Oké, ik ben terug van mijn vakantie, het was echt GEWELDIG! Ik had dit hoofdstuk al af voor de vakantie, maar toen ik hem aan het herlezen was om foutjes te verbeteren crashte m'n computer ineens… en het HELE hoofdstuk was verloren (de computer ook). Maar nu, zit ik lekker te schrijven op mijn splinternieuwe MacBook Air :) :) :)!
Ik ben NIET de eigenaresse van Harry Potter
Zwadderich's Potter
Hoofdstuk Zeven: Het Einde Van Het Begin
Lily had nooit problemen met lessen of huiswerk, het was zelfs erg makkelijk voor haar. Maar ze had de lading werk die ze twee weken voor de examens kregen niet verwacht. Volgens haar, was de enige les waarbij het wel meeviel Bezweringen. Ze kregen nauwelijks opstellen, en het grootste deel van het werk bestond uit het oefenen van spreuken die ze dat jaar geleerd hadden. Het werd snel het favoriete vak van elke eerstejaars.
"Ik haat school!" kreunde Jace in zijn Toverdranken boek. "Dit is vreselijk! Dit is verschrikkelijk!" siste hij.
"Doe niet zo kinderachtig, grote oren," snauwde Lola terwijl ze haar ogen rolde. Ook al zou ze het zelf nooit toegeven, was ze zelf ook enorm gestrest door de druk van al het huiswerk.
"Wij zijn eerstejaars!" riep Jace. "Wij horen niet zoveel huiswerk te hebben!"
"Nou, dat hebben we wel, dus accepteer dat maar!" zei Lola.
"Oké, kinderen," greep Lily in. "Laten we deze opstellen gewoon afmaken." Lily keek naar het werk van Jace. "De toverdrank wordt groen als je de brandnetels hebt toegevoegd," vertelde ze.
Jace keek naar wat hij had geschreven. Zijn hoofd viel op de tafel van vernedering. "Ik geef het op," mompelde hij.
Lily lachte. "Verbeter dat gewoon, en maak het opstel dan af. Ik help je wel met doorlezen om te kijken of het goed is."
"Je bent een levensredder, Lil," zei hij opgelucht.
Lily grijnsde. "Het zit in het bloed."
OOOOOO
Toen de dag van de examens was aangebroken, werden die in de volgorde van je lesrooster afgenomen. Dat betekende dat Zwadderich en Griffoendor hun Toverdrank examen eerst hadden. Professor Slakhoorn liet hen een Vergetelheid Toverdrank maken. Lily vond het erg makkelijk, en ze kon elke stap goed volgen. Aan het einde had ze nog tijd over dus liet ze de toverdrank nog iets langer borrelen, waardoor die effectiever zou werken als iemand hem dronk. Dit was iets waar Professor Slakhoorn erg trots op was geweest.
"Juffrouw Potter heeft hier de beste toverdrank gemaakt die ik in jaren heb gezien. Ze is zelfs niet vergeten dat als je het langer warm houdt, het effect beter is. Goed gedaan, Juffrouw Potter. Vijfentwintig punten voor Zwadderich!" juichte Slakhoorn.
Lily grijnsde zelfvoldaan naar Hugo. Zijn toverdrank was een zieke geel. Toen ze met z'n allen het klaslokaal verlieten, gaf Jace Lily een dikke knuffel.
"Dank je! Bedankt dat je me gisteren hebt overhoord!" dankte hij.
Lily lachte terwijl hij zich wegtrok. "Hoe ging het?"
Hij grijnsde. "Niet perfect, maar veel beter dan ik had verwacht. Mijne werd zelfs bíjna de goede kleur!" zei hij. Toen keek hij naar Lola. "Hé, vieze, hoe ging het bij jou?"
Lola grijnsde zelfvoldaan. "Mijne werd precies de juiste kleur. Geen tint anders."
Jace rolde zijn ogen. "En dat laat ze me waarschijnlijk nooit vergeten," mompelde hij.
Kruidenkunde was daarna, en de eerstejaars moesten een uitgebreid opstel schrijven over wat Duivelsstrik was, wat het kon doen en hoe je het correct kon poten. Voor extra punten, zei Professor Lubbermans dat als je het versje dat uitlegde hoe je de plant kon doden opnoemde en uitlegde wat het betekent, hij vijf punten bij je totale score zou optellen.
Gedaanteverwisselingen was het volgende vak, en Lily vond dit het moeilijkste tot nu toe. Je moest een hamster veranderen in een set speelkaarten, en hem daarna terug veranderen. Er werden minpunten gegeven als er hamsterlijke kwaliteiten aan de kaarten zaten, en er werden punten toegevoegd als elke kaart er was. Lily hield haar adem in terwijl Professor Bel de kaarten telde. Ze zuchtte opgelucht toen ze de tweeënvijftig bereikte. Lily sprak de tegenvloek uit, en de kaarten veranderde weer in een hamster. Professor Bel glimlachte, feliciteerde haar, en liet haar gaan. Lily was dankbaar dat Bel het kleine rode hartje op de buik van het hamster niet had gezien.
"Dat was vreselijk!" klaagde Jace terwijl ze bij het middageten aan tafel gingen zitten. "Professor Bel moet ons wel haten! Mijn kaarten hadden voeten en gingen over de tafel heen rennen."
Lily en Lola verstopten hun lach achter hun handen. Christiaan klopte Jace op zijn schouder. "Maak je geen zorgen, gast, die van mij ontploften toen ik ze probeerde terug te veranderen."
Lily en Lola konden het niet meer verbergen.
Na de lunch hadden ze Geschiedenis van Toverkunst, waar iedereen tegenop zag. Ze moesten een uur lang in stilte duizend vragen beantwoorden die niemand nuttig vond. Dingen zoals de Zelf-Roerende Ketel, Magische Tapijten, en wie de eerste bezem had gemaakt. Lily ging er snel doorheen, en toen ze ontdekte dat ze teveel tijd had om daar gewoon stil te blijven zitten, las ze haar antwoorden weer door, maar vond geen fout om te verbeteren. Dus begon ze haar veer te laten zweven over het papier. Toen, voor de grap, probeerde ze het inkt in haar potje te laten zweven. Het lukte maar voor een paar seconden. Daarna plensde het weer terug het potje in.
"Ik haat geschiedenis!" siste Lola. Ze verlieten het lokaal, en liepen door een drukke mensenmassa.
"Wat is er gebeurd?" vroeg Lily. Lola had nog nooit eerder over het vak geklaagd.
"Ik had een heel antwoord leeggelaten!" kreunde ze. "Alsof al dat studeren weg was gevlogen!'
Jace lachte. "Maak je geen zorgen. Ik deed het niet beter. Ik liet er heel veel leeg."
Lily rolde haar ogen naar Jace. "Ik ben verrast als je overgaat naar het tweede jaar."
Jace lachte. "Bij twee heb je geluk."
Lola keek hem spottend aan. "Dat is drie, sukkel."
Bezweringen was als volgende aan de beurt, en zoals de vorige paar weken al hadden aangetoond, was het examen erg makkelijk. Het enige wat je moest doen was een vaas door de kamer te laten zweven. Lily had er uiteindelijk veel plezier mee. Ze liet ook een boek zweven, en ze liet een veer op een stuk papier schrijven. Professor Banning had met haar mee gelachen, en had gezegd dat ze de rest van haar schoolcarrière een uitstekende Bezwering leerlinge zou zijn.
Verweer Tegen de Zwarte Kunsten was hun laatste examen voor het avondeten. Lily had hier ook veel plezier mee. Professor Krauwel liet dingen om je heen zweven, en je moest ze afstoten met een Terugkaats Spreuk.
Ze moesten nu alleen nog maar het Astronomie examen doen, en dan zouden ze klaar zijn.
Toen ze met z'n allen gingen avondeten, danste Jace haast terwijl hij liep.
"Ik kan niet geloven dat het bijna voorbij is!" juichte hij. "Alles is weer goed op aarde!"
"Jij bent echt een drama koningin," spotte Lola.
Jace negeerde haar. Het leek alsof niks zijn humeur kon verpesten. "Ik kan eindelijk fatsoenlijk eten zonder het gevoel te hebben dat ik stenen of zo doorslik!"
De drie gingen aan de Zwadderich tafel zitten, en gingen onmiddellijk eten, opgelucht dat er veel minder stress van examens was. Iedereen was veel ongegeneerder, behalve de vijfde- en -zevendejaars, die nog steeds een dag examens hadden.
"Daar zie ik echt tegenop," mopperde Jace.
In de nacht, vlak voor bed, deden de eerstejaars hun Astronomie examen. Lily vond deze erg saai. Het enige wat ze deden was de namen van sterrenbeelden en manen opnoemen. Het was een dof uur. Maar het maakte niet uit hoe dof het was, want elke eerstejaars sliep die nacht goed.
OOOOOO
De week voordat ze hun uitslagen zouden krijgen was rustig. Er waren geen gevechten, zelfs niet tussen Griffoendor en Zwadderich. Soms zocht Lily Louis op. Meestal vergezelden Jace en Lola haar, en het maakte Louis niets uit. Eigenlijk kon hij het zelf erg goed met hen vinden, en soms kwam zijn vriend Paul Bakkers ook.
Toen Lily haar examenuitslagen kreeg, was ze erg verrast. Ze had overal een perfecte score bij. Ze had honderddertien procent bij Kruidenkunde, en honderdvijf bij Bezweringen. Ze had zelfs honderdtwee procent bij Gedaanteverwisselingen. Lily staarde geschrokken naar het papier terwijl ze in de leerlingenkamer zat.
"Nou, ik ga tenminste naar het tweede jaar," zuchtte Jace terwijl hij zijn blad op het tafeltje voor hen liet vallen.
"Mijn hoogste was achtennegentig. En dat was voor Bezweringen. Ik had tweeënzeventig bij Geschiedenis van Toverkunst. Het verrast me dat ik een voldoende heb."
"Ik heb tenminste een hogere score dan jij voor Geschiedenis van Toverkunst," plaagde Lola.
"Wat had jij dan?" vroeg Lily.
"Drieënzeventig," zei Lola met een lach. "Verder deed ik het erg goed. Ik had honderd voor Toverdranken."
"En jij dan, Lil?" vroeg Jace terwijl hij in zijn stoel ging liggen, met zijn benen over de armleuning.
Lily keek weer naar haar scores. Toen haalde ze haar schouders op. "Ik deed het zo te zien best wel goed," zei ze, en ze wuifde de scores weg. "Ik ga met jullie mee naar jaar twee," plaagde ze.
Jace lachte. "Welkom in de club!"
OOOOOO
Op de laatste schooldag, was Lily de rest van haar spullen aan het inpakken. Ze had het uitgesteld tot de laatste week. Ze pakte haar boeken, en toen al haar kleine spulletjes enzo. Ze verborg haar uitslagen blad in haar Toverdranken boek. Ze wist dat haar ouders het graag zouden willen zien. De jongens moesten ze altijd houden zodat zij ze konden zien. Van binnen, voelde Lily zich een beetje zelfvoldaan bij de gedachte. Haar broers hadden nooit zulke scores als die van haar gehad.
Maar toen werd ze weer treurig. Ze ging naar huis, naar haar broers en neven en nichten die haar niet konden uitstaan. Op Zweinstein was het makkelijk om ze te ontwijken, maar thuis … zou het onmogelijk zijn. En dit zou niet zo zijn als de Kerstvakantie. Ze zou maanden met hen opgescheept zitten, en om er nog meer aan toe te voegen, kwamen haar oom Ron en tante Hermelien vaak op bezoek, en dan namen ze Roos en Hugo mee.
De volgende dag, op de trein, zat Lily in een coupé met Lola, Jace, Lana, Scorpius, en Mitch Arduin, een andere Zwadderaar in het jaar van Scorpius.
"Ik kan niet geloven dat het jaar alweer voorbij is," zuchtte Lola, terwijl ze met haar hoofd tegen het raam aan leunde.
"Het is best wel stom. Het betekent dat we alweer één jaar dichterbij onze SLIJMBALLEN zijn, en Roos Wemel vind het heerlijk om ons daaraan te herinneren," kreunde Mitch.
Lily grinnikte. "Wacht maar tot je in je vijfde jaar bent. Ik denk niet dat ze dan ooit haar mond gaat houden."
Scorpius lachte met haar mee. "Dus, wanneer kan je komen, Lily Loe?"
Lily rolde haar ogen om de naam. "Weet ik niet. Het kan altijd."
"Gaat ze naar jouw huis?" vroeg Mitch.
"Probeer jij je grootvader weer te irriteren?" vroeg Lana wetend.
Scorpius grijnsde. "Hé, dat zouden haar broers ook niet leuk vinden. Dan slaan we twee vliegen in één klap."
"Wat doe je als het niet van je ouders mag?" plaagde Jace.
Lily haalde haar schouders op. "Dan lieg ik en zeg ik dat ik naar de flat van Teddy ga of zo. Ik doe er alles voor om uit het huis te komen."
"We zouden deze zomer allemaal eens een keer samen moeten komen," stelde Lana voor. "We kunnen bijvoorbeeld afspreken bij de Wegisweg."
"Wat vind je van volgende week dinsdag?" stelde Mitch voor. "Mijn gezin gaat naar een waardeloze Zwerkbalwedstrijd. Gek genoeg willen ze de Cambridge Cannons nog een wedstrijd zien verliezen. Ik ga niet mee."
"Dat klinkt goed," knikte Lana. "Zal ik het tegen Lars zeggen?"
"Ja, breng hem ook. Hij zou chagrijnig worden als hij weet dat wij hem niet hebben uitgenodigd," lachte Scorpius.
"Ik zal er zijn," vertelde Jace hen.
"Het zal mijn ouders niets uitmaken," zei Lily terwijl ze haar schouders ophaalde.
"Lola?" vroeg Mitch.
Lola knikte. "Ja, ik kan wel ontsnappen. Ik hoop wel dat ik van mijn ouders niet één van mijn broertjes of zusjes mee moet nemen." Ze leek verafschuwd door alleen de gedachte al.
"Als dat moet, kunnen we ze bij Tovertweelingstopfopshop dumpen," verzekerde Mitch.
"Ja, het is makkelijk om daar uren lang door te brengen," stemde Jace in.
"Ik heb daar meer tijd doorgebracht dan je je maar kan voorstellen," mompelde Lily.
Voor de rest van de treinrit bleven de zes in hun coupé, genietend van elkaars gezelschap. Lily voelde zich relaxed, totdat het tijd werd om de trein te verlaten. Ze wachtte op de anderen, en Scorpius gaf haar haar koffer. De zes liepen samen door de menigte, zoekend naar hun families. Lily, Lana, en Scorpius waren de laatsten samen. Ze besloten om Lily's familie te gaan zoeken, omdat de ouders van Lana en Scorpius hoogstwaarschijnlijk samen zouden zijn. Lily was een beetje teleurgesteld toen ze ze vonden.
"Nou, veel succes, Lil," zei Lana, en ze gaf Lily een dikke knuffel.
Lily zuchtte. "Dank je. Dat kan ik wel gebruiken."
Scorpius lachte. "Nou, veel geluk, dan." Hij trok haar in een omhelsing, en tilde haar van haar voeten af. Lily lachte, en schopte tegen zijn benen. Scorpius zette haar neer, en lachte nog steeds. Lily keek uit haar ooghoek naar haar familie, en ze zag nogal veel onzekere gezichten.
Lily glimlachte. "En ik krijg het gevoel dat je de rit naar huis juist veel beter hebt gemaakt," spotte ze.
Scorpius lachte weer. "Geen probleem, Lily Loena. De volgende keer dat ik ze zie geef ik ze wel op hun donder," plaagde hij.
Lily schudde haar hoofd, en pakte haar koffer en de kooi van Regal weer. "Ik zal jullie twee op Dinsdag zien. En ik kijk wel wanneer ik naar jouw huis kan komen," vertelde Lily hem.
"Is goed. Dag, Lil."
"Tot Later, Lily Loe."
Lily draaide om en liep naar haar familie. Teddy kwam naar voren en pakte Regals kooi en haar koffer. "Ik neem dit wel. Je rijdt met mij en Victoire."
Lily voelde zich opgetogen door het nieuws. "Komen jullie twee op bezoek?"
Teddy knikte terwijl ze naar de familie liepen. "Jep, wij en Ron en Hermelien. Plus Roos en Hugo."
Lily verborg haar afkeer.
"Hallo, liefje," zei Ginny terwijl ze haar dochter een dikke knuffel gaf.
Lily gaf een kleine glimlach. "Hoi, Mam. Hoe was de rest van je tijd zonder ons?"
"Het huis is vreselijk saai zonder drie kinderen om het te vernietigen," zei Ginny met een lach.
Harry stapte naar voren en omhelsde zijn dochter. "Hoe gaat het, prinses?"
"Het gaat best wel goed," antwoordde Lily.
De hele Wemel-Potter stam verliet het perron, en liep naar de parkeerplaats. Teddy stopte Lily's spullen in de achterbak, en Lily ging samen met Regal achterin zitten. Victoire ging voorin zitten en draaide zich om om naar Lily te glimlachen. "Hoe was je eerste jaar?"
Lily glimlachte. Victoire kon nooit iemand haten, in welke afdeling die persoon dan ook zat. Haat zat niet in haar aard. "Het was best wel leuk. Het ging nogal snel voorbij."
"Ze vertragen zodra je dichterbij je SLIJMBALLEN komt," plaagde Teddy terwijl hij de auto instapte.
Lily rolde haar ogen. "Dank je, ik zal dat proberen te onthouden."
Anders dan de rit naar huis met kerst, zat deze rit vol met grappen en gelach. Lily hield van Teddy en Victoire. Zij waren waarschijnlijk twee van haar meest favoriete personen.
Toen ze aankwamen bij het Potter huis, bracht Teddy Lily's dingen naar binnen en naar haar kamer. Hij bleef niet bij de ingang wachten, maar liet Lily alleen zodat ze kon uitpakken. Lily deed dat langzaam, maar ze wist dat ze vroeg of laat wel naar beneden zou moeten gaan. Ze moest sowieso haar uitslagen nog laten zien. Maar ondanks dat nam ze toch de tijd. Ze pakte haar boeken en stapelde ze in de boekenkast, ze stopte haar kleren weg, en pakte de rest uit en plaatste het in haar kamer.
Toen Lily wist dat ze het niet langer kon vermijden, trok ze haar uitslagen uit haar Toverdranken boek en liep naar beneden. Ze kon stemmen vanuit de keuken horen, maar het waren niet alleen ouders. Lily verzamelde haar moed en liep de keuken binnen. Ze had gelijk, iedereen was er, de volwassenen en de kinderen.
"Daar ben je, Lily," zei Ginny met een glimlach.
Lily grijnsde. "Ja, ik wist dat jij en Pa dit zouden willen." Lily gaf de scores aan haar moeder.
"O, de uitslagen van je examens!" zei Ginny. Harry keek over haar schouders mee.
"Wauw, prinses! Deze zijn geweldig!" Harry feliciteerde haar met een glimlach. "Ik denk dat zelfs Hermelien zulke uitslagen niet heeft gehad."
"Laat eens zien," zei Ron, opgewonden om iemand die slimmer dan zijn vrouw op haar elfde was te zien. Hermelien rolde haar ogen, maar keek naar het blad dat Ron vasthield. "Wauw," mompelde Ron, met grote ogen.
Hermelien leek ook onder de indruk te zijn. "Je hebt vast hard gestudeerd, Lily."
Lily haalde haar schouders op. "Ik heb een beetje geleerd. Eigenlijk heb ik gewoon een vriend van me geholpen."
Roos kwam naar hen toe en keek naar het papier, en haar mond viel open. "Hoe is dat mogelijk?" schreeuwde ze haast.
Ginny glimlachte en keek naar haar dochter. "Ik denk dat je iets speciaals verdient. Wat vind je ervan als jij het avondeten mag kiezen? Je lievelings?"
Lily's gezicht klaarde op. "Ja, dat klinkt perfect!"
Ginny lachte. "Dan wordt dat het eten."
Lily glimlachte terwijl haar moeder ingrediënten pakte voor haar lievelingseten.
"Zelfs je broers niet hebben dat gedaan. Goed gedaan, liefje. Ik ben trots op je," complimenteerde Harry.
Lily's glimlach werd groter. "Bedankt. Eigenlijk, sinds jullie schijnen te denken dat ik iets speciaals verdien, heb ik een idee."
Harry lachte. "Echt waar? Wat wil je dan?"
"Nou …" begon Lily, "het is meer iets wat ik graag wil doen."
"Nou, wat wil je dan doen?" vroeg Ginny.
Lily hield haar adem in. "Ik wil graag deze zomer bij een vriend logeren," antwoordde ze.
"Welke vriend?" vroeg Harry.
Lily liet haar adem uit. "Scorpius Malfidus."
Een stilte. En toen …
"Nooit van m'n leven!" schreeuwde James.
"James!" waarschuwde Harry. James keek boos, maar bleef stil. "Waarom bij Scorpius thuis?"
Lily dacht niet dat ze hem de echte reden moest vertellen. Dat het was om zijn grootvader te irriteren. Dat was niet haar feit om te zeggen. Dus ze haalde haar schouders op. "Hij is een hele goede vriend, en hij nodigde me uit om te komen."
"Is hij degene die je de haarband heeft gegeven?" vroeg Ron bedachtzaam terwijl hij naar Lily's haar keek.
Lily raakte de haarband voorzichtig aan. Ze had niet tegen haar familie gezegd wie hem had gestuurd. "O, ja. Hij zei dat hij hem had gemaakt. Dus mag het?" smeekte ze. Ze keek haar vader aan, met haar beste onschuldige blik.
Harry leek onzeker, maar uiteindelijk gaf hij het op. Hij zei nooit nee wanneer Lily zo naar hem keek. "Wanneer moet ik je brengen?"
Lily maakte een vrolijk geluid. "Nou, ik weet het niet zeker, maar ik heb al een idee."
"En dat is?" vroeg Ginny.
"Nou, we hebben aanstaande Dinsdag met z'n allen afgesproken in de Wegisweg, dus dan kan ik gewoon met hem mee naar huis," stelde Lily voor.
"En je spullen dan?" vroeg Ginny.
Lily haalde haar schouders op. "We kunnen heel even hierheen komen om ze op te halen. Alsjeblieft?"
Deze keer haalde Harry zijn schouders op. "Daar zie ik geen probleem in. Wie gaat er allemaal naar de Wegisweg?"
"Ik, Lola, Jace Punnik, Scorpius, Mitch Arduin, en Lana Kwast. O! En Lars Kwast," zei Lily. Ze merkte dat haar oom Ron bij elke naam zijn wenkbrauwen fronste, en dat de gezichten van haar broers, neef en nicht steeds duisterder werden. Alleen Teddy, Victoire, en Hermelien leken rustig te blijven.
Maar haar eigen ouders negeerden het allemaal. "Nou het is geen probleem dat je naar het huis van Scorpius gaat," zei Ginny tegen haar.
"O, Lil, ik wou je nog iets vragen," merkte Teddy op. "Zou je het leuk vinden om een paar dagen in mijn flat te komen logeren?"
Lily begon weer hoop te krijgen. Misschien zou deze zomer toch niet zo verschrikkelijk zijn. "Natuurlijk! Wanneer?"
"Ik heb overmorgen drie dagen vrij. Ik dacht van dan. Is dat goed?" vroeg hij.
"Perfect!" enthousiasmeerde Lily. "Ik ga een brief aan Scorpius schrijven om hem te vertellen dat ik mag komen. Oké?"
"Ik roep je wel wanneer het eten klaar is," vertelde Ginny haar.
Lily huppelde blij naar haar kamer. Ze schreef een brief aan Scorpius, je kon haar vreugde merken door de brief te lezen. Ze bond de brief aan de poot van Regal vast, en liet hem via het raam naar buiten. Terwijl ze hem zag wegvliegen, leek het alsof ze zou ontploffen door opwinding.
OOOOOO
Op haar tweede dag bij de flat van Teddy en Victoire, kreeg Lily eindelijk een antwoord van Scorpius. Zijn brief liet haar lachen.
Lieve Lily Loena,
Sorry dat dit zo lang duurde, mijn ouders (moeder), heeft me nauwelijks tijd voor mezelf laten hebben. Ze wil heel graag tijd doorbrengen met haar groeiende jongen. Maar ik heb mijn ouders en grootouders verteld dat jij op dinsdag op bezoek komt. Mijn grootvader kreeg een gigantische woedeaanval. Het was waarschijnlijk een van de beste momenten uit m'n leven! Mijn moeder en grootmoeder zijn erg opgewonden om je te ontmoeten, terwijl mijn vader een beetje onzeker is. Ik vond het fijn om te horen dat je broers ook niet blij waren. Misschien kan ik de volgende keer naar jouw huis komen. Haha.
Ik zal je op dinsdag zien. Volgens mij willen de anderen om twee uur bij de Lekke Ketel afspreken.
Tot dan.
Ronduit,
Scorpius Malfidus.
"Wat heb je daar, Lil?" vroeg Teddy terwijl hij de woonkamer in liep.
Lily glimlachte. "Een brief van Scorpius. Hij wou gewoon zeggen dat hij tegen zijn familie heeft gezegd dat ik op dinsdag kom."
Teddy grinnikte. "Je zal daar veel plezier hebben. Het is een nogal groot huis."
Lily was bijna vergeten dat Teddy en Scorpius familie waren. "Ben je daar ooit geweest?"
Teddy knikte terwijl hij in zijn keukenkastjes rommelde. "Een paar keer met mijn oma, maar eigenlijk ken in Scorpius niet zo goed."
"Hij is een aardige jongen," vertelde Lily terwijl ze haar brief weer opvouwde.
Teddy glimlachte. "Ik vertrouw jouw oordeel. Je bent niet dom." Toen zuchtte hij. "Dus, heb je zin in je tweede jaar?"
"Ja, best wel. Ik heb vooral veel zin om terug naar school te gaan. Ik vind het leuk op Zweinstein," zei ze.
Teddy knikte. "Ja, dat vond ik ook. Het is een geweldige plek."
"Ik kan niet wachten tot dinsdag. Met de anderen rondhangen wordt vast leuk," merkte Lily op.
"Dus, je zei dat Mitch Arduin ook naar de Wegisweg kwam, toch?" vroeg Teddy.
Lily knikte. "Ja, hoezo?"
Teddy haalde zijn schouders op. "Ik ken zijn oudere broer, Braman. Hij is geen goede vriend, maar we hebben … gemeenschappelijke vrienden, dus ik zie hem af en toe."
"Ik ga niet echt veel met Mitch om, maar hij is een van de vrienden van Scorpius, dus hij is er soms ook. Hij is best cool," zei Lily.
"Ja, Braman is ook best cool," merkte Tedy op. "O, en gefeliciteerd met het winnen van de Zwerkbalcup dit jaar. Hebben jullie ook het Afdelingskampioenschap gewonnen?"
Lily kon haar zelfvoldane grijns niet verbergen. "Ja, we verslonden de andere afdelingen. Maar Zwerkbal was wel wat het meeste hielp."
Teddy grinnikte. "Dus, wat ga je na Dinsdag doen?"
Lily keek op. "Wat bedoel je?"
"Nou, je bent niet echt thuis tot na Dinsdag. Ik vroeg me gewoon af wat je na alles op Dinsdag gaat doen," informeerde hij.
Lily beet op haar onderlip. Wat zou ze doen? Waarschijnlijk zou ze zich verstoppen in haar kamer, die nauwelijks verlaten, en de deur op slot doen als Roos en Hugo met hun ouders op bezoek waren. De deur op slot doen als de andere neven en nichten kwamen. Maar ja, ze had altijd nog Louis.
"Ik weet het niet. Misschien blijf ik een tijdje bij Louis thuis, of ik kijk of hij wil komen." stelde Lily voor.
"Jullie twee schijnen het de laatste tijd goed met elkaar te kunnen vinden," zei Teddy voorzichtig.
Lily haalde haar schouders op. "Hij is de enige familie op school die me aardig vind. Daar maak ik gebruik van."
Teddy keek niet verdrietig of teleurgesteld. Hij knikte alleen maar. "Ik geef jou niet de schuld. Dat zou ik ook doen."
Lily trok een wenkbrauw op. "Je gaat niet tegen me zeggen dat ik een beter persoon moet zijn en me moet verontschuldigen?"
Teddy glimlachte wrang. "Eigenlijk blijf ik neutraal. Ik wil er niet bij horen en ervoor zorgen dat sommige neefjes of nichtjes een hekel aan me gaan krijgen. Want als ik er midden in zou komen, dan zou ik het met jou eens zijn."
Lily's ogen werden groot van de schrik. "Jij bent het met mij eens?" Teddy? Een oude Griffoendor gaat tegen zijn afdeling?
Teddy lachte zachtjes. "Ik gaf nooit iets om afdelingen toen ik op school zat. Ik bedoel, ik was voor m'n afdeling met Zwerkbal, maar verder maakte het niets uit. Mijn opties en vrienden zouden een grens hebben als ik me zo voelde. Alles waar ik nu om geef is mijn familie, niet in welke afdeling ze zijn. En als ze in een andere afdeling dan de mijne komen, dan denk ik dat die afdeling nogal goed moet zijn."
Lily stond op van de bank en omhelsde haar broer.
OOOOOO
Toen het dinsdag werd ging Lily naar huis, maar daar bleef ze niet lang. Daar was ze blij om, want Roos en Hugo waren weer samen met hun ouders op bezoek. Ze pakte snel een tas, zette hem bij de haard neer, en toen het bijna twee uur was nam ze afscheid van de volwassenen en ging met Brandstof naar de Lekke Ketel.
"Lily!" Lily keek naar links en zag dat Lola, Lana, en Lars er al waren. Lola trok Lily in een dikke knuffel. "Hoe gaat het?" vroeg ze.
Lily lachte terwijl ze zich wegtrok uit de omhelzing. "Het is nauwelijks een week geweest, Lola."
Lola rolde haar ogen terwijl de andere twee lachten. "Ja, maar jij hebt broers die je niet kunnen uitstaan, dus ik heb het recht om dat te vragen. En?"
Lily grinnikte. "Ik moest maar een paar dagen met ze doorbrengen. Toen was ik bij Teddy, en nu ben ik hier. Ik heb dit allemaal al in m'n brieven gezet." Lily ging door met lachen toen Lola haar ogen weer rolde.
Het haardvuur werd groter, en Mitch stapte eruit. "Is het feest er al?" vroeg hij luidkeels.
"Bijna," antwoordde Lana. "We moeten alleen nog op Scorpius en Jace wachten.
Het vuur werd weer groter. "Ben ik de laatste?" vroeg Jace terwijl hij uit de haard stapte.
"Bijna, maar nee. Je bent er eerder dan Scorpius," antwoordde Lily.
"Maar met een seconde," zei Scorpius terwijl hij arriveerde. Hij grijnsde naar hen allemaal. "Is iedereen er?"
"Nu wel," antwoordde Mitch.
"Dus wat is het plan?" vroeg Jace.
"Kunnen we hier blijven en iets eten?" vroeg Lana. "We moeten nog steeds middageten, en ik ga dood van de honger."
"Ik ook. Heeft er nog iemand honger?" vroeg Mitch.
Iedereen behalve Lily knikte.
Lily schudde haar hoofd. "Ik moest eerst iets van mijn moeder gaan eten. Ik zweer dat ze elke dag steeds meer op mijn oma gaat lijken."
De anderen grinnikten. "Oké, ik zal bestellen, en vinden jullie dan een tafel?" vroeg Mitch.
"Ik wil ook wel bestellen," stelde Lily voor. Ze kon haar tante Hannah bij het aanrecht zien. "Mijn tante is de eigenares van deze plek en ze geeft mij altijd korting."
"Perfect!" juichte Mitch.
Lily lachte, maar sloeg iedereen's bestelling op in haar hoofd. Toen ze alles wist, liet ze hen een tafel vinden en liep zelf naar het aanrecht.
"Hallo, Lily," groette Hannah. "Wat ben je hier aan het doen?"
Lily haalde haar schouders op. "Ik ben hier met een paar vrienden. Ik moest even ontsnappen uit het huis."
Hannah lachte. "Nou, wat kan ik voor je doen?"
Lily herhaalde de lijst voor haar tante. "O, en zeven boterbieren," eindigde ze. "Hoeveel gaat dit kosten?"
Hannah keek naar haar nichtje terwijl ze de boterbieren tevoorschijn trok. "Helemaal gratis."
Lily trok een wenkbrauw op. "Weet je het zeker?"
"We hebben het vandaag druk. Het kan geen kwaad," zei Hannah met een glimlach. "Ik breng het naar jullie tafel als alles klaar is."
Lily glimlachte breed. "Dank je, tante Hannah."
"Graag gedaan, liefje," antwoordde ze.
Lily liep door de volle ruimte, op weg naar de tafel van de Zwadderaars. Ze ging tussen Lola en Scorpius zitten. "Het is onderweg."
"Hoeveel gaat het kosten?" vroeg Mitch terwijl hij zijn portemonnee tevoorschijn trok.
"Het is helemaal gratis," antwoordde Lily. "Ik zei toch dat ze van me houdt."
Mitch staarde een momentje in stilte naar Lily, voordat hij over de tafel heen Lily's hand vastpakte. "Ik hou freakin' veel van je!"
Ze lachten allemaal, en Lily sloeg zijn hand weg.
"Ik weet zeker dat Mirthe het leuk zal vinden om dat te horen," plaagde Lana.
"Mirthe Hork?" vroeg Jace. "Wat bedoel je?"
Lana grijnsde plagend. "Ze hebben sinds het midden van Juni verkering."
"Jij hebt met Mirthe Hork?" zei Jace met een lach.
"Ik vind het schattig," verdedigde Lola.
"Bedankt, Lola," dankte Mitch.
"Wat het grappige is is dat zijn mammie denkt dat hij te jong is om verkering te hebben," lachte Lars.
Mitch keek spottend. "Doorgedraaide heks. Ik ben veertien, dat is niet te jong. Mijn zus was veertien, en hel, mijn broer was veertien toen hij zijn maagdelijkheid verloor."
"Maar Braman is jouw moeder's kleine engel," beredeneerde Scorpius.
"Mitch rolde zijn ogen. "Engel? M'n reet."
"Was je broer nog maar veertien?" vroeg Lana verbaasd.
"Dat is inderdaad een beetje jong," stemde Lola in.
"Maak je maar geen zorgen," verzekerde Mitch, "hij was dronken en weet er haast niets meer van."
Lily en de jongens lachten. De andere meisjes rolden hun ogen. Maar het was allemaal vergeten toen hun eten en drinken naar de tafel kwam zweven. Lily nam slokjes boterbier terwijl de rest ging eten.
"Dus, wat gaan we hierna doen?" vroeg Lola.
"Ik dacht dat we naar Kreukniet & De Krimp konden gaan om de klanten en werknemers irriteren," stelde Mitch voor.
"Ja, tot dat ze boos worden en ons eruit sturen," spotte Lana.
Mitch grijnsde zelfvoldaan. "Ze zouden mij er nooit uit gooien. Mijn moeder is de eigenares van het grootste deel van de winkel. Zij is de grootste en rijkste medewerkster die ze hebben. Ze moeten mij respecteren of riskeren om ontslagen te worden. Daarom is het zo leuk om ze te irriteren."
"Ik vind dat we het moeten doen!" stemde Jace met een lach in.
"De jongens gaan nu wel kinderachtig doen en de klanten irriteren, maar wat vind je ervan als wij meisjes ons als de goede leeftijd gaan gedragen?" stelde Lana voor.
"Klinkt goed," zei Lola knikkend.
Dus het eerste wat Mitch deed toen hij Kreukniet & De Krimp binnenliep, was naar een klant toe rennen en een klein stuk vuurwerk afsteken. De klant leek woedend, maar hij keek hem alleen maar vuil aan.
"Wat een sukkel," mopperde Lana terwijl ze naar binnen liep.
Lily lachte zachtjes en volgde haar. Lars en Jace rende onmiddellijk naar Mitch, die drie klanten aan het terroriseren was. Scorpius bleef bij Lily staan en keek.
"Hun energie is indrukwekkend," zei Scorpius.
Lily glimlachte. "Een van die klanten gaat er uiteindelijk genoeg van krijgen en 'm flippen."
"Nou, hopelijk zijn wij ver weg als dat gebeurt," antwoordde Scorpius. Ze liepen beide richting een uitstalling met verschillende gewaden. "Dus, gaan we gelijk naar mijn huis als de rest weggaat?"
"Bijna," antwoordde Lily. "Ik moet alleen nog naar huis om mijn tas te pakken. Die is vlak naast de haard, dus waarschijnlijk duurt het minder dan een minuut."
"Ga ik met je mee naar huis?" vroeg Scorpius.
Lily trok een wenkbrauw op een grijnsde. "Wil je echt een kans grijpen om naar de Leeuwenkuil te gaan?"
Scorpius grinnikte. "Ik weet zeker dat ik er wel levend uit kom. Het klinkt leuk."
Lily schudde haar hoofd. "Oké, als je persé mee wilt komen dan mag dat."
"Dus hoe was het bij Teddy's flat?" vroeg hij terwijl hij een set gewaden bekeek.
"Het was leuk. We zijn samen naar de Stonewall Stormers tegen de Appleby Arrows gegaan," antwoordde Lily.
"Dus je hebt de Zoeker van de Appleby Arrows er van dichtbij aan zien gaan?" lachte Scorpius.
Lily lachte ook. "Ja, het was een ernstige verwonding, maar de manier waarop hij viel zag er best grappig uit."
"Ja, ik zag een foto ervan in de Ochtendprofeet," zei Scorpius. Hij nam het gewaad en liep naar een spiegel. Scorpius trok het gewaad over zijn schouders, en deed zijn armen door de mouwen. Lily keek terwijl hij hem dicht deed, en de kraag omhoog sloeg.
"Dat ziet er goed uit," complimenteerde ze.
Scorpius knikte, zijn gezicht geconcentreerd op zijn uiterlijk. "Ja, dat denk ik ook. Ik hou van die zijde, en de kleur is perfect."
"Je ziet er inderdaad goed uit in zwart," stemde ze in.
Scorpius trok het gewaad uit en vouwde het over zijn arm. "Ik denk dat ik het ga kopen. Ik zal mijn vader moeten bedanken voor het geld dat hij me heeft gegeven." Hij keek terug naar Lily. "Is er iets wat jij wil hebben?"
Lily schudde haar hoofd. "Nee. Ik heb genoeg kleren."
"Ik denk niet dat Lola en Lana hetzelfde denken," zei Scorpius, wijzend naar de meisjes. Ze hielden allebei verschillende kledingstukken vast, en ze giechelden en gaven complimentjes.
Lily rolde haar ogen. "Het verbaasd me dat Lana zo is."
"Ze verbergt het goed, maar op momenten zoals deze, is ze net zo meisjesachtig als iedereen," merkte hij op.
"En we weten het allemaal van Lola," grapte Lily.
"Ze is jouw beste vriendin," plaagde Scorpius.
Lily glimlachte. "Ja, dat is ze. Ondanks het meisjesachtige deel van haar, moet je wel van haar houden."
Scorpius grijnsde. "Zoals ze ondanks jouw betweterige gedrag nog steeds van jou houdt."
Lily sloeg hem op zijn schouder. "Kop dicht," lachte ze. Scorpius lachte met haar mee.
