Hoofdstuk 10
Het was inmiddels een paar maanden later en ik zat weer eens voor de open haard. Het was alweer een tijdje geleden sinds ik aan Nick had gevraagd of hij ook wel eens beelden in het vuur had gezien. Hij had verward nee geschud. Maar ik bleef ze zien, ik bleef er maar aan denken. Zelfs als ik droomde, droomde ik over een vaag figuur, zonder gezichten, die steeds groter werd en de rest van de figuren doofden uit. Het was erg frustrerend, maar ik sprak er met niemand over.
Het was december en bij iedereen kon je de kerstsfeer al ontdekken. Je zag elke dag wel eens iemand die een meisje vroeg voor het kerstbal, soms werden ze afgewezen, soms werden ze omhelsd en soms werd er gewoon bescheiden oké gezegd. Maar het werd nu al veel drukker. De kerst versiering hing al in de school, leraren waren in kerststemming, behalve dan professor Sneep, en sommige kinderen hadden hun gewaad groen en rood geverfd of dat soort dingen. Om precies te zijn was het 17 december, 8 dagen voor kerst en 6 dagen voor het kerstbal.
Morgen was het zaterdag en gingen Patty en ik naar Zweinsveld om een galagewaad te kopen. Ze zat de hele week al zich rot te peinzen over welke winkel en welke kleur en hoe hij eruit moest zien en ik werd er nu zo ongeveer helemaal gek van, ze bedacht het namelijk ook al voor mij. Ze had het de hele tijd over een jurk die lang en strak rond mijn lichaam naar beneden moest vallen. Hij moest groen worden, iets dat ik niet wilde, en kreeg een open rug. Ik had het niet zo op jurken en dacht erover om een lange rok te nemen en een shirtje.
"Ah daar ben je Mel!" riep Patty toen ze de LL-kamer binnen kwam. Ik schrok me rot door het plotselinge geluid in de doodstille ruimte.
"Ja, hier ben ik." Zei ik droog en ze kwam naast me zitten.
"Zeg, ik weet al naar welke winkel we gaan. 'Manous galagewaden', volgens mijn moeder is het een hele goede winkel. Alleen voor vrouwen en ze hebben er alle soorten galagewaden. Ook rokken," zei ze met een afkeur in haar stem.
"Oké, blij dat je er uiteindelijk toch bent uitgekomen. Nou maar hopen dat er ook leuke jurken en rokken zijn."
"Natuurlijk zijn die er! Anders zouden we er niet heen gaan. Maar ik moet nog even een brief versturen. Trouwens, heeft iemand je al gevraagd voor het bal?"
"Nee, ik had gehoord dat Lucas je had gevraagd." Ze glunderde helemaal en knikte. Ik was blij voor haar dat het zo goed ging tussen hen twee. "Ik ben blij voor je, maar ik ga nu slapen. Welterusten."
"Welterusten!" zei ze en weer weg was ze. Ik zuchtte en liep naar de slaapzaal, in bed viel ik gelijk in slaap.
"Mel, wakker worden! Het is al half negen! We hebben niet de hele dag de tijd om te slapen! We moeten naar Zweinsveld!" zei Patty hard en trok de dekens van me af. Kreunend stond ik op en ging douchen. Patty stond ongeduldig te wachten en toen ik klaar was moest ik ook nog eens super snel eten!
Uiteindelijk nadat ik alles had gedaan, het moest wel een record zijn hoe snel ik alles had gedaan, gingen we met de koetsen naar Zweinsveld.
Daar aangekomen stonden we even stil en keken naar het met sneeuw bedekte dropje.
"Eeuh.. Patty, weet je eigenlijk wel waar die winkel is?" vroeg ik voorzichtig en Patty keek me aan. Ze dacht na, schudde toen voorzichtig haar hoofd en glimlachte onschuldig. Ik sloeg mijn handen tegen mijn hoofd en zuchtte, lekker dan.
Ik pakte haar bij haar arm en trok haar mee de eerste beste winkel in.
"Pardon meneer, weet u misschien waar we Manous galagewaden kunnen vinden?"
"Jazeker juffrouw. Als u naar het midden van het dorp loopt en dan de straat links van Zonko's Fopmagazijn neemt, die helemaal uitloopt en dan aan het eind naar rechts, ziet u de winkel aan uw linkerhand."
"Heel erg bedankt meneer," zei ik vriendelijk.
"Graag gedaan hoor," zei de man en ik trok Patty weer mee de winkel uit. We liepen de route die de man had gezegd en we vonden de winkel. Nu was het Patty die me de winkel in trok en ik er halsoverkop achteraan ging.
"Pardon mevrouw."
"Hallo jongedames, wat kan ik voor jullie doen?" vroeg een aardig uitziende vrouw. Ik keek de winkel rond en zag allemaal spiegels en kleedhokjes, maar ik zag geen kasten met jurken, alleen sieraden.
"Wij willen graag een galagewaad voor het kerstbal op Zweinstein," zei Patty en de vrouw knikte.
"Oké, laat me jullie eens bekijken," ze pakte perkament en een veer en begon rond Patty heen te lopen en scheef dingen op.
"Hmm.. lang zwart haar, slank, bruine ogen, mooie hals, blanke huid…" mompelde ze en schreef nog wat dingen op. Uiteindelijk leek het wel of ze het bij elkaar optelde en schreef nog wat op. Daarna pakte ze nog een perkament en begon rondjes om mij te lopen.
"Rode krullen, slank, bruine ogen waar grijs en blauw zit in verwerkt met groen randje om de iris, bleke huid, ook mooie hals en…" ze noemde nog wat maten op en telde het weer bij elkaar op.
"Blijven jullie maar even wachten, ik heb de perfecte gewaden voor jullie," zei ze en ging een deurtje door achter de kassa.
Even later kwam ze terug met twee dozen en drukte ze in onze handen. Ze gebaarde ons dat we ons moesten omkleden en we gingen naar de pashokjes.
Ik zette de doos neer en opende hem. Wat ik zag was echt heel mooi. Het was een bordeaux rode lange rok met een soort scheur aan de voorkant op mijn linker been. Hij hing laag op mijn heupen en kwam tot net iets boven de grond. Het shirtje dat erbij hoorde was ook bordeaux rood. Hij had een dun bandje om mijn linker schouder en ook een klein soort scheurtje links op mijn buik. Doordat dit shirtje niet zo lang was zag je een stukje van mijn buik.
Er zaten ook schoentjes bij, ook bordeaux rood. Ze waren laag en hadden een klein dun hakje, een punt die net onder mijn rok vandaan kwam en een enkel bandje om mijn hiel. Toen ik alles aan had liep ik het pashokje uit. Patty kwam ook net het hokje uit en bekeek zich in de spiegel, ik deed hetzelfde. Patty had een lichtblauw jurk aan die strak langs haar lichaam naar beneden viel. Ze had zwarte kleine hakjes aan en hadden dezelfde vorm als de mijne. Het stond haar erg mooi. Van voor had ze een diepe V-vormige hals en van achter was haar rug bedekt met touwtjes die dwars over haar rug gingen.
"Patty, je ziet er geweldig uit in die jurk," zei ik en ze keek me stralend aan.
"Bij jou is het anders ook niet mis!" zei ze terwijl ze naar me toe kwam lopen. "Ik vind alleen dat je wel nog iets om je nek moet hebben." De vrouw kwam naar ons toe lopen en klapte een keer in haar handen.
"Zo wat vinden jullie ervan?" vroeg ze en leek erg tevreden.
"Ze zijn heel mooi, heeft u alleen nog een sjaaltje of zoiets voor haar?" De vrouw knikte en liep naar een kast, de enige in de winkel, en opende een la. Ze haalde een wit doorzichtig sjaaltje eruit en gaf hem aan mij. Ik deed hem om en Patty knikte goedkeurend.
We rekenden de galagewaden af en gingen de winkel uit. Terwijl ik aan het praten was met Patty en we de hoek om gingen van Zonko's botste ik tegen iemand op en viel achterover. Ik krabbelde overeind terwijl ik begon te vloeken.
"Kan je niet uitkijken waar je loopt! Wat een-" zei ik kwaad tegen degene die me omver had gelopen maar toen ik zag wie me omver had gelopen was ik gelijk stil. Met grote ogen keek ik naar een man met een zwarte cape, of was het geen man? Hij had een capuchon over zijn hoofd zodat ik niet zag wie het was. Mijn adem stokte toen het tot me doordrong dat dit een dooddoener was en bang deinsde ik achteruit. Patty stond er roerloos en bang bij, het drong niet helemaal tot haar door dat er een dooddoener in Zweinsveld was.
Als versteend bleven we staan toen de man weer in beweging kwam. Hij duwde ons ruw opzij en beende snel weg. Ik was nog steeds heel bang en haalde diep adem.
"Oké, dit was niet gebeurd. We weten van niets oké?" zei Patty bang en haalde diep adem. Ik knikte en langzaam stonden we op en liepen verder.
"Patty, ik wil hier weg, zo snel mogelijk," zei ik en ze knikte. We liepen weer terug naar de koetsen.
Zwijgend zat ik in de LL-kamer. Patty had hoofdpijn en was nadat ze bij madame Plijster was geweest, op bed gaan liggen. De LL-kamer was verlaten. Af en toe kwam er een eerstejaars binnen of een tweedejaars, of iemand die niet naar Zweinsveld was gegaan.
"Hé Mel," hoorde ik opeens en ik draaide me om.
"Ow, hoi Thomas," zei ik terug. Thomas zat ook in mijn jaar en hij was wel aardig. Hij ging meer om met andere mensen dan met Draco enzo. Hij kwam naast me zitten op de bank.
"Waarom ben je nu al terug uit Zweinsveld?" vroeg hij en ik antwoordde niet meteen.
"Omdat Patty hoofdpijn kreeg en ik geen zin meer had. Jij?"
"Oh oké, ik had geen zin om te gaan," zei hij en het was weer stil. Het gesprek viel een beetje dood.
"Zeg Mel, zou jij met mij naar het Bal willen?" vroeg hij plots en ik was even te verrast om antwoord te geven. Met hem naar het bal? Vroeg hij dat nu echt? Hij kende me nauwelijks! Wat moest ik zeggen? Ik kende hem ook niet zo goed maar hij zag er niet slecht uit. Maar… hoe zou Draco reageren? Ik wilde wel graag met hem, of met Nick, maar ze hadden me allebei nog niet gevraagd. Ik vond het niet leuk om nee te zeggen tegen Thomas, hij was aardig en knap, hij had de moed om het recht in mijn gezicht te vragen.
"Nou, oké. Ik vind het goed," zei ik en toverde een glimlach tevoorschijn. Hij glimlachte terug.
"Leuk. We spreken nog wel af hoe en wanneer oké?"
"Ja is goed. Ik ga even bij Patty kijken als je het niet erg vind." Hij knikte en we stonden allebei op. Hij liep weg en ik liep naar boven.
"Patty? Hoe gaat het nu?" vroeg ik.
"Beter, de hoofdpijn is weg. Gelukkig."
"Zeg Patty, wat vind jij van Thomas?"
"Aardige jongen en ziet er goed uit, hoezo?"
"Hij heeft me net gevraagd voor het bal."
"Echt waar! Dat meen je niet!"
"Jawel, echt waar."
"En wat heb je gezegd?"
"Ja, ik dacht… Draco of Nick hadden me nog niet gevraagd en…"
"Ja, ik snap het. Maar misschien hadden ze nog geen geschikt moment gevonden."
"Ja, dat kan. Maar ja, ik ga nu dus met Thomas."
"Dat is leuk. Zullen we wat gaan eten? Het is al half zeven," zei ze en ik knikte.
Terwijl we naar de grote zaal liepen zagen we Potter en zijn vriendjes lopen.
"Ik krijg opeens grote drang om iets te doen… jij Patty?" vroeg ik gemeen en er kwam een gemeen grijnsje op haar gezicht. Ik pakte mijn stok en sprak een spreuk uit waardoor het drietal gelijk plat op de grond lagen. Patty en ik proestten het uit van het lachen.
"Lig je lekker Potter?" vroeg ik gemeen en hij keek me kwaad aan.
"Is dat het enige wat je kan Hanley?" zei dat modderbloedje en ik keek haar afkeurend aan.
"Nee hoor, ik wilde alleen maar aardig zijn. Maar als je dat niet accepteert, wil ik ook wel anders worden hoor," zei ik tegen dat modderbloedje en ze keek me vuil aan waardoor ik nog meer plezier hierin kreeg.
"Nou, ik moet maar eens verder, ik heb namelijk honger. Nou doei, neefje," zei ik en grijnsde breed. Samen met Patty liep ik verder en ik was aan het aftellen in mijn hoofd tot ze gek zouden worden.
"Neefje!" hoorde ik opeens Potter niet begrijpend zeggen.
"Ow, heeft Perkamentus je dat niet verteld? Nadat Modderbloedje zei dat ik op je moeder leek heb ik onderzoek gedaan! En weet je wat ik vond? Ja Potter, ik ben een hele verre achternicht!" siste ik en hij keek me met grote ogen aan. Ik slikte, waarom had ik dat nou gezegd? Met een ruk draaide ik me om en beende weg. Patty moest haast rennen om me bij te houden. Ik at snel mijn eten op en wilde daarna weer heel snel terug gaan naar de LL-kamer. Toen ik opstond werd ik alleen tegengehouden door Patty die me weer terug trok.
"Waar ga je heen?"
"Naar de LL-kamer," zei ik bitter en ze schudde met haar hoofd.
"Nee, wacht even tot ik klaar ben. Probeer je even te ontspannen, het is gebeurd en daar kan je niets aan veranderen." Ik zuchtte, ze had gelijk. Ik wond me teveel op.
"Je hebt gelijk, ik wind me teveel op," zei ik en ging weer zitten.
Vijf minuten later kwamen Lucas, Nick, Jack en Draco bij ons zitten.
"Hé! Weet je, Mel heeft een partner voor het bal! Goed hé!" zei Patty opgewonden en ik kon me wel voor mijn hoofd slaan! Er werd niet gelijk gereageerd.
"Hé, hallo! Ik zei wat tegen jullie!" riep Patty verwoed en de jongens schrokken op.
"Wat is er!" vroeg Jack geïrriteerd. Patty wilde het opnieuw zeggen maar ik stopte haar. Er was iets gebeurd wat ze niet erg aanstonden.
"Wat is er gebeurd? Is er iets gebeurd in Zweinsveld?" Nick knikte en mijn maag kromp samen, had het iets te maken met die dooddoener?
"Heeft het iets te maken met een d-dood… doener?" vroeg ik een beetje stotterend en ze keken me bedachtzaam aan.
"Hoe weet jij dat?" vroeg Draco en ik keek geschrokken naar Patty, ze keek geschrokken terug. Hoe moest ik ze vertellen dat we hem gezien hadden?
"Nou… eeuh…. Wij euhm… wij kwamen hem tegen en hij liep ons omver. We werden op de grond geduwd en.." ik zag dat Patty iets anders wilde zeggen maar ik gaf haar een por, gelukkig begreep ze de hint.
"Dit is niet echt de goede plaats om erover te praten, laten we naar de LL-Kamer gaan," zei Nick en snel liepen we met z'n zessen naar de kelder.
"Hebben jullie een glimp van hem opgevangen?" vroeg ik toen ze hadden verteld wat er was gebeurd. Er waren een aantal kinderen gewond geraakt toen de dooddoener vluchtte.
"Ja, op het eind draaide hij zijn hoofd om naar ons toen hij ons voorbij rende. Daarbij zagen we zijn gezicht," zei Lucas.
"Herkende je hem?" vroeg ik nieuwsgierig. Ik wilde echt dat die dooddoener opgepakt zou worden.
"Ja," ik keek Lucas vragen aan en hij zuchtte, "het was, geloof ik, je vader, Mel," zei hij en iedereen was stil. Ik staarde hem alleen maar aan, alsof ik gehypnotiseerd was.
Mijn wereld stortte in. Ik wist dat ik dit kon verwachten, ze hadden zich bij hem aangesloten, maar dat het ook zo ver zou komen. Hoe kon mijn moeder dit toestaan, hij zou gepakt worden en langzaam van zijn leven beroofd worden. Mijn moeder zou vergaan van verdriet als hij in azkaban zat. Maar waarom was ik zo aan het nadenken? Zij hadden mijn jeugd vernietigd, nu zal ik hun leven vernietigen. Ze hadden er zelf om gevraagd, ik zou ze gaan aangeven en alles doen om hun leven kapot te maken. Maar als ze nog één keer iemand iets aan zouden doen, zou ik hen vermoorden.
Mijn gezicht werd strak en hard.
"Hun eigen schuld," zei ik bitter en ze keken me verbaasd aan.
"Hoe bedoel je?" vroeg Nick voorzichtig.
"Als zij hun leven willen verspillen, doen ze dat maar. Ik zal ze erbij helpen. Ik vermoord hen eerder dan zij mij of iemand anders. Ik laat azkaban hun leven langzaam wegvegen, langzaam en pijnlijk. Ze moesten eens weten wat ze mensen aandoen, tijd dat ze de gevolgen ervan leren kennen," zei ik en stond op.
"Wat ga je doen Mel, je kunt ze niet tegen houden," zei Draco.
"Ik niet, maar de schouwers wel."
"Ga je, je eigen ouders aangeven?" vroeg Patty verbaasd.
"Ja, hoe stop ik ze anders?"
"Dat meen je niet! Het zijn je ouders!" riep ze uit.
"Patty, ouders horen zich toch als ouders te gedragen? Nou mijn ouders zijn geen ouders voor mij, ze zijn meer gevangenis bewakers of mijn martelaars. Ze hebben me jarenlang mishandeld en nu moeten ze het terug krijgen." Ik liep snel weg, naar professor Sneep.
--------------------------
Heey mensen!
Echt hééél erg bedankt voor jullie berichtjes! Ben er echt super blij mee! Ik zat serieus helemaal te glunderen!
Echt super bedankt!
Ik hoop dat jullie deze ook zo leuk vonden!
Kusjes Noeks!