Karanlığa nasıl karıştığını görüyorum, her geçen saniye uzaklaşıyor, yok oluyorsun. Seni yakalamaya çalışıyorum, aydınlığa çekmeye. Gölgeler yavaşça seni yutuyor ve tutuşum gevşemeye başlıyor.
Yıllardır ilk defa çaresiz hissediyorum.
Gücümü kazanmaya çalıştığımda seni düşünüyorum. Keyifsiz olduğumda seni düşünüyorum. Yin ve yang gibi birbirine dolaşan mutlu anıları ve hüzünlü geçmişleri düşünüyorum.
Kendimi iyi hissediyorum.
Sen burada değilsin, seni görüyorum. Uzaklardasın, seni kokluyorum. Uzaktan seni hissediyorum ve uykumda seni duyuyorum.
Yalnız hissediyorum.
Kaderden nefret ediyorum. Bizi ayrıdığı için. Seni olmadığın bir şeye dönüştürdüğü için. Bizi yalnızlığa sürüklediği için. Kadere inanmak istemiyorum. Ama kader bizi bir araya getirecek. Kadere inanıyorum. Kaderin var olmasını umuyorum. Hayatın iki ufak puzzle'ı bir araya gelecek. Ve ben seni geri getireceğim.
Umudu hissediyorum.
Yağmur yağmıyor ama yüzüm ıslak. Müzik duymuyorum ama vücudum sarsılıyor. Yumruk yemedim ama ciğerlerim sıkışıyor. Gözlüğe ihtiyacım yok ama her şey bulanık. Bacaklarım tutmuyor ve sonunda yıkılıyorum.
Çok yalnız hissediyorum.
Teme.