17:19 Steve

De lift gaat omhoog, naar mijn verdieping. Ik moet hier weg, ik heb tijd voor mezelf nodig, tijd om dit te verwerken, tijd om de schaamte te vergeten.

Mijn etage is bereikt, zonder om me heen te kijken loop ik op mijn slaapkamer af, ik pak een knapzak en vul die met wat ik denk de komende tijd nodig te hebben, wat geld, extra kleding, een kam, en, god verbied het, een aandenken aan deze plek, het mini Captain-America-beeldje dat Natas voor me gemaakt heeft.

Ik sluit de tas, grijp mijn rij handschoenen en jack en kijk voor een laatste keer om me heen. Ik ben heus van plan weer terug te komen, alleen niet in de komende paar dagen. Ik ben vaker alleen ergens naartoe gevlucht.

Ik weet hoe het werkt, ik ben alleen bang dat Tony me met zijn technologie snel zal vinden. ik stap de lift weer in, 'the garage please, and get my motor there, ready to set of.' 'yes, sir.' ik ga dit echt doen. 'and don't, not under any circumstances, tell Tony where I'm going.' Voeg ik toe. 'yes, sir.'

Het is even stil, alhoewel ik weet dat het onmogelijk is, lijkt er een soort spanning te hangen tussen JARVIS en mij, en ik word met de seconde ongemakkelijker, ik sta op het punt om van gedachten te veranderen, en JARVIS de opdracht te geven me terug naar mijn etage te brengen als we aankomen bij de garage. 'we've reached the garage, sir, your motor is ready to go.' 'thanks.' Zeg ik, hoewel ik niet zeker meer weet of ik wel echt dankbaar ben.

Ik kan nu niet meer terug. Ik loop naar de motor en maak de knapzak die ik nog op mijn rug had vast aan het zadel. Ik trek, schijnbaar vastberaden de handschoenen aan. En doe de rits van mijn jack dicht.

Ik laat JARVIS de deur naar de straat openschuiven, en rij handmatig de motor naar buiten. Buiten start ik het ding, maar laat hem nog even warmdraaien.

Ik haal de helm van het stuur, en zet hem met een zucht op, de helm is nog zo'n aandenken aan deze plek, Tony heeft hem gemaakt, het ziet er precies uit als de helm die bij mijn Captain America pak hoort.

Ik kijk nog eenmaal om naar het Avenger hoofdkantoor, ik salueer het, uit pure nostalgie, en draai me er dan vanaf, 'see you in a while' fluister ik tegen niemand in het bijzonder, en ik zwaai mezelf op mijn motor, met gemak trekt hij op, en ik rij weg, de plek die de afgelopen anderhalf jaar mijn thuis was, veel te snel achterlatend.