Ik word echt altijd helemaal blij van je reviews, Jade! Bij deze geef ik je dan ook digitale koekjes, taart en chocolade =)

Hoofdstuk Twaalf

Harry nam zijn toverstok in zijn hand en wees ermee op de Subtractiesteen. 'Liberatio!' zei hij luid en duidelijk.

In eerste instantie dacht ik dat er niets veranderd was, maar langzaamaan verspreidde de steen een goudkleurig licht. Na enkele minuten straalde het mysterieuze voorwerp zo'n sterke gloed uit dat ik mijn ogen ervan moest afwenden.

'Ik had niet verwacht dat het zo mooi zou zijn,' fluisterde Loena bewonderend en onbewust keek ik weer naar het magische schouwspel. De steen gaf nu niet langer licht, want het licht bestond op zichzelf. Het zweefde als een goudkleurige transparante wolk op enkele centimeters boven de steen.

Ik keek er gefascineerd naar. Zowel bewondering als angst waren vertegenwoordigd in mijn geest.

Harry wees nu met zijn toverstok op mij en vervolgens op het wolkje gas. 'Coniungo!' zei hij toen.

De magische wolk was verdwenen. Althans, ze was niet meer zichtbaar, maar ik wist waar ze was.

Ik voelde de aanwezigheid van de kracht – van mijn kracht – in elke porie van mijn lichaam. Het zinderde door mijn aderen en vulde mijn hele wezen met verwondering. Het voelde vreselijk goed.

Ik kon me nauwelijks inbeelden hoe ik al die jaren had kunnen leven zonder dit deel van mezelf.

'Coreena?' vroeg Ginny ongerust. 'Hoe voel je je?

Ik lachte van blijdschap. 'Ik voel me fantastisch,' antwoordde ik waarheidsgetrouw.

Loena keek me aan met een stralende glimlach. 'Nu klopt het,' zei ze blij. 'Ik wist het wel.'

De deur van de zitkamer vloog open en Lily kwam binnen rennen, met haar haren nog nat van het douchen. Ze keek me aan. 'Ben je… Ik bedoel, heb je nu…? Wat is…'

'Coreena is een heks,' zei Loena met een glimlach.

Lily staarde me even wezenloos aan en lachte toen. Ze kwam naast me zitten en wilde haar mond openen om wat te vragen, maar Ginny was haar voor.

'We moeten even met Coreena praten, Lily. Alleen,' voegde ze eraan toe toen Lily niet meteen reageerde. Het roodharige meisje keek haar ouders kwaad aan en zuchtte.

'Lily mag wel blijven, hoor,' zei ik vooraleer deze met haar ouders in discussie kon gaan. Hoewel ik haar helemaal nog niet goed kende, had ze bewezen aan mijn kant te staan. En verder was het een geruststelling iemand van mijn eigen leeftijd te kennen in deze nieuwe wereld.

'Goed dan,' sprak Ginny op toegeeflijke toon.

Harry had nog steeds de geopende kartonnen doos op zijn schoot. Hij haalde er het velletje perkament uit en streek het voorzichtig glad.

'Je hebt deze brief gelezen?' vroeg hij me en ik knikte bevestigend.

'Heb je er enig idee van wie Rosalie en Jonathan zouden kunnen zijn?'

Ik schudde mijn hoofd. 'Toen ik mijn moeder ernaar vroeg zei ze iets over een overleden vriendin.'

Ik zag een blik van ongeloof in Ginny's bruine ogen verschijnen bij het horen van mijn woorden. Ze wisselde een veelzeggende blik met haar echtgenoot en die schraapte zijn keel.

'Ik ken zelf ook geen Jonathan of Rosalie, maar het jaartal kan ons op weg helpen.'

'Is er iets belangrijk gebeurd in het jaar 1998?' vroeg ik geïnteresseerd.

Harry wierp me een goedkeurende blik toe. 'Je hebt een goed geheugen,' merkte hij op. 'En ja, in dat jaar kwam er een einde aan de Tweede Oorlog.'

Verbaasd keek ik hem aan. 'De Tweede Wereldoorlog?' vroeg ik verward.

'De Tweede Tovenaarsoorlog,' verbeterde hij me.

Ik knikte begrijpend. Het feit dat er in de magische wereld ook oorlog had gewoed was niet verbazingwekkend. In tegendeel, het was nu eenmaal een aspect van het leven. Dat hadden de lessen geschiedenis me wel geleerd.

'Maar het helpt ons dus verder? Het jaartal, bedoel ik,' hervatte ik het gesprek.

'In zekere zin wel,' antwoordde Harry. 'We weten dat Rosalie in dat jaar een kind kreeg. Ook is het duidelijk dat Jonathan rechtstreeks betrokken was bij de oorlog. Het is alleen niet te bepalen aan welke kant hij heeft gevochten.'

'Welke kanten waren er?'

Deze keer was het Lily die antwoord gaf. 'De goede en de slechte, zoals altijd,' zei ze simpelweg.

Ik keek haar bedenkelijk aan. 'Oorlog is nooit zo eenvoudig als het lijkt. Goed en kwaad bestaan, maar niets is ooit volledig goed of volledig kwaad. Zo zwart-wit is het leven, en zeker de oorlog, niet.'

Ik zag hoe Loena goedkeurend knikte bij mijn woorden, maar Lily keek een beetje gekwetst.

'Wat je zegt klopt, Coreena,' sprak Ginny als eerste, 'maar bij die oorlog zou je toch kunnen spreken van een strijd tussen het goede en het kwade.'

Hoewel ik het nog steeds een te eenvoudige uitleg vond, knikte ik berustend. Het leek erop dat het een gevoelige kwestie was en ik kende deze mensen nog niet lang genoeg om over erg persoonlijke dingen te praten. Toch was ik erg nieuwsgierig naar de reden voor hun halsstarrige vasthoudendheid aan het feit dat de oorlog een strijd was geweest tussen goed en kwaad. De gedachte kwam in me op dat zij misschien betrokken geweest waren bij de gevechten. Dat zou alleszins veel verklaren.

Een harde tik op het raam verstoorde mijn gedachten. Ik keek op en zag een grote bruine kerkuil op de vensterbank zitten. Aan zijn rechterpoot was een rolletje perkament bevestigd.

Ginny slaakte een diepe zucht. 'Wat doet die hier nu weer? Het is weekend!'

Harry liep naar het raam, opende het en liet de uil naar binnen vliegen. Die landde gracieus op zijn schouder en stak geduldig zijn poot uit. Harry maakte de opgerolde brief los, droeg de uil naar een schaaltje water en kwam weer naast zijn vrouw zitten.

Harry's wenkbrauwen kropen steeds dichter naar elkaar toe tijdens het lezen. Uiteindelijk vormden ze een rechte streep boven zijn groene ogen. Zijn mond was vertrokken tot een kwade grimas.

'Laat me raden,' zei Ginny vermoeid. 'Je moet dringend vertrekken naar het ministerie.'

Harry knikte verontschuldigend en liet zijn vrouw de brief lezen.

'Wat afschuwelijk,' zei Ginny zacht nadat ze klaar was met lezen en haar ogen had afgewend van de letters op het perkament. 'Hoe kan je dat nu doen?'

'Wat doen?' vroeg Lily nieuwsgierig.

Een tweede tik op het raam belette Ginny haar dochters vraag te beantwoorden. Deze keer stond zij op van de bank en liet de zwart gevederde vogel binnen. De uil was groter dan de andere en in tegenstelling tot de eerste had deze geen brief om zijn poot gebonden, maar een opgerolde krant in zijn snavel. Aan zijn geklauwde linkerpoot hing een klein leren zakje waar Ginny een paar bronzen munten instopte alvorens de uil weer buiten te laten.

'Romeo had gelijk. De pers is al op de hoogte,' mompelde ze al lezend. 'Het is voorpaginanieuws, natuurlijk.'

Loena was de enige die niet opstond en naar Ginny toeliep om te kunnen meelezen over haar schouder. Ik besteedde nauwelijks aandacht aan de bewegende krantfoto's en las het artikel.

Meisje van negen wordt op gruwelijke wijze vermoord

Omstreeks vijf uur deze ochtend werd het levenloze lichaam van een jonge heks teruggevonden in de bossen nabij Castleford. De identiteit van het meisje werd enkele uren geleden bevestigd door de zwaar aangeslagen ouders. De naam van het slachtoffer is Caitlin Adams.

Het lichaam van het negenjarige kind vertoont tekenen van bruut geweld en zinloze wreedheid. Naar alle waarschijnlijk is Caitlin gestorven ten gevolge van meerdere ernstige bloedingen en botbreuken. Gespecialiseerde Helers beloofden ons zo snel mogelijk zekerheid te verschaffen over de precieze doodsoorzaak van het meisje.

Over de motieven van de dader is vooralsnog niets bekend. De autoriteiten tasten in het duister en volgen naar eigen zeggen elk spoor dat zou kunnen leiden tot de arrestatie van de dader.

Romeo Wolkenveldt, Minister van Toverkunst, verzekerde de verzamelde pers ervan dat hij de leiding over deze zaak zou toevertrouwen aan Harry Potter, hoofd van het Schouwershoofdkwartier.

Zie pagina 3 tot en met 5 voor een uitgebreid interview met vrienden en familie van Caitlin Adams.

Zie pagina 6 voor een overzicht van alle mogelijk verwante moorden van de afgelopen tien jaar.

Zie pagina's 7 en 8 voor een opiniestuk door Dora Walters, gerenommeerd Magische Criminologe.