Bea's kromzwaard flitst door de lucht. Het is een licht wapen dat gemakkelijk hanteerbaar is en snel kan toeslaan. Door de vreemde buiging van het lemmet is het onvoorspelbaar en uiterst dodelijk in een gevecht op leven en dood. Het handvat lijkt uit een soort leder gemaakt te zijn. Ray bestudeert haar nieuwe vriendin vanop een afstand. Bea is al de hele ochtend bezig met trainen en uitleg te geven over haar vechttechniek. Ze beweert dat het belangrijk is om je teamgenoten door en door te kennen. In de strijd kan zoiets je leven redden. Al een paar dagen lopen haar 4 nieuwe vrienden rond op de basis van het verzet. Ray leert ze stuk voor stuk kennen en de ene al wat beter dan de andere. Vooral Bea lijkt zich heel open te stellen. Dante en Ari zijn wat meer terughoudend, maar zijn heel vriendelijk en behulpzaam. De persoon die zich het meest opsluit is Vergil. Hij kijkt haar nooit in de ogen en praat alleen als hem iets gevraagd wordt. Ray heeft al antwoorden proberen te zoeken bij Bea, maar die haalde gewoon haar schouders op en beweerde dat hij zo is.
De trainingsruimte van het verzet is gigantisch. Elk uur van de dag zijn er altijd wel mensen aanwezig die zich bezighouden met de kunst van het gevecht. Zij en haar teamgenoten hebben zich in een hoek geplaatst en iedereen heeft zijn wapens naar voorkeur uitgezocht. Bij Bea is dat haar kromzwaard en een mes dat de kleinere versie is. Dante heeft een lang slagzwaard, Ari een mooi gevormde boog met een koker vol dodelijke pijlen en Vergil heeft twee lange messen, voor elke hand één. Ray is onzeker. Ze heeft leren vechten met een lichtzwaard, maar het liefst zou ze terug het wapen hanteren dat ze kent van Jakku. Haar quarterstaf. Als aaseter heeft ze haarzelf vaak moeten verdedigen tegen andere aaseters en ze was er behoorlijk goed in geworden. Het wapen is vertrouwd en geeft haar altijd een gevoel van veiligheid. Ari voelt haar twijfel en komt naast haar staan.
"Welk wapen zou je kiezen als je alleen in een gevecht bent tegen 100 stormtroopers?"
"Een tank."
Ari's lach is hoog en melodieus. "Ik denk niet dat dit één van de opties is."
Ray grijnst ook en slaat dan een zucht. "Ik ben beter met een zwaard door mijn training, maar een quarterstaf is waar ik mee opgegroeid ben."
Ari legt een hand op zijn eigen wapens. "Ik ben geboren in een arme familie op een planeet vol bossen. Ik heb moeten leren jagen om mijn familie in leven te houden. Mijn pijl en boog zijn een teken van mijn strijd tegen de hongerdood, het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. Aanvaard de aaseter die je bent, Ray. Je kan je eigen verleden haten, maar nooit vergeten. Het heeft je sterk gemaakt."
Haar hand gaat naar de quarterstaf. Het wapen voelt licht en vertrouwd aan, ook al is het niet haar eigen wapen. Ze glimlacht. Ari heeft gelijk, de aaseter zit nog steeds in haar, het is tijd om die persoon te aanvaarden.
Het vechten gaat vlot en de training die ze gehad heeft met een lichtzwaard kan ze makkelijk toepassen op haar nieuw gekozen wapen. Zij en Bea zijn aan elkaar gewaagd, maar door een klein foutje lukt het Bea om haar te ontwapenen. Een vloek glipt over haar lippen.
"Geen zorgen, je hebt zeker goed gevochten, voor iemand met zo weinig ervaring ben je een talent."
"Ik heb wel ervaring. Op Jakku heb ik vele aaseters moeten wegjagen."
Bea trekt een wenkbrauw op. "Ik denk niet dat je een paar uitgehongerde aaseters kan vergelijken met goed getrainde stormtroopers."
Ray mompelt zachtjes. "Verpester." En loopt dan weg om te douchen.
Dante leunt buiten adem op zijn zwaard. "Ik zie waarom Kylo haar zo leuk vind. Ze moet de eerste geweest zijn die een mond tegen hem durfde op te zetten."
Ari kom naast hem staan met een lege pijlenkoker. "Ik durf te wedden dat ze hem eens een goede mep in het gezicht heeft gegeven."
Dante gniffelt. "Deal."
Bea kijkt de twee geamuseerd aan. "Wanneer wil je het haar vertellen? Ze heeft waarschijnlijk al vermoedens."
Ari schudt zijn hoofd. "Nog niet, we weten niet hoe ze zal reageren."
Ze kijkt hem veelzeggend aan. "Bij Kylo leek je nochtans niet terug houdend."
"Dat is laag, dat was een misverstand."
Dante kan zijn lach niet meer inhouden en giert het uit. "Wat hou ik van dat verhaal. Je schaamte is te schattig voor woorden." Grinnikend neemt hij Ari's gezicht vast en geeft hem een tedere kus. "Zeg eens, kus ik beter dan Kylo?" Ari kijkt schaapachtig. "Je mag blij zijn dat hij mij niet ter plekke neerstak."
"Dat ben ik zeker, Ari. Maar euh… Eerlijk, wie kust het beste?" Dante moet wegduiken voor een mep van Ari, lachend lopen ze weg naar hun kamers. Vergil kijkt hen glimlachend na. Bea loopt naar hem toe. "Voel je hem nog?" Vergil's glimlach sterft op zijn lippen. "Hij is er nog, maar hij wordt zwakker. We hebben niet veel tijd meer."
Bea knikt. "We moeten Ray voorbereiden. Ze moet sterk genoeg zijn."
"Ze is onze enige hoop."
De zon is al aan het ondergaan wanneer Bea haar komt opzoeken. Een leeg bord ligt naast Ray en ze geniet van de laatste zonnestralen van de dag.
"Mag ik er bij komen zitten?"
Ray knikt en wijst naar het lege plekje naast haar. Samen zitten ze zo enkele minuten stil te kijken naar het landschap.
"Ben je niet nieuwsgierig naar hoe ik bij de Knights of Ren geraakt ben?"
Ray kijkt haar verbaasd aan. "Ik dacht dat ik zoiets niet mocht vragen. Dante zei dat iedereen wel een donker verleden heeft en dat sommige dingen beter met rust gelaten worden."
Haar vriendin knikt langzaam. "Dat is ook zo, maar we hebben geen gemakkelijke missie voor ons liggen en het wordt tijd dat je ons leert kennen." Ze zucht en kijkt naar haar handen.
"Mijn naam is Beatrice Portinari, waar ik vandaan kom is niet belangrijk, maar laten we zeggen dat ik alles had wat jij niet had. Mijn ouders waren handelaars en waren het perfecte koppel. Ze hadden een dochter en vormden het perfecte gezin. Ik had alles wat ik nodig had. Ik ging naar school, had vrienden, had elke dag vers eten op mijn bord en ik was geliefd door mijn ouders die mij steunden in alles wat ik deed. En toch… toch was ik ongelukkig. Ik schaam me er voor. Als ik kijk naar jouw leven en het vergelijk met het mijne… Hoe hard ik ook mijn best deed, ik was niet gelukkig. De wereld was niet mijn wereld en ik liep rond als een geest zonder ziel. Er was altijd pijn, pijn van mezelf. Ik zag geen toekomst en ik zakte weg in het donker. Mijn ouders probeerden te helpen, maar verstonden het niet. Waarom kon hun dochter niet gelukkig zijn? Wat was er mis met haar. Het idee dat ik hen zoveel verdriet deed, liet mij nog dieper zakken. Ik begon mezelf te pijnigen. De fysieke pijn leidde mij af van de mentale. Ik besloot dat ik niet meer zo wilde leven en probeerde mijn eigen leven weg te nemen. Mijn ouders waren de hele week niet thuis en tegen dat iemand mij zou vinden, was ik al lang weg en verlost van alles. Toch werd ik wakker. Ik lag in een ziekenhuiskamer en was niet alleen. Hij stond daar, in het zwart met zijn blauwe lichtgevende ogen. Ik was bang dat ik te laat zou zijn, zei hij. De man die mij gered had was Damon. In een visioen had hij mij mijn eigen leven zien nemen en wanhopig ging hij opzoek naar mij. Hij was net op tijd en kon mijn leven redden. Van alle mensen die hij had kunnen zien sterven, zag hij mij. Ik, een onbelangrijk en ongelukkig meisje. Nog steeds begrijp ik niet waarom, maar ik besefte toen dat ik hem alles schuldig was. Hij nam mij mee naar de Knights of Ren en leidde mij op. Ik had potentieel en werd toegelaten. Ik was niet trots op wat ik geworden was en waar ik vandaan kwam. Maar ik leefde en ik had een doel. Het lukte me om mijn verleden te accepteren en nog steeds draag ik de herinnering met mij mee."
Bea neemt voorzichtig haar arm beschermers af en toont Ray haar blote armen. Willekeurige diepe littekens staan in haar armen gekerfd. Ray legt traag een vinger op een rode genezen kras en volgt het tot aan Bea's polsen. Ze sluit haar ogen en Bea begint weer te spreken.
"Ik vertel je dit niet om jouw mijn pijn te laten dragen. Ik wil dat je weet wie ik ben. De echte ik. Als we samen de basis van Snoke binnenstormen wil ik dat je weet wie er naast je staat. Ik heb gezien wat De Supreme leider kan doen met iemands hoofd. Hij zal binnensluipen en je ergste verlangens en angsten voelen. Je moet niet alleen mij en de anderen vertrouwen, maar ook jezelf. Het is de enige manier om Kylo te redden.
Ray slikt. "En Damon? Kan hij ons niet helpen? Met het Zicht kan hij…"
"Nee, het Zicht is een gevaarlijk iets, zelfs Damon is er bang voor. Hij blijft het liefst van al bij mensen uit de buurt." Haar stem klinkt voor het eerst echt emotioneel.
"Je houdt van hem…" Ray's zin valt weg.
"Ja, ik hou van hem, hij is de enige reden waarom ik hier nog ben. Hij heeft me gered van mezelf. Maar toch… Soms denk ik dat alles een prijs heeft. De prijs voor mijn leven is een dure… Gedoemd om van iemand te houden die dat nooit zal kunnen beantwoorden. Zijn gevoelens voor mij zijn even sterk, maar het Zicht laat hem afstand houden."
"Ik begrijp het niet. Hij houdt ook van jou? Wat heeft het zicht daarmee te maken?"
"Het Zicht is onvoorspelbaar, hij kan wakker worden met mij in zijn armen en een visioen krijgen van hoe ik op een dag dood in zijn armen lig. Kan je dan met jezelf leven? Wetende dat je liefde binnen dagen, weken, maanden kan sterven. En jij kan niets doen om dat te verhinderen. Het is de grootste marteling die er is." Ray slaat een arm om haar heen. "Het spijt me zo."
Bea kijkt haar nu fel aan. "Daarom moeten we Kylo redden, jullie hebben elkaar nodig. Jouw liefde voor hem en zijn liefde voor jou is sterk genoeg om Snoke ten val te brengen. Kylo zal doorgaan waar Darth Vader faalde. Kylo is sterk genoeg om terug te keren. Hij is nog niet helemaal zwart vanbinnen. Zolang jij in zijn hart zit, is er hoop."
"Als ze zijn herinneringen van mij wegbranden, dan is er niets meer."
"Hij is sterk, hij zal niet opgeven, er is nog tijd."
"Nee, er is geen tijd meer. Geef het bevel, we vertrekken morgenochtend." Ray voelt de adrenaline door haar aderen stromen. Ze is er klaar voor. "Jarenlang had ik niets en nu ik eindelijk iets gevonden heb om voor te leven, ben ik bereid er voor te sterven."
bedankt om te lezen :) Laat een review achter !
