WOEHOE ik heb weer een nieuw hoofdstuk af! ik wist eindelijk hoe ik verder moest, dus toen ging het wel vanzelf. ik heb het eigenlijk nog helemaal niet herlezen, dus als er veel te veel spellingsfouten in staan zou ik het op prijs stellen als het me verteld wordt. XD ik hoop dat jullie het een beetje leuk vinden, en kunnen volgen...zo niet dan moet je dat ook maar even laten weten...dan ga ik maar eens nadenken over hoe ik het beter kan brengen...hoewel het verhaal hier wel een beetje vaag hoort te worden, maar ik denk dat me dat wel gelukt is :D
Enjoy...

Hoofdstuk 11

De griffoendors en zwadderaars waren niet milder geworden tijdens de kerstvakantie, ze begonnen meteen weer met de uitvoering van hun plannetje, alleen dit keer hadden Draco en Hermelien het in de gate. Elke avond spraken ze uitvoerig de dag door en zo ontdekte ze hoe de anderen precies van plan waren om ze uit elkaar te drijven. Het was best een slim plan moest Hermelien toegeven. De griffoendors en zwadderaars geloofden dus niet dat iemand zomaar kon veranderen, iemands ware ik zou altijd diep verborgen zijn en ooit zal die boven komen.

'Het is heel logisch, en denk maar eens na, het klopt echt. Een persoon heeft altijd dromen en wensen, diep vanbinnen. En de drang om deze dromen en wensen uit te doen laten komen kan een tijdje onderdrukt worden, maar na een tijdje wil iedereen toch zijn dromen achterna. En zo werkt het ook met dingen die men niet graag wil of dingen die men bijvoorbeeld niet kan uitstaan. Men kan doen alsof ze iets leuk vinden, maar als ze er diep vanbinnen een bloedhekel aan hebben dan komt dit ooit boven. Dus nu we de theorie weten, zal ik jullie vertellen hoe we dit in de praktijk toe gaan passen. Heeft er iemand tot nu toe nog vragen?' Pansy stond voor een klein schoolbordje in de kamer van de Hoge Nood. Voor haar zaten griffoendors en zwadderaars. De griffoendors hadden allemaal een beetje een ongelovige blik in hun ogen, hoewel de zwadderaars helemaal tevreden leken met de theorie.
'Dit meen je niet serieus, hè?' Belinda stond ook op en ging naast Pansy staan. 'Het zal allemaal best kunnen kloppen over ware gevoelens, ik bedoel als ik iemand niet kan uitstaan dan knal ik ook een keer uit elkaar. Maar je denkt toch niet serieus dat ze elkaar diep van binnen niet mogen? Hermelien zou echt niet zo gek zijn om dan toch iets met Draco te beginnen, ze had alles. Vrienden, school, vriendje. De hele zooi was geregeld, haar hele toekomst was voor haar uitgestippeld. Dat gooi je echt niet zomaar in het water om iets met iemand te beginnen die je dan toch eigenlijk niet mag.'
'Sorry, ik snap je probleem. Maar je bekijkt het vanaf de verkeerde kant. Als je het op de zwadderig manier bekijkt dan zal je zien dat we veel aan deze theorie kunnen hebben. En had ik al verteld dat hij uit een dreuzel boek komt?' Pansy leek heel tevreden met zichzelf. Niet om de theorie die ze had uitgevogeld, maar om het feit dat ze dat had gedaan met een dreuzel hulpmiddel. Parvati liet zuchtend haar hoofd op haar armen vallen. Waarom hadden ze ook al weer besloten om met de zwadderaars in zee te gaan?
'In ieder geval. Het is wel duidelijk dat ze echt verliefd op elkaar zijn, of tenminste dat denken ze. Maar dat betekend niet dat ze dan ook meteen van de bagage van de ander houden.'
'Bagage?'
'Ja, iedereen heeft bagage. Vrienden, familie, problemen. Dat draagt een persoon met zich mee en maakt de persoon tot zichzelf. Zonder de bagage die je met je mee draagt zou je niet zijn wie je bent. Hermelien en Draco hebben nog niet met elkaars bagage te maken gehad. Hermelien mag dan Dracos moeder hebben leren kennen en ze mogen elkaars problemen dan wel kennen. Maar de echte bagage zijn de vrienden. Want die zijn belangrijk voor een mens. Denk er maar eens over na. Wie vertrouw je eerder met een crisis? Je moeder, of je beste vriendin? We hebben een fout gemaakt toen dit drama ontstond, we hadden Hermelien en Draco moeten "steunen". We hadden moeten doen alsof, en dan hadden we ze uit elkaar kunnen drijven, omdat als je vriendje je vrienden niet mag, voor wie kies je dan? En als je een vriendje hebt wiens vrienden je niet kan uit staan, wat doe je dan? Dan laat je hem kiezen. En regel nummer 1 is dat vriendinnen voor het vriendje gaan.'
'Wow, Pansy, dat is nog best slim. Heb je dat allemaal uit dat boek?'
'Ja. Het is geweldig. Maar wat we nu dus moeten doen, is Hermelien en Draco laten geloven dat ze ons kunnen vertrouwen. Dat we helemaal bij gedraaid zijn, en dan, en dit is het belangrijke deel. Dan laten we de een zien hoe de vrienden van de ander echt zijn. Als ze zich er dan aan gaan irriteren komen ze bij ons, hun vrienden, om even hun beklag te doen. En dan geven we ze advies. Dingen als "Hij is waarschijnlijk ook zo, Hermelien. Iemand kiest zijn vrienden uit omdat ze op elkaar lijken, hij kan dus helemaal niet zo anders zijn." En voor je het weet is het bye-bye Dramione.'
'Dramione?'
'Ja, dat is ook helemaal hip in de Dreuzelwereld. Het is en samentrekking van hun namen. Echt heel schattig vind je niet?' de jongens draaiden met hun ogen. Op dat moment ging de deur open.
'Stoor ik?'
'Ron, wat is er?'
'Misschien hebben jullie wel gelijk, Hermelien kan nu dan wel denken dat ze bij Draco hoort, maar over een paar maanden, als hij weer terug valt in zijn oude gewoonten, zal ze weten hoe hij echt is. En dan breekt haar hart. Dat moeten we voorkomen. Ik doe mee.'

'Geloof je dat nou zelf?'
'Het is niet belangrijk of ik het geloof, dat is het plan. En voor jouw informatie, die onzin over je ware gevoel geloof ik tot op zekere hoogten, maar de theorie waar zij dit plan op hebben gebaseerd is grote onzin. Ze zijn ervan overtuigd dat jullie de vrienden van de ander haten en dat als ze jullie maar genoeg irriteren en uitdagen jullie relatie op zal blazen. En ik denk dat dat kan lukken, ik bedoel, als ze maar irritant genoeg zijn zal iedereen op een gegeven moment gek worden. Maar ik denk dat doordat jullie deze informatie hebben en op jullie hoede zijn…er zal geen dreiging hoeven zijn. Blijf elkaar gewoon vertrouwen.'
'Dank je, Ron. We waarderen het heel erg dat je dit voor ons wilt doen. En Harry, bedankt voor je steun. Ik verdien het niet, maar gelukkig is Hermelien belangrijk genoeg voor jullie dat jullie mijn gedrag kunnen negeren en er voor haar kunnen zijn.' Harry en Ron konden aan Draco zien dat hij het echt meende, en op dat moment begonnen ze de zwadderaar ook echt aardig te vinden. Niet omdat hij altijd zo aardig was geweest, maar omdat hij mans genoeg was om zijn hele houding om te gooien voor iemand waar hij blijkbaar zielsveel van hield. Ze mochten hem omdat hij door het stof wilde gaan om zijn meisje gelukkig te houden. En dat waren kwaliteiten die een goed mens volgens Harry en Ron moest bezitten.

'Ik kan het niet uitstaan, die jongen in die kamer is Malfidus niet meer. Malfidus haatte ik, maar Draco mag ik wel. Hij heeft zijn hart op de goede plaats, ik snap niet waarom we dat nooit eerder hebben gezien.'
'Juist omdat hij zo'n goed hart heeft, geloof ik.'
'Mijn God, man. Je lijkt wel een wijf als je zo kletst, en waar heb je het in 's hemelsnaam over?'
'Malfidus houd heel erg veel van zijn dierbaren, en hij heeft ook alles voor ze over. Hij zou alles doen om te zorgen dat zijn familie veilig is. Net als jij en ik. Jij zou alles doen voor je familie en ik zou alles doen om te zorgen dat Ginny veilig is. Als dat zou betekenen dat ik me moest voordoen als iemand die ik eigenlijk niet ben, en als dat zou betekenen dat ik dingen moest doen die ik liever niet wilde doen. Dan zou ik dat zonder er over na te denken gewoon doen. Want je eigen ik is dan niet meer belangrijk, als je ouders bedreigt worden door Voldemort, doe je alles wat je kan om ze veilig te krijgen. Maar die dreiging is er nu niet meer, en daarom kan Draco nu zijn wie hij werkelijk is. Een goede jongen.'
Hermelien moest moeite doen om geen geluid te maken achter de pilaar waar ze zich achter verborg. Ze was Harry en Ron gevolgd omdat ze wilde vertellen hoe fijn ze het vond dat ze waren bijgedraaid. Maar ze had niets gezegd omdat ze hoorde waar het over ging, en ze wilde graag de waarheid weten.
'Fijn dat je weer terug bent, Ron.'
'Vind ik ook. Het is alleen vervelend dat ik Hermelien kwijt ben geraakt toen ik mezelf ook even kwijt was. Maar nu ben ik er weer helemaal klaar voor om mijn leven weer op orde te krijgen.'

A/N...Is het jullie ook opgevallen dat Ron een beetje raar doet? Dat wilde ik namelijk uit dit hoofdstuk laten blijken, maar ik weet niet of het helemaal is over gekomen...