List of Liefde?
Disclaimer: Nee, niemand is van mij, duh, maar ik wou ff zeggen dat Lily wel van mij is!!!! WHOOHOOO!!! She's all mine!!!!! Arm kind.
Oke, nog een hoofdstuk… Ik ben denk ik ff inspiratieloos dus ik zal maar (voor de verandering, snap je) meteen beginnen met het verhaal. Of nou, bijna meteen dan…
Hoofdstuk 7
"Malfidus, ga jij Lily even roepen voor het eten?" vroeg Ginny aan de man die naast haar in de keuken stond. Hij stond te vloeken terwijl hij een dunschiller bekeek.
"Draco," zei hij ineens, zonder op te kijken van de dunschiller, waarvan hij wanhopig probeerde te ontdekken hoe het ' werkte'.
"Wat? Of telde je eigen naam ook als scheldwoord?" treiterde Ginny. In het begin, toen ze begonnen waren met koken, was hij onvoorstelbaar irritant geweest. Hij bleef haar maar 'schatje' noemen. En dat was het laatste wat ze van Malfidus wilde horen… Maar hoe langer ze bezig waren, hoe minder aandacht Malfidus scheen te hebben voor zijn taak Ginny te ergeren. In plaats daarvan, ging hij zich concentreren op het koken. Dat was ook wel nodig, want afgaand op wat ze had gezien, kon hij voor geen meter koken. Misschien was het maar beter dat hij niet alleen zou koken vandaag… Hij had al moeite met groenten wassen!
"Ik zei Draco, zo heet ik, weetje," zei hij. Hij keek op van zijn mesje en in Ginny's ogen.
"Weet ik. En je denkt dat het nodig is me dat nog een keer te vertellen omdat..?" zei Ginny.
"Omdat je me Malfidus noemt. Ik heet Draco, dus waarom noem je me niet zo?"
"Ehm, eens even denken… Oh, misschien omdat je mij geen Ginny noemt? Omdat ik helemaal horendol wordt van Wemel, Wezelin, Appel, schatje, en de rest van die schattige naampjes die je voor me hebt bedacht. Zou dat het kunnen zijn?" vroeg Ginny hem sarcastisch.
"Misschien… Luister, ik noem je niet meer bij jouw achternaam, en jij noemt mij niet meer bij mijn achternaam. Oke?" vroeg hij haar. Ze dacht even na en knikte toen. Hopelijk was ze dan meteen van de bijnamen af, want dat ' liefje' begon nu echt irritant te worden.
"Oke, en ga nu Lily halen, dan dek ik de tafel alvast," zei Ginny, terwijl ze een pan van het vuur haalde en de inhoud in een schaal deed.
"Oh, oke, ik haal Lily even en jij dekt de hele tafel! Ik vind het goed" grinnikte Draco.
Ginny begon ook te grinniken, en zei: "Ik vind het nog beter! Jij moet Lily halen, als in ' meekrijgen' en ik moet even snel de tafel dekken. Rond deze tijd is Lily altijd bezig met rare dingen, want ze weet dat ik druk bezig ben met koken… Veel succes!"
Draco keek meteen een stuk minder blij, maar ging toch het flatje doorzoeken. Om een kwartier later terug te komen met Lily, van top tot teen bedekt met chocoladevla. Ginny besloot maar niks te vragen.
"Ik heb het meeste gedaan met koken, jij mag afruimen!" zei Ginny vrolijk tegen Draco. Ze wist dat ze kinderachtig deed, maar het kon haar niks schelen…
"Ja, dag! Kijk nou, ik moet alle resten van Lily's solo-voedselgevecht opruimen? Dat is niet eerlijk, Appel!" zei Draco verontwaardigd. Appel?? APPEL?!? Leerde die jongen het nou nooit?
"We hadden een afspraak, weet je nog? Je zou me gewoon bij mijn naam noemen!" riep Ginny uit.
"Correctie, schatje, we zouden elkaar niet meer bij de achternaam noemen, weet je nog? We hadden niks over andere bijnamen afgesproken! Als je het niet erg vind, ik ga nu" grijnsde Draco.
"Waarom zou ik dat in hemelsnaam erg moeten vinden?" mompelde Ginny. Maar Draco grijnsde alleen maar breder. Zak…
De rest van de avond verliep hetzelfde. Ginny daagde Draco elke 5 minuten uit, en Draco irriteerde Ginny elke 5 seconden. Lily scheen erg goed op te kunnen schieten met Draco, en Draco begon Lily steeds meer te waarderen, vooral nadat Lily Ginny's kledingkast had omgespit en Ginny alles terug kon gaan hangen. Het leek wel of ze samenspannen tegen me, dacht Ginny verongelijkt, toen ze eindelijk haar kast had opgeruimd, om er na een half uur zoeken achter te komen dat Lily haar make-up in de vriezer had verstopt. Ze was dan ook blij toen Lily eindelijk sliep in het logeerbed. Om 11 uur besloot Ginny ook maar te gaan slapen, want het was niet bepaald prettig een kruiswoordpuzzel te maken in de Avondprofeet terwijl een zeker persoon naast je zat en de hele tijd alle antwoorden voorzei, en constant zijn bedenkingen uitte over haar oplossingen. Ze smeet de krant neer en liep naar haar slaapkamer. Ze trok haar slaapkleding aan, een topje met een korte broek, stapte in bed en viel bijna meteen in slaap. Mensen als Draco en Lily waren apart al heel erg vermoeiend, maar stop ze bij elkaar in een flat en ze zijn bijna dodelijk…
De volgende ochtend, toen Ginny wakker werd, merkte ze twee dingen. Het eerste was, dat ze een heel lekkere geur rook. Het tweede was, dat die geur van iets zachts en warms vandaan kwam, dat tegen haar gezicht aan lag. Ze opende haar ogen, en zag lichtblond haar. Ze hoorde iemand ademen, niet ver van haar vandaan. Het eerst wat ze dacht was dat Lily haar bed uit was gekomen, naast haar was komen liggen, zoals ze wel vaker deed, en haar haar op de een of andere manier blond had gekregen. Als dat kind het van bruin naar rood kon krijgen, lukte het haar vast ook wel om het van rood ineens blond te maken. Maar ze wist een tel later dat dat niet kon kloppen. Ze voelde een arm om haar middel, benen verstrengeld met de hare, en een hand in haar haar. Ze zag dat haar hand op de borst van degene naast haar rustte, en ze lag met haar gezicht in zijn hals. Oke… Hoe was ze in vredesnaam in deze positie geraakt? En wie lag er naast haar? Het duurde even voor alles van de vorige dag weer terug kwam bij Ginny. Toen herinnerde ze zich Draco weer. Draco Malfidus, de Schouwer die haar moest beschermen tegen een gestoorde Dooddoener. Het begon er akelig veel op te lijken dat ze de man naast haar had geïdentificeerd… Als Draco… Ze gilde, en doordat ze vlak naast Draco's oor lag, schrok hij wakker. Toen hij zag wie er naast hem lag, en vooral de manier waarop ze naast hem lag, begon hij ook te schreeuwen. Een paar tellen keken ze elkaar aan, zij gilde, hij brulde, allebei zonder er aan te denken zich los te maken. Toen haalde Ginny haar hand van zijn borst.
"Wat doe jij hier in vredesnaam?" vroeg ze, een beetje buiten adem van het gegil.
"Mens, heb je een korte-termijn geheugen ofzo? Ik moet je beschermen tegen een-" begon Draco, maar Ginny viel hem in de rede.
"Dat weet ik, ik bedoel wat je in mijn bed doet?"
Er verscheen een uitdrukking van begrip op Draco's gezicht, en kort daarna begon hij te grijnzen.
"Oh! Nou ja, toen ik wilde gaan slapen, zag ik dat er hier niet eens een logeerkamer was! Dus ik wist niet waar ik moest gaan slapen, en aangezien jij een tweepersoonsbed hebt, past het makkelijk! Simpel hè?" zei hij.
"Wacht even, voor ik ga antwoorden op die achterlijke vraag van je over of het simpel was of niet om zomaar in mijn bed te gaan liggen, zou ik eerst willen vragen of je je arm van mijn middel wilt halen. En je hand uit mijn haar," zei Ginny.
"Tuurlijk. En zou jij dan zo vriendelijk willen zijn om van me af te gaan?" zei Draco. Ginny werd rood, ze voelde het. Ze lag nog steeds met haar gezicht in zijn hals. Maar geen van beide verroerde zich.
"Ga je me nog loslaten, mijn liefste?" vroeg Draco.
"Wat dacht je dan? Jij eerst, ik kan me nauwelijks bewegen!" zei Ginny. Dat viel wel mee, maar hij was lekker warm…
"Oke, ik tel tot drie, en dan laten we tegelijk los!" fluisterde Draco kinderlijk in haar haar.
"Best!"fluisterde ze terug.
"Een, twee, drie!"
Ze lieten elkaar los, en Ginny kwam overeind. Ze probeerde zo snel mogelijk het bed uit te gaan, maar doordat haar benen nog vast zaten door die van Draco, smakte ze net voor het bed op de grond neer. Heel elegant… Draco stond ook op, liep langs haar heen en liep de keuken in. Geweldig…
"Kijk eens, ik heb ontbijt gemaakt!" zei Draco toen Ginny zichzelf had opgeraapt en haar tanden had gepoetst.
"Zozo, grote jongen," zei Ginny afwezig, terwijl ze Lily in een stoel tilde.
"Jaja, en dus mag jij vanavond koken!" zei Draco grinnikend.
"Oh! Oke, dank je… Dat zien we vanavond wel!" riep Ginny.
Ze ging zitten en nam en slokje thee. Om daarna meteen naar de gootsteen te rennen en het uit te spugen…
"Gatverdamme man, wat heb je hier mee gedaan?" vroeg ze aan Draco. Die keek heel verbaasd en vroeg: "Wat, wat is er mis mee?"
Ginny keek hem recht aan en zag dat hij geen grapje maakte. Daarna keek ze naar de thee. Die was duidelijk veel te sterk…
"Uh, niks laat maar," mompelde ze snel. Het was duidelijk dat hij echt een keukenramp was. De rest van het ontbijt verliep hetzelfde: alles smaakte even raar. Maar Ginny zei er niets van. Lily vond het daarentegen heerlijk. Tuurlijk, waarom ook niet…
Toen ze klaar was, ging ze douchen. Toen ze eruit kwam, hoorde dat de TV aanstond. Lily was vast weer aan het kijken… Ze was net haar haar aan het kammen, toen ze de douche aan hoorde gaan: Draco stond er nu vast onder… Ze keek even naar de weekendtassen. Ze keek weer even naar de deur, en hoorde de douche nog steeds. Ze kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen… Ze liep naar de tassen en ritste de eerste open.
Oke!!! TBC!!!!!