Pfff... School is weer begonnen... En ik ben depri...
Daarom stuur ik nu één van mijn favo chapters, dat al vanaf het moment dat ik het verhaal ging schrijven in mijn hoofd gepland had!! jeej, applausje voor mij!

dank u, dank u! (en ja, ik ben in het volste besef ervan dat er niemand applaus echt aan het applaudiseren is.)

enne, enjoy the chapter.

10. Dansduel.

'IK WIL NAAR DE VUURFLITS!' gilde Lizzie nog voor ze uit haar bed gestapt was. Ze smeet de lakens van zich af en stormde de trap af. 'IK WIL VANAVOND NAAR DE VUURFLITS!' gilde Lizzie weer.

Remus, die al beneden was, schoot bijna twee meter in de lucht. (De één meter was hij in ieder geval voorbij.) 'Wha, Lizzie! Kalmeer een beetje, wat is er?'

'IK WIL VANDAAG NAAR DE VUURFLITS!' schreeuwde Lizzie opnieuw.

Op dat moment kwamen Sirius en James de keuken binnen stormen. Sirius had zijn toverstok in zijn hand, en James met zijn bril. Zijn toverstok had hij achter zijn oor gestoken, maar dat leek ie nog niet beseft te hebben.

'Oh, Lizzie, jij bent het,' zei Sirius opgelucht, en hij liet zijn toverstok zakken. James liet zijn bril zakken en begon te vragen hoe het kwam waarom hij niets kon zien. Iedereen negeerde hem. 'Is er iets.'

'IK WIL NAAR DE VUURFLITS!' schreeuwde Lizzie voor de vierde keer in nog geen halve minuut.

Sirius en James staarden Lizzie aan (hoewel James nog steeds zijn bril niet op had en enkel in de richting van het geluid keek) en knikten langzaam. 'Naar de Vuurflits…' herhaalden ze.

'JA! NAAR DE VUURFLITS!'

'Oke, en nu heb ik er genoeg van!' Lily kwam de trap af donderen en de keuken binnen vallen, haar toverstok op Lizzie richtend. 'Silencio.'

Lizzie opende haar mond, maar er kwam geen geluid. Lily leek tevreden met het resultaat en liep de trap weer op, om terug in haar bed te kruipen.

Sirius keek naar Lizzie die de hele tijd haar mond bewoog, maar er geen geluid uit kwam, en vond het een beetje zielig. 'Ocharme,' zei hij, terwijl hij Lizzie naar zich toe trok. Hij boog voorover en gaf Lizzie een kusje op haar lippen.

Lizzie leek zich in eerste instantie te willen weg trekken, maar sloeg toch haar armen om zijn nek en zoende hem terug.

Na even trok Lizzie zich toch terug. Ze wou haar mond openen om iets te zeggen, maar weer kwam er geen klank. Ze keek met een zielig gezichtje naar Sirius.

'Finite,' lachte die. Hij keek Lizzie onderzoekend aan. 'Je lijkt niet eens onder de indruk door Lily's kleine uitbarsting,' merkte hij op.

'Het is niet de eerste keer dat ze me dat flikt, om eerlijk te zijn,' bekende ze.

'Daarmee dat jij die ochtend na Nieuwjaar zo stil was!' riep James uit, wijzend naar de tegengestelde richting dan waar Lizzie stond.

'Ja, ik was, ehm, die ochtend nog nét iets teveel in feeststemming, volgens Lily,' zei Lizzie, die naar James keek met een onmiskenbare voelt-die-zich-wel-goed-of-is-ie-zijn-pillen-weer-vergeten-te-pakken blik. 'Maar goed,' vervolgde ze, terug met wat meer energie. 'Ik wil vandaag naar de Vuurflits, en jullie gaan mee!'

De jongens knikten gedwee, wetend dat protesteren toch niet zou werken. Ze wisten dat Lizzie minstens één keer naar haar discotheek zou wellen gaan, en ze hadden zich op het ergste voorbereid.

Die avond vertrokken ze via de haard naar de Vuurflits. Zodra Lily (vier uur nadat ze Lizzie betoverd had) naar beneden was gekomen, had Lizzie uitgelegd wat de Vuurflits was. Zodra Lily het woordje 'discotheek' had gehoord, had ze Lizzie meegesleurd naar boven en hadden ze de rest van de dag verschillend outfits gepast. Met het resultaat.

Lizzie had een wit rokje aan met een lichtblauw T-shirt zonder schouders. Ze had lichte oogschaduw op en lipgloss met glitters. Lizzie had het niet zo voor veel make-up.

En voor deze keer was het niet zo vreemd dat Jams zijn ogen niet van haar af kon houden. Ze had een donkere jeans aan die tot aan haar kuiten reikte en een geel T-shirt.

'Je vangt vliegen,' zei ze tegen James, maar blijkbaar kon ze er wel om lachen.

'En, zijn we door?' vroeg Lizzie. Iedereen knikte.

Lizzie ging als eerste en nam wat Brandstof. Ze zei duidelijk: 'De Vuurflits' en begon rond te tollen. Even later stond ze in een kamer, vol met haarden. Al snel volgden Sirius, Remus, James en Lily. Lizzie vloog quasi onmiddellijk de dansvloer op, Sirius meeslepend. Lily huppelde ook vrolijk de dansvloer op. Ze hadden juist een nieuw nummer opgezet, en Bonnie and Clyde van Beyoncé en Jay-Z galmde door de zaal. Lizzie begon gelijk te dansen, en door haar enthousiasme deed de rest ook vrolijk mee.

Na een kwartier gedanst te hebben gingen ze wat te drinken en zochten ze een tafeltje uit.

'Wel goede ambiance hier, hé,' zei Lily.

'Deehee, ik kom hier!' zei Lizzie, en iedereen moest lachen. 'Wat?! Het is toch?'

Sirius rolde overdreven met zijn ogen en trok Lizzie op zijn schoot. Lizzie moest ook lachen en nam nog een slok Boterbier. Haar hoofd bewoog mee op het ritme van de muziek. De muziek begon te veranderen en er kwam een stevige beat bij het lied van Avril Lavigne.

Lizzie fronste haar wenkbrauwen.

'Is er iets, Liz?' vroeg Sirius.

Lizzie stak een vinger op als teken dat ze stil moesten zijn en sloot haar ogen. Juist toen het liedje van Avril Lavigne wegviel en er enkel de beat overschoot, schoten haar ogen weer open. En juist gelijk met het moment dat er op het ritme van de beat geklapt werd draaide ze haar hoofd naar het scherm. Ze deed het echt niet gewoon op de muziek, het viel samen.

Lizzie keek naar het scherm en vloekte. 'Dat kan ze nu toch niet maken, hé!' Ze had een kwade ondertoon in haar stem. Ze stond op en stoofde weg, de dansende menigte door.

Sirius, Remus, James en Lily wisselden vragende blikken uit en stonden toen maar op om Lizzie achterna te gaan. Tegen de tijd dat ze hadden gezien waar Lizzie was, stond die al op het podium. Ze keek met haar armen gekruist hoofdschuddend naar het scherm.

Op het scherm waren vier meisjes zichtbaar. Lizzie kende ze, het waren haar "vriendinnen." Laurine, Michelle, Sophie en Catherine. En Lizzie kende ze ook goed genoeg om te weten wat ze van plan waren.

Op het scherm liep Laurine naar voren, en begon te cheerleaden.

'Hé, jij daar,
Dit, ben ik.
Wie, ben ik?
Luister naar dit.'

Dat was de basis van hun cheer, maar Lizzie moest haar kotsneigingen onderdrukken toen ze de rest hoorde.

'Hier is Laurine,
Cute en sweet,
Breek ik je hart,
Heb je veel verdriet.
Heb je mij,
Wees dan trots,
Anders van je
Van de rots.
Dus, wees vrolijk.
Dus, wees blij.
Samen met mij.'

Na de cheer van Laurine kwam die van Sophie en dan die van Catherine, die al even erg waren, en zelfs die van Michelle was zo zoetgevooisd.

Zodra Michelle gedaan had, liep Lizzie uit haar hoekje en ging in het midden van het podium staan.

'Hé, jij daar,
Dit, ben ik.
Wie, ben ik?
Luister naar dit.'

Lizzie zette haar woorden kracht bij door geklap en gestomp op de juiste momenten en grote dansbewegingen. Dat gaf veel meer effect dan die zielige gezichtjes en kusjes werpen.

'Ik ben Lizzie,
Helemaal nieuw.
Een type Lizzie
Dat je nooit hebt gezien.
Mijn oude leventje,
Ooit zo zoet,
Ligt nu volledig
Onder roet.
Verstoten, vergeten,
Gewoonweg vergaan,
Maar nu leid ik
Een nieuw bestaan.
Vrienden heb ik,
Verraders ook,
Waar jíj hoort is duidelijk,
Gewoon door wat je uitspookt.'

Even was het muisstil. Je kon de woede tussen de meisjes gewoon boelen. Daarna sprong onverwachts de muziek aan, en Lizzie begon onmiddellijk accenten te leggen op de muziek.

Laurine en de rest waren nog net iets teveel uit het veld geslagen door Lizzies verschijning, dus het duurde een paar tellen voor zij begonnen te dansen. Laurine was zo geschrokken dat ze pas bij de tekst van Beyoncé kon reageren.

Lizzie danste vol energie op Crazy in Love en haar ogen wijkten geen seconde van het scherm af. Zo kon Lizzie ook zien dat er in Frankrijk een groepje mensen druk aan het discussiëren was. Ze kon een grijns niet onderdrukken.

Na Beyoncé kwam Hilary Duff met Wake Up. Lizzie leek helemaal geen moeite te hebben met de ritmeverandering en kon zich perfect aanpassen, maar in Frankrijk leken ze het er wat moeilijker mee te hebben.

Na Wake Up kwam Dance! en Michelle leek uitgeput. Ergens in het midden van de dans liep ze af, en Lizzie voelde een vlaag van medelijden met haar. Het groepje leek ondertussen nu een ferme ruzie te hebben, en Lizzie zag hoe twee mensen kwaad de zaal uitliepen.

Ondertussen was Dance! ook tot zijn einde gekomen, en a in een split gezakt te zijn was de muziek overgegaan in Tainted Love. Lizzie bleef dansen en keek Laurine, Sophie en Catherine uitdagend aan.

Pas nu zag ze dat Sirius, Remus, James en Lily helemaal vooraan aan het podium stonden, en ze moest glimlachen. Ondertussen was de muziek overgegaan in Somthing about you van Jamilia, en Lizzie zag dat de twee jongens uit Frankrijk met de haardvuur naar hier waren gekomen. Ze blikten snel naar het podium en zetten toen een sprint in ernaartoe. Ze stonden juist op tijd op het podium toen het volgende lied begon.

Lizzie begon draaien te maken, afwisselend voor en achter. Tegen de tijd dat de tekst begon zakte ze in split, waarna de jongens haar rechttrokken en Lizzie een overslag maakte, met haar handen in door de jongens vastgehouden. En zo bleef dat het hele nummer lang duren, en op het einde zat Lizzie in split, met haar voeten op de schouders van de jongens rustend.

Bij het begin van het volgende nummer leek Lizzie gewoon van de piramide naar beneden te vallen, maar ze kwam op haar hurken neer en sprong terug recht en tikte met haar voet voor en achter. En dat allemaal op de eerste vier tellen van Candyman van Christina Aguilera. En toen de muziek echt begon, sprongen de jongens van het podium af met een salto zoals Sirius Lizzie had zien doen.

'Ik ben blij dat ze ons dat geleerd heeft,' ken je de ene tegen zijn vriend horen zeggen.

'Helemaal mee eens, anders lagen wij nu plat op de grond, met al die mensen onder ons,' ging die akkoord.

'Waar kennen jullie Lizzie van?' had Lily haar vraag er al uitgeflapt voor ze er erg in had.

De jongens keken om. 'School, jullie?' antwoordde de bruinharige jongen.

'School,' antwoordde James, omdat Lily de indruk af dat ze haar tong verloren was door de directheid van de jongen. 'Beaubatton?' vroeg James gelijk.

De jongens knikten. 'Ja, jullie van Zweinstein?'

'Ja, ik ben Sirius, en dat zijn James, Remus en Lily.'

'Aangenaam,' zei de blonde jongen. 'Ik ben Mathias, en dat is Nathan.'

'Ehm, zie, ik wil niet onbeleefd zijn of zo, maar waar komen jullie zo-even vandaan?'

James sloeg zijn ogen te hemel en fluisterde: 'Kalm, Sluipvoet.' Sirius was altijd nogal achterdochtig als het om Lizzie ging.

'Van daar,' zei Nathan, met een knik naar het scherm. 'We hadden een klein meningsverschilletje -'

'Een fikse ruzie, dus,' verduidelijkte Mathias.

'over het onderwerp Laurine, en hebben toen de haard naar hier genomen.'

Ieders ogen bleven even op het scherm hangen. Toen begon Mathias zwakjes. 'Sophie en Catherine houden dat nóóit tot het einde vol. Die liggen al van het podium voor nummer 10.'

'Ja, en Laurine nog geen nummer later,' beaamde Nathan. 'Lizzie gaat echt alles geven op dat nummer, dat Laurine huilend het podium gaat afrennen.'

'Welnee. Lizzie gaat alles geven ná nummer 10. Dat lied ligt veel te veel voor de hand voor Laurine, en Lizzie gaat haar daarna echt zo hard afpeigeren,' legde Mathias zijn theorie uit.

'Welnee, ze gaat alles geven óp 10.'

'Nee, ná 10. Ze geeft altijd al veel op dat nummer, en gaat alles geven erna, wanneer Laurine uitgeput is.'

'Nee, ik zeg het je, ze gaat alles geven óp 10. Lizzie kennende zou je haast gewoon van je stoel vallen, en ze wilt zich bewijzen tegenover Laurine,' bracht Nathan ertegen in.

'Nee, nee, nee. Ná 10, wanneer Laurine al uitgeput is. Lizzie zet altijd alles om naar haar hand, dus waarom deze keer niet?'

'Wedden?' vroeg Nathan. 'Ik zeg dat ze alles óp 10 gaat geven.'

'En ik zeg na. Vijf Sikkels?'

'Is goed,' en ze schudden handen.

Remus, Sirius, Lily en James keken elkaar vragend aan. 'Ehm, sorry, dat ik het vraag, maar waar hebben jullie het over?' vroeg Remus.

'En wat is er zo speciaal aan nummer 10?' vroeg Sirius.

De twee jongens opende hun monden, keken elkaar aan, en schudden toen hun hoofd. 'Dat zul je wel zien,' zei Nathan. 'Maar ik ga wat te drinken halen.'

'Blijf je niet kijken?' vroeg Lily verbaasd.

'Een choreografie blijven bekijken die nog niet halverwege van alle liedjes is en die ik zelf helemaal vanbuiten ken?' Nathan deed alsof hij moest nadenken. 'Neih, ik ga toch eerst wat drinken.'

'Moeten we wat meenemen?' vroeg Mathias. 'Dan kunnen jullie blijven kijken.'

Op dat voorstel gingen de vrienden graag in. Zo vetrokken Nathan en Mathias even later naar de bar met een hele bestellijst. Tegen de tijd dat ze terug waren was Where is the love van the Black Eyed Peas bezig en was Lizzie nog steeds aan het dansen. Ze zag er eigenlijk helemaal niet moe uit.

'Ah, en nu komt het,' zei Nathan toen het lied bijna gedaan was.

'Komt nu die zoveel belovende nummer 10?' vroeg Lily.

'Ja, inderdaad,' zei Mathias.

De muziek was gedaan en een nieuwe melodie begon.

weet je, ik ben op surfkamp geweest, en daar was er een moni die Mathias heette. Maar eerst zei hij dat zijn naam Nathan was. Dat was weird, aangezien ik eerst dit chapter had gelezen.

En dit was het chapter! en welk nummer die nummer 10 is, zul je lezen in het volgende chapter! grijns
een golkje wagen mag altijd, voel u welkom! en gewoon een commentaartje achterlaten is ook altijd leuk, weet je! subtiele hint, mannen, subtiele hint