EPOV

Zenuwachtig liep ik door de halen, ik was aan het wachten samen met Emmett en Jasper.

"Dude, als je zo blijft doen, maak je nog gaten in het tapijt. Je weet hoeveel Esme van dit tapijt houdt," zei Emmett

"Ik kan het niet helpen, ik ben nerveus," mompelde ik.

"Voor wat?"

Ik antwoordde niet op de vraag van Emmett hij zou het toch niet begrijpen, Jasper plaatste zijn hand op mijn schouder, en probeerde me te kalmeren. Ik knikte naar hem, ik moest rustiger worden.

Het zat zo, een paar dagen gelden leek het een perfect idee om Bella te vragen als mijn Date. Begrijp me goed, ik had er geen spijt van, maar ik had er z'n zin in dat ik er zenuwachtig van werd. Voor de eerste keer zou ze meer zijn dan een vriend, ze zou mijn date zijn.

Hoe raar het ook klink was ik nog nooit op een date geweest zoals deze. Het was niet nodig, vrouwnes leken gewoon aangetrokken door mij en ik hoefde niets anders te doen in hun aandacht te krijgen. Ik voelde alsof ik vijftien was en voor het eerst een meisje mee uit nam. En het hield niet dat ik wist dat Bella's vader er ook zou zijn.

Hoofdcommissaris Swan en ik konden nooit zo goed overweg samen. Ik wist dat hij mij afkeurde en ik vroeg me af hoe hij zou gaan reageren als hij mij zag met zijn dochter. Ik wist dat veel mensen nu doorhadden dat ik veranderd was, maar hij nog niet. Ik vroeg me af wat Bella tegen hem had gezegd over mij. Ik kon alleen maar hopen dat hij zijn pistool thuis had gelaten vanavond.

"Serieus, hoe lang doen ze erover om zich klaar te maken?" Klaagde Emmett.

"Je kent Alice en Roze als ze samen zijn, zijn ze niet te stoppen," Jasper schudde zijn hoofd.

Ik hunkerde ernaar om Bella te zien. Normaal, was ze al mooi, maar nu als ze helemaal opgemaakt was, zou ze er nog mooier uit zien.

Op dat moment, hoorde ik een deur open gaan en Alice en Rosalie kwamen binnen, beide zagen ze er fantastisch uit. Ik kon mijn broer en Jasper naar adem horen snakken. Ik grinnikte totdat ik Bella zag staan, en ook ik snakte naar adem.

Ze had een saffier blauwe jurk aan die tot op de grond kwam. Hij sloot nou aan met haar lichaam en liet haar mooie figuur goed uit komen. Haar haren waren gekruld en lagen over een schouder, haar make-up was naturel. Ze was het mooiste schepsel dat ik ooit had gezien.

"Bella, je ziet er zo adembenemend uit, mijn lief," fluisterde ik terwijl ik naar haar toe liep.

Ze bloosde, al haar bloed kwam samen in haar wangen. "Jij ziet er ook niet slecht uit," grapte ze.

"Wat probeer je mij aan te doen?" vroeg ik, ik deed mijn ogen dicht, en ging met mijn neus over haar sleutelbeen ging, haar geur inademend. Ik was blij dat ze geen parfum op had, ze rook niet zo lekker als altijd, naar aardbeien en fresia.

"Het zou verboden moeten worden om zo gekleed te gaan als jij" ging ik verder.

"Wat ga je doen meneer Cullen, mij opsluiten?" zei ze spottend, maar ik hoorde dat ze ademloos was.

"Ja want dan heb ik je voor mij alleen," mompelde ik tegen haar huid.

"Edward stop met Bella opeten, en kom nu hier. Ik denk niet dat het goed is als je niet bij het diner zal zijn," riep Alice toen ze weg ging uit de kamer.

Ik gromde, en hield mij arm uit voor Bella. "Zullen we gaan mijn dame?"

"Maar natuurlijk, mijn knapte prins," lachte ze.

We kwamen in de hal waar het diner werd gehouden. Bella bloosde opnieuw toen ze zag dat alle ogen op ons gericht waren, toen we de trap afkwamen. Ik was blij dat er geen pers was op dit feestje, ik denk niet dat Bella al de aandacht van de media leuk zou vinden.

Dat was nog iets raar van deze vrouw. De meeste vrouwen waren bij mij omdat er constant media bij mij in de buurt was. Maar Bella haatte het, en was bij mij voor wie ik was. Publiciteit betekende niets voor haar. Ze bleef me verassen en ik wist dat het nog wel door zou gaan

Tijdens het diner kon ik mijn ogen niet van de geweldige vrouw die naast mij zat afhouden. Ik had mij zorgen gemaakt dat Bella zich oncomfortabel zou voelen hier, omgeven door mensen die ze niet kende, maar ze ging er zo goed mee om. Ze leek altijd te weten wat ze moest zeggen, wanneer ze moest lachen en ze leek echt geïnteresseerd in wat mensen tegen haar zeiden.

En ik had mij ook zorgen gemaakt over hoe iedereen zou reageren op haar. Hoeveel ik het probeerde te negeren, er waren een aantal mensen in het parlement die niet zo aardig waren en er niet zo blij mee zouden zijn dat Bella hier was, maar die waren onnodig.

Oké misschien niet onnodig. Ik was bang dat niemand haar aardig zou vinden, maar ik was bang dat haar vader mij niet aardig zou vinden.

Ik had niet meer met hem gepraat sinds Bella mijn assistente was geworden, en daarvoor waren we nooit echt vrienden geweest.

"Pap!" zei Bella, haar vader knuffelend toen we hem eindelijk tegen kwamen.

"Hey Bells, je ziet er geweldig uit! Ik wist niet dat je hier was!," antwoordde hij duidelijk verrast dat zij hier was. Ik verwachtte dat ze het hem niet had verteld. "Met wie ben je samen?" vroeg hij, pas toen viel hem mij op. Zijn ogen gingen heen en weer tussen Bella en mij.

"Je kent Edward toch?" vroeg Bella nerveus.

Hij stand zijn hand uit en schudde formeel, "Fijn je weer te zien Edward," zei hij uiteindelijk.

"Insgelijks meneer, hoe gaat alles?"

"Alles gaat goed," antwoordde hij kort. "Dus jij bent de date van mijn kleine meid?"

"Pap," waarschuwde Bella, "Ik ben geen kind meer."

Alsof het magie was, kwam Alice opeens te voorschijn, "Hey Charlie, alles goed?"

Plotseling veranderde Charlie totaal. Hij was dol op Alice, alhoewel iedereen dat was

"Oh hallo Alice, goed, dankjewel, en met jou?"

"Heel goed, trouwens Bella waarom gaan wij niets te drinken halen? Edward blijf hier," ze Alice, en voor de zoveelste keer stal ze mijn date. Ik keek haar na toe ze weg ging. Ik wist wat er komen zou nu.

Dit zou een leuk gesprek worden tussen Charlie en mij.

"Dus…" begon hij

Ik hield mijn hand omhoog, "Alstublieft, hoofdcommissaris. Ik weet wat je wil gaan zeggen, maar ik wil nu even iets zeggen. Voordat ik Bella kende, was ik een bende. Dat weet u nog wel, iedereen wist het. Maar ze heeft me geholpen om te realiseren dat ik verantwoordelijkheden heb voor dit land, en dat ik dingen recht moest zetten. Dat heb ik gedaan, en ook al geloof je het niet, ik geloof dat Bella de reden is dat ik veranderd ben, door haar ben ik zo veel veranderd. Maar toen we vrienden werden, realiseerde ik me dat ik meer gevoeld voor haar had. Ik weet dat je denkt dat ik niet goed genoeg ben voor haar, maar eerlijk gezegd denk ik dat ook. Ze is veel te goed voor mij, maar ik denk dat er wel een kans voor ons is. Alstublieft hoofdcommissaris geef me een kans," eindigde ik.

Charlie knipperde, verbaasd. ik was er zeker van dat ik nog nooit zoveel tegen hem had sinds hij de hoofdcommissaris was geworden.

"Nou Edward, hoe kan ik nee zegen na dit? Weetje, je bent nog niet zo slecht als ik dacht dat je was?" zei hij.

"Dankjewel meneer, dat betekend veel voor mij."

"Maar ik waarschuw je, als Bella pijn doet, prins of geen prins, zal ik je voor altijd opsluiten,"

"Begrepen," antwoordde ik. hij knikte en liep weg wanneer Bella aan mijn zijde kwam staan.

"Waar ging dat over?" vroeg ze nieuwsgierig.

"Kan ik niet een praatje maken met jou vader?"

"Charlie maakt nooit praatjes als hij eronderuit kan komen."

Ik haalde mijn schouders op, hopend dat ze het liet rusten.

"Wil je weer dansen?" vroeg ik, wijzend naar de dansvloer waarop veel koppels stonden te dansen. Deels omdat ik haar wou afleiden, en omdat ik weer met wou dansen.

"Je weet al dat ik niet dans," ging ze tegen mij in.

"En ik heb al gezegd dat het aan de leider ligt. En ik ben je date, dus ik moet wel met je dansen. Kom op Belle je heb toch al een keer met mij gedanst, waarom is het zo anders nu?"

Ik schudde mijn hoofd, ik nam haar hand ik ging niet wachten op een antwoord.

BPOV

Wat dacht ik wel niet, met Edward dansen, waar iedereen bij was? Mijn twee linkervoeten maakte mij al zonder te hoeven dansen onhandig genoeg.

Edward nam voorzichtig mijn hand, en leidde mij naar de dansvloer.

Langzaam, legde hij een arm om mijn middel en met zijn andere arm nam mijn hand vast, en we begonnen op de muziek te schuifelen. Na een tijdje was ik alles om mij heen vergeten, dat we midden in een grote hal waren waar iedereen ons kon zien. Alles wat er tot deed was Edward.

Ik keek in zijn groene ogen. Ze schenen, zijn lippen hadden mijn favoriete scheve glimlach. Ook al zou ik het nooit toegeven, ik hield ervan om te dansen met Edward. Het was het allemaal waard om alleen in zijn armen te zijn.

"Waar heb je geleerd te dansen?" vroeg ik

"Esme heeft het me geleerd, ze zei altijd dat ik op mijn bruiloft moest kunne dansen," mompelde hij zacht in mijn oor.

We bleven stil voor een tijde, soms drukte Edward zijn lippen tegen mijn haar, en mompelde iets tegen zichzelf. Ik kon het niet verstaan en ging het ook niet aan hem vragen.

Het liedje kwam tot een einde, en Edward vroeg of ik verder wou dansen.

"Kunnen we even gaan zitten, deze schoenen vermoorden mij." Zei ik, wijzend naar mijn voeten.

Hij lachte, en leidde mij naar een tafel toe.

"En wat vind je er tot nu toe van?" vroeg hij.

"Ik zou het zo zeggen, jullie weten hoe jullie een feest moeten geven."

Hij lachte, ik zou nooit aan dat geluid gewend raken. "Je weet hoe mijn moeder en Alice zijn, een on stopbare kracht."

"Kan je ven hier wachten, ik moet naar het toilet." Zei ik.

"Als je maar terug komt, liefste," zei hij met een knipoog, die mijn vlindertjes liet vliegen.

Ik liep weg van het feest, door de lange donkere gang, opschietend. Ik wou graag terug naar Edward.

'liefste' wist hij wat hij had gezegd? Het leek zo uit zijn mond te rollen, en ik kwam er niet uit dat hij het speciaal deed of dat het een gewoonte was. Ik hoopte dat hij het speciaal voor mij was, en dat hij mijn echt zijn liefste vond.

Ik kwam in een beetje verlichte gang nu, de toiletten nog maar een paar meter voor mij, toen iemand uit de schaduw stapte.

"Hallo Isabella," zei James, terwijl hij het licht in stapte.

Ik nam instinctief een stap naar achter. James bleef naar mij toe komen, zoals een leeuw zijn prooi zou stalken.

"Wat doe je hier?" vroeg ik geschokt.

"Ik ben hier voor jou. Vanavond ben je van mij," fluisterde hij, terwijl ik mijn rug tegen de muur voelde komen. Ik kon de alcohol ruiken in zijn adem.

Ik ging ongecontroleerd schudden, James pakte weer mij pols vast.

"Edward!" riep ik. Alsjeblieft, kom, red me

"Je kleinde prinsje komt je niet redden vanavond," snauwde hij, en hij pakte mij strakker vast.

Alsjeblieft, alsjeblieft kom

Red me.

EPOV

Ik zat alleen aan een tafel, wachtend op Bella toen Jacob Black naast mij kwam zitten met een bezorgd gezicht.

"Hallo Jacob, wat kan ik voor je doen?" vroeg ik aan hem, in de afgelopen weken gingen Jacob en ik steeds beter met elkaar om, beter dan ik ooit gedacht had, en ik vertrouwde hem nou, als een oude vriend. Hij kwam vaak voor mijn ideeën op in het Parlement.

"Edward, heb je James gezien?" vroeg hij.

Ik bevroor toen ik zijn naam hoorde. "Nee, waarom?"

Jacob keek bezorgd rond. "Ik heb hem al een tijdje niet gezien, en toen ik hem wel nog zag leek hij best wel dronken. Je weet hoe hij kan doen. En ik was bezorgd omdat Bella niet bij je is…"

Mij ogen sperde open, en ik sloeg met mijn vuis op tafel.

"Shit," riep ik. terwijl ik opstond en de zaal verliet, met Jacob op mijn mij hielen.

Ik racete door de gangen, terwijl ik Bella's naam steeds riep. Ik kon niet toestaan dat er iets met haar zou gebeuren. Ik hield van haar en ik moest haar beschermen.

"Edward!"

Ik hoorde mijn naam geschreeuwd worden. Het was Bella, die mij riep, om help.

Ik hou van je. Ik moet je beschermen. Met mijn hele …

Surprise, surprise, surprise, hoeveel hoofdstukken zijn het 3?
Een verassing speciaal voor jullie, ik dacht laat ik mijn lieve lezertjes op FF ook nog maar eens wat lees voer geven,

I hope you enjoyed?

Review?
-na deze ongelofelijke lieve actie van mij-

Ik vind jullie awesome!