Tuesday en Rachel keken elkaar aan. Wat moesten ze doen? Rachel was de eerste die wat zei: 'Wapenstilstand!". "We moeten samenwerken, nooit wint een meisje de Hongerspelen en dit is onze kans. Als we niet samenwerken maar elkaar afmaken, dan zullen ze nooit serieus naar ons kijken!'. Tuesday knikte. Ze schudden elkaar de hand, en maakten kennis met elkaar. "Volgens mij zwemt er niemand naar het Schipwrak, dus wij zijn voorlopig veilig.", zei Tuesday. De rest van de avond bleek dit ook het geval te zijn. Het was rustig, de twee meiden hadden pret en vertelden elkaar verhalen.

Op een gegeven moment zei Tuesday dat ze honger had, wat Rachel bevestigde met een flinke maagrommel. "Ik zal even kijken of ik iets in het wrak kan vinden!", zei Rachel. Tuesday besloot boven te blijven.

"ZO GAAT IE GOED. ZO GAAT IE BETER. ALWEER EEN KILOMETER..." hoorde Tuesday. Ze zag twee personen zwemmen. "IK HOU HET NIET MEER FREDDY. WE ZWEMMEN AL UREN, IK BEN HET ZAT! VOLLEDIG ZAT!" Tuesday wist dus dat één van die personen Frederick was. Ze ging direct naar beneden, naar Rachel toe.

"Frederick, we zwemmen nu verdomme al uren. Ik ben niet het atletische type!", riep Mohammed. "Knecht, als we Leo en Leticia willen vinden, zullen we goed moeten zoeken. Trouwens, uw 'vetrollen ende speklappen' zijn wel toe aan een beetje lichaamsbeweging!". Mohammed was geïrriteerd. Zijn gezicht stond op onweer, maar hij moest Frederick erkennen als zijn enige vriend in dit spel. Of niet? Stel dat Thorsten en Willem het dit spel er niet goed van af zouden brengen? Stel dat ze over zouden blijven, samen! Er zijn genoeg doden gevallen! Net op dit moment hoorde Mohammed een kanonschot. Toeval. Frederick was eten aan het koken.

Onderin het schipwrak zaten Rachel en Tuesday, Tuesday vertelde dat Frederick en nog iemand waren aangekomen. "Met wapens?", vroeg Rachel. Rachel vertelde dat ze het niet wist, en vertelde wat ze beneden had gevonden. "Drank en gif", zei ze. "Sterke drank, ik herken het van mijn district. Het heeft een hoog percentage alcohol, maar het is wel drinken. Waarschijnlijk wilden ze ons verwarren wat vergif is en wat drank, maar ik had het zo herkend". De vraag is, wat moesten ze nu doen? Beneden blijven, of Mohammed en Frederick confronteren? Ze besloten het laatste te doen, licht overmoedig wegens deze drank. Tuesday had een fles water gevuld met drank. "Voor het geval dat". Echter, deze drank was wat sterker dan Rachel had verwacht. Ze waren in een mum van tijd dronken.

"AR AR FREDREKICK", riep Tuesday naar Frederick. Frederick zei "O God, twee meiden. Jullie komen nogal dronken over, weten jullie dat wel?". Tuesday stortte vervolgens in en Frederick en Mohammed keken lachend toe. Mohammed zei vervolgens "We doen jullie niks als we met jullie mogen slapen". Frederick moest lachen en was verbaasd door Mohammeds brutaliteit. Rachel schudde heftig nee, maar toen Frederick en Mohammed erg dreigend op haar afkwamen besloot ze toch maar in te stemmen. Beneden op het schipwrak, waar Tuesday een slaapplaats had gemaakt, sliepen Tuesday en Rachel erg snel.

De doden werden vervolgens bekend gemaakt. Wie waren er dood? Thorsten. Tristan. Mohammed en Frederick keken elkaar verbaasd aan, en vervolgens juichten ze. Twee van de sterkste deelnemers dood op fucking dag 1! Klaar er mee! Mohammed was opgelucht: Alleen Willem nog en hij kon Frederick verlaten! De rest van de doden waren niet erg boeiend. Lisa, Dorus, Steven, Dylan... gaap.

Mohammed en Frederick vonden hierna de flessen met drank en Frederick vervolgde "Ah, daardoor zijn ze dronken. Er ligt nog genoeg. Zullen wij ook wat drinken!" Mohammed stemde hiermee in. "Heerlijk! Kijk, ze hebben twee soorten. Ik probeer de ene, en jij de ander. Klinkt dat goed?". Frederick ging akkoord en de twee maten begonnen met drinken, niet wetend dat één van hen zijn laatste woorden had gesproken. Waarschijnlijk.