Hoofdstuk 10 De eerste toverdrankles.
"Ginny waker worden het ontbijt is klaar" riep Harry. "Tiser ik wil nog slapen, kom erbij liggen en hou je mond oke" zei Ginny slaperig. "We kunnen zo meteen nog even naar bed onze nachtdienst zit er op. We mogen na het ontbijt naar huis".
Ginny keek op naar Harry. "Harry, hoe lang slaap ik al". "Nou ik denk dat je van af vier uur vannacht licht te slapen. Ik heb op de sluipwegwijzer gekeken en er was niets. Dus ik heb jou maar lekker laten slapen". Ginny keek hem alleen maar aan. Haar blik was een mengelmoes van liefde en kwaadheid. Aan de ene kant vond ze het erg lief dat hij haar liet slapen. Aan de andere kant kwaad om dat ze met hem de wacht wou houden.
Maar Harry gaf haar geen kans om wat te zeggen. Want net toen ze op het punt stond om hem een antwoord te geven, gaf hij haar een kus en fluisterde. "Ik hou van jouw liefje".
Samen liepen ze naar het ontbijt. Het liefst liepen ze hand in hand maar dat mocht niet in het kasteel van professor Anderling. Bij de oppertafel zat alleen professor Stronk te eten. Op het moment dat ze bij haar gingen zitten werden ze meteen in een knuffel genomen. "Dankjewel Harry en jij ook Ginny. Jullie weten niet hoe blij ik ben dat jullie hier zijn. Ik ben als de dood geweest naar dat ze mijn huisje hadden verwoest. Maar toen ze Slakhoorn en Hoog hadden vermoord wou ik bijna ontslag nemen. Totdat ik hoorde dat jullie kwamen helpen. Dat gaf mij kracht om door te gaan. Dank jullie wel". Ginny en Harry gaven haar een knuffel terug en begonnen aan hun ontbijt.
Vijf minuten later kwamen hun vrienden ook binnen. "Wakker kunnen blijven" vroeg Ron op luide toon. Ginny keek gauw naar de spek die ze op der bord had liggen en werd een beetje rood. Harry had dat gezien en kneep liefdevol onder de tafel in haar bovenbeen.
"Ja, Ron we hebben het makkelijk vol gehouden, ik zelf was bijna in slaap gevallen maar Ginny heeft me goed geholpen". Ron keek bewonderend naar zijn zusje. Hij wist dat zij altijd moeite had om lang wakker te blijven. "Dankjewel" zei Ginny heel zachtjes tegen Harry zodat niemand het kon horen. "Ron Daar zitten Sabine en Ricky die twee daar zijn het". Ron begreep het.
Langzaam liep hij op de twee leerlingen af. Deze waren zo in gesprek verwikkeld dat ze hem niet eens hadden gezien. Gauw deed Ron wat spul in hun glas en ging op een afstand staan wachten. Sabine en Ricky dronken wat en pakte elkaars hand weer vast. Ron deed zijn duimen omhoog naar Ginny. Ginny tikte Harry aan en wees naar de twee leerlingen.
Nu ze allemaal aan het kijken waren werden ze langzaam aan groen.
Ron liep op ze af en wees ze daarop. Ze lieten elkaar zo snel los, dat je zou denken dat ze vervloekt werden. "Gisteren avond hebben jullie geprobeerd om naar bedtijd een leeg klaslokaal te vinden. Jullie straf is als volgt. Houw elkaar vast en jullie worden binnen een minuut groen, en die kleur blijft vijf minuten. Deze straf duurt drie dagen".
Lachend liep Ron terug naar de oppertafel en werd tegen gehouden door professor Anderling. "Hoe lang duurt dat drankje" vroeg ze. Angstig antwoorden Ron dat het drie dagen zou gaan duren. "Ik zelf zou punten aftrekken maar zo een fop shop heeft wel zijn voordelen denk ik". Lachend keken ze allemaal naar Sabine en Ricky die vergeefs hun groene armen probeerde te verbergen.
Na het ontbijt gingen ze naar hun huisje. Gezamenlijk liepen ze over het terrein naar het hek toe om op die manier naar Zweinsveld te gaan lopen. Hagrid stond net in zijn moestuintje toen ze langsliepen, en zwaaide vriendelijk naar het tweetal.
Toen ze Zweinsveld binnen liepen gingen ze eerst naar het krijsende krot. "Daar heb ik Sirius voor het eerst gezien samen met Peter Pippeling. Ik was toen zo blij, die dag hoorde ik dat ik een peetvader had en ik niet meer naar de Duffelingen hoefde. Maar helaas dat geluk duurde niet lang, zo als je weet".
Ginny pakte zijn hand en kneep er zachtjes in terwijl ze naar zijn verhaal luisterde. Op zulke momenten kon ze hem maar beter laten uitpraten, want dan was hij dat even kwijt. Het bleef haar altijd verbazen hoe lief hij was. Bijna iedere week was er wel weer een verhaal wat hem overkomen was. De een nog erger dan de ander.
Hoe vaak hij al heeft moeten lijden was ontelbaar voor haar geworden. En altijd was hij daar weer bovenop gekomen, zonder echte hulp van anderen. Altijd kon hij meteen weer liefde geven en denken aan anderen. Iedere keer stelde hij zich op de tweede plaats.
De verhalen over hoe hij was behandel als een huiself waren de ergste voor haar. Hoe of ze hem hadden opgesloten in een bezem kast. Dagen lang zonder eten of drinken. Dat ze hem hadden geslagen en vernederd. Hij was zelfs gaan geloven dat hij echt zo slecht was. Dat hij geen enkele vorm van liefde verdiende. Dat niemand ooit van hem zou houden. Ze hadden tegen hem gelogen over hou zijn ouders waren overleden. Hoe vaak ze hem niet hadden verteld dat het beter was dat hij ook dood was gegaan.
Ze kon de Duffelingen gewoon niet uitstaan. En na al die dingen die ze hem hadden aangedaan. Kon hij hun gewoon vergeven. Alleen al die kracht van hem deed haar voor hem smelten. Zo blij was ze dat ze zijn vrouw was. Mevrouw Ginny Potter.
Terwijl ze in hun huisje waren, waren Ron en Hermelien hun roosters aan het ophalen. De afspraak was dat ze rond twee uur die middag in de drie bezems alles zouden bespreken. Harry die nog gauw even naar bed ging om wat bij te slapen. En Ginny die met Kleef het huis wat verder opvrolijkte met spullen van hun eigen huisje. De portretten van James, Lilly en hun vrienden werden in de keuken opgehangen. Daar zouden ze toch het meeste verblijven als ze in het huisje waren.
Die middag zat Harry met Ginny in de drie bezems. Ze waren aan het wachten tot dat Hermelien en de anderen zouden komen. Dit was hun laatste vrije middag. Morgen waren de eerste lessen. Alleen al het idee dat hij les moest geven gaf hem een misselijk gevoel.
Ginny wist dat Harry er mee zat om les te gaan geven en al helemaal in een vak waar hij niet goed in was. Althans dat dacht hij. Ginny wist dat hij er erg goed in was. Tijdens zijn schouwers opleiding was hij een van de beste. Maar zelf geloofde hij dat niet.
Ron en Hermelien kwamen de drie bezems binnen gelopen. Op de voet gevolgd door Marcel en Loena. Het misselijke gevoel dat Harry nog steeds had werd steeds erger. Eigenlijk wou hij niet weten wanneer zijn eerste les was, eigenlijk wou hij geen les meer geven. Toen ze aan een tafeltje zaten en iedereen een boterbiertje had. Kwamen ze er achter dat de eerste vier klassen twee keer twee uur les hadden per week. Dat was een totaal van zestien uur per week. De overige drie klassen hadden ieder twee keer drie uur les per week. Dat waren nog eens achttien les uren. Een totaal van vierendertig lesuren per week. Harry zou zijn eerste les morgen middag om een uur hebben. Maar hoe moest hij zijn eerste les overleven. De misselijkheid kwam weer bij hem boven. Wat moest hij doen.
"Oja Harry Professor Anderling vroeg of je bij haar langs wou komen in de kamer van de hoofdmeesteres. Het wachtwoord is nog steeds het zelfde. Om vier uur als dat mogelijk is. Harry keek op zijn pols horloge en zag dat het als kwart voor vier was. "Dan moet ik gauw gaan" riep Harry. Hij gaf Ginny een kus en verschijnselden voor de poort van Zweinstein.
Om vieruur precies stond hij voor het beeld van de kamer van de hoofdmeesteres. "Zak met zuurtjes" riep Harry. Harry liep de wenteltrap op en klopte op de deur. Toen hij hoorde dan hij naar binnen mocht moest hij eerst even slikken. De laatste keer dat hij binnen was, was hij daar om de herinneringen van Severus te bekijken.
Het portret van Perkamentus sliep toen. Nu keek hij de kamer rond. Overal hingen weer de portreten van alle voorgaande hoofdmeesters en meesteressen. "Harry welkom, ik wou het even hebben over jou toverdrank lessen" zei professor Anderling. "Ik heb begrepen dat je het niet helemaal ziet zitten". Harry knikte van ja maar kon geen woord uit brengen. "Nu moet ik jou vertellen dat jij echt mijn beste keus was daar heb ik twee redenen voor. De eerste is professor Perkamentus". Ze wees naar een portret dat achter der hing. "Hij heeft mij erop gewezen dat een schouwer heel veel verschillende toverdranken moet kennen.
En de genen waar jij les in moet geven moet je zeker kennen. Dit is dus makkelijk voor jou. De tweede is een getuigschrift, eigenlijk een getuige gesprek. Dit is van iemand die jouw les heeft gegeven en mij heeft verteld dat je het in jou had om een van de beste toverbrouwers ter wereld te worden".
Harry keek niet begrijpend en wou vragen wat of professor Anderling der mee bedoelde. Maar die stak een hand op om hem tot zwijgen te brengen.
"Om eerlijk te zijn denk ik dat hij jou het zelf het beste kan uitleggen". Professor Anderling wees naar een portret dat aan der linker kan hing. Met een blik naar links zag Harry dat ze naar een portret van Severus wees. "Professor riep Harry uit. Severus keek hem met een mengeling van respect en angst aan.
Harry liep op het portret af en ging ervoor staan. "Potter pak en stoel en ga zitten ik wil jou wat vertellen" zei Severus. Harry wist niet goed wat of hij moest doen maar pakte een stoel iets in hem vertelde dat hij moest luisteren. Terwijl hij de stoel pakte dacht hij aan Ginny hij wou dat ze hier bij was. Terwijl hij dat dacht werd er op de deur geklopt.
Ginny stond voor de deur en keek hem aan. "Harry je vroeg of ik er bij wou zijn" zei Ginny. Harry keek verbaasd en zei dat hij dat gedacht had. "Maar ik hoorde het jou vragen" professor Perkamentus die nu ineens ook wakker was geworden keek erg geïnteresseerd. Severus was de eerste die wat met angst in zijn stem zei.
"Jullie zijn versmolten" zei hij. Ginny en Harry knikte naar Severus. Professor Anderling riep "ze zijn wat", maar Severus praten door. "Hebben jullie het boek gelezen dat ik aan Lilly heb gegeven waar dat instond:" Ginny knikte. Severus ging verder met vertellen. "Het boek gaat over magische verbintenissen, daarvan zijn vele soorten. De sterkste en minst voorkomende is versmelting van de ziel. Ik neem aan dat, dat bij jullie gebeurd is". Ze knikte bevestigend.
"Nou in het boek staat niet alles maar wel het belangrijkste. Bij een vloek word de ziel door gescheurd en laat een leeg misselijk makend gevoel achter".
Even keek Severus kwaad naar Perkamentus. Harry wist dat de ziel van Severus was gescheurd toen hij Perkamentus moest doden. "Maar bij versmelting splijten twee zielen tegelijk en versmelten zich met de andere ziel. Dit zorg voor de meest krachtige verbintenis die er is. Door deze versmelting kunnen jullie een hele hoop meer.
Zo weten jullie of de ander pijn heeft. Maar ook waar ze zijn. Dit zijn de eerste tekenen. Nu jullie getrouwd zijn worden ze nog sterker. Straks kunnen jullie je krachten geven aan de ander. En zo als nu gedachten horen van de ander. Straks kunnen jullie ze ook geven aan de ander en een heel gesprek houden.
Als er een van jullie in levens gevaar zou komen. Dan kunnen jullie de ander naar jullie toe halen net als een viavia. Als de een iets leert weet de ander het ook. Ik neem aan dat dit in de geheimen kamer is gebeurd". Weer knikte ze beiden naar Severus. Professor Anderling wilde ook weten wat het allemaal betekende wat of Severus hen net vertelde. Maar Severus vertelde haar dat hij het haar later zou uitleggen. Professor Anderling wilden er nog tegen in gaan maar knikte toen van ja.
"Nu het anderen wat ik wilden vertellen. Harry, het spijt me. In al die jaren heb ik me misselijk gedragen naar jou. Ik wist dat Voldermort ooit terug zou komen en ik mijn rol weer moest spelen. Om dat ik Voldermort in mijn gedachten moest laten, moest ik zoveel mogelijk doen zodat hij mij geloofde. Hoe meer de dingen echt deed hoe minder ik hoefde te verbergen. Dat spijt me dat ik jou altijd zo behandeld heb". Iedereen was stil naar die bekentenis van Severus. Harry had van alles verwacht, maar dat Severus zijn rol zo moest spelen niet. Al die jaren had hij hem echt geloofd, al die jaren haten hij hem. Nu haten hij hem niet meer en kon hij hem vertellen dat hij hem allang had vergeven. "Ik heb U allang vergeven professor Sneep".
Dit deed Severus goed, en hij begon weer met vertellen. "Tijdens onze lessen vertelde ik jou steeds dat je het fout deed. Vaak deed je het erg goed. Maar als ik dan iets zei werd je kwaad en ging het wel weer fout. Vaak had ik jou drank al weg getoverd en kon ik geen cijfer geven. Maar dat had ik dan al gedaan. De cijfers die ik jou gaf waren de helft van de cijfers die ik aan de hoofdmester gaf. Om eerlijk te zijn jij was bijna net zo goed als mevrouw Griffel. Soms was je zelfs iets beter. Maar vertel haar dat niet wil je". Ginny gniffelde alleen maar een beetje bij die woorden.
"Dus in mijn kamer dat nu jou kamer is hangt een ander portret van me. Ik zal jou helpen om iedere les voor te berijden en alles door te nemen. Als je mijn hulp zou willen aanvaarden tenminste. Hiermee hoop ik het een beetje goed te kunnen maken".
Severus keek hem vragend aan.
Harry wist niet goed wat hij moest doen. Hij kon zijn hulp goed gebruiken en haten hem ook niet meer. Hij heeft zijn leven net als de anderen ook voor hem op het spel gezet. In eens hoorde hij Ginny iets zeggen en keek haar aan. Hij hoorder haar wel praten maar ze zei niets. Het waren haar gedachten. "Harry doe het, je kunt zijn hulp goed gebruiken. Het is zoals je het zelf al dacht. Hij heeft het voor jou gedaan tot dat je er klaar voor was". Dacht Ginny. Harry nam zijn aanbod aan en zou hem de volgende ochtend om half zeven zien, en dan om half acht gaan ontbijten.
Samen met Ginny verliet hij het kantoor van professor Anderling. Het was de laatste dag. Na het eten zouden ze met zijn allen nog even naar de drie bezems gaan. Daar zou Hagrid ook zijn. En de volgende dag was het dan zover, dan zouden de lessen beginnen. De maaltijd was weer heerlijk. En de avond in de drie bezems was gezellig geweest. Ron en Hermelien moesten wacht lopen die nacht.
Om half zeven was Harry in zijn kantoor zo als afgesproken. Severus stond al op hem te wachten. Harry vertelde de lessen die hij die dag had. Samen met Severus berijden hij de lessen voor. Om half acht ging hij naar het ontbijt. Ginny zag aan hem dat hij nu wel zelfvertrouwen had.
"hoe ging het met jou en Severus vandaag" vroeg Ginny. "Het ging heel goed nu doet hij normaal tegen me" antwoorden Harry. Straks gaat hij me helpen met het brouwen van een drankje. Ik moet dan net doen als of ik hem les geef en alles uitleg. Dat drankje ga ik ook in de les gebruiken". Ginny keek hem bevredigend aan. Harry was nu rustiger geworden en straalde.
Toen de klok acht uur aan gaf, ging Ginny naar haar eerste les. Harry ging terug naar Severus. De rest gingen ook naar hun les Alleen Ron niet. Die had maar veertien lessen per week van twee uur. Hij moest er voor zorgen dat er overal beveiligingsspreuken werden aangebracht. Tot aan de lunch was alles goed na de lunch werd Harry toch weer een beetje zenuwachtig.
Met een kus van Ginny ging Harry naar zijn eerste les. Alle leerlingen zaten al in hun bankje. Net als Severus liep Harry met groten passen de klas door. "In deze les zwaaien we niet met toverstokken. We gaan geen vervloekingen leren maar alleen brouwen. Voor die genen die de kunst van het brouwen in zich hebben. Kan ik leren om geluk te brouwen. Maar ook rijkdom, of bekendheid. Ik kan jullie zelfs leren om de dood te stoppen. Waarom schrijven jullie dat niet op. Overal in de klas klonk het gestamel van tassen en krassen de veren. Harry liep naar zijn bureau toe en keek schuin naar de grond er achter. Daar op de grond stond het portret van Severus sneep.
Die lachte en wist dat hij toen ook zo de les was begonnen. Harry deed het erg goed vond hij. Na de les had hij geen aanmerkingen maar was hij vol lof over zijn prestatie. Terwijl Harry het portret van Severus terug hing hoorde hij Ginny vragen in zijn hoofd of het goed was gegaan. Harry antwoorden dat hij het haar in de grote zou gaan vertellen. Zo al zijn spullen zaten in zijn tas en hij was op weg naar de grote zaal.
Daar keek hij eerst naar het grote schilderij van de Order en de SVP. Iedereen stond er op zelfs Severus stond er nu tussen. Harry kon zien dat Severus en zijn vader nog steeds niet de beste vrienden waren, maar ze schenen nu wel wat beter te kunnen omgaan met elkaar. Dwaaloog lachte naar hem en dat deed hem niet veel goeds met al zijn littekens. Zelfs Casper stond er tussen met zijn fototoestel. De enige die er niet was, was Fred. Fred spookte als geest rond in de Tovertweelings Topfopshop. Daar kon hij altijd met hem praten. En toch miste hij hem wel op het schilderij. Zelfs tops en zijn moeder konden het goed vinden.
Vooraan de tafel van Griffoendor Zaten zijn vrienden. Hermelien zou wat later komen maar de rest was er al. Harry gaf Ginny een kus en ging erbij zitten. Allemaal hadden ze hun eerste les erop zitten alleen Ron nog niet. Die zou zijn eerste les Morgen hebben. Ginny was met Expelliarmus begonnen.
Marcel had een zeldzame plant overlaten potten. Loena was met de zwevende veren begonnen. Iedereen vertelde hoe of hun dag was geweest en hoe leuk ze het hadden gehad.
Harry had ze over Severus verteld en over zijn eerste toverdrank die ze hebben gebrouwen. Als laatste kwam Hermelien er bij zitten die had nu niet zo een beste dag gehad.
De eerste drie lessen gingen wel maar de laatste was een ramp. Ze had een klas waarvan iedereen in een tovergezin was opgegroeid. Dus niemand wist ook maar iets van dreuzel gebruiken. Ron gaf haar een schouder zo dat ze even zijn warmte kon voelen dat deed haar wel even goed. Na het eten was het tijd om naar hun huisje te gaan. Marcel kreeg de sluipweg wijzer en de onzichtbaarheid´s mantel van Harry. Zo dat ze ook een rustige nacht konden hebben. Harry en Ginny trokken zich meteen terug in hun eigen slaap kamer. Het werd weer een korte nacht voor ze maar dat vonden ze niet zo erg deze keer.