze hun armen om Minerva heen en huilde zachtjes met haar mee.
Terwijl ze daar stonden ging Augusta naar het ministerie om het aan Amalia te gaan vertellen. Om het daarna weer aan Sirius en Andromeda te gaan vertellen die alweer op wacht stonden in het huis in Havermout.
*#*
Op de ochtend van de finale nam iedereen afscheid van wie er heen gingen. Minerva ging als vertegenwoordiger van Zweinstein. Augusta en David waren de vertegenwoordigers van de Wikenweegschaar en van de neutrale kant of Zo als ze zelf zeiden van de grijze families.
Met een knuffel en een kus waren ze allemaal weg en bleven de kinderen achter. Remus en Arabella gingen aan het werk en Sirius en Andromeda stonden weer op de uitkijk.
Alleen Isabella en Tops waren gebleven. Tops zou die avond op de wegisweg patrouilleren met heel veel andere schouwers. Het was een opdracht van Droebel en alleen een handvol schouwers zou naar de finale toe gaan met Amalia als leidinggevende.
Om die middag niet helemaal te verwaarlozen nam Isabella en Tops de kinderen meen naar de film. En na de film hadden ze een stapel pizza's gehaald om ze die avond bij de finale op te eten. En het was dus ook zo dat ze die avond om achtuur om de radio zaten en aan het luisteren waren naar de wedstrijd.
Toen Krum de snaai had gevangen en Ierland had gewonnen was er een klein feestje in het kasteel. Die af werd gesloten met een slaapfeestje midden op de vloer waar bij Hermelien en Marcel extra dicht tegen elkaar aan lagen net als Bella, Daphne en Harry.
Ginny, Aristona en Suzanne hadden ook een hoekje voor zichzelf gemaakt, al waren die niet zo knus als de anderen.
*#*
Augusta en Minerva hadden net afscheid genomen van de buitenlandse bezoekers en waren onderweg naar hun tenten. Op aanraden van de kinderen en vooral van Harry hadden ze een andere tent mee genomen en hem zo een vijftig meter verderop gezet. Met een plof lieten ze zich allebei in een stoel zakken.
"Het was me het avondje wel vinden jullie ook niet" Zei David die even voor hen de tent was binnen gelopen. Hij was gaan kijken of alles nog veilig was.
"Ja, en ik moet eerlijk zeggen dat ik het jammer vind dat de kinderen er niet bij zijn geweest. Maar mocht Lucius wat gaan doen dan ben ik ook weer blij dat ze thuis zijn" zei Augusta.
Minerva lachte en keek een beetje dromerig naar de bovenkant van de tent. "Ik heb van Harry gehoord dat hij het liefste zou willen dat iedereen in het Potter kasteel zou wonen. En ik zit me net te bedenken dat jullie er al bijna de hele zomer zijn geweest. En het is al zo erg dat jullie allemaal al een kamer hebben voor jullie zelf". Zei Minerva lachend.
Het was op dat moment dat Amalia de tent binnen kwam lopen. "Ik weet niet wat het is, maar ik ben bang dat Narcissa gelijk gaat krijgen. Er hangt een spanning in het kamp en het is bijna zeker dat er wat gaat gebeuren" Zei Amalia meteen. "Ik heb onder de onzichtbaarheids mantel van Harry gezien dat Lucius aardig dronken aan het worden is met een groep van zijn dooddoener vriendjes. Het is de zelfde groep vriendjes die allemaal vrij zijn gekomen met die Imperius smoes. Dat is ook de rede waarom ik onder die mantel hier heen ben gekomen".
Een Luide ontploffing gaf aan dat er iets gebeurde. En David en Amalia waren al met opgeheven toverstok naar buiten gerend. Augusta en Minerva volgden hen op de voet en zagen meteen bij buitenkomst wat er was gebeurd.
*#*
In het kasteel was het rustig. Isabella zat in de zij kamer met Arabella en Remus te wachten. Ze hadden zich voor genomen om op te blijven tot dat ze zeker wisten dat er niets gebeurd was bij het WK zwerkbal.
Zo nu en dan gingen ze kijken bij de kinderen of alles nog goed was. Isabella kon haar glimlach niet verbergen toen ze zag hoe Bella en Daphne beide een hand van Harry vast hielden en voor al hoe hun andere hand in die van elkaar staken op de buik van Harry.
Verderop op de zelfde manier lagen Hermelien en Marcel met elkaar verstrengeld. Toen ze haar andere dochter bij Ginny en Suzanne zag liggen gingen haar wenkbrauwen omhoog. Haar gedachten gingen een bepaalde kant op…
^Merlijn wat moet ik doen^ klonk er in de gedachten van Harry.
"OMA" gilde Harry opeens toen hij in een keer recht opzat. Van uit het niets greep Harry naar zijn zij en gilde opnieuw voor zijn Oma. ^Oma wat is er aan de hand, waar heeft u pijn^ dacht Harry.
Bella en Daphne keken hem aan en legde hun armen om hen heen.
^Oma praat tegen mij wat gebeurd daar^. Harry greep naar steeds meer plekken op zijn lichaam en wist dat het niet goed was.
^Harry niet nu, we worden aan gevallen en ik moet samen met David een Augusta veel mensen helpen^ riep Minerva terug.
Toen hij opsprong en zijn toverstok pakte wisten Bella en Daphne genoeg. Ze kleden zich snel aan en pakte ook hun toverstok.
^Ik kom er aan Oma en ik neem Bella en Daphne mee^.
"Oke maak alles klaar voor het geen waar we bang voor waren" riep Harry uit.
^Nee Harry blijf daar kom niet hier heen^ dacht Minerva terug.
"Wat zijn jullie van plan" gilde Isabella luid.
De luide gil van Isabella zorgde ervoor dat Arabella en Remus de kamer in kwamen rennen. En voor hen ogen zagen ze dat Harry met Bella en Daphne verdween.
Nog voor dat Isabella wat kon gaan zeggen begonnen de anderen al heen en weer te lopen. Marcel begon ruimte te maken en Suzanne deelde opdrachten uit. Snot was in het niets verdwenen. De andere huiselfen waren bezig met het klaar zetten van allerlei toverdrankjes. En Hermelien vroeg aan Arabella of ze ook de drankjes van de winkel mochten gebruiken.
Arabella zei niets en kon alleen maar met grote ogen ja knikken. En voor ze het wist kwamen de elven al weer terug met wat de hele inhoud van haar winkel leek.
*#*
Minerva was buiten de tent gekomen en keek in de richting van de tenten die ze volgens de minister hadden moeten gebruiken. Het enige wat ze kon zien waren twee grote schroei plekken. Met een aantal meters daar vandaan een aantal mensen gekleed in zwarte mantels met witte doodskop maskers.
Aan de schroeiplekken konden ze zien dat ze het nooit hadden overleefd als ze in die aangewezen tenten waren geweest. Maar het aan blik van dooddoeners die in het wilde weg vloeken aan het werpen waren, was iets totaal anders.
David was de eerste die zijn toverstok in de richting van de dooddoeners richtte en een vloek af vuurde. Het was ook die vloek die Minerva en Augusta uit hun gedachte haalde.
"Jaag ze weg en zorg dat de andere gasten richt het bos gaan" Riep David hen toe.
Minerva en Augusta knikte en begonnen ook hun vloeken in de richting van de dooddoeners te gooien. Even waren de dooddoeners uit het veld geslagen en in de verdediging gejaagd. Dit gaf Minerva en Augusta de mogelijkheid om zich om de dooddoeners heen te cirkelen.
Langzaam begonnen de dooddoeners weer terug te vechten en kregen al snel weer de overhand. Maar het weerhield Augusta en Minerva niet om de gasten het bos in te sturen. David die een meter voor hen en tussen de dooddoeners in stond deed er alles aan om iedereen te verdedigen. En hij vroeg zich dan ook af waar Amalia en de schouwers bleven.
*#*
Zij wisten echter niet dat Droebel de schouwers en Amalia de opdracht had gegeven om hem naar de ingang aan de andere kant van het terrein te lijden. Toen Amalia de ontploffingen had gehoord wist ze genoeg. Lucius was duidelijk op de hoogte dat de schouwers Droebel moesten begeleiden. En wist dus ook wanneer de beste tijd was om aan te vallen.
Amalia deed wat ze moest doen. Ze stuurde iedere schouwer die ze had richting de ontploffing. Door vervolgens zelf eerst een Patronus naar Tops te sturen met de opdracht dat de rest naar het zwerkbal terrein moest komen. Daarna begaf ze zich zelf ook in de richting van het gevecht.
*#*
David had inmiddels de rand van het bos bereikte. Iedereen baande zich een weg naar boven de berg op en verschuilde zich tussen de bomen. Om zich heen zag hij dat Minerva en Augusta nog waardig aan het strijden waren. Alleen kon hij ook zien dat hun leeftijd hen partner begon te spelen.
Ze waren gevreesde strijders alleen niet meer zo snel en wendbaar maar hielde zich staande door hun jaren lange ervaring. En hier en daar zag hij ook diverse gasten die mee hielpen maar ook gewond waren geraakt.
Bij een grote openplek in het bos werd Augusta in haar been geraakt. Ze lag aan de andere kant van de open plek en werd door een ander persoon het bos in getrokken. Minerva en David waren nu de enige die de gasten aan het beschermen waren en de meerderheid van de dooddoeners begonnen de overhand te krijgen.
David werd door een vloek geraakt die hij nooit had zien aan komen en ging dan ook meteen neer.
Minerva zag het een deed er alles aan om het lichaam van David te verdedigen en dacht bij zichzelf. ^Merlijn wat moet ik doen^. Ze had echter niet door dat de paniek in haar gedachten er voor zorgde dat Harry wakker werd.
Minerva had het eindelijk voor elkaar dat David het bos in werd getrokken en ging weer op de aanval over. Een snij vloek raakte haar in haar zij en ze zakte door haar knieën heen.
^Oma wat is er aan de hand, waar heeft u pijn^ hoorde ze Harry in haar gedachte.
Minerva zei niets en stond weer op. Aan de andere kant van de dooddoeners hoorde ze dat er andere waren verschenen die ook het gevecht met de dooddoeners aangingen. En opnieuw hoorde ze Harry in haar gedachten en werd weer door een vloek geraakt.
^Oma praat tegen mij wat gebeurd daar^.
^Harry niet nu, we worden aan gevallen en ik moet samen met David en Augusta veel mensen helpen^ riep Minerva terug ze wist dat het niet helemaal waar was maar hoopte dat ze Harry daar gerust mee kon stellen en ook weg kon houden van het zwerkbal terrein.
^Ik kom er aan Oma en ik neem Bella en Daphne mee^ Hoorde ze Harry weer denken.
^Nee Harry blijf daar kom niet hier heen^ dacht ze maar wist ook meteen dat het niet geholpen had want Harry verscheen uit het niets voor haar ogen. Naast hem stonden Daphne en Bella.
Harry hief zijn toverstok op en begon zijn vloeken af te vuren. Naast hem stond Bella en volgde zijn voorbeeld.
Daphne was naar Minerva gerent en had snel een helingspreuk over Minerva afgeroepen. Door zich vervolgens naar haar vader David te gaan.
Daar haalde ze een veter uit haar zak en vertelde dat zes mensen hem moesten vast houden. Nog voor dat iemand wat kon zeggen riep Daphne "activeer" en de mensen waren weg. Daphne ging meteen naar de volgen de groep en de volgende en de volgende.
Bella en Harry werden weer vergezeld door Minerva en gingen de dooddoeners te lijf. Er kwam een groep van vier mensen aan gerent en Minerva herkende ze meteen.
"Die moeten we beschermen riep ze naar Harry en Bella. Dat is de minister van Frankrijk en zijn gezin. Zonder enige tegenspraak van Harry en Bella gingen ze meteen over op de verdediging van het bewuste gezin.
De minister hielp mee met het verdedigen en keek ook weer verbaasd naar de twee kinderen die alles in het werk stelde om zijn gezin veilig door de opening in het bos te sturen.
"Potter" werd er ineens van af de zijkant geschreeuwd. Iedereen keek meteen op maar bleven wel spreuken af vuren. De genen die Potter had geroepen bleek niemand minder te zijn dan Lucius Malfidus. Juist in die verwarring gooide hij een Bombarde vloek op de vrouw van de Franse minister af.
Minerva twijfelde geen moment en sprong voor de vloek. Maar de vloek kwam zo hard aan dat Minerva naar achteren werd geslingerd en met haar hoofd tegen een boom kwam. Even was het stil toen iedereen Minerva zag vallen. Want zelfs de dooddoeners hadden les van haar gehad. En daarom ook een mate van respect voor haar gekregen.
"OOOO SHIT" klonk de stem van Lucius.
Iedereen stond even aan de grond genageld en zagen hoe Lucius terug begon te lopen en meteen begon te rennen.
"Vertrouw me we moeten weg hier ik heb de verkeerde geraakt" gilde hij weer naar de anderen.
Bella had het ook gezien en trok de Franse minister naar Minerva toe waar Daphne ook al naar toe rende. En er was er maar een die bleef staan en niets deed.
"We moeten die jongen gaan helpen het zijn er teveel" riep de Franse minister.
"Geloof me Minister u wilt nu niet tussen de dooddoeners en Harry in gaan staan" Zei Bella tegen hem terwijl ze hem met moeite mee trok.
"Oma, Oommaa, OOOmmmaaaa…. LUCIUS" gilde Harry in eens.
Harry draaide zich om, en wierp meteen een snij vloek de kant van Lucius op en die dook naar de grond. Achter hem hoorde Harry een plop en wist dat iedereen behalve Bella en Daphne weg waren.
Harry begon zijn eerste stappen richting Lucius en de andere dooddoeners te zetten en gooide de ene spreuk na de andere op Lucius af. Lucius sprong op en verdween achter een boom. Harry gooide een Snij vloek en hoorde Lucius verdwijnselen net voordat de snij vloek de boom raakte.
Er was geen dooddoener die geloofde wat ze nu zagen maar toen de boom omviel met een perfecte snij vlak wisten ze voldoende, wegwezen.
*#*
Amalia wist niet wat er gebeurde maar ineens verdwenen alle dooddoeners in het niets. En in de oorlog deden ze dat alleen maar wanneer ze overmeesterd werden of een moord hadden gepleegd die gepleegd moest worden.
Maar Amalia was juist van mening dat ze zelf aan de verliezende hand waren, dus ging ook meteen uit van een moord.
Ze snelde zich gezamenlijk met Tops die inmiddels bij haar was gekomen naar boven om opzoek te gaan naar de gasten van het WK. En was bang voor wat ze zou vinden. Het eerste wat ze zag was een jongen liggend op een openplek in het bos. Naast hem zaten Bella en Daphne die ze meteen herkende, maar ook een man die ze niet meteen herkende.
A/N: Ik hoop dat jullie weer genoten hebben en tot over twee weken, groetjes Winmau.