En toen, plots, werd Harry wakker uit zijn nare droom. Alhoewel, was het wel een droom? Waren het niet zijn diepste gevoelens die onder zijn huid bruiste, wachtend om naar boven te komen en in alle hevigheid los te barsten? "Nah!" geeuwde Harry en hij rekte zich uit, zijn handen tot een vuist gebald. Ineens voelde hij iets. Een onverklaarbare vettigheid. Hij bewoog zijn hand naar zich toe, rook eraan en trok een smerige grimas. Er kwam één naam in hem op: Sneep.

Albus Perkamentus timmerde op de deur die toegang gaf tot Sneep's kelder. "Sevey! COELA! COLA! COELA! Huhuh."

Er kwam geen antwoord.

"SEVEY! COELA!" riep Albus Perkamentus luid. "DAAAH!"

"Rot op, puber!" klonk het nors vanachter de deur.

"IK WIL COELA!" en Perkamentus trapte de deur in, ook al was deze open.

Severus kwam achter de deur vandaan. Zijn haar zat door de war.

Zijn neusvleugels trilde gespannen. "Weet je wat je met die cola kan doen?" vroeg Severus ijzig aan Albus.

"Eh…. Opdrinken?"

"Ja, opdrinken… En vele andere dingen…" Een delinquent lachje kwam uit Severus keel.

Opeens klonk er vedergeruis. Felix de feniks kwam binnenlopen. "Koekie?" vroeg hij, en hield de koektrommel op naar Severus.

"RAAAAAAH!" riep Severus ineens uit. "Rot op! Rot allemaal op! Mensen, dit verhaal draait om Harry! Hoe maken we hem af! De Dalai Lama is in gevaar! En wat komen jullie doen? Om COELA smeken en vragen of ik een KOEKJE wil! RAAH! Maar… natuurlijk… Got milk?"

"Ja," begon Felix, "Dat heb ik. Warm, koud? Vol, halfvol? Chocolademelk? Je zegt het maar."

Even was Severus met stomheid geslagen. "Auw…." Toen hij weer opstond stotterde hij: "jij-jij-jij-jij k-k-k-kunt pr-pr-pr-praten?"

"Ja, natuurlijk. Problemen mee, grandpa? Afijn, ik kwam een boodschap overbrengen. Je moet begrijpen dat heden en verleden met elkaar verbonden zijn. In het verleden behaalde resultaten bieden echter geen garantie voor de toekomst."

"Dat verklaart veel." wuifde Severus met een nichterig handgebaar. "Oftewijl, ik begrijp geen hol van je zegt."

"Severus, IK ben Albus. Albus, is Felix."

"Maar… eh… Okay… Dit verhaal schiet niet erg op. Volgens mij moest Harry al ergens in een container zitten…"

"Dat klopt. Dat heeft Zwamdrift je goed verteld. Echter, er is iets gebeurt dat niemand had voorzien…"

"Ja, Harry valt op hetzelfde geslacht…" bibberde Severus.

"Dat ook, maar daar gaat het niet om. Het is een complot, Severus. Een groot complot!"

"Daar waren wij mee bezig, ja. Ron, Hermelien, alle leraren, Voldemort en aanhang. Harry doden, want Marcel is onze redder, toch?"

"Meer kan ik niet zeggen, Severus. Het is één groot complot! Ik kan maar vijf minuten met jou praten op deze manier, dan is het over."

"Oke, wanneer zijn die vijf minuten eigenlijk om?"

Op dat moment begon Felix te shaken. "The end is near, and so I face the final curtain…"

"Nee, dat was aan het begin van het verhaal." zei Severus bijdehand. Het volgende moment vloog Felix weg. Severus zuchtte en wierp een blik op zijn horloge. Ondertussen hing Albus in de gordijnen en begon met de seconde vager te doen. De Cola begon langzaam uit te werken. Met een plof belande Albus op de grond. Zijn hand maakte een spastische beweging. "POEH HE! Da was lekkur! Heb je meer, Secretus?"

En op dat moment besefte Severus ineens dat hij er echt helemaal alleen voor stond. Hij zakte verslagen op de grond. "Auw…" Het zat hem, Secretus Sneep, (Op dit moment keek Dhr Sneep de schrijfsters van dit verhaal vernietigend aan. "Het is SEVERUS Sneep!"), Oké, het zat hem, Severus Sneep, niet mee.