Hoofdstuk 11 De Beuker

POV Skye

Skye zat in het lokaal van Verweer Tegen de Zwarte Kunsten. Harry speelde een weerwolf uit een van de boeken van Smalhart na.

"Lekker hard huilen, graag, Harry... ja, precies... en toen, geloof het of niet, dook ik op hem af - zo - smeet hem op de grond - wist hem met één hand vast te houden - drukte met de andere mijn toverstaf tegen zijn keel schraapte mijn laatste krachten bij elkaar en sprak de ongelooflijk gecompliceerde Homorfusbezwering uit... ik hoorde een klaaglijk gejammer... vooruit, Harry... ietsje klaaglijker, graag..." Skye moest moeite doen om niet te lachen. "ja, prima... zijn vacht verdween. Zijn slagtanden verschrompelden en hij veranderde weer in een mens. Eenvoudig, maar effectief en weer was er een gehucht waar ik altijd in de herinnering zal blijven voortleven als de held die de dorpelingen verloste van de maandelijkse, gruwelijke strooptochten van de weerwolf!"

De bel ging en Smalhart stond op.

"Huiswerk: maak een gedicht over hoe ik de weerwolf van Wagga Wagga versloeg! De auteur van het mooiste epos ontvangt een gesigneerd exemplaar van Mijn Betoverende Ik!"

"Wie wil dat nou." mompelde Skye, terwijl ze haar spullen opruimde. Emma keek haar aan. "Ik." zei ze verbaast. "Jij niet dan?" "Nee." zei Skye. "Goed gespeeld, Harry!" riep Skye glimlachend tegen hem. Hij keek haar boos aan en Skye grinnikte.

Harry, Ron en Hermelien liepen naar Smalharts bureau. Skye en Emma bleven op hun wachten. Even later kwamen ze terug en Hermelien had een briefje in haar hand. "Wat moeten jullie daarmee?" vroeg Skye toen ze zag dat het een toestemmingsformulier was voor de Verboden Afdeling. "Dat vertellen we zo wel." siste Hermelien. "Niet te geloven." zei Harry. "Hij keek niet eens welk boek we wilden." "Dat komt omdat hij een verwaande flapdrol is." zei Ron en Skye grinnikte. "Maar wat geeft dat, we hebben het!" vervolgde hij "Hij is geen verwaande flapdrol!" zei Hermelien en Emma knikte. Ze liepen op een drafje naar de bibliotheek. Skye besefte dat het er stom uitzag maar ze was heel nieuwsgierig naar wat Harry, Ron en Hermelien van plan waren. Ze betraden de doodstille bibliotheek. Madame Rommella, de bibliothecaresse, was mager en kortaangebonden en had veel weg van een ondervoede gier. "De Vreeschwekkendste Tooverdranken?" herhaalde ze achterdochtig en ze probeerde het briefje af te pakken, maar Hermelien wilde het niet loslaten.

"Ik zou het graag willen houden." zei ze ademloos.

"Kom op." zei Ron, terwijl hij het uit haar vingers trok en in de hand van madame Rommella drukte. "Je krijgt wel een andere. Smalhart zet overal een handtekening op, als het maar lang genoeg stilstaat."

Madame Rommella hield het briefje tegen het licht. Ze liep met nijdige passen weg, tussen de hoge boekenkasten door en kwam een paar minuten later terug met een groot, schimmelig boek. Hermelien deed het voorzichtig in haar tas en ze vertrokken haastig, terwijl ze hun best deden om niet te snel te lopen of te schuldig te kijken.

Skye en Emma volgde het drietal naar het meisjestoilet op de eerste verdieping. "Wat doen we hier in vredesnaam?" siste Skye toen ze naar binnen liepen, nadat Ron grondig had gecheckt of Percy niet in de buurt was. "We gaan een Wisseldrank brouwen." zei Harry. "O, wat is dat?" vroeg Emma. "Dat is een toverdrank waarbij je in iemand anders kan veranderen." legde Hermelien uit. "O." zei Emma weer. Skye zuchtte.

Hermelien sloeg het boek open en zocht naar het recept van de Wisseldrank. "Daar heb je het." riep ze opgewonden, toen ze de pagina met de titel De Wisseldrank opensloeg. Skye keek nieuwsgierig in het boek en bekeek de pagina. De bladzijde was versierd met tekeningen van mensen die bezig waren in andere mensen te veranderen.

"Dit is het ingewikkeldste recept dat ik ooit heb gezien." zei Hermelien toen ze de instructies doorlas. "Gaasvliegjes, bloedzuigers, wolfsmelk en varkensgras." mompelde ze terwijl ze met haar vinger langs de lijst met ingrediënten ging. "Nou, dat is makkelijk zat, die zitten in de voorraadkast van de leerlingen, die kunnen we zo pakken. Ooo, kijk, gemalen hoorn van een Tweehoorn - ik zou niet weten hoe we daar aan moeten komen... en geraspte huid van een boomslang - dat wordt ook lastig - en natuurlijk een stukje van de persoon in wie we willen veranderen."

"Pardon?" zei Ron. "Hoe bedoel je, een stukje van de persoon in wie we willen veranderen? Ik drink niks waar teennagels van Kwast in zitten!" "Kwast?" vroeg Skye. Wilde Ron in Kwast veranderen?

Skye en Ron werden genegeerd.

"Daar hoeven we ons nog geen zorgen over te maken, want dat gaat er pas op het allerlaatst bij..."

"Besef je wat we allemaal moeten stelen, Hermelien? Geraspte huid van een boomslang - dat ligt heus niet in de leerlingenkast. Hoe moeten we dat te pakken krijgen? Jatten uit de privévoorraad van Sneep? Ik weet niet of dit wel zo'n goed idee is..." zei Harry.

Hermelien sloeg het boek met een klap dicht.

"Nou, als jullie allebei te laf zijn, mij best." zei ze. "Ik doe niet graag dingen die tegen de regels zijn, hoor. Ik vind toevallig het bedreigen van Dreuzelkinderen heel wat erger dan een moeilijk toverdrankje brouwen, maar als jullie niet uit willen vissen of Malfidus erachter zit, ga ik regelrecht terug naar madame Rommella en lever ik dat boek weer in..." Wat had haar neefje hier nou weer mee te maken?

"ik had nooit gedacht dat jij ons nog eens zou overhalen om dingen te doen die tegen de regels zijn." zei Ron. "Nou, vooruit, we doen het. Maar geen teennagels, oké?"

"Hoe lang duurt het trouwens om te maken?' vroeg Harry toen Hermelien, die een stuk vrolijker keek, het boek weer opendeed.

"Nou, die wolfsmelk moet geplukt worden met volle maan en de gaasvliegjes moeten eenentwintig dagen sudderen... over een maand, denk ik, als we alle ingrediënten kunnen bemachtigen."

"Een maand?" zei Ron. "Over een maand kan Malfidus wel de helft van alle Dreuzelkinderen op school hebben aangevallen! Maar goed, een beter plan hebben we niet, dus vooruit met de geit!" "Wacht!" riep Skye. Vier paar ogen keken haar verbaast aan. "Jullie denken dat Draco achter die aanvallen zit?" vroeg Skye. "Ja." zei Harry en Hermelien stopte haar boek weer in haar tas en ze verlieten het toilet, nadat Emma grondig gecontroleerd had of ze ongezien uit het toilet konden verlaten.

De volgende dag was er een Zwerkbalwedstrijd. Griffoendor tegen Zwadderich.

Skye en Emma liepen naar het stadion en gingen naast Ron en Hermelien zitten.

Toen de spelers van Griffoendor het veld op kwamen begonnen alle Griffoendors, Huffelpuffers en Ravenklauwers luid te juichen.

Er klonk een schelle fluit en de veertien spelers schoten de lucht in. Hermelien en Ron riepen: Harry! Harry! Harry! Harry!" aan en stuk door. Maar stopte omdat ze naar adem snakte. Harry was op een haar na geraakt door een Beuker. George vloog naar Harry toe met zijn knuppel in de aanslag.

George sloeg de Beuker hard richting een Zwadderaar, alleen veranderde de Beuker halverwege van richting en schoot weer op Harry af. Harry begon sneller te vliegen met de Beuker achter zich aan. Harry vloog naar Fred die met zijn knuppel in de aanslag stond. Hij gaf de Beuker een harde mep, maar de Beuker vloog alweer terug naar Harry.

Skye realiseerde zich dat er iets niet klopte. Beukers probeerde altijd zo veel als mogelijk spelers van hun bezem te rammen en concentreerde zich nooit op één persoon.

Het regende nu. Harry begon nog sneller te vliegen en het was al 60-0 voor Zwadderich.

George had al vier keer de Beuker weg van Harry gemept, maar de Beuker bleef maar terug komen. Doordat Fred en George druk bezig waren met de Beuker, konden de andere niet scoren.

Het fluitje van madame Hooch klonk en alle spelers vlogen naar beneden. Ze zagen dat het team van Griffoendor druk aan het overleggen was, terwijl de Zwadderaars lachten en naar Harry wezen. Madame Hooch kwam naar het team toegelopen. Ze vloot weer op haar fluit en alle spelers schoten weer omhoog.

Harry maakte in de lucht allerlei bewegingen. Het zag er heel raar uit. Hij maakte bochten, lussen, spiralen, hij zigzagde en rolde om. De Beuker vloog nog steeds achter Harry aan en liet hem zo te zien niet alleen.

Harry probeerde voor de zoveelste keer de Beuker te ontwijken. Plots bleef hij zweven en staarde naar Draco. De Beuker zoefde op Harry af, maar Harry merkte niets. BAM! De Beuker raakte Harry tegen zijn arm. Hij gleed half van zijn bezem. Zijn arm bungelde langs zijn zij en Skye had het idee dat hij zijn arm gebroken had.

De Beuker vloog alweer op Harry af en Harry wist hem weer op een haar na te ontwijken. Harry vloog op Draco af. Hij bleef even hangen en vloog toen weg. Harry liet zijn bezem los en graaide in de lucht. Hermelien gilde angstig terwijl Harry op de grond afsuisde. Hij viel met bezem en al in het modderige veld en rolde van zijn bezem. Harry's linker arm ging omhoog en in zijn hand glinsterde de Gouden Snaai. Alle Griffoendors, Huffelpuffers en Ravenklauwers juichten. Hermelien en Ron stonden op en liepen naar Harry. Skye en Emma volgden hen.

"Harry? Harry?" riep Hermelien. "O, jeetje. Hij is flauwgevallen."

Smalhart kwam het veld opgelopen en boog zich over Harry heen. Hij werd gevolgd door Kasper, Jessica en Jack. Kasper maakte verwoed foto's van Harry. "Nee, niet u." kreunde Harry. "Hij weet niet wat hij zegt." riep Smalhart tegen de ongeruste Griffoendors die zich rond Harry verdrongen. "Maak je geen zorgen, Harry. Ik genees dat armpje van je wel even."

"Nee!" zei Harry nu luid. "Nee, ik hou hem liever zo..."

Harry probeerde overeind te komen, maar zo te zien verging hij van de pijn en liet hij zich weer vallen in het gras.

"Kan je hier een foto van maken?" vroeg Jack aan Kasper. "Jack! Zoiets vraag je toch niet!" zei Sjors boos tegen zijn broertje, maar Kasper had een stuk of tien keer op het knopje gedrukt.

"Hier wil ik geen foto van, Kasper." kreunde Harry.

"Rustig, Harry. Het is een heel eenvoudige bezwering. Ik heb hem zo vaak gebruikt." zei Smalhart tegen Harry.

"Waarom kan ik niet gewoon naar de ziekenzaal gaan?" zei Harry.

"Dat lijkt me ook beter, professor." zei Plank, de aanvoerder van het Zwerkbalteam van Griffoendor. "Een fantastische vang, Harry, echt spectaculair. Je beste tot nu toe, denk ik." zei Plank tegen Harry.

Skye keek Emma aan. Emma staarde naar achter en Skye volgde haar blik. Daar probeerden Fred en George met de dolle Beuker moeizaam in een kist te proppen. Skye liep naar ze toe om hen te helpen, maar werd zich bewust van haar hand, die nog steeds in het gips zat, en besloot dat ze alleen maar in de weg zou staan. Ze liep weer terug en keek over de menigte naar Harry en Smalhart.

"Achteruit, iedereen." riep Smalhart en hij rolde de mouwen van zijn gewaad op.

"Nee... alstublieft..." kreunde Harry zwakjes, maar Smalhart zwaaide al met zijn toverstaf en richtte hem op Harry's arm. Er schoot een groene lichtflits uit en die raakte Harry's arm. Skye zag meteen dat er iets mis was. Zijn arm hing er slap bij en Smalhart tilde Harry's arm op. De arm leek net van pudding. Emma slaakte een kreetje net als Jessica en nog een paar anderen.

Kasper camera begon weer te klikken.

"Aha." zei Smalhart. "Tja. Nou, dat kan gebeuren. Maar het belangrijkste is dat de botten niet meer gebroken zijn. Daar zou ik me op concentreren. Dus ga nou maar gauw naar de ziekenzaal, Harry... zouden jullie met hem mee willen gaan, meneer Wemel en juffrouw Griffel? En dan kan madame Plijster je vast wel een beetje... Eh... oplappen."

Harry werd overeind geholpen door Ron en Hermelien, en vertrokken toen richting de Ziekenzaal.

Emma zuchtte. "Harry heeft ook altijd wat he?" zei ze terwijl ze het drietal na keek. Het was niet echt een vraag, maar meer een bevestiging. Skye zuchtte ook. "Ja. Zullen we naar de Uilenvleugel gaan? Ik heb de post gemist en ik verwachtte een brief." Emma knikte en samen liepen ze het Zwerkbalveld af.

"Skye! Wacht even!" Skye draaide zich om, net als Emma. Sjors kwam naar hun toegerend. "Skye," zei hij. "Het spijt me zo van je hand. Het was niet me bedoeling. Het spijt me, Skye, het spijt me. Ik wilde niet..." "Je wilde niet wat, Sjors." onderbrak Skye hem. "Je wilde niet een van mijn mooiste bezitten vernielen? Wat bezielde je in Merlijnsnaam om dat te doen?" vroeg Skye boos. "Ik wist niet wat me bezielde, Skye." zei hij zacht. Er vloog een vlaag van medelijden door haar heen. Ze wist heus wel waarom hij dat wilde doen. Hij was gewoon verliefd, dat snapte zelfs een Tuinkabouter.

"Sorry, Sjors." mompelde Skye. Sjors keek haar verbaast aan. "Hoezo, sorry?" "Ik moet niet zo tegen je uitvallen." zei ze zacht. "Nee, hoor. Je hebt alle recht om tegen mij uit te vallen." zei hij. "Ja, Skye." zei Emma. Skye keek haar aan. "O." zei Skye. Het bleef even stil.

"Skye, we gingen toch naar de Uilenvleugel?" "Ja. Dag Sjors." zei ze mat en ze liepen verder naar de Uilenvleugel.

Toen ze in de Uilenvleugel aankwamen, vloog Fred net naar binnen. Skye stak haar arm uit en hij landde op haar arm. Hij had een opgerold stuk perkament in zijn bek.

Skye streek over zijn buikje en pakte het stuk perkament uit zijn bek. Ze rolde het open, terwijl Emma haar nieuwsgierig aankeek.

Lieve Skye,

We gaan verhuizen! We hebben gisteren het landgoed gekocht en we gaan snel het huis opknappen. Dobby helpt ons met opknappen en verhuizen. Alleen omdat we alles moeten opknappen kan je beter op school blijven met de vakantie, net als Draco.

Als je wil kan je een keer je vrienden uitnodigen om te komen logeren. Hoe is het trouwens met Jack? Dit is toch zijn eerste jaar?

Laat ons snel weer wat horen!

liefs Mama

Skye hield Emma de brief voor. Ze was sprakeloos. Emma las de brief vlug door en keek Skye toen aan. "Ik ga je missen in de vakantie, Skye." zei ze triest. "O, Emms! Dat hoeft toch helemaal niet. Ik ga niet naar de andere kant van Engeland, hoor! En we kunnen toch blijven afspreken?" Emma knikte. "Heb je het verteld? Van je hand en van je haar?" vroeg Emma. Skye schudde haar hoofd.

"Zullen we terug gaan naar het kasteel en bij Harry op bezoek gaan? Dan kan je daarna een brief terug schrijven." zei Emma en Skye knikte.