HOOFDSTUK 10

Het was donderdagmiddag en ik was op weg naar mijn werk. Even voor openingstijd liep ik naar binnen, waar een onheilspellende sfeer hing. Alle lichten waren nog gedimd, en al mijn collega's zaten om mijn baas heen aan de bar. Ook zag ik een jongen, iets ouder dan ik, die ik nog nooit eerder gezien had. Ik hield mijn pas even in, probeerde de situatie in te schatten, maar het lukte me niet. Was er geld verdwenen? Werd er iemand ontslagen? Wat was er gebeurd? Lisa draaide zich om en ik zag dat ze vochtige ogen had. Snel liep ze naar me toe en pakte mijn schouders vast. Verbaasd keek ik haar aan. "Lies, wat is er aan de hand?" vroeg ik zachtjes, nog net niet stotterend. "Het gaat over Gerbert, Lyss. Nouja over Gerbert's vrouw." Geschrokken keek ik naar mijn baas Gerbert, die voorover gebogen aan de bar zat. Gerbert, wat een grote man hij ook was, hij zag er nu zo klein uit. "Wat..? Is ze..?" ik kon het niet over mijn lippen krijgen, maar Lisa schudde haar hoofd. Gelukkig. "Nee, dat niet. Maar ze heeft vanmiddag een auto ongeluk gehad en ze ligt op de intensive care." Mijn mond viel open en mijn ogen werden groot. Ik knikte en herstelde me enigszins. Ik liep richting mijn baas, en zachtjes legde ik mijn hand op zijn grote schouder. Hij schokte, hij huilde. Hij legde zijn hand op de mijne en kneep er even in. Wat moest ik zeggen? Wat zeg je op zo'n moment? "Het spijt me Gerbert." Zei ik zachtjes, hij reageerde door nog even in mijn hand te knijpen. De jongen die ik nog nooit gezien had schraapte zijn keel, en begon te praten. "Nu Alyssa er ook is, zal ik mezelf even voorstellen." Verbaasd dat hij mijn naam kende keek ik naar hem. Hij had grote bruine ogen, en een stoer gezicht. Zijn halflange zwarte haar viel nonchalant voor zijn rechteroog. "Ik ben Boris, Gerbert's zoon. Mijn moeder heeft vanmiddag een auto ongeluk gehad en zal de komende maanden veel verzorging nodig hebben. Ik heb de nodige diploma's en mijn vader heeft mij voor onbepaalde tijd benoemd tot eigenaar en chef-kok van Pure." Hij keek ons allemaal één voor één even aan. Zijn blik hielden die van mij gevangen toen hij verder ging. "Dames en Heren, er gaat hier het één en ander veranderen, en daar gaan we het vanavond na sluitingstijd over hebben." Geen van mijn collega's leek aanstalten te maken om in beweging te komen, terwijl Gerbert moeizaam omhoog kwam. "Luitjes, ik ga er inderdaad een tijdje tussenuit." Hij trok zijn jas aan en probeerde zijn verdriet te tonen. "En ik weet zeker dat Boris goed voor jullie zal zorgen."

De sfeer op het werk was de hele dag grimmig geweest, en toen het 23.00 uur werd, durfde ik er eerlijk gezegd niet tussenuit te glippen. Boris, - even serieus, welke chef-kok / eigenaar heette er nou Boris? – had gezegd dat hij na sluitingstijd de veranderingen met ons door wilde spreken. En dus werkte ik door. Rond 23.30 kreeg ik een smsje van Selma met de vraag of ik nog wilde stappen. Ik stuurde stiekem op het toilet terug dat ik niet wist hoe laat ik thuis zou zijn. Dat als zij wilde gaan, ze maar gewoon moest gaan. Maar dat ze even moest onthouden dat het morgen vrijdag was. En ze dus weer moest werken. Even na middernacht vertrokken de laatste klanten. Lisa, ik en nog twee collega's maakten de zaak schoon en toen we alles klaar hadden gingen we aan de bar zitten. Braaf wachtend tot Boris klaar was in de keuken.

Twintig minuten later zaten we aan de bar, met Boris in ons gezelschap. Hij had ons allemaal een drankje gegeven en iedereen wachtte af tot Boris zou praten. "Oké, dit is wat we gaan doen." Begon hij, ons allemaal even aankijkend. "Vanaf augustus gaat Pure open van 11.00 uur tot 23.00 uur. Dit betekend dat er twee diensten op een dag gedraaid worden, een ochtenddienst en een avonddienst. De wisseling van diensten vind plaats om 17.00 uur. Ik ga twee of misschien wel drie nieuwe serveersters aannemen, zodat alles eerlijk verdeeld kan worden. Als je maandag een avonddienst hebt, heb je dinsdag weer een avonddienst, of ben je vrij. Ik plan geen avond en ochtenddiensten na elkaar, tenzij ik niet anders kan. Ik wil jullie allemaal 2 vrije dagen in de week geven. Deze dagen staan, net zoals nu, niet vast. Het kan dus elke week een andere dag zijn. Ondanks dat jullie in verhouding minder werken, blijft het salaris hetzelfde. Ik wil namelijk een goed uitgerust team, en misschien nog wel belangrijker, een gemotiveerd team." Hij nam een slokje van zijn drankje, automatisch deed ik hetzelfde. Ik keek naar Boris, zijn halflange zwarte haar stond alle kanten op en het gaf hem een jeugdige uitstraling. Zijn ogen waren groot en donkerbruin, zijn wenkbrauwen waren vol en breed. Hij had een grote kin, net zoals zijn vader, maar bij Boris stond het wel goed. Als Ben niet al mijn lust opslokte, zou ik Boris stiekem in de keuken zoenen, denk ik. "Ook komt er een nieuw uniform. Of, laat ik het zo zeggen, nieuwe bloesjes. Ik heb witte bloesjes besteld, met het woord "Pure" bedrukt op de achterkant. Het zijn vrij nette bloesjes, maar ik wil dat jullie die dragen op donkere spijkerbroeken. Het mag wel wat luchtiger hier." Inwendig slaakte ik een zucht van opluchting. Eindelijk verlost van die vreselijke blouse met pofmouwtjes en kousen. Ik mocht onze nieuwe baas nu al. Na alle formaliteiten werd het gesprek wat luchtiger, Boris was oprecht nieuwsgierig naar onze interesses, hobby's en dromen. Rond 00.45 uur waren alleen Boris, Lisa en ik nog over. Ik had 4 gin-tonics gedronken, en ik wist dat het beter was om naar huis te gaan. "Dame, heer." Zei ik, op een toon die net niet aangeschoten was, maar ook net niet meer nuchter. "Ik ga er vandoor." Vastbesloten stond ik op, trok mijn jas aan en keek even naar Lisa. "Lies, loop je mee naar de tram?" ze schudde haar hoofd. "Nee, ik help nog even met opruimen." Ze keek me even schouderophalend aan, en dus zette ik koers naar de deur. Ik draaide me om en keek naar mijn nieuwe baas en mijn lieve vriendin. "Ohja," zei ik, wijzend naar mijn baas. "Maandag neem ik één van mijn miljoen vakantiedagen op." Boris keek me verbaasd aan. "En wat is daar de reden voor?" vroeg hij met een lachje. "Het is mijn verjaardag." Zei ik luchtig en verdween naar buiten.

"Oh Selm! Ik heb helemaal geen zin om te stappen, het werk was slopend!" Met hangende schouders slofte ik door ons appartement. "Wat zeur je nou? Het is zaterdagavond! Kom op! Er draait een geweldige dj in La Femme." "Ik wil niet! Ik ben kapot!" Als een boos klein kind deed ik mijn armen over elkaar en maakte een soort stampvoetend geluid met mijn voet. Ik was er zelf eigenlijk een beetje verbaasd van dat dat geluid van mij afkomstig was. Selma keek me aan, met een flirterige blik in haar ogen. "Ben is er ook." Zei ze zangerig, en mijn ogen vlogen op. "Echt?" vroeg ik zachtjes, maar duidelijk enthousiast. "Ja. Dus doe maar iets heel moois aan. Ik heb al wat klaar gelegd op je bed." Selma had een zelfvoldane glimlach op haar gezicht en ik gaf haar lachend een duw. Ik rende naar boven en was binnen twintig minuten klaar om te gaan.

"Is die jurk niet een beetje kort?" vroeg ik Selma terwijl ik de achterkant wanhopig naar beneden probeerde te trekken. "Ben je mal, het staat je enig! Je hebt geweldige benen, dus daar moet je gebruik van maken." Wanhopig probeerde ik de achterkant van de bordeauxrode fluwelen jurk naar beneden te trekken, terwijl we ons een weg zochten tussen de menigte in La Femme. Selma liep uitzonderlijk doelgericht. Met mijn hoge – bordeauxrode – hakken ontweek ik behendig een flesje bier dat op de grond lag en wuifde een golvende pluk achter mijn schouder. Toen ik opkeek, zag ik – als bij toverslag – dat we in een intiem hoekje van La Femme waren beland en dat er tientallen bekende gezichten met stralende ogen naar me keken. Voorzichtig boog ik me naar Selma. "Selm? Wat doen al die mensen hier?" fluisterde ik in haar oor. Ze draaide zich om, met een grijns op haar gezicht, stak haar handen in de lucht en alsof er een startsein afging, riep iedereen in koor: "SURPRISE!"

Ik was werkelijk verrast toen tientallen stemmen voor mij "Alvast een prettige verjaardag voor jou" gingen zingen. Ik zag meiden die ik kende van het uitgaan, Lisa en ook Boris. Ik zag wat vrienden uit de buurt, Thomas en ergens achteraan zag ik Ben met een geamuseerde blik in zijn ogen. Toen het 'koor' hun laatste couplet gezongen had werd ik bedolven onder kussen en cadeaus, vooral cadeaubonnen, waar ik erg blij mee was. Als laatste kwam Ben naar me toe. Mijn hart klopte in mijn keel. Ging hij me zoenen? Hij plaatste een zoen op iedere wang en vervolgens de laatste op het puntje van mijn neus. Op het puntje van mijn neus? Wat betekende dat? Was dat niet net zoiets als je grote broer die je drie zoenen gaf? Ik kon er niet te lang over nadenken want ik voelde Ben's grote hand op mijn onderrug. Hij boog zich naar mijn oor, en zijn ademhaling in dat gebied bezorgde mij kippenvel. "Alvast gefeliciteerd, Tinkerbell. Mijn cadeautje krijg je maandag." Hij knipoogde en maakte zich los van me. Selma kwam tussen ons beide. "En?" vroeg ze grijnzend. "Was je verrast?" "Compleet!"

Het was een geslaagd feest geweest, maar wel ontzettend vermoeiend. Verschillende mensen had ik al een tijd niet gezien en dus liep ik eigenlijk voortdurend tussen iedereen heen en weer. Rond 02.30 uur haakten de meeste mensen af, en uiteindelijk waren alleen Lisa, Selma, Thomas, Ben en ik nog over. Ik was blij dat ik het jurkje had aangetrokken dat Selma voor me had uitgekozen, want Ben's blik was bijna voortdurend op mij gericht. Na een halfuurtje stonden Selma en Thomas uitgebreid te dansen op de dansvloer en Lisa deelde mij mee dat ze er vandoor ging. Zij moest de volgende dag wel werken, ik was – voor het eerst in lange tijd – twee dagen achter elkaar vrij. Nadat Lisa verdwenen was speelde er – wat een toeval – een zwoel, rustig nummer uit de boxen in La Femme. Ben keek me aan met een zachte blik in zijn ogen. "Ik zou graag met je willen dansen, maar ik zou me afgewezen voelen als je weer nee zegt." Hij keek me aan me met licht opgetrokken wenkbrauwen. Ik grijnsde, pakte zijn hand en trok hem mee naar de dansvloer. Ik legde mijn armen tegen zijn borst aan, hij sloeg zijn armen om mijn middel en trok me naar zich toe. Het lengte verschil tussen hem en mij zorgde ervoor dat ik met gemak mijn hoofd op zijn borst kon leggen. Ben legde zachtjes zijn kin, een beetje schuin, op mijn hoofd. Ik vond het heerlijk om zo te staan, en ik wilde niets liever dan dit gevoel de rest van de avond te hebben. Zijn handen gleden lager, naar de aanzet van mijn kont. Zijn vingers streelde mijn huid door de stugge stof van het jurkje heen, en ik vond het heerlijk. "Heb je een leuke avond gehad?" vroeg hij zachtjes, ik knikte alleen. Ik was in de zevende hemel. Het was dat Ben me vast hield, anders was ik waarschijnlijk allang door mijn benen gezakt van pure voldoening. "Gelukkig maar." Zei hij. Ik voelde dat hij glimlachte. Ik keek naar hem op, in zijn heldere ogen, en glimlachte naar hem. Één van zijn handen trok hij terug, en plaatste die voor mijn gezicht. Met zijn wijsvinger tekende hij - strelend ovr mijn gezicht - een denkbeeldige lijn van mijn haarscheiding, tussen mijn ogen door naar mijn neus, om vervolgens verder naar mijn lippen te glijden en uiteindelijk uit te komen bij mijn kin. Ik weet niet zo goed wat het precies was wat hij deed, maar ik kreeg een rilling van genot over mijn hele lijf. Hij liet zijn arm weer zakken en zodra zijn hand mijn rug had gevonden gleden zijn beide handen nog iets lager, totdat ze mijn billen helemaal omsloten. Hij keek me aan, met een half lachje die om zijn mond speelde. Ik kon alleen maar verlangend naar hem terug kijken. Nee, die kus op mijn neus was zeker niet hetzelfde als hoe een grote broer dat zou doen. Daarvan was ik nu overtuigd.