Disclaimer: This is only a translation of the existing story Study (FF/s/12452561) by DaLoneStarRanger (FF/u/2034634). / Dit is alleen maar een vertaling van het al bestaande verhaal Study, geschreven door DaLoneStarRanger.
Het Diaz huis was geruisloos. Star sloop uit haar kamer en liep heimelijk door de gang naar Marco's kamer. Star, gekleed in haar nachtjapon, giechelde zacht in haarzelf, omdat ze probeerde haar slimme plan in actie te zetten. Star drukte zachtjes tegen Marco's houten deur en gluurde door de nieuwgecreëerde opening. Star's ogen verwijdden zich uit verrassing toen ze de deur volledig open liet vliegen en neerkeek op een leeg bed, in plaats van Marco's slapende gestalte.
Star keek wild in het rond, proberende te spotten waar haar beste vriend gebleven was, omdat haar ontdekking wellicht haar "zorgvuldig" gecreëerde plannen in de war kon schoppen. Star doorzocht geruisloos zijn kamer, om enige indicatie op te vangen van waar hij heengegaan was. Star fronsde toen ze geen spoor van Marco vond en sloop terug door de hal naar haar kamer. Ze stond op het punt door haar al open deur naar binnen te gaan toen een oranje plakbriefje haar aandacht trok. "Dat is nieuw." mompelde Star, voordat ze de notitie van haar deur trok en het begon te lezen. 'Star, ik ben eerder opgestaan om ons een speciaal verrassingsontbijt te regelen, dus nog niet eten. - Marco'
Star glimlachte toen de inhoud van het briefje tot haar binnendrong, "Marco is zo aardig.". Ze giechelde en huppelde door haar kamer, alvorens op het bed neer te ploffen. Haar "zorgvuldig samengestelde plan" volledig vergeten door het vooruitzicht naar het verrassingsontbijt van Marco.
Marco opende voorzichtig de voordeur, liep naar binnen en plaatste de doos op de koffietafel. Marco keek rond in de huiskamer, slechts lichtelijk verbaasd dat Star nog niet opgestaan was en een of andere soort chaos aan het veroorzaken was. Marco glimlachte toen hij dacht aan Star, vlammende regenbogen en van blijheid doorgeslagen laser puppy's die door het huis stuiteren. "Star, ik heb ontbijt!" riep hij naar boven. Marco wachtte even en zuchtte toen hij geen antwoord kreeg. "Het is wel zondag, het is niet alsof ze op moet staan voor school of zoiets." mompelde Marco, terwijl hij de trap op liep en in de hal de eerste afslag links nam.
Marco leunde tegen de deurpost van Star's open deur en meesmuilde toen hij zag dat de Koningin weer op haar bed in slaap gevallen was. "Te schattig." zuchtte Marco, waarna hij naar Star's bed liep en speels Star's neus 'boopte'. Star's ogen openden zich langzaam en er verscheen een glimlach op haar gezicht, hoewel ze Marco redelijk verward aankeek.
Marco slikte toen hij haar in haar hemelsblauwe ogen aanstaarde. "uh, hehe, goedemorgen schoonheid. Ontbijt is beneden zogauw je klaar bent." stamelde Marco voordat hij zich haastig terugtrok, de trap af, de woonkamer in. 'Noemde ik haar nou echt schoonheid recht voor haar neus? Kom op, Diaz! Raap jezelf bijeen! Je moet vlotter zijn dan dat! En wat was dat met dat gestotter?" panikeerde Marco vanbinnen terwijl hij naar de keuken rende en vlug twee borden pakte voor hun speciale, gedeelde ontbijt.
Star was blij dat Marco haar kamer zo snel ontvlucht was, want anders had hij een giechelend hoopje blijheid gezien met felgloeiende wangen. "Hij vindt me mooi!" zuchtte Star in haarzelf, waarna ze zichzelf uit haar warme en comfortabele bed trok en dromerig de trap afliep naar de woonkamer, waar Marco wachtte met twee borden en een doos waarin, dat hoopte Star tenminste, de beloofde ontbijtsverrassing zat, waarover ze helemaal aan het watertanden was geweest sinds ze de aantekening, die hij op haar deur achtergelaten had, had gelezen.
"Mmm, wat het ook is, het ruikt zeker heerlijk!" zong Star, die naast Marco neerplofde en hem afwachtend oogde. Marco glimlachte breed, toen hij zag hoe blij Star scheen te zijn. 'Godzijdank, ze was vast nog niet wakker genoeg om het op te merken.' dacht Marco. "Zonder verder oponthoud, presenteer ik u, mevrouw Butterfly, de grootste kaneelrol die ik me voorstellen kan." verkondigde Marco, alvorens de deksel op te tillen en een heus grote kaneelrol te onthullen. Marco grinnikte, toen Star's ogen, letterlijk, zoals haar naamgenoten in de nachtlucht begonnen te schitteren.
"Marco! Dit ziet er zooo goed uit! Waar heb je dit vandaan gehaald en waarom heb ik nooit eerder kennis gemaakt met deze overheerlijkheid?" zei Star met een speels gejammer in haar stem. "Ik heb het van een speciale bakkerij in de binnenstad. Ze staan bekend om hun grote kaneelrollen. De truc is om er een in handen te krijgen." verklaarde Marco. Star wierp Marco een verwarde blik "Hoe bedoel je: "De truc is om er een in handen te krijgen"?". Marco krabde schaapachtig aan zijn achterhoofd "Nou, ze zijn extreem populair. Dus... ze zijn snel uitverkocht. Ik ben rond vijfen naar de binnenstad gegaan om in de rij te gaan staan. Ik had geluk en wist er een te bemachtigen." Star staarde naar Marco alsof hij een tweede hoofd had bijgegroeid, "Je bent stijlvroeg opgestaan, in het weekend... voor mij?" vroeg Star hoopvol. "Nou, ja. Ik wist dat je hier van zou smullen, letterlijk en figuurlijk. Ik moet voor je zorgen, het is tenslotte mijn werk." gniffelde Marco zenuwachtig.
"Nou, aarde-gids, je hebt geweldig werk geleverd." plaagde Star en 'boopte' zijn neus op speelse wijze. Marco bloosde vanwege de aanprijzing. "Laten we o-opschieten en aanvallen vo-voordat het te koud wordt." gniffelde Marco zenuwachtig, waarna hij eerst een groot stuk van de kaneelrol afscheurde en op Star's bord neerlegde, waarna hij hetzelfde voor hemzelf deed.
Star glimlachte zacht naar Marco, terwijl ze toekeek hoe Marco zijn eerste hapje van zijn kaneelrol opat. Marco maakte blije geluidjes en genoot van zijn hapje, waardoor Star moest giechelen. Star richtte zich tot haar eigen stuk en nam een hap uit het grote stuk, dat Marco voor haar had afgescheurd. Star's ogen sloten zich van gelukzaligheid, omdat de heerlijke smaken van de kaneelrol haar zenuwen overspoelden en zij nu ook genoot van het terecht beroemde banket.
"Wauw, dit is overheerlijk! Ik ben zooo blij! Het smaakt precies zoals het ruikt." mompelde Star gelukkig, waarna ze nog een hap nam. "Nietwaar? Deze kaneelrollen hebben zelfs competities gewonnen." stateerde Marco. Star keek naar Marco met verwondering in haar ogen. "Er zijn kaneelrolcompetities hier op aarde?" vroeg Star opgewonden. "Hahaha, ja Star. En nee, ze vechten niet met kaneelrollen, dus vraag dat niet." gniffelde Marco. Star schonk Marco een duidelijk neppe pruillip "Ah, maar dat zou zo leuk zijn geweest... maar even eerlijk, hoe doen ze het dan? Hoe hebben ze dan etenscompetities?" vroeg Star. "Nou, de deelnemers maken allen hun beste kaneelrol en de jury van de competitie proeft ze dan. Dan kiest de jury wie zij denkt welke gewonnen heeft." legde Marco uit. "Volgens mij zou jij een nachocompetitie winnen." stateerde Star simpelweg, terwijl ze nog een stuk van haar kaneelrol afscheurde.
Marco bloosde om haar compliment en glimlachte naar Star; "Weet je, Star, jij bent de enige voor wie ik mijn nacho's maak." Star draaide haastig haar hoofd en probeerde te kauwen, wat moeilijk ging omdat ze veel te veel kaneelrol in haar mond gestouwd had, waardoor haar wangen zich op zeer schattige wijze bolden. Marco lachte zich, zodra hij Star's gezicht zag, een ongeluk dat tranen langs zijn wangen stroomden. Star lukte het eindelijk het bovenmaatse voedselbrok door te slikken "Wat? Waarom lach je?" vroeg Star onschuldig. "Je... je... ziet eruit als een eek... eekhoorn." kreeg Marco voor elkaar uit te kramen tussen het bulderen door. "Nou, ik ben wel jouw eekhoorn... dus leef er maar mee, Diaz." blies Star alvorens nog een, dit keer kleiner, hapje te nemen.
"Nou eekhoorntje van mij," lachte Marco, "misschien zou je eens wat kleinere hapjes moeten nemen." Star glimlachte naar Marco: "Staat genoteerd.". Star stond op het punt nog een hapje te nemen, maar stopte haarzelf toen ze zich herinnerde wat ze Marco wilde vragen toen haar wangen zo vol zaten: "Marco, ben ik echt de enige voor wie je nacho's maakt?" vroeg ze zacht. Marco, verrast door de plotse onderwerpsverandering mompelde enkel: "J-ja, hoezo?" Star keek verlegen naar Marco "Ik... ik realiseerde me gewoon niet dat het zo'n eer was... dank je." Marco bloosde en wreef door zijn haar "Geen probleem, Star. Ik moet toch voor je zorgen, je bent speciaal voor mij." mompelde Marco.
Star glimlachte blij en vrat de rest van haar kaneelrol op alsof er niets gebeurd was. Marco keek afwachtend naar Star, zich afvragend of ze verder over het onderwerp door wou gaan. Marco zuchtte toen Star nog een stukje kaneelrol afscheurde en tevreden opat. 'Volgens mij ben ik er vanaf.' dacht Marco. Marco scheurde nog een stuk kaneelrol af en begon het gelukkig op te eten, terwijl hij van de stilte genoot die het huis omgeven had, terwijl ze de gigantische kaneelrol verder opaten.
Star's ogen schoten naar Marco en ze glimlachte ondeugdend in haarzelf, terwijl ze nog een hap nam van haar nu op één na favoriete eten op aarde. 'Daar ben je echt nog niet vanaf hoor, Diaz.' dacht Star, terwijl ze grijnsde om Marco's onwetendheid.
Marco likte het glazuur van zijn vingers, alvorens zijn en Star's nu lege borden te pakken. "Maar wat gaan we met de rest doen, dan?" jammerde Star, terwijl Marco de doos sloot van de halfopgegeten traktatie. "We kunnen het tot later bewaren, weet je? Het is niet alsof ik rest weg zou gooien, dat zou voedselverspilling zijn.", Marco beefde duidelijk door het horen van het gevreesde woord, "en ik heb echt een hekel aan verspilling, bijna net zoveel als aan natte sokken.". Star's ogen gingen een aantal keer heen en weer tussen Marco's bruine ogen en zijn sokken, voordat ze grinnikte "Je moet verspilling dan wel echt niet leuk vinden, Diaz.". Marco's glimlach verbreedde alleen maar, terwijl hij zich omdraaide naar de keuken en antwoordde met een "Nope.", waardoor Star moest giechelen, omdat Marco het P-geluid overdreef door dramatisch met zijn lippen te smakken.
"Dus, Marco," zei Star, die luisterde naar de geluiden die te horen waren vanuit de keuken van Marco die de lekkernij opborg, "wat had je verder nog gepland voor vandaag?" vroeg Star speels. Marco stak zijn hoofd om de deur, een maffe glimlach was op zijn gezicht te bekennen. "Nou, prinses, ik was van plan jou dat te laten beslissen. Ik hou van jouw plannen." zei Marco, alvorens weer in de keuken te verdwijnen.
Star dacht na over Marco's aanvraag. Dit was haar kans! "Uhm, Marco? Is er iets specifieks wat je niet zou willen doen?" vroeg Star, "Weet je, gewoon zodat ik het van mijn lijstje af kan strepen." zei Star er haastig achteraan. Star glimlachte een beetje toen ze Marco in zichzelf "Gevonden!" hoorde zeggen, waarna Marco weer om de hoek keek. "Ik vind wat jij ook zou willen doen wel goed, Star, zolang we niet doodgaan. Dat is mijn enige voorwaarde. Geen potentiële dood.", zei Marco met een grote glimlach in zijn gezicht geëtst, waarna hij weer in de keuken verdween.
'Alles, huh?' dacht Star opgewekt. 'Dat betekent dat ik... je mee kan vragen op een date? Een echte aardse date! Ja, dat is het!' Star glimlachte en prees haarzelf om haar slimheid. "Nou, wat dacht je van een date?" riep Star naar de keuken. Maar een tijdje van gespannen stilte, was er een gekletter te horen wat door het huis echode. Star fronsde 'Ik heb 'm toch niet vermoord, toch? Dit had een aardse date moeten zijn... geen Mewniaanse, welke een 38,52% kans heeft op dood, amputatie of verminking.' Star knipperde meerdere keren toen een rode waas langs haar heen schoot, vanuit de keuken de trap op, met een nauwelijks verstaanbare kreet voor haar om zich klaar te maken. Star giechelde gelukkig in haarzelf, "Goed, ik heb hem niet vermoord." voordat ze de trap op huppelde naar haar kamer om zich klaar te maken.
Marco stond met zijn rug tegen zijn nu gesloten deur, met een maffe glimlach die niet van zijn gezicht te poetsen was. Marco's hart klopte snel, waar hij dankbaar voor was, want het leek erop dat Star het had laten stoppen ietsje geleden, toen ze hem had gevraagd om op een date te gaan. MET HEM! "Ik ben zo blij dat ik een plastic kom heb gebruikt en geen glazen." zei Marco tegen zichzelf, waarna hij van de deur opveerde en achter zijn computer ging zitten om op te zoeken welke films op dit moment speelden en op welk moment, zodat ze hun dag daaromheen konden plannen. Marco was blij verrast dat de meeste films in hun plaatstelijke bioscoop draaiden rond 3 uur, wat het gemakkelijker maakte dan hij gehoopt had. "Alles wat we moeten doen, is iets vroeger komen dan nodig, dan kan Star de film uitzoeken en bam! Het maakt dan niet uit wat ze kiest, want de film start dan toch in de volgende 15 minuten," zei Marco blij, terwijl hij zich weer verbaasde over zijn voortdurende goeie geluk.
Marco sprong op van zijn computer en greep haastig een set van zijn kenmerkende kledij, voordat hij met volle vaart tegen zijn gesloten deur rende, waarna hij met een "oomph" op de grond belandde. Marco keek schaapachtig naar zijn deur, stond op, opende haar rustig en sprintte naar de badkamer om zich te douchen. "Ik moet echt iets voorzichtiger aan doen. Het moet niet zo zijn dat ik te enthousiast ben, waardoor ik mezelf bezeer en we onze date moeten afzeggen..." zei Marco bezorgd, waarna hij onder de douche sprong.
Star glimlachte naar eigen spiegelreflectie en knikte instemmend om haar gebruikelijke outfit. "Marco vindt me leuk zoals ik ben, dus 'normale ik' wordt 't dan." zei Star vrolijk, waarna ze haar kamer uit huppelde en de trap af ging om op Marco te wachten, de altijd maar zorgvuldige Marco, wie ze adoreerde, wie zich klaar aan het maken was.
Marco liep zenuwachtig de trap af, maar glimlachte toen hij Star op de bank zag wachten op hem. Hoewel hij het nooit toegeven zou, was hij blij dat Star niet overdreven had gedaan, op de typische Star-manier, qua kleding, want hij was er zeker van dat zijn hart zoiets niet aan zou kunnen. "Ben je d'r klaar voor, Star?" vroeg Marco zenuwachtig, terwijl hij aarzelend zijn hand uithield om haar van de bank te helpen. Marco zou toch zweren dat hij een sensatie als dat van elektriciteit door zijn lichaam voelde gaan, toen Star's hand de zijne aanraakte.
Star glimlachte naar Marco, stiekem blij dat hij zich, net zoals zij, normaal gekleed had. Ze was niet voor hem gevallen omdat hij zich voor haar veranderd had. Integendeel, ze was gevallen voor de mafkees die niet bang was helemaal zichzelf te zijn in haar bijzijn. "Dus, waar gaan we heen" vroeg Star, en ze probeerde dat tenminste op de meest flirterige wijze mogelijk om een aanbiddelijke reactie bij Marco op te wekken. Ze lachte stralend toen Marco exact dat leverde. "Ik ga... Ik bedoel jij gaat...nee...wij gaan...Het is een verrassing," stamelde Marco, terwijl hij een ontdeugend giechelde Star mee naar buiten sleurde.
Star liep gelukkig over de stoep met Marco naar het stadscentrum, terwijl Star voortdurend blikken bleef werpen naar hun handen, omdat Marco nog steeds niet losgelaten had. Marco trok zenuwachtig aan de kraag van zijn hoodie met zijn vrije hand en hij bleef maar naar Star kijken om haar reactie op te vangen, omdat hij zich er veels te veel van bewust was dat hij nog steeds haar hand vasthield. Marco slaakte een zenuwachtige zucht, toen ze hun eerste bestemming naderden en hij schoorvoetend Star's hand losliet. Marco merkte blij Star's teleurgestelde gezichtsuitdrukking op, toen hij stopte haar hand vast te houden en naar zijn portefeuille reikte.
"Welke smaak wil je graag, Star?" vroeg Marco oprecht, terwijl hij wees naar de grote keuzelijst op de zijkant van de kleurrijke ijskar. Star's tijdelijke frons veranderde terug in een tevreden glimlach, toen het tot haar doordrong dat Marco haar naar haar favoriete ijsjes "winkel" in heel Echo Creek gebracht had. Star keek nog geen moment naar het "menu" voordat ze "regenboog graag" piepte. Marco gniffelde "Dat had ik kunnen weten...". Marco glimlachte naar de ijscoverkoper "Zou ik één regenboogijsje en één vanille-framboosijsje kunnen krijgen, alstublieft?" vroeg Marco blij, terwijl hij de man het geld aanreikte. "Natuurlijk jochie" was alles wat de man zei, voordat het geluid van ijsversnippering gehoord kon worden.
"Alsjeblieft, één regenboog en één vanille-framboos." Marco nam vol enthousiasme de aangeboden traktaties aan, waarna hij zich omdraaide en het meerkleurige ijsje aan de al stuiterende Star gaf. Star stak haar lepel in het ijsje en nam een grote hap, terwijl Marco al verder de stad in liep. Star's gezichtsuitdrukking trok samen toen de koelte van het ijsje haar mond en tanden koud maakten. "Zooooo koud" jammerde Star, waarna ze nog een, deze keer iets kleiner, hapje nam. "Hahaha, ja, kleinere hapjes zijn zo'n slecht idee nog niet, Star." gniffelde Marco, terwijl Star en hij door de binnenstad van Echo Creek wandelden en van hun ijsjes genoten.
"Waar gaan we heen, Marco?" vroeg Star verward, toen ze voor de tweede keer over Echo Creek gingen, dezelfde kreek waar de stad naar vernoemd was. "Je zult het zien" zei Marco mysterieus, terwijl hij nog een slok van zijn snel smeltende ijsje nam, voordat hij op zijn telefoon keek naar de tijd. Star keek argwanend naar Marco, maar haalde haar schouders op omdat ze behoorlijk genoot van haar "date" met Marco, ook al had ze geen idee waar ze heengingen. Star was gewoon blij om wat kwaliteitsvolle tijd met hem door te brengen.
Marco gooide zijn lege ijsbakje in de prullenbak bij het uiteinde van de brug en draaide zich om naar het zebrapad. Star herkende dit deel als het oudere deel van de binnenstad, maar ze was hier nog maar eenmaal geweest in haar tijd op aarde. Marco glimlachte en stopte bij een elektronisch uithangbord in een glazen box waar twee mensen in zaten. "Kies een film uit, Star" was alles wat Marco zei, terwijl hij glimlachte omdat hij Star niks geïnformeerd had over hun werkelijke bestemming. Star's ogen verwijdden zich en straalden toen het tot haar doordrong dat Marco haar naar een echt aarde film nam. In de bios! Net als in de romantische films op TV die ze wel eens keek als Marco weg was, huiswerk had of sliep.
Star's ogen gingen de lijst met filmtitels af en probeerde erachter te komen wat voor een film elke was met enkel deze informatie. Op Star's gezicht verscheen een ontdeugende grijns toen ze een veelbelovende keuze zag. "Ik denk dat we "Her" moeten kijken." riep Star uit, terwijl ze opgewonden naar het bord wees. Marco glimlachte en keek op zijn telefoon. 'De film start om 15:15 en het is... 15:02, perfect!' dacht Marco. "Twee kaartjes voor de film "Her", alstublieft." vroeg Marco aan de vrouw achter het loket, wie vriendelijk lachte en hem twee kaartjes aanreikte in ruil voor het geld. "Geniet van de film, jullie beiden!" riep ze tegen hen terwijl ze knipoogde naar Marco. Marco bloosde hevig, terwijl hij de deur openhield voor Star, terwijl ze naarbinnen liep.
Marco kocht popcorn en drinken en volgde Star in de lange, schaars verlichte gang naar bioscoopzaal 4 waar hun film binnen vijf minuten zou starten. "Waar zullen we zitten?" fluisterde Marco, terwijl hij in de donkere zaal zocht naar een plekje met twee vrije stoelen. "Daar" fluisterde Star terug, zo uitbundig dat het bijna doorkon voor gewoon spreken. Marco glimlachte liefdevol, terwijl hij Star de trap op volgde naar een verbazingwekkend lege middenrij en plaats nam in het midden. "Wow, Star, weet je zeker dat je nooit eerder naar de bios bent geweest? Deze plekken zijn perfect!" fluisterde Marco met verwondering, omdat hun stoelen niet te ver maar ook niet te dichtbij het scherm waren. Star glimlachte schitterend naar Marco, voordat ze wat popcorn gapte. "Ik ben gewoon zó goed, Marco. Ik bedoel maar, ik ben tenslotte een prinses uit een andere dimensie." Marco keek naar haar met verbijstering, terwijl ze blij haar popcorn opat.
Marco gluurde om hen heen en merkte op dat niemand in hun rij was gaan zitten, bijna alsof ze hem de privacy gunden waar hij stilletjes om gebeden had. Marco gluurde naar Star en ondervond, tot zijn sluwe genoegen, dat Star haar drinken in de armleuning aan de andere kant gezet had. 'Bingo' dacht Marco opgewonden, terwijl de film aan zijn intro begon. 'Gewoon vlot zijn, Diaz, gewoon vlot.' sprak Marco hemzelf toe, terwijl hij voorzichtig de armleuning optilde, welke hem en Star scheidde. Star merkte dit op en keek hem aan alsof hij zelf een soort magisch wezen was. Marco bloosde fel, toen Star, niet hij, de eerst zet maakte en naar hem toe schoof, waardoor hun schouders elkaar nét aanraakten. Star glimlachte naar hem en bood hem zonder iets te zeggen wat popcorn aan. Marco kon het niet helpen en glimlachte terug, waarna ze beiden bijdraaiden om de film te kijken.
De film was, tot Marco's grote verbazing, erg goed. De film ging over een man die naar de hogeschool ging. Hij voelde zich erg alleen ook al was dit zijn tweede jaar al. Het leven op school was alledaags en treurig, omdat hij toekeek hoe anderen zo gemakkelijk met elkaar omgingen, terwijl hij zich zo eenzaam voelde, zelf onder zijn paar vrienden. Alles veranderde toen hij "haar" ontmoette. Hun eerste ontmoeting was niet "geweldig", waar bleef zeker hangen omdat ze hem bijna had overreden met haar fiets toen hij naar de les sprintte. Vanaf dat moment wist hij dat ze speciaal was. Hij kon niet ophouden met dromen over haar prachtige gouden haar of haar hemelsblauwe ogen. De volgende keer dat hij het meisje zag, noemde hij haar bij haar naam, tot grote schaamte van het meisje. Dit zorgde er op de een of andere manier voor dat ze steeds meer tijd met elkaar doorbrachten, omdat hun relatie langzaam verbeterde, in plaats van opvlamde om later alleen maar net zo snel weer uit te gaan. Hun relatie was een alsmaar groeiende affectie.
Hoewel Marco het voor elkaar gekregen had de hele film in zich op te nemen, was er altijd wel iets wat zijn aandacht vroeg. Marco had, op een bepaald moment in de eerste twintig minuten van de film, zijn hand met die van Star samengestrengeld en ze had hem sindsdien niet meer losgelaten. Marco had de rest van de film gelukszalig afgekeken, terwijl hij af en toe even naar hun gevouwen handen keek of even stopte om de geur van Star's aardbeienshampoo in zich op te nemen, omdat ze haar hoofd tegen zijn schouder aangelegd had, rond, wat hij schatte, ongeveer het midden van de film. Uiteraard was het op zichzelf al een wonder dat hij zich überhaupt op de film kon concentreren, maar hij was er zeker van dat Star hem vragen ging stellen, zoals ze vaker deed na afloop van een film, wat hem verraden zou hebben als hij niet opgelet zou hebben.
Star zuchtte tevreden, nadat ze haar hoofd tegen Marco's schouder aangelegd had. 'Dit is zooo schattig' dacht Star, die de geur van Marco's cologne in zich op nam. Star's glimlach verbreedde zich alleen maar toen ze merkte dat Marco hun nabijheid helemaal niet erg vond. Hij accepteerde het gewoon en leunde zelf zijn hoofd tegen de hare! 'Net als in de films' krijste Star van binnen, terwijl ze doorging de film te kijken. Het einde van de film bezorgde haar traanogen, omdat het meisje en de jongen het ja-woord zeiden aan het altaar, waarna de aftiteling begon. Star fronsde toen de aftiteling begon, want dat zou betekenen dat ze zich moest losmaken van deze comfortabele positie. Star onderdrukte een kreun, toen Marco opstond, hoewel hij haar hand niet losliet. In plaats daarvan pakte hij de lege bekers en plaatste ze in de lege popcornbak en pakte alles met één hand op. Star stond blij op en volgde hem de bioscoopzaal uit.
Marco bloosde weer behoorlijk toen hij Star de zaal uitleidde en hun afval in de vuilnisbak wierp toen ze er langs liepen. Marco stopte voor de toiletten en wees naar het damestoilet met zijn vrije hand. "Probeer maar even naar de WC te gaan voordat we weggaan. Ik zou het vervelend vinden als er een ongelukje plaatsvond op weg naar het diner." deelde Marco nonchalant mee. "Neem je me ook nog mee naar een diner!?" vroeg Star opgewonden. "J-Jep. Dat doe ik zeker, ik zou opschieten of de rij voor de toiletten wordt vreselijk lang. Dat gebeurd altijd." Star sprintte naar de damestoiletten en Marco ging naar de herentoiletten.
Marco zuchtte en nam kalm zijn rustpositie aan, terwijl hij wachtte op Star om klaar te zijn. Star liep uit de toiletten en stopte alsof ze aan de grond genageld was en bloosde. Marco stond in zijn "voornaamste flirthouding" die hij altijd voor Jackie gebruikte, maar het was nu voor haar. Star krijste weer van binnen en liep snel naar hem toe. "Ben je klaar, Marco?" vroeg Star onschuldig, terwijl ze naar Marco keek en giechelde om zijn maffe poging om "vlot" te doen.
"Hey," jammerde Marco, "dat is mijn tekst!", maar zijn jammerende stem maakte plaats voor gelach, waarna hij Star's hand weer beetpakte en haar uit de hoofdingang van de bioscoop leidde. Marco bloosde, aangezien Star zich helemaal niet verzette tegen dit vertoon van affectie en zijn gebloos verergerde alleen maar toen Star haar hand met de zijne samenvouwde. "Dus, waar zou je vanavond graag willen eten, prinses? Je mag kiezen wat je wilt, wat dan ook" moedigde Marco haar aan. Marco's glimlach verbreedde zich alleen maar meer, toen Star nóg enthousiaster leek te worden, als dat überhaupt mogelijk was.
Star bracht haar vrije hand naar haar lippen en begon erop te tikken, terwijl ze nadacht over waar ze konden eten wat zowel zij als Marco leuk zouden vinden. Marco beet nadenkend op zijn lip, terwijl hij keek hoe Star tegen de hare tikte. 'Goede God... kies gewoon iets, Star' dacht Marco wanhopig, terwijl hij tevergeefs probeerde zijn ogen weg te priemen van haar lippen. "Is er iets waar je gewoon géén zin in hebt, Marco?" vroeg Star lief, waarna ze naar boven keek naar zijn ogen en ondeugend glimlachte, toen ze de verbinding legde waarnaar Marco leek te staren. "Hu? Uhm, w-wat dacht je v-van... ge-geen Aziatisch vanavond." stamelde Marco, die zijn hoofd wegdraaide in een poging om zijn gebloos te verbergen, maar Star straalde omdat ze zo'n schattige reactie uit hem had weten te krijgen.
"Oké, dus geen Aziatisch vanavond... wat dacht je van Italiaans? Of is dat te pizzaai" zei Star, wie lachte om haar eigen woordspeling. "J-Ja, dat klinkt geweldig" stotterde Marco en kneep zachtjes in Star's hand. Star glimlachte tevreden terwijl ze door de hoofdstraat liepen. "Prima Pasta is erg goed. Je gaat het echt te gek vinden, Star" verzekerde Marco haar, terwijl hij de deur voor haar open hield. Marco volgde haar naar binnen en de receptionist keek hen verwachtingsvol aan. "Um, tafel voor twee, alstublieft." zei Marco tegen de receptionist, wie vriendelijk lachte en hen gebaarde hem te volgen. Hij leidde hen naar een tafel in de achterste hoek van het restaurant. "Jullie ober zal spoedig bij u zijn. Ik hoop dat u van uw avond zult genieten." was alles wat hij zei, voordat hij terugslenterde naar zijn positie aan de voorkant van het restaurant, andere gasten afwachtend.
Marco trok de stoel van Star uit voor haar om op te gaan zitten en ze nam het aanbod gracieus aan, waarna Marco haar voorzichtig aanschoof en plaats nam tegenover haar. "Dus, wat zou u graag willen drinken, vanavond?" vroeg hun ober, die ervoor zorgde dat Marco lichtelijk schrok en dat Star haar toverstaf uit haar tas haalde en het op hem richtte. De ober trok enkel een wenkbrauw op als reactie op Star's gedrag, wie schaapachtig haar staf weer wegstopte. "Ik zou graag een water willen, alstublieft," zei Marco, die afwachtend naar Star keek. "Doet u mij maar een zoete thee, alstublieft" zei Star vol enthousiasme, waarna de ober simpelweg knikte met begrip en wegliep.
"Ik dacht even dat je hem zou narwal-knallen, Star." gniffelde Marco, terwijl hij het menu doornam om te kijken wat hij graag zou willen eten. "Ik-ik... hou er denk ik gewoon niet zo van als mensen me besluipen." bood Star verontschuldigend aan. "Je meent het" gniffelde Marco, wie zijn vinger op het menu plaatste om het menu vervolgens neer te leggen, zodat hij niet zou vergeten wat hij graag had gewild. Star viel dit op en vroeg: "Dus, wat ga jij nemen?" "Nou, ik ga dacht ik de parmezaanse kip nemen. Wat ga jij nemen, Star?" vroeg Marco nieuwsgierig. "Ik neem denk ik de spaghetti met gehaktballen, een echte klassieker." verklaarde Star, wie ook haar menu neerlegde. "Hier is uw zoete thee en uw water. Weet u al wat u graag had willen bestellen?" vroeg de sluipgrage ober. Star sprong weer op en Marco gniffelde simpelweg: "Ja meneer, ik had graag de parmezaanse kip gewild en de prachtige prinses daar wil graag de spaghetti met gehaktballen." "Dat zal geregeld worden, meneer, uw bestellingen zullen spoedig gereed zijn". Star keek met verwondering de ober achterna, wie weer wegsloop zonder ook maar een geluidje te maken.
"Hoe... hoe doet 'ie dat toch?" vroeg Star aan niemand in het bijzonder, terwijl ze nog steeds argwanend naar de ober keek, totdat hij in de keuken verdwenen was om de bestelling door te geven. "Ik heb geen idee, maar jouw reacties zijn onbetaalbaar. Ik wou dat ik een camera had," lachte Marco. Star keek nu net zo argwanend naar Marco "Je speelt onder één hoedje met hem... of niet soms?" vroeg ze, terwijl haar ogen zich vernauwden. "Ja, Star, ik speel onder één hoedje met de ober, om ervoor te zorgen dat jij super schattige dingen doet, zoals piepen van verrassing. Ja, Star. Zo goed ben ik." zei Marco, wie doorging met gniffelen.
Star glimlachte, 'Ik hou van de manier waarop hij lacht.' dacht ze, terwijl Marco doorging met lachen om zijn eigen grap. "Hey, Marco... ik heb echt genoten van vandaag. Dank je." zei Star oprecht en lachte verlegen naar Marco. Marco stopte met lachen en keek weg van haar verrukkelijke blauwe ogen, terwijl zijn gezicht roder werd. "Geen probleem, Star. Alles voor jou" antwoordde Marco net zo verlegen. "Weet dat je dit niet had hoeven doen. Ik ben al het geld niet waard-" "Dat ben je wel! Jij bent elke euro waard, plus al het geld waar ik ooit over zou kunnen dromen! Jij bent elke seconde van mijn tijd waard..." Marco ontplofte bijna voordat hij wegkeek van haar verraste ogen. "Jij bent het waard, Star... twijfel nooit aan je zelfwaarde... Ooit." fluisterde Marco. Star bloosde hevig en fluisterde terug: "Dank je, Marco."
"Uw eten is klaar" zei de ober, terwijl hij hun respectievelijke bestellingen voor hen neerzette en daarna snel weer wegliep, aangezien hij de spanning in de lucht gevoeld had. "Wauw, volgens mij is die man een ninja, ofzo" gniffelde Star, wie probeerde de sfeer weer iets te verlichten. Marco glimlachte zacht naar Star, "Ja, volgens mij is 'ie dat inderdaad. Geloof me, ik weet dat, ik ben een karate-meester." verkondigde Marco, terwijl hij speels op zijn borst sloeg. "Natuurlijk ben je dat, Marco. Dan ben ik de koningin van Mewni." giechelde Star, wie vrolijk haar spaghetti indook. Marco glimlachte naar haar en begon zijn eigen maaltijd te eten, nu een veel comfortabelere stilte het tweetal omwikkelde.
Star zuchtte, terwijl ze naar achter leunde in haar rugleuning. "Dat was zooo goed, Marco. We moeten hier echt nog eens heen." vroeg Star hoopvol, terwijl ze Marco smekend aankeek. Marco glimlachte en wist dat hij verloren was, omdat hij onmogelijk Star zo'n simpele wens kon weigeren. "Natuurlijk kan dat, Star... de volgende keer." Marco antwoordde en viste zijn portemonnee uit zijn achterzak en betaalde de rekening en zorgde er ook voor dat hij genoeg achterliet voor een fooi voor "meneer ninja". Marco stond op en bood Star zijn hand aan, die zij maar al te graag accepteerde.
De schemering begon eraan te komen, nu de zon zijn laatste gouden stralen over de wolken wierp, waardoor ze verschillende tinten oranje, roze en geel werden. Star zuchtte tevreden en leunde tegen Marco aan terwijl ze naar het park liepen en een leeg bankje vonden om op te gaan zitten, terwijl ze genoten van de avondlucht en het warme briesje, die de blaadjes aan de bomen zachtjes deed ritselen. De lucht bleef alsmaar verduisteren totdat de sterren aan de hemel schitterend begonnen te stralen, nadat de zon deze wereldhelft een goede nacht had gewenst.
"Marco, kijk naar de sterren! Er zijn er zo veel... ik vraag me af of Mewni een van hen is. Is dat mogelijk?" vroeg Star, terwijl ze naar de sterren bleef kijken. "Dat lijkt me wel mogelijk. Ik ga maar niet doen alsof ik weet hoe die schaar werkt, dus.. misschien" bood Marco, terwijl hij ook naar de sterren keek en genoot van de nabijheid van zijn eigen Star. "De sterren zijn zo mooi, Marco" zuchtte Marco, terwijl ze tegen Marco's schouder leunde en doorging met naar boven staren. Marco glimlachte, terwijl hij naar beneden keek en zachtjes zijn lippen in haar drukte, "Ja, dat is ze" fluisterde hij, terwijl hij genoot van haar geur.
Star's glimlach was zo breed, dat ze bang was dat het haar gezicht zou breken. Marco had haar 'prachtig' genoemd terwijl hij wist dat ze wakker was! "Uh, S-Star?" vroeg Marco zenuwachtig. Dit trok haar aandacht, toen ze naar hem keek en haar de bezorgdheid in zijn ogen opviel, terwijl hij klaarblijkelijk een innerlijk gevecht aan het voeren was. "Ja, Marco" vroeg Star, zoekend in zijn chocoladegekleurde ogen, hopende de bron van zijn ongemak te vinden. "Ik vroeg me af of... of jij misschien, eh, zou willen..." Star's ogen verwijdden zich toen ze zich realiseerde wat Marco probeerde te zeggen en ze wachtte geduldig, zodat ze hem niet zou afschrikken en zodat hij nog eens over zijn vraag zou kunnen nadenken. "Ik vroeg me af... of je met me uit zou willen gaan. Ik bedoel, dat deden we net, maar... weet je... nog een keer. Gewoon wij tweetjes. Niemand anders... ooit... eh... oh verdorie... zou jij mijn... mijn... vriendinnetje willen zijn, Star Butterfly." kreeg Marco voor elkaar uit te brengen, ondanks zijn zenuwen, terwijl hij hoopvol naar Star's hemelsblauwe ogen staarde.
Star zat daar voor wat leek op een eeuwigheid en Marco was er zeker van dat hij het goed verpest had. "Als je dat niet wilt, is dat ook prima" panikeerde hij, terwijl hij begon te stamelen en terug probeerde te gaan om zijn vriendschap te redden. Star glimlachte langzaam en ondeugend, waarna ze zichzelf naar Marco lanceerde en haar armen om zijn nek heen sloeg en bijna spinde "Ik zou heel graag jouw vriendinnetje willen zijn, Marco Diaz. Waarom duurde het zo lang?" zei Star speels, terwijl ze voorzichtig haar lippen tegen de zijne drukte, een ervaring die alleen te omschrijven was als zalig vuurwerk.
Marco's ogen verwijdden zich, toen Star haar lippen tegen de zijne drukte en hij was er zeker van dat hij elektrische schokwonden op zijn lippen zou hebben voor de rest van zijn leven. Marco versmolt met de kus, sloeg zijn armen om Star's middel en trok haar dichterbij, totdat de noodzaak van lucht ervoor zorgde dat ze uit elkaar gingen. "Wauw," zei Marco, "Ik hoop dat ik niet droom.". Star glimlachte, terwijl ze opstond en Marco van het bankje aftrok om hem mee naar huis te nemen, aangezien het duidelijk was dat zijn hersenen op vakantie waren. Star giechelde, terwijl ze Marco terug naar hun huis leidde, net op tijd om zich klaar te maken voor school de volgende ochtend.
"Marco, je moet je klaarmaken om te gaan slapen. We hebben morgenvroeg school," riep Star, terwijl Marco dromerig de trap op liep, naar zijn kamer, waar een zachte plof te horen was, toen hij de deur sloot. Star giechelde, terwijl ook zij de trap op ging naar haar kamer waar ze zich snel omkleedde in haar nachtjapon. Star piepte van verrassing toen Marco haar ineens van achteren knuffelde en hees in haar oor fluisterde: "Weet je, mevrouw Butterfly, poging tot moord wordt afgekeurd, hoor" zei Marco speels. Star beefde lichtelijk en glimlachte: "Het is niet mijn schuld dat je zo breekbaar bent, Marco." antwoordde Star speels, terwijl ze zich in zijn greep omdraaide en zachtjes zijn neus 'boopte'. "Dus, je had wel 'ja' gezegd, toch? Dat was geen droom?" vroeg Marco nogmaals, terwijl zijn ogen smeekten om een bevestiging. "Ja, Marco. Ik moet wel zeggen, het kostte je lang genoeg." giechelde Star, terwijl ze zich uit zijn greep wurmde en op haar bed plofte.
"Je... je wou dat ik jou vroeg?" vroeg Marco ongelovig, waarna hij op Star's bedrand ging zitten. "Ja. Ik kan het niet helpen dat ik van je hou, Marco. Je bent gewoon te schattig. Ik wenste alleen dat ik eerder je studeeraantekeningen gestolen had, meneer de tekenaar." plaagde Star. Marco's ogen lichtten op van herkenning "Jij hebt mijn blocnote gepakt..." Marco nam diep adem voordat hij begon te lachen. "Dat verklaart ook hoe je meneer Tenney's toets heb doorstaan. En ik dacht nog wel dat je school onder de knie begon te krijgen." gniffelde Marco en porde Star speels op haar neus.
"Nou, technisch gezien begin ik school wél onder de knie te krijgen. Ik moet gewoon jouw aantekeningen blijven lenen van nu af aan." zei Star, wie speels naar Marco knipoogde. "Oké, dat is redelijk, Zonnestraaltje. Ik zal je mijn aantekeningen vanaf nu laten lenen... Ik had alleen gewild dat dat alles was, wat het had gekost om je mijn vriendinnetje te laten zijn, lange tijd geleden." zuchtte Marco weemoedig. "Dat zou niet zo leuk zijn geweest." giechelde Star, terwijl ze Marco vastgreep en dicht tegen hem aankroop.
Hen tweeën bleven zo even zitten, terwijl Marco Star's haar streelde. Marco glimlachte, toen Star's ademhaling regelmatig, zacht en met af en toe een zacht snurkje werd, wat aangaf dat ze in slaap gevallen was. Marco maakte zich voorzichtig los van haar greep en bedekte haar met haar deken, voordat hij voorzichtig voorover boog en haar voorhoofd kuste, terwijl hij fluisterde "Welterusten, Star, ik hou van je."
Marco walste dromerig terug naar zijn kamer, terwijl hij zijn kleren klaarlegde voor de volgende dag. "Ik kan niet geloven dat ik mijn droommeisje gekregen heb, omdat ik leergierig was." gniffelde Marco, terwijl hij op zijn bed ging liggen en het licht uit deed. "Volgens mij heb ik vanaf nu een studiegenoot." gaapte Marco, terwijl zijn oogleden langzaam zakten. Al snel lag hij zachtjes te snurken en droomde hij over Star en allerlei avonturen, groot of klein, die zeker voorbij zouden komen, nu hij en Star, net zoals de personages in die film die ze gekeken hadden, na verloop van tijd steeds dichter naar elkaar groeiden. De wind liet Marco's gordijnen zachtjes wapperen, waardoor het robijnrode licht van de bloedmaan fel scheen op zijn gele blocnote, welke schijnbaar alles in gang gezet had.
Author Notes: For the people who read this story with a translator: The pun Star made about halfway through the chapter was the (non-existent) word 'pizzaai', made up from 'pizza' (pizza) and 'saai' (boring). There was no pun in the original story, but I saw my chance and couldn't just leave it.
Nou, dat was 'em dan. Meer dan twintigduizend woorden omgezet van het Engels naar het Nederlands. Dit was mijn eerste poging ooit en ik denk en hoop dat er een, hoewel vrij vlakke, doch stijgende lijn qua kwaliteit te ontdekken is in mijn vertaling. Ik weet niet of ik nog meer verhalen ga vertalen, noch of dat naar het Nederlands zal zijn, aangezien ik ook andere talen leer en het daarmee ook wil proberen. En ik zit er aan te denken om zelf fanfictions te gaan schrijven, maar dat zal nog wel even duren voordat ik tevreden genoeg ben om ze daadwerkelijk te plaatsen.
