Hoofdstuk. 11

Nog een laatste keer controleerde hij in de spiegel hoe hij eruit zag. Hij grijnsde, perfect uiteraard zoals altijd. Hij droeg een lichtgrijs pak en had zijn haar voor de afwisseling met slechts een minimale hoeveelheid gel in model gebracht. Tevreden deed hij de deur achter zich dicht en liep naar beneden.

Hij kon niet echt zeggen dat hij zin had in deze bruiloft. Het enige goede was dat hij Blaise dan waarschijnlijk ook weer tegen zou komen. Snel liep hij de trap af naar beneden waar iedereen al op hem stond te wachten.

"Sorry", zei Draco terwijl hij beneden kwam. Zijn ogen bleven ongewild een tijdje op Cassie hangen. Ze zag er echt prachtig uit. Als ze niet had geweest wie ze was had het vast een van zijn scharrels kunnen zijn.

"Zal ik er een foto van maken dan kan je me aangapen in je eigen tijd."

Draco schudde zijn hoofd. Ongemerkt had hij naar haar staan staren. Waarom moest dat groen haar dan ook zo goed staan.

"Ik was gewoon aan het controleren of wat je aan had wel kon. Er is immers een regel dat je er niet mooier uit mag zien dan de bruid", zei Draco schouderophalend.

Cassie haalde haar wenkbrauw op. Ze was duidelijk niet onder de indruk.

"Als jullie uitgepraat zijn kunnen we dan eindelijk gaan? We komen te laat", bromde Lucius terwijl hij naar de deur liep.

"Fashionably late, dus precies op tijd", grijnsde Draco terwijl hij zijn arm aanbood aan Cassie. Hij was zich maar al te bewust van de blikken van zijn ouders dus kon maar beter zorgen dat hij zich nu volgens hun regels gedroeg. Later op het feest kon hij dat kind altijd nog lozen.

Met z'n vieren liepen ze naar de grote koets die al voor hun huis stond te wachten. De bruiloft bleek weer een grote saaie bedoeling te zijn. Ook kon Draco het nare gevoel niet kwijtraken dat binnenkort hem net zoiets stond te gebeuren. Hij probeerde zich maar op het feest te richten. Dat was tenminste iets wat nog gezellig kon worden. Hij kon dan eindelijk zijn toekomstige bruid ergens dumpen en een beetje bijpraten met wat oude vrienden als Blaise. En wie weet, misschien kon hij nog wel een leuke dame vinden. Die gedachte bracht een grijns op zijn gezicht.

"Waar lach je om?"

Het was Cassie die zijn dagdroom weer moest verstoren.

"Ow, niets."

Cassie keek hem ongelovig aan maar hield verder gelukkig haar mond.

Na de ceremonie die een eeuwigheid leek te duren kon het feest eindelijk beginnen. Draco liep gelijk naar een groep van zijn vrienden zonder om te kijken wat Cassie deed. Hij was blij om eindelijk, al was het maar tijdelijk, van haar verlost te zijn. Zijn ouders hadden het nu ook te druk met bijpraten met andere invloedrijke puurbloedfamilie's dus dat gaf hem de kans om eindelijk weer eens zichzelf te zijn.

Lachend liep hij op zijn vrienden af die zich hadden gestationeerd naast de dranktafel. Ook hij pakte snel een glas vuurwhiskey en al snel kwam het gesprek op gang. Tot zijn opluchting ging het niet over huwelijken en kreeg hij het voor elkaar om Cassie uit zijn hoofd te zetten. Het gesprek begon hem echter toch snel te vervelen en zijn ogen keken de ruimte rond op zoek naar iets of iemand om hem te vermaken. Zijn ogen bleven hangen op Patty Park, de bruid van deze dag. Hij besloot om maar eens naar haar toe te gaan, hij had haar immers nog niet persoonlijk gefeliciteerd.

Met grote passen liep hij op haar af terwijl zij bij de andere dranktafel stond om iets te drinken te halen.

"Gefeliciteerd Patty, of moet ik zeggen mevrouw Johnson."

"Drakie", zei Patty die zich verrukt omdraaide.

"Gefeliciteerd Patty", zei Draco die in plaats van op de wang haar vol op de mond zoende.

"Drakie", zei Patty die hem spelende van haar wegduwde, "Ik ben nu een getrouwde vrouw."

"Maakt dat iets uit dan", zei Draco met een uitdagende grijns.

"Dit kan niet, niet op mijn bruiloft. Ben je gek?"

"Alleen maar op jou."

Patty giechelde. Ze wist dat hij dit maar om één reden deed maar ze kon het niet helpen om zich toch gevleid te voelen.

"Hé, is dat daar niet je verloofde?"

Draco keek waar Patty naar wees en zag daar inderdaad Cassie staan die het nogal gezellig leek te hebben met een of andere onbekende man.

"Volgens mij neemt ze het niet zo trouw met jullie aankomende huwelijk."

Toen Patty dit zei zag hij inderdaad dat Cassie naar voren leunde naar de man toe. Hij had genoeg gezien. Snel draaide hij zijn hoofd en keek de andere kant van de zaal rond. Als zij dacht dat ze hem daarmee kon pakken had ze het mooi mis. Wat kon hem het nou schelen wat zij met wie uitvoerde. Dat was toch haar eigen zaak. Hij zou eigenlijk blij moeten zijn dat die man ervoor zorgde dat hij even van Cassie af was. Waarom voelde hij dan toch de drang om die man tot moest te slaan omdat hij zo dicht bij Cassie stond en wie weet wat nog meer met haar deed.

Hij schudde zijn hoofd en nam een grote slok vuurwhiskey. Hij had gewoon een andere vrouw nodig, eentje die ervoor kon zorgen dat hij niet meer aan Cassie dacht en dat die vreemde haatgevoelens voor die man verdwenen. Hij scande de zaal op zoek naar een leuke vrouw. Het duurde niet lang of hij had zijn perfecte 'slachtoffer' gevonden.

Vol zelfvertrouwen liep hij op haar af. Zij kon er vast wel voor zorgen dat hij zich beter ging voelen.

"Wat doet een mooie vrouw als jij hier helemaal in haar eentje?"

De vrouw draaide zich naar hem toe en toen hij haar blik zag wist hij het meteen. Dit zou een makkie worden.

"Zullen we naar een wat rustiger gedeelte gaan, met al die herrie hier is het niet echt mogelijk om eens rustig te 'praten'."

"Dat lijkt me nou eens een goed plan", zei de vrouw glimlachend.

Draco grijnsde. Waren al zijn scharreltjes maar zo makkelijk. Snel pakte hij haar hand en trok haar mee naar een wat rustiger vertrek.

Na ongeveer een half uurtje liep hij weer terug de feestzaal binnen. Zijn scharrel had hem toch niet zoveel voldoening gebracht als hij had gehoopt. Hij bleef haar maar vergelijken met Cassie tot zijn eigen ergernis. Hij liep weer naar de dranktafel en pakte opnieuw een glas vuurwhiskey. Onbewust scande zijn ogen de zaal weer op zoek naar Cassie.