Tadaa! Een update, en volgens mij, best wel op tijd (: Ik heb steeds meer inspiratie en ik heb nu ook al vrij duidelijk in mijn hoofd hoe het verder zal gaan lopen. Meestal begin ik namelijk met schrijven zonder over het plot na te denken. (slim I know.) Maar goed, hier het hoofdstuk met James en Lily hun bruiloft!
Volgend hoofdstuk wordt ook een favoriet van mij, want dan is de dooddoeners aanval (: ik zit nog te twijfelen voor wie het precies dramatisch gaat worden!
Ik hoop dat jullie het hoofdstuk wat vinden en dat jullie reviewen! Ojah, op het einde geef ik nog wat informatie over een genoemd J.K. Rowling onderwerp (: mochten jullie lichtelijk vergeten zijn hoe het ook al weer zat.

Liefs,
Jade

Hoofdstuk 10: De Bruiloft.

'Adem in... Adem uit...' Ik stond naast de deur van Lily's kamer en hoorde iemand hyperventileren in een papieren zakje.

'Lily?' Vroeg ik terwijl ik op de deur klopte. Ik hoorde wat gestommel en Lies deed de deur open en keek mij glimlachend aan.

'Lily is... ehr, even niet in staat iets te zeggen maar kom gerust binnen.' Ik liep naar binnen en zag Lily op een stoel zitten voor de spiegel terwijl ze in en uit aan het ademen was in een papieren zakje.

'Hallo Lily...' Ze keek om slaakte een kreetje en wilde wat zeggen maar er kwam alleen hoog gepiep uit haar keel dus keek ze Lies even aan en wees daarna naar mij.

'Lily vindt het heel leuk dat je er bent.' Ik lachte en liep naar haar toe en ze wees naar mijn jurkje en stak haar duim op.

'Van Sirius gekregen... Maar wat is er aan de hand Lily?' Ik ging naast haar zitten en een ander meisje kwam ook binnen gelopen met dezelfde jurk aan als Lies dus ik nam aan dat zij de bruidsmeisjes waren.

'Ze is bang dat James opeens van gedachte is verandert.' Mompelde de brunette die naast Lies stond en Lily begon weer harder te hyperventileren.

'Lily hoe kom je daar nou bij? James houdt van je! Anders had hij toch ook niet al die jaren achter je aangezeten op school? En anders zou je nu toch ook geen kind van hem dragen? Toen ik bij Sirius en Remus kwam inwonen en James er nog was heeft hij zolang met mij gepraat over jou! Over hoe geweldig je was en hoe mooi en lief! Lily hij zal je nooit verlaten, je zult voor altijd aan hem vast zitten.' Ik keek haar lachend aan en legde mijn hand op haar schouder en ze stopte met hyperventileren en haalde de bruine zak van haar mond af.

'Denk je dat echt?' Lies en de brunette stonden hevig naar mij te knikken dat ik ja moest zeggen dus ik knikte naar Lily die begon te glimlachen en mij omhelsde.

'Lils, we moeten nu wel echt je jurk gaan aantrekken.' Zei de brunette en Lily knikte en veegde haar tranen weg en bracht haar mascara weer in orde.

De bruidsmeisjes hadden Lily's jurk uit de hoes gehaald en hingen hem aan de haak achter het omkleed gordijn. Na 15 minuten kwam Lily tevoorschijn en draaide een rondje voor ons.

Volgens mij zakte mijn mond open want ze zag er prachtig uit. De jurk was niet wit maar heel erg mooi donker groen wat prachtig bij haar haar stond. Haar ogen schitterde, iedereen moest wel naar haar kijken. De jurk was aan de bovenkant strak waarna die in een kleine hoepel rok uit liep. Haar schouders waren bloot maar aan haar boven armen zat nog wel een stukje mouw die van sierlijk kant was gemaakt. Haar rok was bedekt met tule waarop de bovenste laag was versierd. Vanaf haar middel liep in een punt naar beneden een patroon van geborduurde bloemen in een grijs groene kleur met diamantjes erop. Ze had geen sleep achter haar jurk maar wel een op haar hoofd die ze als een tiara op had. Hij was zilver en op haar voorhoofd ruste een kleine druppelvormige parel.

'En? Wat vinden jullie ervan?' Mompelde ze zachtjes, en volgens mij waren de twee bruidsmeisjes ook met stomheid geslagen.

'Lils, je hebt er nog nooit zo mooi uit gezien...' mompelde Lies, en Lily giechelde en omhelsde haar. Er was opeens een klop op de deur en Marlene kwam binnen lopen, met ook dezelfde jurk aan als Lies en de brunette.

'Oh Lily...' Ze sloeg haar handen voor haar mond, en Lily kreeg weer tranen in haar ogen en lachte vrolijk terwijl ze Marlene omhelsde.

'James zal je aangapen op het altaar.' Giechelde de brunette en ze begonnen met z'n vieren te praten dus ik dacht dat ik maar beter kon vertrekken. Dit was een moment voor hen.

Toen ik de gang door liep kwam ik langs James zijn kamer en even twijfelde ik om aan te kloppen, maar bedacht me toen om het niet te doen en ik liep snel verder naar de zaal. Toen ik daar binnen kwam zag ik dat alles met zijde slingers en bloemen was versierd in witte kleuren. Mensen stonden nog met elkaar te praten en ik voelde me een beetje ongemakkelijk. Ik zag zo snel geen leden van de Orde waarmee ik echt omging en Sirius, James en Remus waren nog bezig met omkleden.

Een ober kwam langs lopen en bood me wat te drinken aan wat ik dankbaar aanpakte. Ik wilde net een slok nemen toen ik opschrok en een hand op mijn schouder voelde. Het was Molly en ze had een rood hoofd, maar een brede glimlach op haar gezicht.

'Charlotte, lieverd, wat leuk je weer te zien!' Ik glimlachte terug en ze begon over de Dreuzels die er rondliepen.

'Het is wel moeilijk hoor, de hele tijd niet toveren omdat die Dreuzels erbij zijn.' Ze lachte en ik wilde wat antwoorden, maar de pastoor stond opeens op en zei dat we plaats moesten nemen.

Ik ging naast Molly, Arthur en hun kinderen zitten en even later begon de muziek zachtjes te spelen. Het was niet het originele, Hier Komt De Bruid, nummer, maar een zacht en liefelijk Iers getint liedje. James kwam oplopen en hij straalde van top tot teen en zwaaide zelfs nog naar twee mensen vooraan waarvan ik vermoedde dat het zijn ouders waren.

Hierna kwamen de bruidmeisjes en mannen op. Sirius liep voorop met de brunette aan zijn arm met een grote glimlach op zijn gezicht. Hij zag mij niet zitten en ik zuchtte zachtjes, omdat ik veel liever naast zijn zijde had willen lopen.
Hierna kwam Remus met Lies aan zijn arm en het viel me op dat hij er vandaag minder vermoeid uitzag zoals hij normaal altijd deed. Het viel me toen ook pas op dat de mannen een rode Lelie op hun borst hadden en de bruidsmeisjes een klein boeketje vast hielden.

Peter kwam als laatste met Marlene aan zijn arm en hij leek het wel leuk te vinden terwijl zij het volgens mij iets minder plezierig vond. Ik moest lachen en na een tijdje stopte de muziek en begon er een ander nummer te spelen. Iedereen draaide zijn hoofd naar de ingang toe en Lily kwam aanlopen met haar vader aan haar arm. Ze had een bruidsboeket van rode Lelies in haar handen en ze zag er perfect uit. Je hoorde iedereen een diepe ademteug nemen, omdat ze er zo prachtig bij liep. Ze schitterde van top tot teen en ik zag wat vreugde tranen in haar ooghoeken zitten. Haar vader gaf haar een kus waarna James, helemaal verbluft, haar hand nam en haar de opstapjes van het altaar op hielp. Die twee waren echt voor elkaar gemaakt.

Bij de receptie stond iedereen gretig te wachten op het kersverse bruidspaar. Toen Lily en James binnen kwamen begon iedereen hard te klappen en sommige zelfs te fluiten. Iedereen wilde met ze praten en binnen een mum van tijd waren ze omringd met mensen. Ik zag Sirius nog steeds met de brunette staan lachen en praten en ik voelde een lichte pang van jaloezie.

Een hand op mijn rug liet me opschrikken en ik zag Remus achter me staan.

'Vond je het mooi?' Vroeg hij en ik knikte en we keken allebei weer naar het bruidspaar wat nu richting de taart liep.

'Had James ook een paniek aanval?' Remus lachte en knikte.

'Een abnormaal erge, Lily zeker ook neem ik aan?' Ik knikte en we keken hoe ze samen het mes vast pakte en een punt van de taart sneden. Er was luid geklap te horen en ik klapte ook vrolijk mee.

'Wie is dat meisje naast Sirius eigenlijk?' Vroeg ik, en ik probeerde het zo luchtig mogelijk te laten klinken.

'Dat is Clara Obscura, die is ook net lid geworden van de Orde, volgende week heeft ze haar inwijding.' Ik knikte en bekeek haar nog eens, ze stond te lachen met Sirius en ik besloot er maar geen aandacht meer aan te schenken.

'Geachte Dames en Heren,' Ik schrok op toen de zanger van de band op stond en door de microfoon begon te praten. 'Het is tijd voor het bruidspaar hun eerste dans, de bruidsmeisjes en mannen mogen volgen.'

'Dat ben ik, ik hoop dat ik straks ook nog met jou kan dansen.' Remus knipoogde naar mij en liep toen naar Lies toe. Ik bleef daar staan toe kijken hoe Lily en James begonnen met dansen en later ook Remus, Sirius en Peter en de 3 bruidsmeisjes met hen.

Nadat ze klaar waren zag ik Sirius zoekend rond kijken en ik hoopte dat hij mij zocht, maar voordat ik zijn aandacht had stond Remus voor mij met een uitgestrekte hand. Ik glimlachte en pakte hem aan waarna hij mij mee loodste naar de dansvloer. Het volgende nummer begon en ik legde een hand op zijn schouder en de andere in zijn hand terwijl hij zijn ene hand op mijn middel legde. We begonnen met dansen en ik lachte vrolijker terwijl hij me in het rond draaide.

'Oh sorry!' Zei ik lachend toen ik op zijn teen trapte en hij grijnsde. Het nummer liep ten einde en Remus maakte een buiging voor me waarna ik dat ook deed. Hij pakte mijn hand en ik draaide mij om, om Sirius naar ons te zien staren met een boze blik. Hij merkte toen pas dat ik naar me keek en draaide zich om en liep richting het buffet zonder iets te zeggen. Ik wist niet wat ik ervan moest denken dus liep ik achter hem aan. Ik stond achter hem en keek toe hoe hij een beetje agressief wat sla op schepte. Ik raakte zijn arm aan en hij draaide zich om.

'Bedankt voor de jurk, ik ben je wat verschuldigd.' Zei ik en hij leek verbaasd om mij te zien maar glimlachte daarna.

'Ik deed het graag, hij staat je erg mooi. Remus vind dat kennelijk ook.' Dat laatste mompelde hij er meer achteraan zodat ik niet zeker wist of hij het wel echt zei.

'Sirius?' Clara kwam opeens aanlopen en glimlachte naar hem.

'Wil je dansen?' Sirius keek heel even naar mij en glimlachte daarna naar haar.

'Nee sorry, ik had Charlotte er al een beloofd.' Hij knipoogde naar me en zette zijn bord neer waarna hij mijn hand pakte. We liepen daarna langs Clara die ons een beetje verbaasd aankeek.

Een langzaam nummer begon te spelen en hij trok mij wat dichter tegen zich aan. Ik legde mijn handen op zijn schouders en na een tijdje ruste ik mijn hoofd tegen zijn borstkast aan.

'Kitten?'

'Ja?' Fluisterde ik zachtjes terug en hief mijn hoofd een beetje op zodat ik hem aan kon kijken, maar hij keek richting de grond.

'Wil je nog steeds mee zondag? Naar de aanval?' Ik zuchtte zachtjes en draaide zijn hoofd met mijn hand mijn richting op.

'Sirius, ik ga mee. Ik kan voor mezelf zorgen en ik ben hier omdat ik graag wil helpen. En niets kan me daar vanaf brengen snap je dat?' Hij keek me even aan waarna hij mij weer dichter tot zich trok. We waren bijna niet meer aan het dansen. We wiegde meer heen en weer terwijl de muziek zachtjes speelde.

'Maar ik wil niet dat er wat met je gebeurd...'

'Dat gebeurd niet, beloofd...' Ik gaf hem een kus op zijn wang en hij keek me aan waarna ik hem los liet, omdat het nummer was afgelopen.

'Misschien kun je nu maar beter met Clara dansen, anders wordt ze nog boos.' Lachte ik en hij rolde met zijn ogen.

'Mag ik niet gewoon met jou blijven dansen?' Voordat ik wat terug kon zeggen stond James opeens naast ons en lachte vrolijk.

'Het spijt me Charlotte, maar ik moet hem even lenen.' Sirius keek hem aan met een blik die ik niet van hem kende, maar liep toch met hem mee de tuin in. Er begon een nieuw nummer te spelen en ik liep van de dansvloer af en ging zitten terwijl ik een glas champagne kreeg van de ober.

De afspraak die ik met mezelf had gemaakt wilde ik eigenlijk verbreken. Sirius had nog steeds niet aan mij op de een of andere manier duidelijk gemaakt dat hij mij ook leuk vond. Ik moest hem dus uit mijn hoofd zetten, omdat het dus duidelijk niks zal worden. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Ik zuchtte toen ik hem weer naar binnen zag lopen en beet op mijn lip.

Zijn haar viel nonchalant golvend rond zijn gezicht en in zijn zwart witte pak zag hij er leuker uit dan ooit. Het over hem heen komen, werd moeilijker dan ik had gedacht...

Bij de receptie en het feestje daarna voor alle tovenaars en heksen had ik iets te veel gedronken. Toen we Lily en James hadden uitgezwaaid in hun auto, omdat ze op weg gingen naar hun huwelijksreis was het feest voorbij en verliet iedereen langzaam het feest gebouw.

Ik wist niet meer zo snel hoe ik hier was gekomen en stond me te bedenken waar ik mijn auto had geparkeerd toen ik mij bedacht dat ik helemaal geen auto had. Ik begon zachtjes in mezelf te lachen en zocht daarna Remus of Sirius, omdat zij mij vast wel konden helpen.

Ver kwam ik echter niet want toen ik Sirius met wat vrouwen zag staan werd het me weer duidelijk dat ik over hem heen moest komen. Ik plofte dus op een bankje neer en staarde naar mijn schoenen, omdat ik geen zin had om verder te lopen.

Ik schrok op toen er iemand naast me kwam zitten. Remus overhandigde mij mijn jas en tas en keek me daarna een beetje vreemd aan.

'Wat is er? Zit er iets op mijn gezicht?' Vroeg ik snel en hij schudde zijn hoofd.

'Nee ik zat aan iets te denken...' Mompelde hij en ik knikte.

'Klaar om te gaan?' Sirius stond opeens voor me en reek mij zijn hand.

'Ik weet niet meer hoe ik hier ben gekomen...' Fluisterde ik naar hem en knipoogde.

'Dan kun je wel bij mij achterop.' Ik pakte zijn hand aan en hij trok me overeind maar ik verloor een beetje mijn balans en hij moest me overeind houden.

'Iemand heeft hier volgens mij een beetje teveel op...' Hij lachte en ik sloeg zachtjes tegen zijn arm.

'Sshst! Dat is een geheim...' Hij lachte nog harder en Remus rolde met zijn ogen.

'Ik zie jullie thuis wel.'

'Dag Remus!' Ik zwaaide enthousiast en Sirius begon weer te lachen waarna hij mij goed vast pakte en mij mee loodste naar zijn motor.

'Sirius?'

'Ja?' Zei hij terwijl hij mij een helm overhandigde.

'Zullen we naar Italië toe vliegen?' Hij lachte weer en hielp me op de motor.

'Ik beloof je dat we dat een andere keer zullen doen.'

'Oke.' Fluisterde ik terug en sloeg mijn armen om zijn middel en liet mijn hoofd tegen zijn rug aan rusten. Ik hoorde hoe hij de motor startte en ik pakte hem steviger vast waarna we langzaam wegreden. Het geronk van de motor en het zachte gehobbel waren slaapverwekkend en ik duizelde een beetje in terwijl ik Sirius stevig vast hield.

'Kitten?' Ik schrok op en merkte toen pas dat we stil stonden en we bij het huis waren. Hij zat nog op de motor omdat ik hem nog steeds vast had en hij had zijn handen om de mijne heen gevouwen.

'Oh sorry...' Hij lachte en ik liet hem los waarna hij mij van de motor af hielp.

'Kom op, ik breng je wel naar bed.' Toen we binnen waren en de trap opliepen zei iets diep van binnen dat ik hem moest vertellen dat ik hem leuk vond. Maar dat wilde ik niet, ik wilde hem liever duidelijk maken dat ik over hem heen was.

We liepen mijn kamer binnen en hij zette mij neer op het bed maar ik pakte zijn hand en trok hem ook naar beneden.

'Sirius... ik-'

'Ja?' Hij keek me vragend en geamuseerd aan.

'Ik ben over je heen.' Ik zei het prompt en hij keek mij niet begrijpend met een glimlach op zijn gezicht aan.

'Je bent over mij heen?'

'Ja.'

'Wanneer was je dan onder mij?' Hij begon te lachen en stond op en gaf mij nog een kusje op mijn hand en liep daarna mijn kamer uit.

Ik had het idee dat hij het niet helemaal goed had begrepen, maar ik had het hem tenminste gezegd, en dat was de bedoeling. Ik stond op en kleedde me uit waarna ik onder de dekens kroop en in een diepe slaap terecht kwam.

De ochtend na de bruiloft werd ik wakker door de zonnestralen die op mijn gezicht schenen. Het viel me mee dat ik geen kater had, maar ik kon me niet zoveel meer herinneren van gisteravond.

Met moeite kwam ik mijn bed uit omdat ik nog hartstikke moe was, maar ik moest wel opstaan want vandaag zouden we de plannen door gaan nemen voor de aanval morgen.

Ik kleedde me aan in een spijkerbroek met scheuren op mijn knieën en een rode sweater. Ik deed mijn haar in een hoge paardenstaart en liep naar beneden toe om wat te gaan ontbijten.

Toen ik beneden kwam en de deur open deed zat Sirius met een glas pompoen sap aan tafel. Hij keek op en er verscheen een grijns op zijn gezicht.

'Goedemorgen Kitten, lekker geslapen?' Ik keek hem een beetje niet begrijpend aan en ging ook zitten en knikte.

'Ja, ik kan me alleen vrij weinig herinneren van na de bruiloft...' Ik gaapte en hij lachte een beetje plagerig.

'Wat?' Ik keek hem dwingend aan. Als er iets was gebeurd dan moest ik dat weten.

'Niks.'

'Sirius, vertel!' Hij keek mij weer aan en zijn ogen waren aan het twinkelen.

'Niks... behalve dan dat je kennelijk onder mij bent geweest, want gisteren had je me verteld dat je over mij was...?' Ik keek hem vreemd aan en hij lachte opnieuw.

'Laat maar, wil je wat pompoen sap?' Ik knikte en hij stond op en liep naar de keuken waarna ik de krant pakte en naar de pagina over het ministerie bladerde.

Ik fronste toen ik een klein artikeltje zag waarin mijn afdeling stond.

Met ingang van volgende week zal het Departement van Mysteries toegevoegd worden aan het Departement van Mystificatie. Dit gebeurd zodat het ministerie meer kan bezuinigen en er een duidelijkere band komt tussen de twee Departementen die eerder ook al veel met elkaar te maken hadden, maar door de geheimzinnigheid van het Departement van Mystificatie was gescheiden. De werknemers die eerst bij het Departement van Mysteries hoorde worden nu automatisch verbloemisten -De mensen die er werken worden Verbloemisten genoemd -en moeten een geheimhoudingsplicht afleggen zoals alle werknemers van het Departement van Mystificatie. Want zoals iedereen weet is het departementshoofd zelfs onbekend en de werkzaamheden die er worden uitgevoerd zijn ook strikt geheim. Er is dan ook geen toegang tot de 9e verdieping (waar het Departement zich bevindt) voor niet-werknemers van het Departement.

Hoe kon dit? Ik was nog niet eens op de hoogte hiervan en het stond al in de krant? Sirius kwam weer binnen lopen en zag mijn verbaasde en boze gezicht en vroeg wat er aan de hand was. Ik overhandigde hem de krant en wees op het artikel waarna hij het ook doorlas.

'Departement van Mystificatie? Iedereen zegt dat dat een vreselijke plek is. Mensen beweren dat daar een kamer is die niet open is te krijgen en waar ze een kracht bestuderen die sterker is dan alle natuur rampen. En een hersenkamer, waar ze de hersens van allemaal verschillende soorten mensen, dieren en half wezens houden.' Ik keek hem vreemd aan. Mijn haren op mijn armen waren overeind komen te staan en Sirius zag het en pakte mijn hand vast.

'Waarom neem je niet gewoon ontslag?' Hij fluisterde het, maar ik keek gelijk op en schudde mijn hoofd.

'Sirius mijn baan is iets waar ik van hou, wat ik leuk vind! Dat geef ik niet zomaar op...' Hij zuchtte en wilde wat zeggen maar Remus kwam binnen lopen met het bericht dat we moesten gaan als we de bespreking niet wilde missen. Sirius keek me nog even duidelijk aan, maar ik schudde mijn hoofd en legde de krant weg waarna ik weg liep. Misschien nu hij niet meer was toegelaten op mijn afdeling zou ik hem ook een stuk minder zien, en dan zou het misschien ook een stuk makkelijker zijn om over hem heen te komen. Ik zuchtte, deed mijn schoenen en jas aan en wachtte op Remus en Sirius waarna we met z'n drieën verschijnselde naar Marlène's huis.

Dus, het Departement van Mystificatie, ik had er ook wat moeite mee om het weer boven te krijgen dus ik had het weer even opgezocht van Wikipedia. Hier een kleine samenvatting:

Het departement bevindt zich op de negende verdieping van het ministerie van Toverkunst. Het departementshoofd is onbekend en de werkzaamheden die er worden uitgevoerd zijn zelfs strikt geheim. De mensen die er werken worden Verbloemisten genoemd.
Het departement is te bereiken met een lift vanaf het Atrium. Een lange gang verbindt de lift met een ronde, pikzwarte kamer waar meerdere identieke deuren zijn zonder deurklink. De kamer wordt verlicht door blauwe vlammen. Telkens als je door een van de deuren bent gegaan draait de kamer rond. Achter de deuren zijn verschillende kamers:

De Hersenkamer: een rechthoekige kamer waar enorme glazen bakken staan, gevuld met groene vloeistof en parelwitte hersenen. Afgezonderd van de aquariums staan er ook een paar bureaus. Aan het plafond hangen, bevestigd met gouden kettingen, lampen.

Kamer des Doods: Een grote stenen ruimte met een kuil van ongeveer 6 meter diep. Vanaf de muren lopen stenen banken steil omlaag. In de kuil staat een podium met een stenen boog waar een zwart rafelig gordijn in hangt. Wie door dit gordijn heen valt zal sterven en er niet aan de andere kant terug uitkomen. (Hier ging Sirius dood)

De Gesloten Kamer: deze kamer is niet open te krijgen. Hierin wordt een kracht bestudeerd die sterker en vreselijker is dan alle natuurrampen bij elkaar. Waarschijnlijk wordt in deze kamer liefde bestudeerd.

De Tijdkamer: hier staan vele bureaus met aan het einde een grote tafel met daarop een glazen stolp met de luchtstroom die jonger en ouder maakt.

De Hal der Profetieën: deze kamer is enorm. De ruimte is een soort kathedraal waar honderden grote kasten staan. In deze kasten liggen overal profetieën (toekomstvoorspellingen).

Wel mijn versie is dus ook nog dat Charlotte's afdeling er zit (: want dat vind ik nodig voor het plot. Hopelijk staat het volgende hoofdstuk er dinsdag op, want zondag ben ik weg, dus dan hoop ik maandag en dinsdag middag het nieuwe hoofdstuk te schrijven, vol met actie ;)

REVIEW :D