Hoi lieve lezers,

Hopelijk gaat het allemaal goed met jullie? Ik kan alleen maar sorry zeggen voor het lange wachten. Ik ben erg druk geweest met mijn nieuwe studie en functie, waardoor ik mijn hobby's links heb laten liggen. Dit is natuurlijk niet goed en ik zit dan nu ook thuis met een burn-out. Maar gelukkig voel ik mij alweer een stuk beter en heeft dit er toe geleid dat ik mijn hobby's weer oppak. Daarom ga ik nu graag weer verder met dit verhaal. Ik zag al mijn eerder gemaakte fouten in de vorige hoofdstukken en vind het erg slordig van mezelf. Ik probeer nu elk hoofdstuk dat ik schrijf goed door te lezen en te checken op fouten. Helaas kan ik niet beloven dat deze er niet zijn, want ja mijn grammatica is niet altijd het beste geweest. (Ik ben beter in de betá en kunstvakken). Maar dat weerhoud mij er gelukkig niet van om te stoppen met schrijven. Wat wel zo is dat ik nu in een wat andere stijl schrijf. Hopelijk loopt het verhaal nu wat beter en is het allemaal duidelijk. Mochten jullie nog tips en opmerkingen hebben, dan hoor ik die graag, want daar leer ik alleen maar van.

HurricaneOfFangirlCat Dankjewel voor je trouwe reviews en aangezien ik niet naar je geluisterd heb (sorry daarvoor), is het juist goed als ik nu wel wat ''pressure'' krijg. :p

XxXFloraXxX Jij ook bedankt voor je trouwe reviews. Hihi, soms heb ik mijn momenten en hopelijk nog veel vaker.

Coolbutcrazy writer Thanks, I am glad you like it! I know, i know, again I am sorry for that. But that you wrote a review a year later... that was a motivation for me to write again. But yes again it took some time to get all the motivation back.:( Do you understand the story with translation or can you read Dutch? :D I hope you enjoy the rest of it!

En voor de rest. Ik hoop dat de gedesinteresseerd lezers er nog zijn en ik wens jullie dan ook veel leesplezier.

-LoveFloraHelia

Hoofdstuk 12: Op onderzoek.

Bloom's gedachten
Brandon, Stella en ik hebben Sky, Musa en Riven ingelicht over wat Avalon ons verteld heeft tijdens de geschiedenis les en dat we hem na deze Spaanse les opzoeken. We halen de anderen op voor het natuurkundelokaal.

''Zijn we allemaal klaar om te gaan?'' Flora, Helia, Tecna, Timmy, Layla en Nabu staan al voor het lokaal te wachten. ''Ja, alleen is het niet raar als wij ineens met z'n twaalven het lokaal in komen lopen?''

''Daar heb je een punt Layla. Wat nou als Stella, Flora en ik gaan? Wij hebben geschiedenis van hem en kunnen wel de domme of geïnteresseerde leerlingen uit hangen.''

''Goed idee. Dan zien we jullie zo in de woonkamer verschijnen en dan vertellen jullie ons alles.'' Sky kijkt mij aan met zijn mooie lach op zijn gezicht. Ik moet mijn best doen om mijn aandacht erbij te houden en naar hem te luisteren. Gelukkig trekt Stella mij mee richting Avalons lokaal.

''Hoi meiden, wat brengt jullie hier?'' Avalon zit aan zijn bureau te schrijven en spreekt zonder onze richting op te kijken. Stella, Flora en ik kijken elkaar aan, voordat Stella antwoord. ''Hoi, wij zijn erg geïnteresseerd over de legende van Magix en alle levende wezens en planeten die daarbij horen. Flora hier houd van studeren en Bloom en ik houden van goede verhalen. Aangezien elk tweetal zich binnenkort moet gaan verdiepen in verschillende legendes, willen we nu alvast kijken of dit onderwerp één van ons aanspreekt.

''Oké, goed dat jullie zo gemotiveerd zijn. Maar heb ik nog niet genoeg verteld in de les? Als ik nu nog meer vertel, dan geeft ik te veel informatie. Jullie moeten zelf op onderzoek uitgaan.'' Avalon kijkt ons nu vragend aan.

''Uh ja dat is waar, maar we vonden het onderwerp zo interessant dat we meer wilde weten. Dus kan je ons alstublieft meer vertellen?'' Stella loopt flirterig naar hem toe en kijkt hem met een smekende blik aan. Avalon lijkt dit niet te waarderen. Dat is de eerste keer dat iemand niet toegeeft aan Stella's blik.

''Nee sorry dames. Dan zullen jullie toch echt moeten wachten tot de les, waarin ik meer vertel over de opdracht.'' Stella kijkt ons verbaast aan en komt weer naast mij staan. Stella en ik draaien ons om en willen wegelopen, maar dan spreekt Flora ineens.

''Meneer, ik snap dat u ons nu nog niets kan vertellen en dat wij zelf onderzoek moeten doen. Heeft u anders een boek waarin wij meer kunnen vinden over de legendes. Ik heb namelijk eerder boeken gezocht over dit soort legendes, maar nog nooit een boek hierover gevonden op de bestaande sprookjes na.'' Avalon kijkt Flora geamuseerd aan en haalt een boek uit zijn tas. Stella en ik blijven bij de deuropening staan.

''Kijk dat is wat ik verwacht van leerlingen, zelf op onderzoek uitgaag. Jij was toch een van de nieuwe leerlingen uit Downland?'' Flora knikt voordat Avalon weer verder spreekt. ''Dat verklaard alles. Er zijn nog maar een aantal boeken over deze legende te vinden in Gardenia en dit is er één van.'' Avalon overhandigt het boek aan Flora.

''Dankuwel, ik zal hem snel weer terug geven.'' Flora lacht vriendelijk en loopt naar ons toe.

''Niks te danken, je hoeft hem niet terug te geven, als ik hem nodig heb dan weet ik je te vinden. En noem me alsjeblieft Avalon.'' Flora kinkt naar hem en loopt samen met ons weg.

''Het is voor het eerst dat iemand tegen jouw blik op kan Stella.'' Ik zie dat Stella's gezicht even betrekt, maar ze herstelt zich snel.

''Het is net alsof die vent dwars door je heen kijkt. Hij zag ons niet eens toen wij binnen kwamen en toch wist hij dat we meisjes zijn. Ook al heeft hij wel oog voor onze Flora hier. Goede smoes, kan Musa nog wat van leren.'' Flora kijkt snel een andere kant op.

''Ik denk dat jij meer smoesjes bedenkt dan Musa. Maar ik denk niet dat het een smoes was Flora. Heb ik gelijk?'' Flora kijkt mij aan en zucht.

''Je hebt gelijk. Ik heb al vaker onderzoek gedaan naar feeën en heksen. Toen ik klein was had ik een sprookjesboek gekregen over feeën en superhelden. Daardoor was er erg geïnteresseerd in feeën en wilde heel graag kunnen vliegen. Blaine mijn beste vriend die ik leerde kennen in Downland was erg geïnteresseerd in weerwolven. Zodoende hebben hij en ik veel gezocht naar legendes over feeën en weerwolven. Helaas vonden we alleen maar sprookjesboeken.''

''Ieehh, waarom zijn weerwolven zo interessant?'' Stella houd niet van grote beesten met grote tanden en vind het al naar als je erover begint.

''Hij vond ze stoer en sterk. Wellicht heeft de populariteit van Twilight hiervoor gezorgd.'' Flora lacht even en je ziet dat ze terugdenkt aan de tijd in het dorp. Daarna vertelt ze verder over haar tijd daar, totdat we bij het huis zijn.

''Hij klinkt als een lieve jongen. Klaar om de andere te vertellen dat we alleen een boek hebben?'' We lopen de huiskamer binnen en iedereen kijkt ons vol verwachting aan.

''Nou, door Flora hebben we een boek in handen gekregen over de legende. Hij wilde verder niets los laten, zelfs niet door Stella's bekende blik.'' Iedereen moet lachen om het sippe gezicht van Stella.

''Ik zal het boek wel doornemen en laat jullie wel weten als ik iets gevonden heb.'' De andere vinden Flora's idee prima en iedereen gaat iets voor zichzelf doen.

Helia's gedachten
Stella houd Brandon, Flora en mij tegen. ''Wanneer gaan we naar de kroonluchter in de gang kijken?''

''Ik denk dat vanavond om klokslag twaalf een goede tijd is.''

''Brandon wat denk je wel niet met alle geesten die dan kunnen komen.''

''Haha, sunshine er gebeurt echt niets. En anders ben ik er om je te beschermen. Eerder kan niet, want dan slaapt Grizelda nog niet.''

''En wie beschermt mij dan?'' Iedereen kijkt mij aan en begint te lachen.

''Moet ik je beschermen baby Helia, oh nee wacht ik heb mijn handen vol aan geesten verjagen voor mevrouw hier.'' Iedereen begint nog harder te lachen.

''Oké zo bang ben ik ook weer niet Brandon. Wij zien jullie om twaalf uur bij onze kamer.''

Na het eten en corvee gaat iedereen naar zijn kamer om zich klaar te maken voor bed en de volgende dag. Brandon en ik wachten tot het twaalf uur is. Brandon is een magazine aan het lezen en ik probeer meer te vinden over de legende en de uitverkorene op internet. Al snel is het bijna twaalf uur.

''Zullen we een kleine grap uithalen?'' Brandon kijkt mij betekenisvol aan.

''Ik denk niet dat dat nu een goed idee is als zij de boel bij elkaar schreeuwen door een grap.''

''Je hebt gelijk. Kom we gaan.'' We lopen de trap op en heel zacht langs de kamer van Grizelda. Eenmaal aangekomen bij de kamer van de meiden slaat de klok precies twaalf uur en komen Flora en Stella naar buiten.

''Flora bedacht net iets heel goeds. Hoe komen we bij de kroonluchter, want met een stoel kom je daar niet bij.''

''Helia en ik kunnen jou of Flora wel omhoog tillen.''

''Dat mag Flora doen, ik sta wel op de uitkijk.''

Flora lijkt even onzeker, maar vertrouwd ons. We tillen Flora op en gelukkig kan ze erbij.

''Ik zie niets bijzonders, het is een normale kroonluchter.''

''Kijk anders naar de graveringen. Wellicht is daar iets bijzonders in te vinden.'' Flora kijkt mij bedenkend aan en daarna aandachtig naar de kroonluchter. Ineens gaan de kaarsen aan en Flora schikt, waardoor wij onze evenwicht verliezen en zij naar beneden valt. Gelukkig vang ik haar op. De kaarsen zijn ondertussen weer uit.

''Wow, dat scheelde niet veel, wat gebeurde er, Flora?'' Ik zet Flora neer en kijk even weg, omdat ik mijn hoofd warm voel worden. Gelukkig stelt Brandon de vraag, waardoor Flora niet op mij let.

''Ik focuste op de kroonluchter en ineens gingen de kaarsen aan. Dankjewel Helia dat je mij ving. Ik sloeg een kaars mee, waar is die?'' Flora kijkt van Brandon naar mij en dan naar de grond.

''Bedoel je deze?'' Stella komt naar ons toe lopen vanaf het uitkijkpunt aan het einde van de hal met de kaars in haar handen.

'' Ja dat is hem. Tillen jullie mij op, dan zet ik hem er weer in. Ik heb helaas niets bijzonders kunnen vinden.'' Brandon en ik tillen Flora weer op, maar voordat ze hem erin zet ziet ze iets wat haar aandacht trekt. ''Onder deze kaars staat een cijfer gegraveerd in de houder. Een drie.''

''Oké haal de andere kaarsen eruit en kijk of daar ook nog cijfers staan.'' Stella is meteen enthousiast.

''Onder deze staat een nul. Onder deze ook een nul. Hier staat een acht. Nog een nul. En de laatste een negen.'' Brandon en ik zetten Flora weer op de grond.

''We hebben dus een drie, nul, nul, acht, nul en negen.'' Brandon keek vragend naar mij.

''Ja, maar ik heb geen idee wat die code inhoud. Laten we nu gaan slapen en dan hebben we het er morgen wel over.''

''Goed idee, ik kan mijn schoonheidsslaapjes wel gebruiken. Welterusten allemaal.'' Stella geeft Brandon snel een kus en gaat naar bed.

''Nogmaals bedankt voor het opvangen. Ik zal morgen starten met het lezen van het boek.''

''Niks te danken Flora. Slaaplekker en we zien je morgen bij het ontbijt.'' Flora gaat ook naar bed en zodra de deur dicht gaat, lopen wij naar onze slaapkamer toe.