Hoofdstuk 9 everyting at one

Bpov

"oké, spill waarom heb je niks gezegd dat het goed tussen jullie was? Jullie zeiden"het is op niks uit gelopen."en daar mee ben je naar je kamer gegaan en Edward naar de zijne."begon Alice boos.

"He, sorry maar ik wou dat Edward eerst mijn dans zag. Zag je hoe rood zijn hoofd werd"zij ik giechelt.

"ow ja, echt wel. Je bent super goed. Ik had gehoord dat één meisjes bij de cheerleaders zit en ze was boos. Dat je Edward mee uit vroeg. En ik hoorde een ander meisje zeggen dat zij zelfs niet op zulke hoge haken dans laat staan de flikflak doet als ze op komt."zei rose terwijl ze me hielp met me Jurk.

De meiden gingen voor mij naar de jongens ik ga naar een ander plekje achter het podium zodat ik via de trap naar beneden moest. Toen ik de trap af liep stond Edward daar en keek zijn ogen uit. Ik daar in tegen glimlachten naar hem. En pakte zijn hand die hij uit stak.

"weet je dat je er heel mooi uit ziet deze avond je hebt er voor gezorgd dat ik vergat adem te halen. Twee keer."fluisterde Edward in me oor. Waardoor er een rilling van genot door me aderen liep. ik heb er twee keer voor gezorgd dat hij vergat te ademen, het gaf me een gevoel van zelfvertrouwen.

"dank je, jij ziet er ook heel mooi uit deze avond."zei ik met een lachje.

Ik ging om me tenen staan en gaf hem een kus. Hij kuste me gewillig terug, en drukte me meer tegen me aan. Mijn handen vonden zijn weg naar boven en zijn handen gleden naar beneden.

"ahum.." Edward en ik reageerde niet en toen gebeurden wat geen van tweeën hadden verwachten.

"Nu loslaten jullie zijn niet alleen" we schrokken ons rot en lieten van schrik los we moesten allebei even op adem komen.

"waarom deed je dat nou weer. Zag je niet dat we "bezig"waren"vroeg ik geïrriteerd aan Alice wat die vond het nodig om in onze oren te schreeuwen dat we moesten stoppen.

De avond kwam te einde en Edward bracht me naar huis. Ik zei hem even te wachten. En ging gauw me kamer in. Zijn gezicht vol verbazing.

Epov

waarom moet ik nou wachten. Ik wou juist mee naar binnen. Op eens kreeg ik een sms'je ik zag dat het van Bella was.

Je mag binnen komen doe je de deur achter je op slot. Xx Bells

Ik deed de deur open en zag een briefje op de tafel liggen

Edward kom je naar me slaapkamer.

Ik liep door naar haar slaapkamer maar toen ik heb open deed was ze er niet er lag weer een briefje dit keer op haar bed.

Sorry je hebt me gemist ben naar het dakterras gevlucht.

Argg.. wat is dit voor spelletje wat ze aan het spelen is. Maar ik deed wat er op het briefje stond en liep naar boven en naar buiten.

Daar zat ze op een ligbed in de zelfde kleren die ze aan had toen ze ging dansen voor iedereen alleen had ze nu geen panty aan of hoe ze dat ook noemen. Ze had één been om hoog gezet en knipoogde naar mij.

"zin om te zwemmen?" vroeg ze onschuldig. Man ik geloof dat ik ergens ander zin in hebt. Ze merkte het blijk baar want ze stond op en trok haar kleren uit. En liep haar zwembad in.

"kom je nog het water is koud zonder jou."

"ik wil je ook wel helpen maar dan vries ik waarschijnlijk dood."en ze gaf me nog ene knipoog.

Ik volgde haar voorbeeld en trok ook alles uit en dook het zwembad in. Snel vonden onze lippen elkaar en gingen verder waar we eerder werden gestoord.

"ga je mee naar binnen? Vroeg ze

En liep het zwembad uit ik volgende haar. Ze ging naar haar slaapkamer. Pakte me vast en begon me te zoenen. Haar tong vroeg mij om toegang die ik haar gaf.

Tring..tring.. tring..

"laat maar bellen."

Tring.. tring..tring..

"ik denk toch echt dat je moet op nemen." Zei ik tegen haar

"i know. " zei ze met een pruillip

Ze draaide zich om, om haar telefoon te pakken. Ze keek wie haar belde en schrok lichtelijk.

"met Isabella Swan"

Wat is dit nu weer? ze neemt nooit zo formeel de telefoon op.

" nee die is er niet bij. Ik loop er wel even heen, heeft u een momentje?"

Ik gooide haar kleren. Die trok ze gauw aan en verontschuldigd haar voor de telefoon. Ik fuifde het weg. Want zij kon er niks aan doen en blijkbaar belde de gene aan de telefoon nooit als het niet belangrijk is.

BPOV

Fuck..Fuck..Fuck.. waarom belt hij nou laat alsjeblieft niks met ze aan de hand zijn.

Ik klopt bij Emmett op de deur.

"Emmett doe open ik heb Mr. Blackmen aan de telefoon. Het is belangrijk. Het gaat over papa en mama."

Opeens was de deur geopend en trok hij me naar binnen, we gingen zijn slaap kamer in voor wat privé. En ik drukte de luidspreker in.

{gesprek tussen vetgedrukt Emmett en Bella en onderstreept mr. Blackmen.

"gaat u gang mr. Blackmen. Emmett is erbij."begon ik

"ik heb zeer vervelend nieuws. Meneer en mevrouw Swan hebben een ongeluk gehad."zei mr. Blackmen.

Emmett en ik keken elkaar verschrikt aan.

"wat is er precies gebeurd en hoe gaat het nu met hun" vroeg Emmett.

"ze zijn aangereden, toen ze op weg waren naar een primeré. Helaas moet ik zeggen dat Mr. Swan het niet overleeft heeft hij is terplaatse overleden. Met mevr. Swan gaat het ook niet goed ze heeft bloedingen in haar buik. En wordt op dit moment geopereerd. Eindigde mr. Blackmen.

Even wist ik niet wat ik moest zeggen.

"Hmm… Weet u hoelang de operatie duurt en hoe groot de kans is dat het niet lukt?" vroeg ik niet zeker weten of ik dat antwoordt wel wilde horen.

" nu nog ongeveer een uur. En de kans is heel groot aanwezig dat ze het niet red. het spijt mij." Beantwoorde hij mij vraag.

ik kon het niet langer aan horen en rende de kamer uit zonder me telefoon. Duwde mijn kamerdeur open en rende regelrecht naar mijn slaap kamer waar ik in huilen uitbarsten. Ik had niet gemerkt dat Edward er nog was en mij tegen zich aan drukte en troostende woorden in mijn oor fluisterde.

Na een uur zo gezeten te hebben ging het weer redelijk. En vertelde ik wat er was gebeurd.

"wedden morgen staat de pers voor de deur. En willen ze een verklaring." Zei ik half lachend tegen Edward die me nog steeds in zijn armen hield.

Er werd op de deur geklopt

"Bells ik ben het. Emmett ik heb telefoon nog."

Ik deed de deur open en liet Emmett binnen Rose, Alice en Jasper die alles al hadden gehoord stonden achter hem en namen me in knuffel en lieten me niet meer los tot ik zei dat ik geen lucht meer kreeg.

"morgen om 11 uur hebben we een afspraak op het kantoor van Mr. Blackmen." Zei Emmett.