Hoofdstuk 10.
Verward knoopte ze haar badjas vast en pakte haar toverstok uit haar kleedhokje. Ze droogde haar voeten met een handdoek en deed vervolgens haar slippers aan. In gedachte liep ze de gangen door richting haar kamer. Was ze gek geworden? Ze had bijna de grootste fout van haar leven gemaakt. Ze vond hem toch niet echt leuk?
Ze schudde haar hoofd lichtjes en liep nog steeds in gedachte een trap op. Nee, het was gewoon lichamelijke aantrekkingskracht geweest. Ja dat was het, fysieke aantrekkingskracht. Er speelde geen gevoelens mee, het was iets puur lichamelijks. Die zinnetjes bleef ze in haar hoofd herhalen toen ze ten slotte haar kamer bereikte.
"Cassie, heb je een momentje?" riep Narcissa haar toe vanaf de andere kant van de gang.
Fijn, net wat ze nodig had nu. Een gesprekje met mevrouw poederdoos. Ze draaide zich om en glimlachte nep.
"Ja hoor" antwoordde ze tegen haar eigen zin in.
"Fijn" zei Narcissa die haar nu bijna bereikt had "We zijn jullie namelijk vergeten wat te vertellen"
"Oh.." antwoordde ze verbaasd en achterdochtig.
"Door al dit gedoe zijn we jullie vergeten te vertellen dat we een uitnodiging van Patty Park hebben gekregen" zei ze nu ze haar bereikt had "Het is een oude schoolvriendin van Draco en wij kennen hun ouders. Het is een uitnodiging voor haar bruiloft en het is morgen al"
Waarom zei ze dit nu pas, anders had ze waarschijnlijk twee dagen van te voren al gezegd en gedaan alsof ze ziek was. Een bruiloft, alsof ze daar zin in had.
"We vertrekken morgen middag om 1 uur" vervolgde Narcissa "Ik ga het Draco even vertellen"
En met een glimlach liep ze weer weg. Cassie's gezicht dat eerst een 'neppe' glimlach droeg veranderde nu in pure frustratie. Ziek zijn was geen optie, hoewel ze zich natuurlijk tijdelijk kon vergiftigen. Ze opende haar kamerdeur en deed die achter zich dicht. Denkend liet ze zich op haar bed vallen. Als het echt moest kon ze wel onder die bruiloft vandaan komen, maar misschien zaten er ook voordelen aan. Het zou waarschijnlijk toch teveel opvallen als ze ineens ziek was, misschien was dit juist haar kans om Draco in het bijzijn van zijn vrienden te vernederen. Als zijn ouders tenminste op afstand bleven.
Ze zuchtte en ging rechtop zitten. Dan moest ze dus maar een jurk uitzoeken. Met nog een diepe zucht stond ze op en liep naar haar kast, het was een feit dat ook Cassie vrij ijdel was en er als het mogelijk was nog mooier uit wilde zien dan de bruid zelf. Eerst kleedde ze zich om en liep toen naar beneden.
"Waar ga je heen?" vroeg Narcissa toen ze net de voordeur wou open draaien.
"Ik wil graag een nieuwe jurk kopen" antwoordde ze.
"Was je niet vanmiddag al winkelen?" vroeg Narcissa.
"Ja, maar het is niet erg geschikt voor een bruiloft" antwoordde ze en zag tot haar ontzetting Narcissa breed glimlachen en een jas van de kapstok pakken.
"Ik heb ook nog geen jurk, dan ga ik wel mee" zei Narcissa enthousiast "Als je dat niet erg vindt natuurlijk"
"Nee, gezellig" antwoordde ze aarzelend.
Achteraf gezien vond Cassie het allemaal wel meevallen en haar mening over Narcissa was veranderd. Ze hadden samen veel tovenaarswinkels bezocht en ze had zelfs gelachen om Narcissa die een verkoopster voor van alles uitmaakte toen ze de jurk die ze wou niet meer in haar maat hadden. Ze merkte dat Narcissa eigenlijk heel zorgzaam was en je kon merken dat ze nooit een dochter had gehad. Ze vond het geweldig om met Cassie te winkelen en bood meerdere keren aan te betalen. Uit beleefdheid had ze dat aanbod echter afgeslagen.
Bij het huis van de Malfidussen aangekomen kwamen ze met ieder twee tassen vol thuis. Bij het avondeten was de sfeer ook anders dan normaal. Cassie negeerde Draco dan nog wel, maar het was niet zo stil als eerst. Narcissa en zij voerden regelmatig een gesprek, iets waar Draco aan zijn gezicht te zien niet erg blij mee leek.
De volgende dag had Cassie haar ontbijt op haar kamer laten brengen. Onder haar deur vandaan waren soms felle oplichtende kleuren te zien en als je goed luisterde kon je haar de spreuken horen oplezen.
Tevreden ging ze voor de spiegel staan. Haar jurk was smaragd groen en leek wel van satijn. De jurk zag eruit alsof het sierlijk om haar heen was gedrapeerd. Haar schouders waren nog bloot en twijfelend pakte ze het bijpassende sjaaltje van een stoel. Ze deed het om haar nek, nog geen paar seconden later deed ze het alweer af en gooide het terug op de stoel.
Nu moest ze haar haar nog goed krijgen, ze pakte haar toverstok van een kastje. Met wat spreuken probeerde ze verschillende kapsels. Los was te normaal, een staart was ordinair, een vlecht was kinderachtig. En zo ging het een tijdje door. Uiteindelijk zat haar haar opgestoken en vielen sommige plukken sierlijk langs haar gezicht. Ze deed haar sieraden om en keek nog een laatste keer in de spiegel.
"Perfect" mompelde ze tevreden. Ze keek op haar horloge en zag dat ze ruim op tijd was, ze had nog een half uur. Wie was die Patty Park eigenlijk? Een schoolvriendin van Draco, maar wat voor een soort vriendin. Ach, wat kon het haar ook eigenlijk schelen. Ze pakte haar bijpassende handtas en deed daar haar toverstok in, je wist tenslotte nooit wanneer je zoiets nodig had.
Ze besloot om alvast naar beneden te gaan en zag tot haar opluchting dat alleen Lucius al beneden was.
"Mooie jurk" zei Lucius terwijl hij iets opborg in een la.
"Dank u" antwoordde ze niet gemeend.
"Narcissa zal zo wel komen, ze zat een beetje in de stress over welke schoenen ze aandeed" zei Lucius en het was te zien dat hij niet begreep waarom ze zich druk maakte om een paar schoenen.
"Oké, wie gaat er ook alweer trouwen?" vroeg ze.
"Patty Park, ze zat bij Draco op school" antwoordde hij en voegde er snel aan toe "Gewoon een schoolvriendin."
"Juist" zei ze.
Ze betwijfelde of het gewoon een vriendin was of dat het een ex van hem was. Natuurlijk was beide ook mogelijk. Het kon haar eigenlijk niet zoveel schelen.
Narcissa kwam vervolgens ook naar beneden. Ze had een mooie bijna ijsblauwe jurk die goed bij haar ogen paste. Zo te zien had ze ook besloten welk paar schoenen ze ging dragen.
"Wat zit je haar leuk" zei Narcissa.
"Dank u" antwoordde ze opnieuw.
Ze moest toegeven dat ze alleen al graag naar dit soort feestjes ging om complimentjes te ontvangen. Met een beetje geluk zag ze misschien wel iemand die ze kende zodat ze zich niet als een vreemdeling hoefde te voelen.
"Waar blijft Draco?" vroeg Lucius op ongeduldige toon.
"Hij zal heus zo wel komen" antwoordde Narcissa die een blik op de verlaten trap richtte.
Misschien had hij besloten te doen alsof hij ziek was, dacht ze. Of met heel veel geluk was hij gister verdronken in het zwembad. Die kans was maar klein en wel erg gemeen om te denken, dacht ze.
Opnieuw keek Lucius op de klok. Ongeduldig begon hij een beetje te ijsberen en hield de klok daarbij in de gaten. Toen het een minuut voor 1 uur was liep hij naar de trap.
"Draco!" brulde hij van onderaan de trap.
Cassie probeerde niet te grijnzen en bekeek daarom maar haar nagels.
