Hoofdstuk 13.
"Kom je je vriend ook aan mij voorstellen?"
Draco keek met een verafschuwd gezicht van Will naar Cassie.
"Ik wist dat je een zieke geest had maar dat je zelfs je vriendje aan mij komt voorstellen gaat zelfs voor jou wat ver."
"Wat! Maar dit is … hij..", stamelde Cassie.
"Ik ben gewoon een vriend van haar", zei Will terwijl hij zijn hand uitstak.
"Niemand had jou wat gevraagd", snauwde Draco hem af.
"Nou ja zeg", zei Will beledigd.
"Als het je niet bevalt ga je toch lekker weg. En neem gelijk mijn overspelige verloofde mee!"
"Als je je eigen gedrag wil goedpraten is dat prima, maar houd mij en mijn vrienden erbuiten!", zei Cassie die een beetje rood begon aan te lopen. "En voor de duidelijkheid, Will is homo dus hij zou nog eerder interesse hebben in jou dan mij. Kom mee Will, we gaan."
Draco zag Will en Cassie samen weglopen. Dus die Will was gay, waarom zat ze dan net nog met hem te zoenen? Hij kon het dan wel niet goed en duidelijk zien, maar iets anders kon het gewoon niet zijn. En wat bedoelde ze met zijn eigen gedrag goed praten. Waarom zou hij dat nu weer willen doen? Zijn gedrag was prima, het was zij die hem een verklaring schuldig is.
Hij nam nog een grote slok whisky en keek hoe ze druk met Will aan het praten was. Hij zag haar steeds dichter bij Will gaan staan. Hij probeerde zichzelf in te houden. Als het waar was wat zij gezegd had had hij toch geen interesse in haar. Opnieuw nam hij een grote slok whisky. Hij zag dat Will zijn hand op Cassie's schouder legde. Hij had er genoeg van. Met Cassie praten was één ding, haar aanraken was echter wat anders. Niemand zat aan het bezit van een Malfidus.
Snel zette hij zijn glas neer op de tafel en liep met grote passen naar het tweetal toe. Zodra hij hun bereikt had trok hij Cassie hardhandig bij Will vandaan. Zoals hij al verwachtte begon ze onmiddellijk te protesteren en probeerde ze los te komen uit zijn greep. Hij hield haar echter stevig vast.
"Waar denk je dat je mee bezig bent!", zei hij boos terwijl hij haar richting de dansvloer trok. Cassie leunde sterk achteruit waardoor hij veel kracht nodig had.
"Ik ben helemaal nergens mee bezig. Hé!", gilde Cassie toen Draco haar ineens los liet. Net voordat ze zou vallen pakte hij haar weer beet.
"Zo zag het er anders niet uit", zei Draco terwijl hij haar overeind trok. "Onthoud Cassie, niemand zit aan het bezit van een Malfidus."
Voordat Cassie de mogelijkheid kreeg om te vragen wat hij hiermee bedoelde of ook nog maar iets kon zeggen drukte Draco zijn lippen op de hare. Hij hield haar stevig vast zodat ze zich niet los kon breken. Tot zijn verbazing was haar verzet tijdens de kus echter al snel gebroken en zoende zij hem vurig terug. Het was geen vriendelijke liefdeskus die je tussen partners vaak tegenkwam. Nee, dit was een brutale kus waarin Draco wilde aangeven dat zij van hem was. Zij behoorde hem toe en niemand anders. De kus leek een eeuwigheid te duren, maar zoals bij iedere kus kwam ook hier een einde aan. Ze keken elkaar diep in de ogen aan en leken allebei bang om de stilte te breken, want ze wisten dat dit moment dan voorbij zou zijn en ze weer verder zouden gaan met elkaar het leven moeilijk maken.
"Ik wist dat het wel goed zou komen tussen jullie!"
Het moment was gebroken. Snel lieten ze elkaar los en keken op naar de persoon die had gesproken.
"Emma en David zullen het geweldig vinden om dit te horen! Lucius zei dat ik jullie niet moest gaan storen, maar dit is toch geweldig. Jullie zagen er zo verliefd uit toen jullie aan het zoenen waren. Jullie kunnen vast niet wachten tot het tijd is voor jullie eigen bruiloft", ratelde Narcissa in één keer door.
Bij het horen over 'hun bruiloft' kregen zowel Draco als Cassie identieke gezichten van horror. Misschien had Draco zich vergist en was dit niet de beste manier om aan te tonen dat Cassie bij hem hoorde. Hij keek in het rond en zag dat velen naar hem aan het kijken waren. Aan de ander kant, iedereen die hem met Cassie had gezien wist nu wel dat ze bij hem hoorde en ze zouden wel heel gek moeten zijn wilde ze nu nog wat met haar proberen.
Dit wat nare moment werd gebroken door Patty die vertelde dat het tijd was voor het gooien met het boeket en dat alle ongetrouwde vrouwen zich moesten verzamelen aan de voorkant van de zaal. Onmiddellijk duwde verschillende vrouwen mensen opzij om maar zo snel mogelijk vooraan in de zaal te komen. Tot zijn opluchting zag Draco dat Cassie niet bij die vrouwen hoorde. Ze zag er uit alsof ze daar absoluut geen zin in had en ze bleef rustig achterin staan. Zijn opluchting was echter maar van korte duur toen hij zijn moeder opnieuw hun kant op zag lopen.
"Cassie heb je het niet gehoord? Het is de bedoeling dat je naar voren gaat. Kom mee, anders vang je het boeket nooit!"
Snel begon Narcissa Cassie naar voren te trekken. Draco keek hen met grote ogen na, hij kon nu alleen nog maar hopen dat Cassie het boeket niet zou vangen.
"Oké is iedereen er klaar voor?", vroeg Patty terwijl ze achterom keek.
Cassie was zojuist het groepje vrouwen binnengeduwd en stond er als enige een beetje onwillend bij. Ach, waar maakte ze zich eigenlijk druk om? Er stonden wel meer dan 30 vrouwen om haar heen die maar wat graag dat boeket wilde vangen. Zelfs als ze al de pech zou hebben dat het boeket haar kant op werd gegooid dan zou ze gewoon snel een stap opzij doen.
"Oké, hier komt ie!", gilde Patty terwijl ze zich weer met haar rug naar hen toedraaide en het boeket de zaal ingooide. Met grote ogen keek Cassie toe hoe het boeket recht op haar afkwam. Snel zette ze een paar stappen naar rechts in de hoop het boeket te ontwijken. Tot haar schrik zag ze echter dat het boeket haar wel leek te volgen. Het boeket maakt een scherpe bocht en kwam opnieuw recht op haar af. Cassie begon in paniek te raken. Dit hoorde zo niet te gaan. In een laatste poging om het boeket te ontwijken besloot ze te bukken en op haar hurken te gaan zitten in de hoop dat het boeket dan over haar heen zou vliegen. Het geluk leek vandaag echter niet aan haar kant want vlak boven haar begon het boeket te dalen en voordat iemand anders het boeket kon pakken belandde het al tegen haar armen. Zuchtend pakte ze het boeket uiteindelijk maar aan. Toen ze opstond zag ze nog net Narcissa naar haar lachen en knipogen terwijl zij snel haar toverstok opborg.