"Ik hoef geen hulp." Zei ik snel.

Aro ging weer rechtop zitten.

"Lisette…"

"Romee?"

"Ik vind dat je je moet laten bijten. Het is de enige manier!"

"Jij kan makkelijk praten. Jij bent dood!"

Ze keek me gekwetst aan.

"Oh… Romee, zo bedoelde ik het niet!"

"Het geeft niet… Ik weet dat het zo is… Maar serieus…"

"Roo, ze veranderen me alleen als ik loyaal aan ze ben! Straks moet ik dat bewijzen door een onschuldig kind met mijn blote handen te vermoorden! En daarnaast, als Aro mijn gedachten leest weet hij dat ik maar doe alsof!"

"Romee, Lisette heeft gelijk."

Robert legde zijn hand op mijn schouder.

"Ook is het zo, dat als ze veranderd wordt, ze er werkelijk alles aan zullen doen om haar in bedwang te houden. Ze zal een collectoritem van Aro worden met haar gave."

"Mijn gave? Zal ik een gave hebben? Wat voor gave dan?"

"Dat merk je wel als het zo ver mocht komen… Nu moet je al het mogelijke doen om jezelf te blijven, maar hou je koest! Het lijkt wel of je Aro begint te vertrouwen…"

Ik was even stil.

"Doe dat in geen geval. Onder de deken van beleefdheid schuilt een duistere, dodelijke, egoïstische, op macht beluste vampier, die alleen wil wat het beste voor zichzelf is."

Ik barstte in huilen uit.

"Ik weet het helemaal niet meer! Het is gewoon zo moeilijk! Ik ben helemaal vastgezet! Ik schiet niets op met ontsnappen, ik kan geen onschuldige mensen meer redden, ze houden me vierentwintig uur per dag onder scherp toezicht… Ik ga er gewoon aan kapot! Als dat gebeurd val ik wél voor Aro's trucs! IK KAN ER GEWOON NIET MEER TEGEN!"

Robert en Romee keken me met medelijden aan. Ik veegde mijn tranen weg.

"Ze zetten me gewoon steeds in een krapper hokje. Kleiner en kleiner. Daar kan ik lang tegen, maar op een gegeven moment implodeer ik gewoon. Dan pas ik niet meer in dat krimpende hokje. De wanden ervan drukken nu al tegen me aan, en ik kan niets bedenken om ze weer een stukje naar buiten te duwen. Ik denk toch dat vampier worden mijn enige uitweg is…"

"Nee! Lisette! Doe het niet weer! Laat je niet overnemen! Dit is precies wat Aro nodig heeft! Nog een nadeel is je bloeddorst als vampier, die kan Aro gebruiken om je te manipuleren... Wacht, er komt iemand aan!"

Robert en Romee verdwenen in het niets.

Ik werd wakker.

"Wie is daar?" Vroeg ik met een trillende stem

"Je verlosser."

"W-wat?"

"Ik kom je helpen." Zei de stem uit de duisternis.

"Waarmee…"

"Zoals ik zei, ik kom je verlossen. Je bevrijden uit je menselijk lijden."

"Er is niets mis met mens zijn…"

"Wel als je in handen van de Volturi bent…"

"Wat ga je doen?!"

"Je veranderen."

"Maar…"

"Ik weet wat je denkt. Maar geloof me, er zijn andere manieren. Daar weet ik alles van…"

Op dat moment schoten twee gouden ogen op me af en de pijn begon.

Sorry, een echt klein chapter dit keer, maar ik hoop later vandaag tijd te hebben om eens uitgebreid eentje te schrijven.

xx