A/N: Ik ben echt super gestresst op het moment. Video Google doet moeilijk en nu kan ik dus geen Full Metal Alchemist kijken. Daarom heb ik besloten om dit hoofdstuk maar eens uit te tikken en af te maken. Ook nog even Annetje bedanken voor het wijzen op dat dingetje met de maanden. Ik heb het al verbeterd.

Hoofdstuk 10- De proef van De Drie Nachten deel I

'De proef van De Drie Nachten' verkondigde hij.

'Is dat een erg moeilijke proef?' vroeg Harry aan Savannah.

Savannah haalde haar schouders op.

'Hij is te doen. Het is niet een van de moeilijkste, maar ook zeker niet een van de makkelijkste proeven' antwoordde ze.

'Wat houdt de proef dan in?'

'Je wordt ergens gedropt in een bos. Ergens in datzelfde bos is een platform, altaar of hoe je het dan ook noemen wilt verstopt. Als je daarop gaat staan word je als het goed is terug geflitst naar Zweinstein. Je krijgt drie dagen en drie nachten de tijd om het te vinden en jij mag je toverstaf meenemen'

'En jij dan? Mag jij je toverstaf niet meenemen?'

Ze schudde haar hoofd.

'Alleen tovenaars. Elfen moeten het zonder doen'

'Zo moeilijk kan het toch niet zijn? Alleen een platform vinden in een bos?'

'Denk je echt dat ze het zo makkelijk zullen maken? Het is een groot bos en ze dumpen er natuurlijk wel eerst wat gevaarlijke beesten. En het maakt eigenlijk niet zoveel uit dat ik mijn toerstaf niet mee mag nemen. Ik heb dat ding toch niet nodig. Bovendien mag ik wel een handwapen meenemen' zei Savannah.

Ze begonnen terug te lopen naar het kasteel. Harry had Kruidenkunde en Savannah moest naar Toverdranken.

'En Harry!' riep ze hem na.

'Ja?'

'We hebben twee dagen om ons voor te bereiden, dus ik stel voor om onze spreuken kennis een beetje bij te spijkeren'

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

De volgende twee dagen brachten ze door in de bibliotheek of in ongebruikte lokalen waar ze konden oefenen. Aangezien de meeste spreuken nogal gevaarlijk waren, was het eigenlijk een wonder dat ze maar één lokaal opbliezen. Bij het aanbreken van de derde dag gingen ze op weg naar de plek waar de proef zou beginnen. Twee vrouwen gaven hen allebei een warme zwarte mantel. Savannah's vader wenste haar veel geluk en gaf haar een dolk, een andere man knipte met zijn vingers en ineens stonden ze midden in een bos. Zonlicht scheen tussen de takken van de bomen door en wierp vreemde schaduwen op de grond. Harry knipperde verbaasd met zijn ogen.

'En wat doen we nu? Dat platform kan overal zijn, hoe weten we nu welke kant we opmoeten' vroeg hij.

Savannah keek even om zich heen.

'We mogen alles gebruiken wat we hier vinden' mompelde ze.

'Harry, wat is de grootste boom hier in de buurt?' vroeg ze.

Harry keek even om naar de tientallen bomen om hen heen en wees toen naar een dikke eikenboom.

'Ik denk die, maar ik snap niet hoe dat ons kan helpen het platform te vinden'

'Wacht nou maar af. Ik heb in een van die boeken een heel handige spreuk gevonden'

Ze stroopte de mouwen van haar gewaad op en plantte haar handen op de grond voor de boom die Harry aangewezen had.

'Floram magnae'

Stralen groen licht schoten uit de grond omhoog en wikkelde zich om de boom. Die begon onmiddellijk te bewegen. Hij werd hoger, dikker en nieuwe takken vormde zich aan de onderkant. Toen de boom minstens 20 meter hoog was, haalde Savannah haar handen van de grond en zette ze in haar zij. Goedkeuren keek ze omhoog.

'Dat moet hoog genoeg zijn' zei ze vrolijk.

Ze zette haar voet op de onderste tak neer en pakte met één hand de tak die boven haar hoofd hing vast. Ze trok zichzelf omhoog en zette haar voet op de volgende tak. Ze draaide zich om (hoe ze het voor elkaar kreeg tussen al die takken weet ik ook niet) en keek naar Harry.

'Kom je ook naar boven of blijf je beneden staan wachten?' vroeg ze glimlachend.

Meteen klom Harry ook naar boven. Een paar minuten en heel wat schrammen en schaafwonden later waren ze bij de top. Savannah tuurde in de verte en wees richting het oosten.

'Zie je dat? Een open plek. Voor zover ik kan zien de enige in het bos. Ik durf te wedden dat we daarheen moeten'

Harry keek in de richting die ze aanwees. Daar zag hij een cirkel met een diameter van ongeveer 10 meter waar geen boomtoppen te zien waren. Plotseling zag hij een grote zwarte vogel boven de boomtoppen uitschieten. Het dier hief zijn kop op en krijste één keer. Het was een hoog en schel geluid dat pijn deed aan zijn oren. Toen dook de vogel naar beneden en verdween weer tussen de bomen.

'Zag je dat?' vroeg hij aan Savannah.

Ze knikte en keek hem aan.

'Waarschijnlijk een Ignip of zo'

'Wat is een Ignip?'

'Een hele grote zwarte vogel met messcherpe klauwen die vuurballen kunnen schieten. Niks om je zorgen over te maken' zei Savannah, terwijl ze weer naar beneden begon te klimmen.

Harry keek nog een keer naar de plek waar hij de vogel gezien had.

'Ja, niks om je zorgen over te maken' mompelde hij, voordat ook hij zich naar beneden liet zakken.

Eenmaal op de grond leek het ineens een stuk moeilijker om de open plek te vinden.

'Hoe weet je nu waar we naartoe moeten?' vroeg Harry.

Savannah begon aan een korte uitleg.

'Het is nu nog vroeg. Aangezien de zon opkomt in het oosten en hij bijna pal boven die open plek hing, neem ik aan dat we naar het oosten moeten. Als je nu dus naar de zon kijkt, weet je waar het oosten is. En 's nachts kun je de sterren gebruiken om te bepalen waar het oosten is'

Dat klonk wel logisch. Hij keek even naar de zon en wees toen schuin langs een grote esdoorn heen.

'Dus we moeten nu die kant op?'

Savannah knikte blij en begon te lopen. Ze liepen een tijdje zwijgend door, totdat Harry's maag begon te rommelen. Savannah begon te lachen.

'Ik denk dat het tijd word om iets te eten te zoeken' hikte ze.

Harry bloosde een beetje en knikte. Rondom de plek waar ze stonden groeide bosbessenstruiken en wortels. Ze begonnen te plukken.

'Zorg wel dat je alleen de rijpe plukt, dus de blauw/paarse. Van die andere krijg je buikpijn' waarschuwde Savannah.

'Dat weet ik ook wel' antwoordde Harry.

'Oké, ik waarschuwde alleen maar. En de wortels moet je eerst afspoelen'

'Dat wéét ik'

Zo ging het nog een tijdje door. Toen ze eindelijk genoeg geplukt hadden spoelde ze de wortels af in een dat vlakbij stroomde. Ze gingen op de bemoste grond zitten en kauwde op de wortels.

'Lekker sappig' zei Harry.

Savannah knikte alleen maar en ging door met eten. Plotseling klonk er een laag grommend geluid. Savannah keek hem aan en slikte.

'Harry, zeg me alsjeblieft dat dat je maag was' fluisterde ze.

'Ik dacht toch echt van niet'

'Rustig opstaan en omdraaien' fluisterde ze weer.

Hij deed wat ze hem verteld had…en staarde in twee grote gele ogen.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

A/N: Hier moeten jullie het voorlopig mee doen, want ik heb een gigantisch writers block. En ik ga naar Eurodisney!! Lalala! Tips voor het volgende hoofdstuk zijn héél erg welkom. Alvast bedankt.