Note: OK, be warned voor de slechte humor hier in dit hoofdstuk. Het paard van sinterklaas, groene slijmmassa, een tap tegen een teut ( een klop in je gezicht) appels en brood die in het rond vliegen, kinky gracie aan een paal binden en miniblackbeard.

Disclaimer: POTC, rudolf, het paard van de sint en blackbeard zijn niet van mij. Ook de Pearl, Isla de Pelegostos, Gibbs, Jack, MP3 en vele andere dingen BEHALVE Gracie.

#"Open the bloody door," hoorde ze Jack's stem, laag en boos. Ze haalde haar schouders op en begon te neuriën. Ja, dat was kinderachtig, maar ze wou hem niet onder ogen komen. Na een tijdje veronderstelde ze dat hij was afgedropen, want het gebonk was gestopt en ze hoorde voetstappen galmen over het dek. Als ze haar MP3 gehad had, zou ze nu al uren versleten hebben daarmee, maar verveling werd haar de baas en ze besloot toch eens te gaan kijken hoe het zat met Jack. En Gibbs was ook spoorloos verdwenen.#

Gracie opende de deur verder, zeker dat er niets was dat haar kon pijn doen, bang maken of belachelijk maken. Tot ze struikelde over de rondslingerende pot, en er zat eten in de pot. Haar hele schoen was bedekt met een vieze, groene massa die niet erg lekker rook.

"Wie heeft hier gekookt?" vroeg ze terwijl ze haar schoen uittrok en de pot opnam, een armlengte van haar neus.

"GIBBS? JACK? RUDOLF? IEMAND? Desnoods het paard van sinterklaas als er maar iemand op dit ding is," mompelde ze tegen zichzelf, verveeld. Ze vroeg zich toch af hoe piraten zich bezighielden…Verhalen vertellen? Leek niet erg interessant. Toch niet om altijd te doen. Nu had ze ineens geen zin meer om piraat te worden. Terwijl haar gedachten afdwaalden, liep ze naar de keuken. Daar zaten Gibbs en Jack.

"OK, wie van jullie heeft die vieze massa voor m'n deur gegooid?" Niemand keek op. Ze smeet de pot op de tafel en liep verder.

"Oh ja, negeer me maar. Dat kan ik ook hoor!" zei ze boos terwijl ze een appel nam, een stuk brood en begon te eten. Ze zat een meter van Jack af, op dezelfde bank, en nam mokkend een hap van de appel en dan van het brood.

"Love, i was just concerned, alright?" legde Jack uit.

"Geen reden om vieze massa voor m'n deur te smijten," vlamde ze terug. Ze stond op, smeet de appel naar Gibbs en het stuk brood naar Jack.

"Da's voor die schoen," zei ze voor ze grijnzend naar buiten liep. Ze was er in geslaagd iets naar hun hoofd te smijten en er mee weg te komen. Althans, voorlopig. Ze was zeker dat Jack niet blij zou zijn, en Gibbs, wel, Gibbs was sowieso niet erg blij met Gracie aan boord. Triomfantelijk marcheerde ze rond op het dek, blij dat ze iets had gedaan dat hun irriteerde, en niet alleen haar. Ze stofte na een tijd wel verveeld haar kleed af, maar de grijns bleef haar gezicht sieren. Misschien had ze niet zo kinderachtig mogen doen, maar zij hadden haar schoen niet mogen ruïneren. Na een tijd kwamen beiden aan dek.

"Hallo!" zwaaide ze plagend, heel erg blij, haar ogen schitterend van het plezier dat ze had. Jack kwam tot vlak voor haar neus, maar kreeg geen woord uit z'n mond.

"Zit er nog een beetje brood vast?" vroeg ze hem giechelend terwijl zijn handen voor haar gezicht rondzweefden. Jack hield nu op met zwaaien, en 1 vinger hing vervaarlijk dicht bij haar neus.

"Love, i'd watch what you do because this is still my ship," waarschuwde hij.

"Kun je niet tegen wat competitie? Mannen hebben toch een competitiegeest, of niet soms? Bang om te verliezen van een irritant klerewijf?" zei ze mokkend (het irritant klerewijf, daar bedoelt ze zichzelf mee). Jack's mond ging weer een paar keer open, en voor ze het wist had hij haar een klop tegen haar gezicht gegeven.

"Vint toch, Jack wrom deejda nu?" zei ze met een West-Vlaams accent.

"Competition, love, competition," zei hij grijnzend voor hij naar het stuurwiel liep. Gibbs ontweek haar. Jack was tenminste nog een beetje tegenwerkend. Veel leuker. Jack stopte het schip bij een nogal groen eiland, dat er niet echt bewoond uitzag.

"Jack, waar gaan we nu weer heen?" vroeg ze hem terug in normaal Nederlands.

"This, love, is the island of the Pelegostos. We need to dock, there is a hole in the brig," zei Jack tegen haar. Ze knikte begrijpend en sprong via het touw van het schip. Tot ze merkte dat ze omsingeld was door zo'n 50 mannen, met alleen een lendendoek rond hun mannelijke delen en veel verf op hun gezicht en borstkas. En sommige hadden stokken door verschillende lichaamsdelen. Haar neus trok zichzelf op, samen met haar wenkbrauw. Voor ze zelf iets kon zeggen voelde ze iets in haar nek en viel ze verdoofd neer op het zachte zand.

//////Zo'n 20/30 minuten later, Gracie word wakker//////

Haar ogen waren nog slaperig, maar ze probeerde ze toch open te houden. Jack zat op een geïmproviseerde troon, een gigantisch lelijke, grote hoed op z'n hoofd en iets voor dingen mee af te stoffen in z'n linkerhand. Ze merkte dat zij, zonder al die accessoires, vastgebonden was aan een paal.

"Oh ja, bind mij maar zo kinky mogelijk vast. Perverse mensen!" riep ze naar een klein joch dat niet ver voor haar stond. Die deinsde bang terug.

"Ja! JA loop maar weg! Stelletje schnitsels," begon ze te mompelen. Jack kwam intussen naar haar toe.

"En jij hebt ze vast gezegd om me aan een paal te hangen! In godsnaam Jack je kan ook een beetje subtieler je fantasietjes werkelijkheid maken hoor," riep ze tegen hem. Hij bleef opmerkelijk kalm.

"Ela lom lom schanitsela," wuifde hij naar de mannen, die begrijpend knikten.

"Wat heb je ze nu weer wijsgemaakt?" vroeg ze minder boos. Jack kwam tot vlak naast haar oor, en z'n hoed kriebelde haar neus.

"They think I'm a God and you are…a…lady of the night. Aye, lady of the night, for me, so that's why you're strapped to that thing," probeerde hij uit te leggen.

"Ze denken dat ik een WAT ben voor jou? Ik ben echt boos op die kerels met hun lendendoeken! Ik haat Tarzan vanaf nu!" zei ze voor ze niesde.

"Love just work with me, alright?" vertelde hij haar voor hij vlak voor haar gezicht kwam.

"Je gaat toch niet doen wat ik veronderstel dat je gaat doen , hé?" vroeg ze hem, veel kalmer.

"That depends what you think," fluisterde hij, waarna hij haar erg passioneel begon te kussen. Zijn tong maakte kennis met de hare, en hij volgde haar kaakbeen met z'n vinger. En terwijl haar hersens zeiden dat ze hem moest een pats tegen z'n gezicht geven, deed ze even passioneel mee.

"Mmm," mompelde ze terwijl een glimlach op haar mond vormde. Jack trok heel voorzichtig terug.

"Ik zou je een tap tegen je teut moeten geven, maar ik denk dat ik voor 1 keer een uitzondering maak," grijnsde ze. Ze kon voelen dat haar wangen een beetje rood waren, en dat haar ogen glinsterden van blijdschap. Ze had al een paar jongens gekust, maar Jack was echt goed erin! En als ze niet aan een paal hing zou ze hem zeker nog eens kussen.

"I'll get you out of here, Gibbs is already on the ship," knikte Jack tegen haar.

"En jij dan? Ik laat je hier niet achter hoor," vertelde ze hem met pruiloogjes. Jack grijnsde, hij had haar van heel erg boos naar heel erg lief gekregen.

"Lom naga do boom-boom, bien?" vertelde hij hen. Ze wist wat boom-boom betekende. En twee heel grote mannen maakten haar los, en volgden Jack in een hut. Wel, tot voor de hut, dan duwden ze Gracie er oncharmant in en ze viel recht met haar neus op de harde grond. Recht met haar achterste naar Jack, die eerst zei dat de wachters maar ergens anders heen moesten. Dat was, wat Gracie dacht tenminste, want ze dropen een beetje niet blij af. En nadat Jack had gestaard naar haar achterkant voor zo'n 5 minuten, begon hij te praten.

"Alright, make noises! It'll get us out of here!" beveelde Jack.

"Ik ga echt niet dat neppen, hoor," pruilde ze opnieuw, toen ze recht tegenover elkaar zaten.

"Yes you will," zei Jack, en hij maakte een heel erg luid grommend geluid. Ze schrok op, en dat zorgde dat ze een licht piepgeluidje maakte.

"See, I said you would," plaagde Jack, en zo deden ze nog even verder, tot ze hoorden dat alle wachters weg waren. Maar dan ook alle 50. Dat was zeker een halfuur rare geluiden maken. Jack nam haar hand en ze slopen naar buiten langs de achterkant van het hutje. Maar toen ze nog maar een 100 meter van de Pearl verwijderd waren, kwamen de mannen op hen af.

"Euh, Jack, groot probleem," zei ze bang toen ze wees naar de stormende meute lendendoeken. Jack daarentegen, nam haar hand nog harder vast en begon erg hard te rennen, waardoor Gracie niet anders kon dan ook rennen. Toen ze eindelijk op de Pearl aan het klimmen waren, was Gracie echt bekaf. Ze was niet slecht in lopen, maar ze kon ook niet geweldig hard en lang tegelijk lopen. Jack moest haar zelf op het dek trekken. Ze viel dramatisch neer, en begon toneel te spelen. Ze had een rare bui.

"Ik denk, dat ik ga doodgaan. Jack, zorg goed voor de baby! Behandel hem als je eigen kind, alsjeblieft. En Gibbs, ik ga me niet verontschuldigen voor die appel," riep ze dramatisch, een hand op haar voorhoofd, en de andere op haar buik.

"What are you talking about?" vroeg zowel Jack als Gibbs.

"Jack, hoe kun je kleine Blackbeard nu vergeten zijn? Ik dacht dat je om hem gaf, hij is je bloedeigen kind! En Gibbs, wel, ik ga me echt niet verontschuldigen tot jij dat doet," grapte ze verder. Ze moest nu echt haar lach inhouden, want Jack gaf haar een gezicht dat zei dat hij geen kind kon hebben van haar.

"BuhBye, mijn schatten," zwaaide ze terwijl ze haar ogen sloot. Ze hoorde Gibbs iets zeggen, en dan Jack, en stond toen terug op.

"Ik had jullie echt wel goed liggen! Kleine Blackbeard, mijn gat!" begon ze te lachen. Jack rolde met z'n ogen en liep weg, terwijl Gibbs hetzelfde deed.

Note: OK, droge humor, kleine blackbeard! Anyway, review asjebieeft???