Hoofdstuk 7:

Ik heb geen idee hoe de volgende hersenkronkels tot bij mij gekomen zijn.

Disclaimer: Inuyasha is niet van mij.

"Ik wil hier weg! Laat me naar huis gaan verdorie! Ik ben het hier beu!"

"Rustig, Hojo, we vinden wel een manier om je terug te doen keren." Probeerde Kagome hem kalm te krijgen.

"Kagome, kunnen wij eigenlijk nog wel terug? Misschien moeten we testen of de doorgang niet geblokkeerd is?"

"Goed plan, Inuyasha, dat gaan we meteen uitzoeken!"

"Hopelijk kunnen we nog terug…" fluisterde de halfdemon. "Terug naar hier, misschien zitten we wel vast aan de andere kant?"

"Neen, laat me hier niet alleen! Kagome, blijf bij me!" Hojo begon bijna te huilen.

"Inuyasha, ga jij dan maar alleen."

"Wat een baby soms, die Hojo. Nou, ik ga maar! Tot straks!"

Vijf minuten later was hij al terug.

"Dat ging vanzelf. Wat als ik hem nu bij de hand neem?"

"Proberen!"

"Samen?" Inuyasha vertrouwde het niet helemaal.

"Goed." Antwoordde Kagome. "Jij zijn linkerhand, ik zijn rechterhand."

Samen liepen ze naar de waterput, sprongen erin en klommen in het schrijn er weer uit.

"Waar is Hojo?"

"Verdorie…"

Terug in het Oude Japan aangekomen vonden ze Hojo bibberend op de grond. "Ik botste op iets groot! En dat gooide me er terug uit met een enorme lichtflits! Help me!"

"Wat nu? Straks wordt hij gek!" Kagome wees naar Hojo die nu in foetushouding op de grond lag te grienen.

"Ik vrees dat het al zover is…" Inuyasha liep op Hojo af en gaf hem een klap. "Wordt toch volwassen! Is het hier nu zo erg!"

"Ik ben bang… Roodkapje, Sneeuwwitje!"

"Straks verandert hij Kikyo nog in Doornroosje. Hij is echt gek geworden! Wat doe ik met hem?"

"Dat is het! Vlug, Inuyasha, ga Kikyo halen! Zij blokkeert de doorgang voor hem!"

"Watte?"

"Hij zag toch een lichtflits? Kikyo haat hem zo dat ze onbewust haar krachten op hem gebruikt!"

"Denk je? En wat wil je nu doen?"

"Hem haar laten kussen!"

"SORRY?"

"Het is zoals bij Doornroosje, alleen iets anders! Als Hojo Kikyo wakker kust heft hij de vloek op en is de doorgang weer open!"

Inuyasha stond perplex. "Dat geloof je toch zelf niet! En hoe ga je dat aan haar uitleggen?" En wat heb jij gedronken dat je zoiets ter plekke bedenkt?

"Dat doen we niet! Jij laat haar slapen en Hojo kust haar wakker."

Hojo was intussen heel erg stil geworden. Het idee maakte hem doodsbenauwd. Hij durfde niet eens in de buurt van de priesteres te komen, laat staan dat hij haar zou moeten zoenen.

Inuyasha's gezicht klaarde opeens op.

"We kunnen het altijd proberen! Operatie Doornroosje begint!"

"Prinses Aurora." Lachte Kagome.

"Watte?"

"Dat is de naam van de prinses in Doornroosje. Prinses Aurora."

"Nou, tot straks. Lap jij hem wat op, zorg voor een romantisch sfeertje en de rest gebeurt van zelf! Ik ga prinses Aurora zoeken!"

"Volgens mij beleef jij hier iets te veel lol aan. Kom, Hojo, wat is er nou, wil je terug of niet! Tandenpoetsen! Haren wassen en kammen! Doe een mooie kimono aan!"

"Zucht…" ' het enige wat ik wilde was dat jij voor prinses zou spelen.' Dacht de arme Hojo.

Inuyasha rende sneller dan hij ooit had gedaan. Het idee dat de onzekere Hojo Kikyo moest wakker kussen bezorgde hem zo enorme lachstuipen dat hij halverwege moest stoppen.

"Wat is er met jou aan de hand?"

De wereld werd telkens wat mooier als Aya aankwam.

"Kom mee…" hij fluisterde het plan in haar oor.

"Neen… Dit moet ik zien! Is Kagome gek geworden? Kikyo vermoordt hem na die kus!"

"Kikyo is niet sterk genoeg daarvoor, we moeten wel haar boog en pijlen verstoppen. Daar is ze net!"

Sneller dan hij kon reageren had Aya Kikyo al bij de hand.

"Doe eens wat aan je haar! En waarom draag je je priesteresjurk? Het is mijn verjaardag" ze kruiste haar vingers achter haar rug 'niet dus' gniffelde Inuyasha. "We gaan uit!"

"Naar waar?" vroeg een verwarde Kikyo.

"Em… Naar nergens! We vieren het bij mij thuis!"

"Hoe oud wordt je precies?"

"144 jaar!"

"Proficiat!"

"Danku!"

Inuyasha kroop snel uit de struik waar hij zich achter verstopt had. Aya zou Kikyo in een echte prinses veranderen en nu moest hij haar alleen nog in slaap krijgen.

Hij ging nog eens naar Kagome's huisje en zag dat Hojo al meer op een prins leek.

"Goed zo! De prins is klaar, de prinses is op komst!" en hij was alweer op weg naar Aya's huisje, het huisje waar hij eigenlijk meer tijd doorbracht dan in zijn eigen huisje.

"Hoe moet ik haar eigenlijk doen slapen? Ik kan toch geen slaapliedjes zingen?"

Bij Aya aangekomen zag hij dat die weer enorme pret had met haar pop aan te kleden.

"Zal ik thee zetten?" hij had lang geleden van zijn moeder geleerd hoe je rustgevende thee kon maken. Daarmee zou Kikyo wel slapen!

De thee werkte beter dan Inuyasha gedacht had. Na de eerste slok viel de priesteres in slaap.

"Ik heb er iets teveel kamille bijgedaan. Hopelijk wordt ze nog wakker. Kom je mee?"

"Natuurlijk, dit wil ik niet missen!" Samen droegen ze de slapende Kikyo naar Kagome's huisje. Die had al een tatami klaargemaakt… en de vloer met rozen bedekt?

"Doornroosjes kasteel wordt overwoekerd door rozenstruiken. Passend vind je niet?"

Inuyasha legde de slapende prinses op haar bedje. "Hojo klaar?"

"Neen" kwam het bange antwoord uit de aanpalende kamer.

"Kom, we zijn weg." Kagome nam de twee halfdemonen bij de arm en trok ze de kamer uit.

Hojo was doodsbenauwd. Hij wist dat de anderen hem ergens stonden te bespioneren, maar hij kon ze niet vinden. Ook de aanwezigheid van Kikyo maakte het er niet gemakkelijker op.

'Moest ze nu Kagome of Sango, of zelfs Aya zijn, dat zou makkelijker gaan. Maar deze vrouw? Help me!' Maar het moest, hij wilde zo graag terug naar de moderne tijd! Maar… wat als het niet werkte? Kikyo zou zo vreselijk boos worden… Hojo rilde bij het idee. 'zo mag ik niet denken! Het moet werken! Wat is ze toch mooi…' In het flauwe licht van de kaarsen leek Kikyo's huid van porselein en schitterden haar zwarte haren feller dan ooit. Hojo zuchtte diep.

'Dit moet gewoon even, sorry Sneeuwwitje.' En hij drukte zijn lippen op de hare.

'Ze proeft naar kersen met een vleugje aardbei. Wat heerlijk.'

Kikyo voelde zich warm en koud tegelijk. Er klopte iets niet. Ze voelden lippen op de hare. Wat was ze moe! 'Sliep ik? En… word ik nu niet gekust? Niet door Inuyasha, die zoende veel beter.'

Voorzichtig opende ze haar ogen, die onmiddellijk verwijdden bij het zicht dat haar begroette.

"Wat! Ben! Jij! Van! Plan!" Een klap in zijn gezicht was het minste was Hojo verwachtte en daar was hij erg blij mee.

"Het spijt me. Nu moet ik gaan, ik ga terug naar mijn eigen wereld." Hojo rende zo snel als hij kon naar de waterput, maakte een enorme sprong, maar de put ging niet open. Hetzelfde licht blokkeerde nog steeds de doorgang. Inuyasha en Kagome hadden intussen de achtervolging ingezet, terwijl Aya probeerde Kikyo te overtuigen Hojo nog iets langer te laten leven.

"Waarom toch! Waarom?" Hojo had veel zin om te huilen.

"Gaat het, Hojo?" dat was zijn Kagome, altijd bezorgd.

"Neen het gaat niet, ik wil gewoon terug naar huis!"

"Operatie Doornroosje is mislukt, hoe kan dat?" vroeg Inuyasha zich af.

"Ik denk…" fluisterde Kagome plots "dat ze verliefd op hem moet worden…"

"Neen… dat werkt nooit! Misschien moeten we eens heel liefjes vragen of Kikyo de toegang voor hem terug wil openen?" Inuyasha werd opeens overvallen door een vreemd gevoel.

"Laten we eerst de liefde laten werken!" Kagome leek wel op een wolk te lopen.

Hojo vertrouwde het niet. Wat waren die twee aan het fluisteren? Hij werd opeens bloednerveus toen Inuyasha voor hem stond.

"Jij, meekomen!"

"Neen, neen, neen! Ik doe het niet! Neen!"

"Kom nou, Hojo, op school was je de ster! Haar verleiden is een koud kunstje voor je!"

Inuyasha gaf het niet graag toe, maar hij werd een beetje jaloers bij de gedachte dat zijn eerste liefje voor zo'n idioot zou kunnen vallen.

"Wat een belediging…" ze zou nooit verliefd worden op Hojo, toch? Dat zou zijn ego echt niet ten goede komen…

"Dit wil ik even niet zien, doei!"

"Inuyasha! Waar ga je naartoe! Kom terug! Jij moet hem klaarmaken! Hij kan het niet zonder jou!"

"Zijn probleem!"

"Wat krijgt hij opeens?" fluisterde Hojo doodsbang.

"Geen idee… Goed, alles klaar voor morgen?"

"Neen… Ik durf niet!"

"Komt wel goed!"

Inuyasha moest dringend afkoelen. Hij kon het echt niet aan! Stel je voor, Kikyo zou toch nooit voor zo'n idioot door de knieën gaan?

"Wat is er met jou aan de hand?" klonk een engelenstem achter hem.

"Vanalles, Aya, laten we naar de warme bronnen gaan. Ik leg het je dan uit."

Het leek alsof de zon begon te schijnen als ze zo naar hem keek. Wat verlangde hij ernaar haar zachte lichaam tegen het zijne te voelen… Zou hij haar wel vertellen over Hojo's veroveringsplannen? Misschien werd Aya wel kwaad. Of verdrietig. Of jaloers. Jaloers? Neen, ze vond Hojo een idioot, een schattige idioot maar een idioot.

"Haha, ben je daar boos voor!"

"Hmmm…" hij streelde door haar haren. Ze hadden de kleinste bron uitgekozen, die ver verstopt lag zodat niemand hen kon zien.

"Geloof me, ze wordt niet verliefd op hem. Er zou toch heel veel moeten gebeuren daarvoor."

"Ik zou het toch niet leuk vinden."

"Waarom eigenlijk niet? Ze verdient toch ook geluk?"

"Dat is het net, Kikyo is een sterke vrouw net zoals jij. Die hebben een sterke man nodig, zoals ik. Niet zo'n mietje als hem. Natuurlijk, Kagome is hierop een uitzondering. Een heel sterke vrouw met de grootste zwakkeling die er bestaat. Elke regel kent zijn uitzonderingen."

"Zo bezorgd…" dat was haar Inuyasha. Een beetje ruw aan de buitenkant maar vanbinnen de grootste goedzak die er bestond.

"Kikyo komt wel op haar pootjes terecht. Volgens mij heeft ze zelfs stiekem een vriendje."

"Echt?" dat was nieuw voor hem.

"Natuurlijk ontkent ze in alle toonaarden, maar elke keer als hij er is, ik weet zijn naam niet, maar dan begint ze zo schattig te lachen! Elke ochtend komt hij voorbijgelopen, zegt goeiedag en maakt een praatje. 's Avonds keert hij terug, zegt weer goeiedag en maakt een praatje."

"En is hij sterk?"

"Hij is een demonenjager, neen niet Kohaku!" zei Aya snel.

"Een demonenjager? Dan is het goed. Verdorie, wat is Hojo eigenlijk van plan?"

"Relax nou, lieveling." Ze drukte haar lippen op de zijne. Inuyasha werd heerlijk duizelig en vergat de wereld.

De volgende ochtend had Sango zin in een heerlijke wandeling. De zon scheen en het was nog niet te warm. De vogeltjes floten, vlinders fladderden heerlijk door de lucht, het beloofde een mooie dag te worden!

"Mieuw?" wat was dat? "Mieuw mieuw mieuw!"

"Ach kijk, Kirara! Wat een schattig klein poesje!" Sango probeerde het te pakken toen het beest opeens pijlsnel wegstoof. Sango was verward, tot ook het vreselijke geluid haar oren bereikte.

"Zeven anjers, zeven rozen, een bruidsboeket voor jou! Zeven anjers, zeven rozen, heb ik heel speciaal gekozen! Ik die zoveel…"

SPLASH!

"KOUD!" Hojo stoof weg, een razende Kikyo met nog een emmer water en een bezem achter hem aan.

"Wat was dat…" mompelde Sango volledig in de war.

"Mislukt?" vroeg Kagome.

"Zwaar mislukt…." Mompelde een kletsnatte Hojo.

"Leer eerst zingen. Ik hoorde je tot in Aya's slaapkamer met je kattengejank!"

"Inuyasha, wat deed jij in Aya's slaapkamer zo vroeg?" gniffelde Kagome.

"Hmmm… Iets… niet te vermelden waard…" zo rood had ze hem nog nooit gezien.

Het onderwerp van gesprek stoof Kagome's keuken binnen en vloog recht op Hojo af.

"Als ik jou te pakken krijg! Omdat ze jou niet kon vangen heeft Kikyo die andere emmer met ijsblokken maar over mij gegooid!"

"Misschien maar goed, Aya, je kon duidelijk wat afkoeling gebruiken na vannacht." Fluisterde Kagome in haar oor.

"Hehe… Alsof jij zo braaf bent als Koga in de buurt is."

"Neen, maar zeg dat niet tegen Inuyasha."

"Moet je wel wat stiller fluisteren, ik hoor alles!"

"Hallo, het gaat hier over mij en hoe ik thuis moet raken, niet over jullie avonturen tussen de lakens!" riep Hojo hopeloos.

"Bemoei je met je eigen zaken."

"Kom, schat, we gaan even wandelen. Je kan wel wat frisse lucht gebruiken."

"Kagome, wat nu?" Hojo begon net niet te huilen."

'Hij is echt een sukkel.' Dacht Kagome."Plan B. Maak je klaar! Vanavond gaat het gebeuren!"

"Neeeeeee…" kreunde Hojo.

Wat is plan B? Blijf lezen en ontdek het zelf! Arme Hojo…