Hoofdstuk 11 – Verwacht en onverwacht.
Draco loopt bedenkelijk naar de Grote Zaal, hij heeft geen idee wat hij voor de Wemels moet kopen met kerst. Wat vinden die mensen leuk? Vraagt hij zich voor de zoveelste keer af.
Hij kan zich niet indenken wat mensen, zo verschillend van hijzelf, zouden willen hebben als cadeau.
Hij loopt de Grote Zaal in en ziet Ron in zijn eentje aan de tafel zitten, Hermelien en Potter zijn nergens te bekennen.
Hij overdenkt zijn acties even en loopt dan op Ron af.
"Wemel, heb je even de tijd, ik wou wat… advies…" geeft hij met een half smerig gezicht toe.
Ron kijkt op, schrikt zo dat hij bijna van de bank valt en knikt dan.
Hij had niet verwacht dat hij Draco tegen zou komen als hij alleen was, en nog minder had hij verwacht dat hij om advies voor iets zou komen vragen.
Hij verwacht dat Draco advies wil over Hermelien, iets waar hij totaal niet mee kan helpen aangezien hij totaal geen verstand heeft van meiden.
Een beetje bedenkelijk loopt hij achter Draco aan de Grote Zaal uit en probeert zo onopvallend mogelijk te blijven aangezien hij niet wil dat iemand merkt dat hij samen met de Zwadderaar loopt. Een onmogelijke opgave, blijkt na een paar seconden, nog voordat ze de deuren hebben bereikt kijken alle leerlingen in de Grote Zaal hun kant op.
"Wat is er? Het moet wel belangrijk zijn wil je mij ervoor spreken." Zegt Ron als ze even later buiten het kasteel bij het meer staan.
Draco haalt zijn schouders op, belangrijk… het is maar hoe je het ziet. Voor hem is het belangrijk als hij een goede indruk wil achterlaten, maar het is natuurlijk niet van levensbelang of zo. "Ik zou graag willen weten wat ik voor jouw familie moet halen voor kerst. Ik ken je familie niet en heb geen idee wat ze leuk vinden. Een cadeautje kopen is natuurlijk wel zo netjes als ze zo aardig zijn om me uit te nodigen." Zegt hij zo zacht dat Ron dichterbij moet komen om hem te kunnen verstaan.
Na even zijn gedachten geordend te hebben kijkt Ron hem alsnog verbaasd aan, hij had veel vragen verwacht, maar een vraag om iets leuks te kopen voor zijn familie, nee dat is niet iets wat hij verwacht had.
Draco grinnikt schaapachtig als hij Ron's uitdrukking ziet en haalt zijn schouders op.
Ron gaat erbij zitten en pakt een veer en perkament uit zijn schooltas. "Ik zal een lijstje voor je maken met dingen die ze graag nog wel eens zouden willen hebben. Als het niet helemaal mogelijk is om dit te halen moet je zelf maar iets bedenken, oké?" vraagt hij zacht en hij begint te schrijven.
Draco knikt en gaat naast hem zitten, kijkend naar hoe Ron met zijn veer onder zijn kin krabt om na te denken over de wensen van zijn familie. Hij kan zich voorstellen hoe moeilijk het voor hem is om iets te bedenken, iets wat voor hem niet al te duur is, maar naar zijn verwachting zullen er op het lijstje wel dingen komen te staan die de familie Wemel zelf meestal niet zou kunnen bekostigen.
Ron heeft eindelijk, na een half uur schrijven, doorkrassen en nadenken zijn lijstje af en geeft het verzegeld aan Draco. "Dit is alles wat ik me momenteel kan bedenken, er zullen vast dingen zijn die goed te kopen zijn." Zegt hij zo rustig mogelijk, in zijn ogen is duidelijk te lezen dat het idee van cadeaus van een Zwadderaar, van Draco, hem niet helemaal op zijn gemak laten voelen.
Of misschien is het gewoon dat hij zich schaamt voor de wensen van zijn familie, omdat ze dingen willen die een normaal heks of tovenaar misschien niet zou willen.
Draco knikt en bedankt Ron met een vriendelijke glimlach, om Ron's verdere gevoelens te besparen gaat hij alleen terug naar de Grote Zaal en opent het lijstje nog niet.
In de gang naar de Grote Zaal komt hij Hermelien tegen, ze besluiten na de lessen even met elkaar af te spreken om plannen te maken voor de inkopen.
De lessen verlopen snel, Draco is onder de les Transfiguratie het lijstje van mogelijke cadeaus door aan het lezen als professor Anderling ineens naast hem staat om te vragen wat hij aan het doen is. Met een gewaagde stem vertelt hij haar eerlijk dat hij plannen aan het maken is voor de kerstvakantie, hij kijkt de klas door, ziet Hermelien grijnzen en Ron's oren rood worden en kijkt snel weer naar zijn professor.
Professor Anderling kijkt afkeurend naar Draco en pakt het lijstje af waar hij zo geïnteresseerd naar zat te kijken.
[i'Mijn moeder, Molly Wemel…'[/i leest ze, ze herkent het handschrift van Ron meteen en begint te begrijpen dat Draco probeert uit te vinden wat de familie Wemel voor kerst wil.
Ze geeft het blaadje terug met een zeer klein glimlachje, voor het eerst in haar leven voelt ze iets anders dan lichte afschuw voor de Zwadderaar. "Het zou me een groot plezier doen als je zou wachten met je kerstplannen tot na schooltijd, meneer Malfidus." Zegt ze met een strenge stem en ze loopt weer naar haar bureau om te observeren hoe haar leerlingen proberen dingen proberen Op te roepen.
Als de les is afgelopen en alle leerlingen uitgelaten het einde van de schooldag vieren, wordt Draco bij professor Anderling geroepen. "Malfidus, als je cadeaus wil kopen moet je toestemming hebben van je afdelingshoofd, in jouw geval dus professor Sneep. Je kan geen toestemming krijgen zonder een brief van een van je ouders waar in ze toestemming geven om jou van school weg te laten gaan." Legt ze uit, haar stem zachter dan anders.
Draco knikt, bedankt haar en loopt weg. Weer een probleem erbij. Hoe kan hij zijn ouders vragen om inkopen te doen?
Hij haalt zijn schouders op, dat is een latere zorg, eerst maar even naar Hermelien toe om de ideeën te bespreken.
Hermelien staat al op hem te wachten als hij eindelijk aan komt rennen. Hijgend legt hij uit dat Anderling nog even met hem wou praten en Hermelien knikt begrijpend.
De hele middag bespreken ze wat ze het beste kunnen kopen voor de familie, wat het beste is om te dragen voor Draco zolang ze daar zijn en hoe hij vooral niet moet reageren op sommige dingen.
Hermelien is een beetje verbaasd over het feit dat Draco moedig genoeg was om Ron te vragen om een lijstje van mogelijke cadeaus, maar Draco wimpelt het af door iets in de richting te zeggen van 'Het zielig zijn als Wemel niets kreeg.'
Als Draco daarna naar boven brengt dat ze toestemming van hun ouders nodig zullen hebben om inkopen te mogen doen, begint Hermelien te glimlachen, ze legt uit dat ze dit al wist aangezien ze het vaker heeft moeten doen.
Draco daarentegen weet niet of het zo makkelijk is om een bevestiging los te krijgen van zijn ouders.
Nadat ze dit hebben besproken is het tijd voor het avondeten, Hermelien en Draco, allebei aan hun eigen afdelingstafel, eten hun eten snel op en verdwijnen dan naar hun eigen leerlingenkamer om een toestemmingsbriefje te krijgen.
Hermelien maakt zich er geen zorgen over dat ze toestemming zal krijgen, ze krijgt het immers altijd.
Draco zit een tijdje te denken voordat hij zijn briefje schrijft en zodra hij zijn veer op het perkament zet is dat alleen om er neer te zetten[i'We hebben in de afdeling onderling afgesproken cadeaus voor elkaar te kopen, graag zou ik toestemming willen hebben om dit weekend naar Zweinsveld en de Wegisweg te gaan.'[/i
Ze komen elkaar weer tegen in de Uilenvleugel, waar Hermelien Hedwig, de uil van Harry, al nakijkt terwijl ze uit het zicht verdwijnt.
"Heb je wat op papier weten te krijgen?" vraagt ze aan Draco, hij knikt enkel en zoekt zijn favoriete uil weer op. Als hij deze gevonden heeft bindt hij de brief aan zijn poot en stuurt hem er zonder pardon op uit.
"Zo, nu kan ik niet meer terugkrabbelen." Zegt hij tegen Hermelien als hij ziet dat ze op hem stond te wachten.
Ze lopen samen naar beneden en besteden de avond door het kleine beetje huiswerk te maken die ze hadden opgekregen voor de vakantie. Er zijn nog drie dagen te gaan voor het weekend en de vakantie begint die maandag daarna. Ze hebben dus best veel haast met het doen van de inkopen, want net zoals de Dreuzel winkels zijn de winkels van Heksen en Tovenaars op zondag ook gesloten.
Hermelien krijgt meteen de volgende dag al een brief terug met antwoord van haar ouders dat ze toestemming heeft om dit weekend inkopen te doen, Draco moet nog een dag langer wachten, hij was al helemaal nerveus aangezien ze nog maar een dag hadden voor het weekend.
Als hij de uil ziet die hij had verstuurd snapt hij ineens waarom het langer had geduurd dan verwacht, zijn vader was voor hem naar Goudgrijp gegaan en heeft hem een grote zak met goud gestuurd om cadeaus te kopen.
Hij krijgt er een brok in zijn keel van, hij stelt allemaal leugens op om bij Hermelien te kunnen zijn en hij wordt beloond met een grote zak goud om uit te geven aan cadeaus voor een familie waar de familie Malfidus een grote hekel aan heeft. Even denkt hij er aan om de waarheid te vertellen aan zijn ouders, maar besluit snel om dit niet te doen. Het zou een beetje onverstandig zijn om nu te zeggen dat hij over alles gelogen heeft.
Ron kijkt met zijn mond wijd open naar de zak met goud die Draco zojuist heeft gekregen. "Zouden zijn ouders weten dat het wordt uitgegeven aan mijn familie?" vraagt hij duister.
Hermelien en Harry schudden hun hoofd. "Geen kans, anders zou hij nooit iets van goud hebben gekregen. Hij heeft iets vertelt dat niet helemaal waar is." Zegt Harry, er speelt een kleine grijns om zijn mond.
"Ik ben er dit weekend niet, ik ga kerstinkopen doen met Draco." Kondigt Hermelien vrolijk aan. De jongens knikken.
Hermelien ziet hoe Draco van de Zwadderich tafel naar haar glimlacht en knikt, alsof hij wil zeggen dat hij goedkeuring heeft gekregen.
Nog diezelfde avond lopen ze samen naar de lerarenkamer en vragen Anderling en Sneep om toestemming voor een bezoekje aan Zweinsveld en de Wegisweg. Deze goedkeuring krijgen ze. Die avond praten ze nog laat na over waar ze allemaal naartoe moeten.