red already over

I'd give it all to you Letting go of me
Reaching as I fall
I know it's already over now
Nothing left to lose
Loving you again
I know it's already over, already over now


Hoofdstuk 11 terug in de vuurnatie.

Zuko liep het grote bordes op voor het vuurnatie paleis. Zuko had katara niet meer kunnen zien. En had haar de halsketting niet terug kunnen geven. Hij zou gelijk een brief naar katara sturen als hij op weg was. Hij had zelf geen idee waar hij moest zoeken. Maar hij was van plan om langs een paar oude vrienden van zijn moeder te gaan. Maar nu kwam het grootse probleem Mai. Hoe kon hij tegen haar zeggen dat hij een halfjaar weg ging. Hij liep de grote hal van het paleis binnen en liep een van de trappen op die in een v omhoog gingen met in het midden een lange hal met aan het einde de troonzaal. Toen hij bovenaan de trap was liep hij door een nog grotere hal met aan het einde de kamer van de vuurheer. Zijn kamer dus. Hij liep door de hal en deed zijn deur open. De kamer was ruim met veel ramen. Met dikke gordijnen met in het midden een hemelbed. Rechts in de kamer was een zithoek met allemaal fauteuils en lekkere kussens. De badkamer had een groot bad. En een wastafel met een spiegel. En de muren waren beplakt met witte tegels.

Zuko liep naar de klerenkast die naast de deur stond. Hij pakte zijn reis kleding die hij altijd aan had. Het schilderijtje van zijn moeder ging ook mee. Hij pakte zijn 2 zwaarden ook in geval van nood. En een warme jas voor het geval dat hij naar een van de polen ging. Het paste allemaal in zijn plunje zak. Net zoals de vorige keer. Al had zuko gesmeekt om alleen op reis te gaan. Leek het de raad niet zo'n goed idee dus ging hij samen met zijn adviseur Okizon en Bai. Ze waren met z'n drieen en volgens de raad was dat wel genoeg. Al moest zuko ze wel 3x per week een brief sturen. Met daarin de vorderingen. Zuko liep met zijn plunje naar beneden om mai te zoeken. Hij vroeg aan een voorbijgaande bediende of die mai had gezien.

Bediende: sorry heer maar ik heb haar niet meer gezien sinds vanochtend. Later is ze naar huis gegaan.

Zuko: dank je wel.

Zuko zuchte toen de bediende verderliep. Gellukkig woonde mai tegenover het paleis. En hij liep het paleis uit sichting het landhuis van mai's ouders. Zuko wist honderd procent zeker dat mai in de tuin zat. Dus had hij het plan om haar te verrassen. Hij verschool zich achter een struik. Op dit soort momenten wenste hij dat hij kon aardesturen zodat hij kon voelen waar mai stond. Hij liep richting de grote eik waar mai en hij vroeger verstoppertje speelden. Hij werd wit van woede en verdriet en wat hij nog meer kon voelen. Want hij zag mai staan maar niet alleen. Ze stond daar te zoenen met een of andere jongen uit de vuurnatie. Hij wou schreeuwen huilen maar het meest van het allemaal wou hij vuursturen. Een grote vuurbal richting het koppel. Maar hij wist dat het geen zin had. Dus deed hij een van de moeilijkste dingen die je op dat moment kan doen. Hij liep weg. Hij liep weg naar de luchtballon die op hem wachtte met zijn twee (niet echt beste) vrienden. Hij was woedend maar tegelijk teleurgesteld. Hoe kon mai hem dat aandoen. Hij dacht dat ze van hem hield en hij van haar? Toen hij tegen de twee mannen zij dat ze konden gaan. Wisten ze dat er iets mis was maar ze gingen er maar niet naar vragen. Dat maakte dingen alleen maar erger. De enige waar zuko op dat moment mee wou praten was katara. Ze zou zijn verhaal aanhoren en hem begrijpen. En troosten. Maar katara was er niet. Het enige van haar wat er wel was momenteel was haar halsketting. Hij haalde het uit zijn zak. En ging met zijn vingers langs de lijnen van het watersstam symbool. En keek voor de 2e keer die dag naar de achterkant. Liefde heeft geen weg, liefde is de weg. Hij hoorde het katara in zijn gedachte al zeggen. En hij voelde zich alweer een stuk beter.

Zuko fluisterde: dankjewel katara.


sorry voor alle maiko fans maar dit is een verhaal over zutara dus wat verwacht je ¬¬ . om de een of andere reden leek het me logischer dat mai iemand anders had. zodat het voor zuko makkelijker kiezen werd. ik vind het zo mooi dat zuko er langzamerhand achter komt dat hij steeds meer gehecht raakt aan katara :D meer ga je niet van mij horen. dat moet je zelf maar lezen ;).

-xxxx- whitneyloves