Gegroet Lezers en lezeressen. Ik heb een opdracht voor jullie: Voordat je dit verhaal mag lezen moet je een dansje doen en drie keer op F8 drukken… GRAPJE!! Nee, effe serieus, het leven is niet zomaar een lolletje! Stel je voor dat je het te leuk maakt, dat kan niet hé? Alweer, GRAPJE!! (Joh, wat ben ik toch schijtlollig…) Sorry hoor, maar ik ben high van die laatste drug, die ik net uitgeprobeerd heb, of nog van die daarvoor, dat weet ik niet helemaal en volgens mij helpen die 15 biertjes ook niet mee, eigenlijk is het een wonder dat ik nog kan tiepeneh typen, ehtijpeneh nee, nou ja laat maar…. En alweer, GRAPJE!! (Zei ik dat ik schijtlollig was? Dat neem ik terug. Ik ben superdupersuperschijtlollig, en waarschijnlijk de enige die dit een beetje grappig vind…) Oh BTW ik raak geen drugs noch biertjes aan. Drugs omdat je stom bent om daar aan te beginnen en biertjes omdat wijn wél lekker smaakt…
Maar goed, voordat ik té lollig wordt (bestaat dat dan?) zou ik maar mijn verhaal lezen.
Regulus durfde niet te gaan. Elke keer weer zag José hem het papiertje tussen zijn vingers verkreukelen om het dan weer plat te strijken. Elke keer als ze hem ernaar vroeg ontweek hij haar ogen en zei hij dat hij het nog niet wist. Maar hij wist het wel, José wist het zeker, hij durfde niet. En dus bood ze aan om polshoogte te nemen. Kijken hoe hij zou reageren, zei ze, zodat hij zich niet zo onzeker hoefde te voelen. Regulus stemde toe.
Het was de avond vóórdat ze naar huis zouden gaan voor de kerstvakantie en dus verliet ze de school stiekem via het haardvuur. Bij de lekke ketel stapte ze eruit. Ze zou nog even moeten lopen door Londen, voordat ze bij de Beheerderskade uitkwam, en dus was ze blij dat ze zich goed had voorbereid en haar gympies had aan gedaan. Je zou dat hele eind maar moeten tippelen op hoge hakken. Niet dat ze ooit hakken droeg, maar toch….
De Beheerderskade was een niet al te brede straat met aan beide kanten flatgebouwen. 'Appartement' was een groot woord voor de woningen, maar blijkbaar vond Pippeling, of Zwarts als die het had opgeschreven, appartement beter klinken. De straat zag er verlaten en vervallen uit. Weinig licht viel erin en de vuilnisbakken lagen om.
Hoe dichter José kwam bij nummer 48, hoe lichter de straat en hoe groter de woningen begonnen te worden. Misschien was er nog hoop voor Zwarts. Nummer 48 was een groot gebouw dat er uit zag alsof er inderdaad appartementen in waren. Ze drukte haar vinger op de bel voor nummer 12.
De man die opnam met "Motje?" klonk precies als Regulus en even dacht José dat Regulus haar voor de gek had gehouden. "Simpelweg een kleine boodschap brengen van de wereld der betoveringen." José dacht dat hem dit wel zou duidelijk maken dat ze een heks was. "Ik heb geen hoer besteld." José staarde naar het paneel waaruit de woorden kwamen en knipperde met haar ogen.
"P..p.pardon? Ik ben géén hoer!" Zwarts zuchtte en zei: "nee, natuurlijk niet, je bent een escorte, maar ik heb je niet besteld." José staarde nog steeds naar het paneel. "Weer mis. Ik ben wel charmant, dat geef ik toe, maar ik ben vooral een heks, een héél beledigde heks als ik eerlijk mag zijn." Aan de andere kant hoorde ze een andere man lachen. "Way to go, sluipvoet!"
Er klonk een buzzer en de deur opende zich. José keek er niet al te verbaasd van op, want ze had ook een dreuzelvriendin die in een flat woonde, maar toch voelde ze zich weer verwonderd dat dreuzels dit met technologie konden bereiken. Ze nam de lift, want ze had geen zin om, na een halfuur wandelen, ook nog eens trap te lopen. Ze stapte uit op de eerste verdieping, precies tegenover appartement 12, waar Sirius Zwarts al stond te wachten.
Hij was een oudere vorm van Regulus. Charmant en goed verzorgd was hij, en bovendien had hij dezelfde hoge jukbeenderen. Achter hem stond een jongen met verward haar en bruine ogen te lachen. "Sluipvoet, ik wist niet dat je een pedo was. Dit kind is 17." José keek hem geshockeerd aan. "16 eigenlijk, maar ik ben dáár niet voor hier." Sirius Zwarts lachte en de jongen achter hem ging met zijn hand door zijn haar.
Het bleef even stil, maar José doorbrak de stilte met een 'Jullie weten natuurlijk dat het onbeleefd is om de visite buiten de deur te houden…' Zwarts knikte. "Um… juist, kom binnen." José knikte minzaam en liep langs de twee jongens naar binnen. Ze kwam de woonkamer in en nam een stoel. "Neem een stoel." Zei ze tegen de jongens, die knikten en braaf deden wat ze zij. Zwarts scheen even vergeten te zijn dat het zijn huis was en dat ze hem dus eigenlijk niet mocht comanderen.
"Nou wat is de boodschap?" Zwarts had zichzelf weer terug gevonden. "Oh, er is enkel een kleine Zwarts die zich afvraagt waarom er niet reageert wordt op de brieven, die hij zegt elke dag te schrijven." Sirius keek een beetje geconfronteerd en was zichzelf weer kwijt. De jongen naast hem hing een beetje naar voren in zijn stoel om Sirius gezicht nog eens goed te bekijken. José besloot Sirius een kans te geven om zichzelf te herwinnen en vroeg aan de jongen: "En jij bent?"
De jongen keek even naar haar en zei: "James." Daarna keerde hij terug naar het bestuderen van Sirius. José rolde haar ogen. "James, heb je niet geleerd dat het onbeleefd is om mensen aan te gapen?" James keek niet op of om. "Jawel, maar het is ook onbeleefd om je beloftes te breken. En wij hebben elkaar beloofd om alles te vertellen, nietwaar Sluipvoet? Zelfs Remus heeft ons zijn geheim verteld en daarom ben ik nog al geshockeerd dat jij dat niet doet."
Sirius keek zijn vriend niet aan toen hij antwoordde. "Ik verkeerde onder de veronderstelling dat je dat niet zo belangrijk vond." James stond op en fluisterde op een harde toon in Sirius oor. "Zulke leugens, Sirius. Maar daar hebben we het later over, nu hebben we een gast." Hij keerde terug naar zijn plaats en knikte naar José. "Vertel over Regulus."
José glimlachte een beetje. "Hij is groter geworden sinds de laatste keer je hem zag, neem ik aan." Ze knikte naar Sirius. "Heeft nu een grote groep vrienden en een nog grotere groep aanbidders. Hij bespeelt ze als een viool, behoorlijk amusant, moet ik toegeven. Hij is niet al te druk, helpt me soms als ik een stunt wil uithalen, maar dan klaagt hij altijd zo erg dat we binnen de kortste keren betrapt worden…" Ze fronste haar voorhoofd.
"Hij is een stuk dominanter dan jij." Ze wees naar Sirius. "Als ik hem in zijn eigen huis zou vertellen dat hij moest gaan zitten, zou hij me waarschijnlijk een preek geven. Hij lijkt trouwens onwijs op je!" De twee jongens knikten. Ze geloofden dit allemaal meteen.
José ratelde nog even door over Regulus, totdat James haar, midden in een zin, vroeg hoe het kwam dat ze hier was. José maakte haar zin af en legde toen alles uit over hun eerste ontmoeting en de deal. "Dus jij ben de zus van dat meisje dat in onze schooltijd stierf…. Je lijkt op 'r. Ik herinner me de begrafenis vaag, maar dat deel waar ze me waarschuwde voor een verrader heel duidelijk. Enig idee wie ze bedoelde?" vroeg James.
José haalde haar schouders op. "Geen idee, maar als je wilt zoek ik het voor jullie uit." De jongens knikte. "Tenminste, als jij je broer ontmoet." Voegde ze eraan toe, met een sluwe blik op Sirius. Die knikte gedwee. Zoals ik al zei, Regulus is een stuk dominanter…. "Dear!" Zei ze en ze schudde handen met Sirius. "Deal!"
Lekker rustig vandaag; ik hoef maar één iemand te bedanken:
Love Fantasy! Mijn enige review op dit hoofdstuk, dank je! Zelfs als je géén zin hebt om na te denken, ben je briljant, want je hebt een vraag bedacht en er is niets wijzer dan een vraag stellen; of zoiets, heb ik van de 'management scheurkalender'… Dat ding hebben we omdat mijn vader een school managet, haha! Dat doen directeuren dus niet, volgens mij, managen, die besturen gewoon…. Maar goed, je vraag was is Tom niet de barkeeper van de Lekke Ketel? Nou inderdaad, maar toen ik het hoofdstuk schreef was er nog geen naam voor die vent van de Zweinskop en dus noemde ik hem Tom. Nu weten degenen die HP7 hebben gelezen natuurlijk wel hoe hij heet. Ik heb HP7 dus gelezen, eerste dag in de winkel meteen gekocht, had hem die avond om 11 uur uit… Wie heeft hem nog meer al gelezen?
De hint van het hoofdstuk: De tweede deal lijdt tot een dode… Succes!