Hoofdstuk 9 Hermeliens geheim
Emma en Skye daalden zwijgend de ladder en de wenteltrap af en gingen naar het lokaal van professor Anderling voor hun les Gedaanteverwisselingen. Het duurde zo lang voor ze haar lokaal gevonden hadden dat ze maar net op tijd waren, ook al was Waarzeggerij eerder afgelopen dan normaal. Emma en Skye gingen voor Harry, Ron en Hermelien zitten, die al achterin de klas zaten. Emma had door dat de andere leerlingen steeds stiekem naar Harry keken, alsof hij elk moment dood kon neervallen. Ze luisterde gefascineerd naar wat professor Anderling vertelde over Faunaten, tovenaars die de gedaante van een dier konden aannemen, en ze keek hoe ze in een cyperse kat veranderde, met brilvormige strepen rond haar ogen.
"He, wat hebben jullie toch vandaag?" zei professor Anderling, die met een ploppend geluidje weer in een mens veranderde en de leerlingen aanstaarde. "Niet dat het er iets toe doet hoor, maar dit is de eerste keer dat er niemand geklapt heeft na mijn transformatie." Iedereen keek naar Harry maar niemand zei iets, tot Hermelien haar hand opstak. "Professor, we hebben vandaag onze eerste les Waarzeggerij gehad en toen we de theebladeren moesten lezen…" "Ach, natuurlijk." zei professor Anderling, die haar voorhoofd fronste. "Ik weet genoeg, juffrouw Griffel. Wie van jullie gaat er dit jaar dood?" Iedereen staarde haar aan. "Ik." zei Harry ten slotte. "Aha," zei professor Anderling, die Harry doordringend aankeek met haar kraaloogjes. "Dan is het misschien prettig om te weten, Potter, dat Sybilla Zwamdrift sinds haar aanstelling aan deze school jaarlijks de dood van minstens één leerling heeft voorspeld. Niet eentje is ook werkelijk gestorven. Sterfsignalen zien is haar favoriete manier om een nieuwe klas te begroeten. Het is dat ik nooit kwaadspreek over collega's…" Professor Anderling deed er abrupt het zwijgen toe en ze zagen dat haar neusvleugels bleek waren. Op kalmere toon vervolgde ze: "Waarzeggerij is een van de onnauwkeurigste onderdelen van de toverkunst en jullie mogen gerust weten dat ik er weinig mee op heb. Ware Zieners zijn uiterst zeldzaam en professor Zwamdrift…"
Ze zweeg weer even en zei toen nuchter: "Ik vind je er kerngezond uitzien, Potter, dus neem me niet kwalijk dat ik je vandaag gewoon huiswerk geef. Mocht je onverwacht doodgaan, dan hoef je het niet in te leveren." Emma en Skye moesten lachen, net als Hermelien. Maar Emma zag dat niet iedereen was overtuigd; Ron keek nog steeds ongerust en Belinda fluisterde: "Maar dat kopje van Marcel dan?" Toen Gedaanteverwisselingen erop zat, voegden ze zich bij de rumoerige massa leerlingen op weg naar de Grote Zaal voor het middageten. Ze gingen tegenover Hermelien, Harry en Ron zitten, en Sjors kwam naast Emma zitten.
"Kijk niet zo somber, Ron." zei Hermelien, terwijl ze hem een terrine met stamppot toe schoof. "Je hoorde toch wat professor Anderling zei?" Ron schepte op en pakte zijn vork, maar at niet. "Wat hebben jullie net gehad?" vroeg Sjors nieuwsgierig. "Waarzeggerij." Zei Emma zuchtend. "Wie is er bij jullie tot de dood veroordeeld?" vroeg hij nuchter. Ze keken hem met grote ogen aan. "Harry." Antwoordde Skye. "Geen zorgen Harry, ik ben zelf ook al vaak tot dood veroordeeld, ze zeurt me elke keer aan mijn kop dat ik voorzichtig moet zijn." Harry glimlachte opgelucht. Emma zag Ron naar Harry toebuigen en wat naar Harry fluisteren. Emma keek glimlachend naar Sjors. "Gelukkig leef je nog." Zei ze. Sjors moest lachen. "Ik geloof haar zo langzamerhand niet meer."
Opeens liet Ron zijn vork kletterend vallen. "Waarschijnlijk gewoon een zwerfhond." zei Hermelien kalm. Ron staarde Hermelien aan alsof ze stapelgek was geworden. "Hermelien, als Harry een Grim heeft gezien dan is… dan is dat heel erg." zei hij. "M'n… m'n oom Virus heeft er ook een gezien en… en vierentwintig uur later was hij dood!" "Toeval." zei Hermelien luchtig en ze schonk een glas pompoensap in. "Je weet niet waar je het over hebt!" zei Ron, die kwaad begon te worden. "De meeste tovenaars schrikken zich een ongeluk als ze een Grim zien!"
"Zie je wel?" zei Hermelien neerbuigend. "Ze zien die Grim en schrikken zich dan letterlijk dood. Die Grim is geen voorteken, maar de doodsoorzaak! En Harry leeft nog omdat hij, toen hij dat beest zag, niet zo stom was om te denken, o jee, nu kan ik maar beter de pijp uitgaan!" Ron staarde met open mond naar Hermelien, die haar tas opendeed, haar nieuwe boek van Voorspellend Rekenen tevoorschijn haalde en dat tegen de sapkan zette. Emma dacht na. Een grote hond, maar zwart… Ik heb een grote blonde hond of wolf gezien, maar is dat dan hetzelfde?
"Sjors," fluisterde Emma. "Kunnen Grim's ook blond zijn?" Sjors keek haar met grote ogen aan, en zei toen: "Nee, ze zijn alleen zwart." Emma zuchtte. "Oke."
Ze schrok op toen Hermelien haar boek met zo'n klap op tafel smeet dat de stukjes vlees en wortel hen om de oren vlogen. "Als goed zijn in Waarzeggerij betekent dat ik net moet doen alsof ik fatale voortekens zie in klonters theeblaadjes, dan denk ik dat ik dat vak gauw laat vallen! Het was puur natte-vingerwerk, vergeleken met Voorspellend Rekenen!" Ze griste haar tas van de grond en liep met nijdige passen weg. Ron keek haar fronsend na. "Waar heeft ze het over?" zei hij tegen Harry. "Ze heeft nog helemaal geen Voorspellend Rekenen gehad!" Emma schoot wat te binnen, en keek Skye aan, die opstond. "Tot later." Zei Emma tegen Sjors, en ze liepen snel Hermelien achterna. Ze zagen Hermelien al naar Hagrid lopen, en haalden haar snel in. "Hermelien?" Hermelien draaide zich om, zag dat het Skye en Emma waren, en zuchtte. "Mogen we weten wat er aan de hand is?" vroeg Emma. "Waarom je al Voorspellend Rekenen hebt gehad, terwijl dat het eerste uur was?" voegde Skye er aan toe. "Jullie mogen het wel weten, denk ik." Zei Hermelien vertwijfeld. "Maar tegen niemand vertellen!" voegde ze er waarschuwend aan toe. Emma en Skye knikten, en Hermelien ging op een steen zitten. "Ik heb een Tijdverdrijver van professor Anderling gehad, zodat ik alle lessen kon volgen. Ik moest zweren dat ik het tegen niemand mocht vertellen." Zei ze bleek. "Wij zijn je vriendinnen, we vertellen niets door." Zei Emma met een waarschuwende blik op Skye. Ze had soms wel wat dingetjes die geheimen waren, door verteld, maar Emma wist zeker dat Skye dit niet door zou vertellen. Skye knikte. "Wat is een tijdverdrijver eigenlijk." Vroeg Emma, toen ze realiseerde dat ze het eigenlijk niet wist. "Een tijdreismachine. Je kan er mee terug in de tijd. Zo kan ik dus het eerste uur volgen, als ik van een andere les kom." Skye en Emma knikten. Emma zag in de verte de eerste leerlingen naar buiten komen, en ze liep samen met Skye en Hermelien naar Hagrids huisje, voor de eerste les Verzorging van Fabeldieren.
