Tphoaa h10

Hey meiden ( gok ik ;) ), hier is het volgende hoofdstuk. Gelukkig had ik vandaag ook nog vrij, dus deze dag had ik ook meegerekend…

EPOV

Alice had gezegd dat we om 13.00 precies bij het winkelcentrum moesten zijn. Daar aangekomen staan ze er natuurlijk niet, gelukkig zijn ze niet te ver weg. Alhoewel, gelukkig, ze zijn bij de Victoria Secret naar binnen gegaan om kleren te passen e.d. Emmet ziet het gelijk zitten om daar naar binnen te gaan, en dus gaan Jasper en ik mee naar binnen, maar alleen maar om bij de meiden te komen.

Te laat heb ik door dat Emmet iets in zijn schild voert om iemand te vernederen, en jammer genoeg is het Bella die de schietschijf is geworden. Emmet mag blij wezen dat Rosalie hem al voor zijn kop heeft geslagen, anders was ik echt door het lint gegaan.

Jasper voelt mijn woede en zend snel een golf van kalmte naar mij toe. Gelukkig ben ik de enige die er zijn profijt van heeft, anders zouden mensen misschien achterdochtig worden.

Vervolgens komt Bella uit het kleedhokje gelopen, volledig gekleed en wel, ze kijkt even naar iedereen, en loopt vervolgens de winkel uit, zonder ook maar iets te zeggen.

Als ik haar achterna wil lopen, houd Alice mij tegen: laat haar maar even gaan, ze moet eerst afkoelen, al s je haarnu achternagaat, komt het al helemaal niet goed voorlopig.

- overslaan van tijd, terug in Forks -

'Alice, heb je al gezien of Bella binnenkort terugkomt?' vraagt Emmet.

Bella is al een paar uur weg, en Emmet heeft nu inmiddels wel door dat hij nou niet bepaalt een slimme opmerking maakte, en heeft daar nu heel erg spijt van. Al moet ik zeggen dat Rose het er bijna letterlijk heeft ingeslagen bij hem.

Opeens snakt Alice naar adem en haar ogen worden wazig: visioen…

Te nieuwsgierig en bezorgt om Bella, kijk mee met het visioen.

Visioen

Bella loopt een steegje in met 2 mannen op haar hielen, en Bella lijkt vooral niet op haar gemak, vervolgens beginnen de 2 mannen tegen haar te praten.

Eind visioen

En abrubt houd het visioen op. Alice en ik kijken elkaar gespannen aan.

Na een minuut weet ik me uit mijn soort verstening te bevrijden en ren op volle snelheid naar de Volvo. Het steegje waar alles zich afspeelt, kan ik me nog goed herinneren. Hij ligt in Port Angeles, en in een van de meer afgelegen wijken, 's avonds geen fijne plek voor een normale burger, of voor iemand als Bella.

In een recordtijd van 15 minuten ben ik in Port Angeles, en in nog 5 minuten rijd ik het steegje in, om Bella tegen de muur aan te staan, terwijl er een pistool op haar gericht is, wat me alleen nog maar kwader maakt.

Alsof het is slow-motion gaat, kijkt een van de twee mannen - die met het wapen – om, verbaasd, en haalt de trekker over, waardoor de kogel Bella raakt.

Als een lichtflits zo snel ben ik uit de auto, en wil de twee mannen achtervolgen die nu wegrennen, maar als ik Bella zie, stop ik met de achtervolging.

Uit haar schouder komt bloed, veel bloed. Ik ruik het, maar gelukkig heeft het geen aantrekkingskracht op me. Als ik voor haar kniel beginnen haar ogen zich te sluiten.

'Bella nee, waag het niet om dood te gaan. Blijf bij kennis, ik weet dat het misschien teveel gevraagd is, maar je mag nog niet terug naar de hemel, ik heb je daar nog teveel voor nodig. Alsjeblieft.'smeek ik bijna, maar toch raakt ze buiten kennis.

In een fractie van een seconde neem ik het besluit haar naar Carlisle te brengen in het ziekenhuis.

Voorzichtig pak ik Bella op, 1 hand onder haar schouders, en 1 onder haar knieën, om haar vervolgens op de achterbank te leggen van mijn auto.

Terwijl ik naar Forks terugrijd, bel ik Carlisle, niet handsfree, als je je dat mocht afvragen.

'Carlisle' neemt hij op.

'Carlisle ik heb je hulp nodig, Bella is gewond aan haar schouder, en ik weet niet goed wat ik moet doen, ik breng haar nu naar jou toe, maar de mensen kunnen niet weten dat ze anders is dan alle andere mensen, kan jij ervoor zorgen dat alles klaar staat voor een eventuele operatie?' zegt in op een onmenselijke snel tempo.

'waar is ze gewond Edward, dan kan ik misschien kijken of het echt nodig is om een operatie te ondergaan.' Carlisle blijft rustig als hij antwoord, maar ergens hoor ik ook de ongerustheid in zijn stem.

'ze is in haar schouder geschoten, en het bloed heel erg, ik denk dat de kogel operationeel eruit zal moet worden gehaald.'

'oké, ik zie je zo, ik zal alles klaar zetten, jij licht Esmee en de kids in, en vraagt of ze naar het ziekenhuis willen komen. Oké?'

Nog voor ik de kans heb antwoord te geven, heeft hij al opgehangen.

Als ik Esmee probeer te bellen neemt ze de eerste keer niet op, maar gelukkig bij de tweede keer wel.

'Edward, lieve schat, waarom bel je? Er is toch niets ergs gebeurt met je?'

'met mij niet, maar met Bella wel, ze is in haar schouder geschoten, en ik breng haar nu naar Carlisle toe, bij het Forks ziekenhuis.'

'oké schat, wij komen eraan.' Zegt Esmee, en op de achtergrond hoor ik het starten van de auto.

Gerustgesteld dat iedereen het nu weet uit onze familie, hang ik op, en druk het gaspedaal nog wat verder in, op weg naar het ziekenhuis.

Hey meiden, dat was het weer voor vandaag, ik hoop dat ik in de komende 2 weken nog kan updaten, maar ik weet het niet zeker…

Trouwens allemaal nog een gelukkig nieuw jaar, ik geloof niet dat ik dat al gezegd had… en heeft iedereen nog goede voornemens gemaakt? Ik wel, ik heb mezelf voorgenomen om in ieder geval vaker up te daten…

O, en by the way, als er toevallig jongens dit ook lezen, en je vind dat ik jullie te kort doe, zeg het dan, dan doe ik er iets aan…