Sorry dat ik zondag niet gelijk gepost heb zoals beloofd, maar ik was zo kapot van Praag. Dus nu een langere hoofdstuk. Hoop dat jullie niet al te boos zijn =(
Iemand melde me dat hij/zij hoofdstuk 6 niet meer kon zien. Zijn er misschien meer mensen met dit probleem? Ik kan het namelijk nog wel zien, dus ik ben benieuwd of er nog meer mensen zijn die er last van hebben. Want dan kan ik proberen om het probleem zo spoedig mogelijk op te lossen.
Persoonlijk vind ik dit wel een leuk hoofdstuk. Ik heb hem 3x overnieuw geschreven, dus ik hoop dat jullie het ook leuk vinden!
______________________________________________________________________________________________________
BPOV
Ik liep naar mijn volgende les die ik had met Angela.
Ik ging naast haar zitten en ze keek niet vrolijk '' Jij ook al straf?'' vroeg ik aan haar.
''Ja, ze geloofde me niet dat we autopech hadden.'' zuchtte ze. '' zitten we straks gezellig met zijn alle. Nouja dat is tenminste beter als in je eentje toch?''
''Inderdaad, met zijn alle behalve Edward''
Ze keek op van haar schrift. ''wat?''
''Edward heeft zijn betoverende groene ogen losgelaten op juffrouw Sanders, en nu hoeft hij niet te komen'' zei ik sarcastisch.
'' Uhg, het is toch niet te geloven! Hij komt áltijd overal mee weg. Ik had echt gehoopt dat bij meneer Brekel had. Hij mag Edward niet. Eigenlijk mogen alle leraren hem niet. Op uitzondering van de vrouwelijke leraressen. Edward heeft nooit zijn huiswerk af, komt altijd te laat, spijbelt, en de rest van zijn tijd dat hij wel op school zit houd hij meisjes van hun werk af. Hij bekijkt school niet echt serieus. Als hij meneer Brekel had gehad dan had hij nog een uur extra kunnen zitten. Dan had hij zijn lesje wel geleerd.'' Zei ze boos.
Toen herinnerde ik me iets wat ik nog aan Angela moest vragen. '' Wat heb je eigenlijk met Edward gehad?''
Ze keek weer terug naar haar schrift. '' Edward en ik hebben iets gehad voor 3 maanden. Het is het langste relatie dat hij ooit heeft gehad weetje. Misschien kwam dat omdat ik niet gelijk met hem naar bed ben geweest.'' Ze haalde haar schouders op ''Aan het begin van mijn relatie met Edward was ik nogal verlegen, ik durfde niet met hem naar bed. Het heeft een maand geduurd voordat ik toegaf. Ik moet zeggen dat ik er nooit spijt van heb gehad dat hij mijn eerste is geweest. Vooral de eerste keer deed hij heel rustig aan, hij overhaastte niks en liet me zelf alles onderzoeken. Bij je eerste keer vind je alles nog spannend en durf je niet veel, maar hij wachtte gewoon geduldig af totdat ik er klaar voor was. Ik heb tot nu toe nog niemand gevonden dat beter is dan Edward. En niet alleen in bed, maar ook daarbuiten zorgt hij ervoor dat je je speciaal voelt. Hij flirt dan nog wel met andere meisjes maar zo is hij, dat weet je voordat je met hem aan een relatie begint. Hij houdt gewoon van aandacht'' zei ze er lachend achteraan.
''Maar als alles zo geweldig was, waarom is het dan uitgegaan?''
''Het ging gewoon niet meer. Edward is niet zo iemand van een lange relatie, dus ik moet gelukkig zijn met de 3 maanden die hij mij gegeven heeft''.
''Angela en Bella, letten jullie ook even op?'' zei meneer van de Zalm. Ik probeerde me te verder te concentreren op mijn werk, maar ik was teveel afgeleid door wat Angela had gezegd.
Ik liet de informatie in me doordringen.
Van 1 ding was ik absoluut overtuigd;
Ik was ongelofelijk onherroepelijk verliefd op hem.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Het is moeilijk om niet op hem verliefd te worden. Ik bedoel kijk naar hem en je kunt je hormonen niet meer in controle houden. Maar ik wil geen vriendje die je gebruikt, en je dan weer dumpt als hij genoeg van je heeft. Ik moet proberen mijn gevoelens diep weg te stoppen als ik bij hem ben, en als ik alleen ben kan ik vrijuit dagdromen over hem. Maar ik mag hem niet laten weten dat ik hem leuk vind. Heel, heel erg leuk!
De bel ging, en iedereen pakte zijn boeken. Ik zei gedag tegen Angela en liep naar mijn volgende les. Geschiedenis ging langzaam voorbij. Mike zat naast mij en praatte aan één stuk door.
Een andere jongen die voor mij zat - ik dacht dat zijn naam iets van Eric was -, probeerde hele tijd mijn aandacht te trekken, en ook Tyler was constant rare dingen aan het doen. Het liefst had ik me ogen dicht gedaan en was ik gaan slapen, maar ondanks al die afleidingen wist geschiedenis me toch te boeien. Het ging over de geschiedenis van vampiers. Hoe zou het zijn om onsterfelijk te zijn? Nooit ouder worden… uiteindelijk zou je daar toch genoeg van hebben? En het nooit in de zon mogen komen, omdat je anders verbrand word, de nacht zou je uiteindelijk toch ook vervelen? Ik rilde van de gedachten om menselijk bloed te drinken.
''Bella?''
Ik schrok op van mijn gedachten en zag dat de halve klas al weg was, behalve Mike en Eric stonden te wachten.
Ik pakte snel mijn spullen bij elkaar en stond op. Ik liep richting de aula met 2 hondjes achter me aan. Ik liep richting de kantine om een eetblad vol te scheppen totdat er een dienblad vol met eten in me handen werd geduwd. Ik keek op en zag een grijnzende Tyler, en 2 boos kijkende Mike en Eric. ''Ik heb alvast je eten bij elkaar gezocht, ik wist niet wat je lekker vond dus heb maar van alles wat gepakt'' hij klonk heel erg trots met zichzelf.
''Uh..ja dankje Tyler, maar laat mij de volgende keer maar me eigen eten pakken'' zijn grijns viel van zijn gezicht. '' zodat je niet heel de kantine hoeft te kopen'' zei ik erachteraan om niet onbeleefd te klinken.
Zijn grijns kwam weer terug op zijn gezicht. '' Ik had het er graag voor over.''
Ik liep naar het tafeltje waar we gister ook zaten en zag de rest al op zijn plaats zitten. Tyler, Mike en Eric liepen nog steeds achter mij aan. Ik nam de enige lege stoel naast Edward en Alice.
''Eey Bellie, volgens mij heb je honing aan je kont, er vliegen constant 3 bijen achter je aan'' zei Emmet plagerig. Ik wierp hem een boze blik toe.
''Mag ik vragen wat júllie hier komen doen?'' vroeg Rosalie.
Ze wisten alle 3 niet wat ze moesten zeggen en Eric en Tyler liepen verlegen weg. Mike stond nog steeds achter me. Hij haalde diep adem, zijn oren werden wat rood, en hij stond te wiebelen op zijn voeten. Hij twijfelde even maar vroeg toen zo snel dat ik moeite moest doen om het te volgen: '' Heb je in het weekend wat te doen Bella, we zouden naar de Bioscoop kunnen gaan, of iets wat je leuk vind''? hij keek heel hoopvol.
''Sorry Mikie, maar in het weekend is ze van ons'' zei Edward. Ik kreeg vlinders in me buik van het woord 'ons'. Mike's hoopvolle gezicht vertrok in een teleurstelling toen hij naar Edward keek. Zijn ronde gezicht werd rood. Hij zag blijkbaar ook dat hij niet tegen de perfectie van Edward op kon '' Oh Oké, nou jammer. Misschien volgende keer'' zei hij zacht.
''Reken daar maar niet op'' zei Edward weer. Mike's gezicht werd nog roder. Hij draaide om en liep naar zijn eigen tafel. Ik voelde een golf van medelijden voor Mike. Ik zuchtte en keek boos naar Edward.
'' Ik heb je alleen een hoop last weggehaald. Hij zou je het hele jaar achtervolgen totdat je eindelijk een keer ja zegt, en ik kan me niet voorstellen dat je met iemand als hem uitwil.'' Hij haalde zijn schouders op.
''ten eerste, bepaal ik nog altijd zelf met wie ik uit wil, ten tweede hij is toevallig heel aardig, in tegenstelling tot andere arrogante mensen hier. En ten derde, jij weet er natuurlijk alles van als mensen achter je aan lopen, en jij hebt er volgens mij niet echt last van?''
Ik hoorde de rest zachtjes grinniken.
''Maar ik ben het gewend, dat maakt een groot verschil'' en hij knipoogde.
Ik wierp een boze blik zijn kant op. Ik probeerde hem de rest van de pauze te negeren terwijl ik met Alice plannen maakte voor het weekend. Maar ik kon hem niet helemaal negeren. Om de paar minuten rolde mijn ogen automatisch zijn kant op. Nog steeds was zijn schoonheid te mooi voor woorden. Hij was als een levende engel die rechtstreeks uit de hemel kwam, om ieder meisje haar hart op hol te laten slaan.
Af en toe kruiste onze blikken elkaar. Hij lachte mijn favoriete scheve glimlach als hij zag dat ik hem weer aan het bekijken was. Zijn lach maakte me licht in mijn hoofd, en wist dat ik een rood hoofd kreeg. Ik draaide me weer terug om naar Alice die vrolijk doorkletste. Het voordeel van het geplande slaapfeestje was dat het bij Rosalie thuis was, en Edward er dus ook was. Het nadeel was dat ik zo onmogelijk mijn gevoelens weg kon stoppen als ik hem altijd zag.
''Ik ga het uitmaken met Lauren vanmiddag'' meldde Edward. Opeens ging mijn aandacht weg van Alice haar gesprek die ik zo goed mogelijk probeerde te volgen. Iedereen was stil en keek hem aandachtig aan.
''Dat werd tijd'' mompelde Rosalie.
''Waarom?'' vroeg Alice.
Edward haalde zijn schouders op '' we zijn nu al 4 weken bij elkaar, en ik ga deze keer weer voor een tijdje vrijgezel denk ik.''
Emmet brulde van het lachen en Jasper vroeg ''voor hoelang, 3 dagen?''
Edward haalde zijn schouders weer op. '' ik zie het wel''
''Wanneer?'' zei Jasper en keek naar Laurens kant op.
''Wanneer wat?'' vroeg hij niet begrijpend
''Wanneer je het uit gaat maken?''
Hij dacht even na. '' Ik denk na schooltijd''
'' Doe het nu'' brulde Emmet. '' ik wil zien hoe ze reageert''
Edward keek twijfelend, hij keek iedereen van onze tafel even aan, stond toen op en liep naar haar toe aan de andere kant van de kantine. Hij zei iets tegen haar en ze liepen een stukje weg van de tafel waar ze zat.
'' 5 euro dat ze gaat huilen'' zei Emmet tegen Jasper
'' Deal! Ik denk niet dat ze deze keer gaat huilen, ze heeft het al zo vaak meegemaakt.''
Edward en Lauren stonden eventjes te praten, en toen begon ze inderdaad te huilen. Ze probeerde zich aan Edward vast te klampen. Ze hield zich vast aan het T-shirt van Edward en huilde tranen met tuiten. Ik zag in mijn ooghoeken Jasper een briefje van 5 aan Emmet geven. De bel ging en iedereen stond op, duidelijk niet in de gaten dat Lauren nog steeds aan het huilen was. Door al die mensen kon ik ze niet meer zien, dus ik zuchtte en liep naar mijn volgende les. Hoe zou het afgelopen zijn? Ze zag er zo zielig uit toen ze zich probeerde vast te klampen aan hem, dat ik mijn woorden terug zou nemen en proberen duidelijk te maken dat ik het niet meende. Maar Edward had vast meer zulke situaties meegemaakt. Wat zou ik doen als hij vrijgezel was? Misschien dat hij dan nog meer ging flirten nu hij niet meer voorzichtig hoefde te zijn. Dan zou ik hem nog meer moeten negeren. Hoe graag ik ook bij hem wou zijn, ik weet dat het voor hem dan niet hetzelfde zou zijn dan voor mij. Ik zou jaren met hem door willen brengen, terwijl hij na een maand al genoeg van je heeft. Dan zou het daarna nog moeilijker zijn om hem te vergeten. Dan zou ik net als Lauren wanhopige pogingen doen om me aan hem vast te klampen. Nee, zo wil ik niet worden. Ik ga, nee ik moet proberen hem te vergeten.
Ik ging op mijn plaats achterin het lokaal zitten naast Alice, die stiekem aan het sms'en was met Jasper onder de tafel.
Meneer Brekel zag haar stiekem sms'en,''Lever maar in Alice'' zei hij.
Alice schrok, maar herstelde zich snel. Ze zette haar puppyoogjes op en haar onderste lip pruilde uit. ''Maar Meneer mijn oma is heel erg ziek, mijn moeder stuurt me net dat het nog slechter gaat. Alstublieft meneer. Ik kan mijn telefoon niet afgeven, want ik word gek als ik niet weet wat er met mijn oma gebeurt. Alstublieft meneer'' zei ze nog een keer'' ik smeek het u.''
Meneer Brekel leek even van zijn stuk gebracht. Hij keek naar Alice, toen weer naar de klas die nu ondertussen doodstil was geworden van Alice d'r toneelstukje, en toen weer naar Alice.
Haar gezicht stond zo overtuigend dat hij het opgaf '' Oké Oké, je mag hem houden, maar ik wil hem de rest van de les niet meer zien.''
''Ooh dank u meneer!'' zei ze om er nog een schepje bovenop te doen. Hij draaide om en liep weer terug naar zijn bureau.
''Je moet echt actrice worden Al.'' Fluisterde ik tegen haar, zo zacht dat de meneer het niet kon horen.
Ze grinnikte '' Het werkt altijd''
Op dat zelfde moment kwam Lauren binnen. Ze zag er verschrikkelijk uit. Haar ogen waren rood en opgezwollen, haar mascara zat schots en scheef, haar haar zat in pieken omhoog. Haar normaal arrogante blik was nu nergens in haar ogen te vinden. Ze zag er heel erg kwetsbaar uit, alsof ze zou instorten als je nog 1 verkeerd ding tegen haar zegt. Ze liep zonder iets te zeggen naar haar plaats.
''Ik vind het toch wel zielig voor haar'' zei ik zacht tegen Alice.
''Ach welnee, ze stelt zich gewoon aan. De vorige keer dreigde ze zelfs om van een flat af te springen als Edward het uit zou maken, en kijk haar nou, ze leeft nog'' zei ze sarcastisch.
''Maar het lijkt echt alsof ze ieder moment in kan storten''
''Ja dat doet ze alsof, om te zorgen dat hij medelijden met haar krijgt zodat hij haar terug neemt. Morgen loopt ze gewoon weer net als andere dagen als een hond achter hem aan.''
Ik keek terug naar Lauren, die getroost werd door haar vriendinnen. Lauren keek mij aan, begon toen weer te huilen en rende de klas uit.
''Toneelstukje, ze weet dat jij de zwakste schakel bent van ons groepje, dus hoopt ze dat je tegen Edward gaat zeggen hoe zielig ze is.'' zei Alice toen ze zag dat ik naar Lauren keek.
''Jezus Alice, ben je helderziend of iets dergelijks?''
Ze lachte. ''Ik ben gewoon goed in het inschatten van mensen''
De rest van de les kwam Lauren niet meer terug. En ook de rest van de dag had ik haar niet meer gezien. Iedereen had gehoord dat Edward vrijgezel was en de meisjes hingen nog meer om hem dan anders. Overal waar hij was, stonden minstens 5 meisjes om hem heen. Een meisje had haar arm in die van Edward gekruist, en ik kreeg een steek van jaloezie. Ik zou ook zo dicht bij hem willen zijn. Jongens keken jaloers toe hoe de meisjes hem aanbidde. Tuurlijk was iedere jongen jaloers op de schoonheid van Edward. Daar zou je letterlijk een moord voor doen.
De bel ging, eindelijk, van het laatste uur en iedereen haastte zich naar zijn of haar auto, om de regen zoveel mogelijk te vermeiden. Op de parkeerplaats zag ik Edward onder een afdakje staan met een groep meisjes om zich heen. Ze hingen allemaal aan zijn arm en probeerde zoveel mogelijk zijn aandacht de trekken. Wat me wel opviel was dat de meeste meisjes blond waren.
Ik stapte in mijn pick-up en reed naar huis. Ik zag dat de auto van mijn vader niet op de oprit stond. Het was dus alleen mijn moeder en ik.
Ik draaide de deur van het slot en liep naar binnen. ''Mam!? ''
''Hier ben ik Bella!''. Ik liep naar de keuken van waar haar stem vandaan kwam.
''Mam wat ben je aan het doen?''
''Ik heb een super recept in elkaar gezet, en ga het proberen klaar te maken voor vanavond''
''Is dat nou wel verstandig? Je weet dat de vorige keer dat je je eigen recept had klaargemaakt niet echt een succes waren.''
Ze negeerde me. '' Hoe was het gister bij de Cullens?''
''Heel leuk '' ik vertelde haar niet dat ik op mijn 2de dag al te laat was. ''De Cullens zijn heel aardig. Al heb ik hun ouders nog niet ontmoet, lijken ze op de foto's die ik heb gezien me heel aardig.
''De Cullens zijn zeker aardige mensen. Ik ging vroeger vaak met Esme lunchen, en je vader werkte soms met Carlisle, hij is een van de beste artsen hier in het ziekenhuis. ''
Die zal ik dan snel genoeg tegen komen.
''Ja, hun kinderen zijn ook erg aardig'' En heel, heel erg knap dacht ik erachteraan.
''Ik heb ze nooit gezien, misschien dat ik binnenkort maar langs Esme ga, even bijkletsen van de afgelopen 17 jaar.''
''Nodig ze anders hier een keer voor het eten uit, kun je gelijk haar kinderen ontmoeten, en dan kan ik Carlisle en Esme beter leren kennen.'' Bij het idee dat Edward hier in ons simpel huisje zat op onze simpele keukenstoel deed mijn buik vullen met vlinders.
Nee! Ze mogen hier niet komen, ik moest hem proberen te vermijden, niet proberen om hem naar me toe te lokken!
Maar Renee had mijn ''geweldige'' aanbod al aangenomen.
''Wat een goed idee Bells! Ik ga ze straks meteen bellen of ze morgen een hapje mee kunnen eten. Hm, wat zal ik morgen gaan koken?'' en ze zat diep in haar gedachten verzonken.
''Uh mam, misschien kan ik morgen koken.'' Ik wou niet dat de familie Cullens zouden lijden onder mama's ''goede'' kookkunsten. ''Ik heb paar kooklessen gehad, dus ik maak wel iets morgen''
Ze leek niet erg overtuigend. Wat een compliment. ''Weetje het zeker?''
''Ja hoor, ik maak de lasagne van Swan's recept wel. Het komt goed mam, maak je geen zorgen''.
Na een paar minuten stilte en bedenktijd stemde ze eindelijk in. ''Oké dan Bells.''
''Dankje, ik ga nu maar boven huiswerk maken, roep maar als het eten klaar is.''
Ik pakte mijn boekentas van de grond en liep naar boven. Ik pakte mijn agenda.
Huiswerk voor wiskunde, scheikunde en een verslag over gym. Eerst maar met het verslag van gym beginnen.
Ik startte mijn computer op en hij kwam puffend tot leven. Na de 7 minuten dat hij eindelijk opgestart was riep mijn moeder dat het eten klaar was.
Ik holde de trap af, en bleef op de laatste tree ergens met mijn voeten hangen en viel op de grond ''Oef''.
''Bells is alles in orde?'' kwam er een paniekerige stem van mijn vader uit de woonkamer. Hij stond in no-time naast me en hielp me van de grond.
''Ja hoor, alles is goed. Gelukkig dat het de laatste tree was en niet bovenaan de trap.'' Dan had ik niet nog een dag hoeven te wachten om Carlisle te ontmoeten.
Charlie hielp me overeind en samen liepen we naar de eettafel.
Gelukkig was het eten niet zo slecht als al de andere keren dat ze besloot om een van haar eigen recepten te proberen. Het was Charlie ook opgevallen en complimenteerde haar met het recept.
We aten een paar minuten in stilte, toen mijn vader vroeg hoe het was op school vandaag.
''Goed hoor'' en liet weer het stuk weg dat ik te laat was.
''Ook het slaapfeestje?'' vroeg hij door
''Ja het slaapfeestje was heel gezellig.''
Toen werd het weer stil.
Het enige geluid dat er kwam was van het geschraap van de vork over het bord, of de harde ademhaling van mijn vader.
Ik was als eerste klaar en waste mijn bord af.
''Vinden jullie het goed als ik alvast van tafel afga en aan mijn huiswerk begin? Ik heb nog een hele hoop te doen.''
Ze knikte alle 2 en ik liep naar boven. Ik deed mijn kamerdeur op slot en probeerde me te concentreren op mijn huiswerk. Waarom kwam Edward steeds weer terug in mijn gedachtes. Ik wil, nee dat klopt niet, ik MOET hem vergeten. Hij heeft nooit van een van de meisjes met wie hij gehad heeft gehouden, dus voor mij zou hij ook geen uitzondering maken. En net alsof hij ooit geïnteresseerd zou zijn in mij, als hij alle meisjes van school achter zich aan heeft. Hij ziet niks in de gewone saaie normale Bella.
Ik bleef maar denken aan de manier hoe hij me tegen zijn borst drukte gisteravond. Hoe ik in zijn armen in slaap was gevallen. Het voelde goed. Het voelde zo, zo goed.
Stop! Concentreer je op je huiswerk.
En zo ging het de hele avond door. Huiswerk, Edward, huiswerk, Edward, Edward, huiswerk, Edward, huisEdward, huiswerk…….
Toen viel ik uiteindelijk in slaap. Waar ook Edward mijn dromen vulde.
EPOV.
School was voorbij, en Emmet, Jasper en ik reden in mijn Volvo naar het park.
We gingen op een bankje zitten die goed uitzicht had op het park en de mooie vrouwen.
''Hoe voelde het nou om voor een keer in je leven afgewezen te worden?'' Vroeg Jasper opeens
''Hoe bedoel je?'' Vroeg ik niet begrijpend.
''Dat Bella je afgewezen had, met het doen,durf of waarheid. Hoe voelde het nou?'' Hij en Emmet keken me serieus aan.
Daar moest ik even over nadenken ''Ik weet het niet, ze zei dat ze niet zomaar iemand zoende. Het voelde een beetje… raar, denk ik.''
''Ze is heel anders dan alle andere meisjes, ze is leuk om mee om te gaan, maar ook verlegen genoeg. Ze is denk ik net als Angela in het begin. Ik denk dat ze na een tijdje wel loskomt als ze met ons omgaat.'' Zei Emmet.
''We maken een deal met je'' zei Jasper. '' Je krijgt van ieder van ons 10 euro, als je Bella het bed in kan krijgen.''
''Deal!'' zei ik gelijk.
''Je zult voor deze wat meer moeite moeten doen hoor Eddie''
Zo moeilijk kon het toch niet worden? Ik weet dat ik voor haar iets meer moeite moet doen, maar naar de manier hoe ze naar me kijkt, weet ik dat het niet al te moeilijk moet worden. Een aantal charmes hier en daar, en ze is verkocht.
''Een beetje vertrouwen in me jongens, spaar die 10 euro maar alvast, want die haal ik binnen''.
''Niet zo zelfverzekerd, je arrogantie maakt je lelijk'' zei Emmet, Bella citerend.
We lachten allemaal en bleven nog een tijdje in het park hangen, totdat er gevaarlijke donkere wolken onze kant op kwamen, en we maar besloten ieder naar huis te gaan.
Ik zette Emmet en Jasper ieder bij hun huis af en reed naar mijn eigen huis.
Hoe kon ik Bella het beste versieren? Ik wist dat ik het rustig aan moest toen. Gewoon een paar complimentjes hier en daar. En dan na een tijdje steeds grotere stappen.
Gelukkig dat Emmet en Jasper geen deadline hadden vastgesteld, anders zou ik er wat vaart in moeten zetten. Ik was bezig met plannen totdat ik aankwam bij mijn huis.
Ik parkeerde mijn auto in onze garage. Rosalie was al thuis. Haar Rode Cabrio stond in de garage.
Ik liep naar binnen en werd gegroet door Esme.
''Edward, maak morgen geen plannen, want we gaan morgen eten bij de Familie Swan''
''Bella Swan?'' vroeg ik
''Ja, de ouders van Bella hebben hier vroeger gewoond en gingen vroeger met Esme en Carlisle om'' zei Rosalie vanuit de woonkamer.
Ze zat haar favoriete serie 'Lipstick jungle' te kijken en was ondertussen haar nagels rood aan het lakken.
''Ja dat klopt'' stemde Esme in '' Dus gedraag je morgen, we hebben ze al 17 jaar niet meer gezien. We willen geen verkeerde indruk maken.''
''Oh maak je maar geen zorgen hoor, ik zal me prima gedragen''
Operatie Bella's hart veroveren is begonnen.
____________________________________________________________________________________________________________
En En En? Wat vinden jullie ervan? Edward is wel heel erg perfect hé? Maarja zo kennen we hem niet anders :-)
Nu komen de flirtpogingen van Edward, dus nu gaan we het leuk krijgen.
Ik hoop dat jullie het nog steeds leuk vinden om dit verhaal te lezen. Ik doe echt mijn best.
much love 3
