EPILOOG
De tafel was feestelijk gedekt voor de verjaardag van Rama en Angel. De tweeling werd 9 jaar, blij keken ze naar hun gasten. Enthousiast sprongen ze naar ons toe en gaven ons elk een knuffel.
Nadat Draco en ik afgestudeerd waren, waren we gaan samen wonen, een jaar later waren we getrouwd. Samen hadden we Rama en zijn tweeling zus geadopteerd.
Het werd al laat Hermelien en Draco gingen opzoek naar de kinderen. De 2 kwamen zachtjes grinnikend terug de eetkamer binnen, ze wenkten Ron en mij naar de woonkamer.
Daar lag Rama languit op het tapijt met het hoofd van Angel op zijn bortskast. Naast hem lag Rons ( en Hermeliens) zoon Hugo men in de zetel onder een dekentje lag hun dochertje Roos.
Met z'n 4 keken we naar onze kinderen, " Laat ze maar liggen, ze kunnen blijven logeren.". Ron en Hermelien sloegen ons aanbod niet af , ze gaven hun kinderen nig een nachtzoen en gingen naar huis.
Angel werd de volgende morgen wakker om haar ouders diep in slaap op de sofa te vinden. Met een glimlach ging ze weer slapen.