Hallo iedereen,

Veel plezier met het volgende hoofdstuk, En verder wil ik Nelleke bedanken voor haar positieve review.

met vriendelijke groet een boekenworm

Hoofdstuk 13 Parijs

Zondagmorgen was het een drukte van jewelste in het Nest. Niet alleen kwam er om de haverklap familieleden en andere gasten binnenlopen maar ook Ginny die de hele tijd haar moeder aan het zoeken was om te vragen of ze met Harry, Andromeda en Teddy mee mocht naar Parijs. De twee vrouwen bleven maar heen en weer schreeuwen waar ze waren en mevrouw Wemel was elke keer net uit de kamer vertrokken waar Ginny aankwam, uiteindelijk vonden ze elkaar. Waarna mevrouw Wemel vrijwel direct toestemming leek te geven, want het was en paar minuten stil voor Ginny weer begon te schreeuwen. "Ik mag mee ". 'Harry, ik mag mee.'

Juist op dat moment kwam Andromeda met een huilende Teddy binnen om de chaos compleet te maken. Ginny, was stil zodra ze Teddy hoorde huilen. En liep richting de huilende baby, iets wat Harry tegelijkertijd ook deed. Harry nam Teddy over van Andromeda, waarna hij gelijk rustiger leek te worden. 'Hallo Teddy, rustig maar ik ben het, ome Harry,' zei Harry met een kalme stem tegen de baby.

Toen Harry opkeek zag hij Ginny naar hem kijken, hun blikken ontmoeten elkaar. Die blik in haar ogen, Harry twijfelde even het leek voor even alsof ze nog van hem hield. Het leek wel of zijn hart stopte bij die gedachte, het volgende moment liepen ze op elkaar af. Harry had nergens anders meer oog voor dan het meisje, nee vrouw dacht hij bij zichzelf van wie hij hield. Vervolgens stonden ze tegenover elkaar, Harry keek diep in haar chocoladebruine ogen en hij besefte dat hij Teddy nog in zijn armen had. Wat er vervolgens gebeurde had Harry niet verwacht, Ginny boog zich over Teddy heen en kuste hem. Ginny kuste hem, vol op de mond terwijl hij Teddy in zijn armen had en bijna haar hele familie toekeek.

Fred en George en Charlie begonnen te fluiten Ron riep: "niet hier voor mijn ogen". Percy Bill, Hermelien en Andromeda wachtte tot het stel stopte met zoenen voor ze hun felicitaties gaven, meneer en mevrouw Wemel waren stil alsof ze niet goed wisten wat ze doen moesten maar achteraf zag Harry een brede glimlach op hun gezichten.

'Ik neem aan dat je met ons mee wil naar Parijs,' zei Andromeda nadat ze het kersverse stelletje gefeliciteerd had.

'Ja ik zou graag met mijn vriend mee willen,' terwijl Ginny de woorden mijn vriend uitsprak keek ze even naar Harry alsof ze om bevestiging vroeg.

Voor Harry was het een herhaling van het zesde jaar, hetzelfde gevoel en weer terwijl iedereen toekeek. Alleen ditmaal was Ginny degene die begonnen was. 'Ging het zo ook na die zwerkbalbeker,' vroeg George stiekem aan Ron.

'Ja, alleen was het toen Harry die binnen kwam lopen en begon,' hoorde Harry zijn beste vriend zeggen.

De rest van de dag was een stuk rustig qua geluidsniveau dan, want de rest van de familie gunde Harry en Ginny geen rust. Andromeda Nam Teddy dan ook snel over. Harry was stiekem wel blij dat ze die avond naar Parijs zouden vertrekken, daar konden haar broers hun immers niet storen.

Tijdens de lunch konden Harry en Ginny nauwelijks een paar woorden wisselen ondanks dat ze naast elkaar zaten. Na de lunch had Ginny het wel gehad met de familie inquisitie en stelde aan Harry voor om zo snel mogelijk te vertrekken. Harry overlegde met Andromeda Ginny's voorstel. 'Tja ik kan me wel voorstellen dat jullie nu wel weg willen, maar we moeten het ook aan mevrouw Wemel, Knijster en Trijntje doorgeven.' Was de reactie van Andromeda.

'Als jij mevrouw Wemel waarschuwt waarschuw ik Knijster en Trijntje,' zei Harry.

Harry zag Andromeda naar mevrouw Wemel lopen terwijl "Kleef" riep.

'Wat is er meester, wilt u nu al weg,' zei de verbaasde elf.

'Niet nu, ik zou eerst graag willen dat je Knijster en Trijntje waarschuwt dat Andromeda, Teddy, Ginny en ik zo meteen naar hun toekomen en graag een avondmaaltijd daar met hun zouden willen nuttigen.'

'Met hun,' vroeg Kleef verbaasd alsof hij niet zeker wist of hij dat goed gehoord had.

'Ja, Kleef, met hun, Andromeda is geboren in de familie die Knijster en Trijntje vroeger diende en zou graag met haar oude huiselfen willen bijkletsen.' Vertelde Harry vriendelijk tegen zijn huiself.

'Ja meester Harry, ik zal het doorgeven en terugkomen om jullie op te halen,' zei Kleef vrolijk. Waarna hij verdwijnselde en Harry weer terugliep naar Ginny toe.

'Het is geregeld, als Kleef terugkomt kunnen we gaan,' zei hij tegen Ginny. Die daarna gelijk de trap op liep.

Harry wou haar volgen om zijn eigen spullen te pakken, maar werd tegen gehouden door Ginny's broers. 'Waar denk jij heen te gaan,' zei Bill streng.

'Mijn spullen pakken,' zei Harry.

'Ik loop wel mee,' zei Charlie. En zo liep Harry samen met Charlie naar boven toe om zijn tas te pakken, 'Hé Harry waag het niet mijn kleine zusje nogmaals pijn te doen,' waarschuwde Charlie.

Ondertussen vroeg Harry zich af hoelang hij nog met de beschermende broers moest omgaan, hij hoopte dat het na deze week in Parijs iets makkelijker zou gaan. Toen Charlie en Harry weer terug beneden waren stonden Ginny en Andromeda samen met Kleef al klaar om te vertrekken. 'Waar is Teddy, en jullie bagage,' vroeg Harry.

'Die heeft onze kleine vriend hier al naar Parijs gebracht,' zei Ginny. Kleef leek te stralen toen Ginny hem een vriend noemde.

'Kunnen we gaan meester Harry, Meesteres Ginny mevrouw Zwarts,' vroeg Kleef die nog steeds stond te stralen. Iedereen behalve Harry en Ginny viel stil en keek verbaasd naar Ginny en de huiself, zodra de woorden Meesteres Ginny vielen.

'Tot volgende week,' zei Harry als afscheid van alle aanwezigen. Iedereen was nog steeds stil van verbazing over Kleefs opmerking, en Harry zei; we kunnen gaan Kleef. Waarna de huiself hun verdwijnselde naar het hofje in Parijs, hier stond Knijster al klaar om de gasten te verwelkomen.

'Trijntje is al binnen meester, Trijntje zorgt voor de jonge meester,' zei Knijster tegen Harry en Andromeda.

Ginny keek alsof ze Knijsters transformatie nog steeds een wonder vond, Andromeda echter kreeg tranen in haar ogen bij het zien van Knijster. 'Oh Knijster hoe gaat het met jou na al die jaren,' zei ze alsof ze tegen een oude vriend sprak.

'Knijster is erg gelukkig in dienst van meester Harry, sinds meester Harry Knijster het medailion van meester Regulus heeft gegeven en de oude vernietigd,' antwoordde de oude elf tegen Andromeda terwijl hij hun naar het huis toe bracht en naar binnen leidde. Hij begeleidde iedereen naar hun slaapkamers en liet zien waar de kleine Teddy nu vreedzaam lag te slapen in gezelschap van Trijntje. 'Hoe laat willen de meester en meesteressen eten,' vroeg Knijster nadat hij hun naar de zitkamer had gebracht. Hier bespraken we wat die week in Parijs allemaal wilde zien, museums, bezienswaardigheden, winkelcentrums Ginny en Andromeda noemde van alles op. Harry zei dat het hem niet uitmaakte, zolang hij maar bij Ginny kon zijn. Ginny bloosde bij het horen van die woorden. Om 6uur kwam Knijster naar boven om te vertellen dat het eten klaar was, waarna hij ons naar de eetkamer bracht.

Harry zat tegenover Ginny, met Andromeda tussen hun in aan de kop van de tafel, Harry kon zijn ogen niet van Ginny afhouden nog steeds in ongeloof van wat er die middag gebeurd was en hoe graag ze met hem mee wilde. Ginny die tegenover hem zat kon zijn ogen ook niet van hem afhouden. Ze spraken weliswaar niet met elkaar met elkaar maar bleven constant naar elkaar kijken en toch durfde ze elkaars blik niet te kruisen. Direct naar het eten zei Andromeda: 'Ik ga even kijken hoe het met Teddy is,' waarna ze voor de rest van de avond uit het zicht van Harry en Ginny bleef.

Nu ze alleen waren werd de stilte en de spanning die er tussen hun heerste alleen maar hoger, Harry besloot zijn moed bij elkaar te rapen en haar aan te spreken. 'Ginny,' zei hij voorzichtig.

'Ja,' zei Ginny die Harry nu recht aan keek.

Harry moest zijn gedachte weer bijeenrapen nu hij recht in Ginny's bruine ogen keek. 'Zijn we nu wel weer bij elkaar,' wist Harry er net uit te persen.

Er verscheen een glimlach op Ginny's gezicht, 'zijn we dan ooit echt uit elkaar geweest,' was haar wedervraag.

Harry moest even nadenken, in zijn hart was hij nooit gestopt met van haar te houden bedoelde ze dat of misschien iets anders? 'Ik ben nooit gestopt met van jou te houden,' zei hij onzeker over zijn antwoord.

Ginny's glimlach werd breder en vormde zelfs een gijns. 'Geen Veela's onderweg tegen gekomen dus,' was haar reactie.

Harry's gezicht vormde nu ook een lach. 'Ja we zijn er wel één tegengekomen, een getrouwde Veela,' zei hij. Denkend aan de weken dat ze bij Bill en Fleur waren verbleven.

Ginny gezicht vertrok in het begin maar begon bij de laatste woorden weer vrolijk te kijken. 'Fleur,' mompelde ze vragend.

'Dat wist je toch wel, we zijn naar hun toe gegaan nadat we uit Villa Malfidus ontsnapt waren.' Harry die nu weer iets zekerder over Ginny was vroeg vervolgens: 'Waarom kuste je mij vanmiddag eigenlijk?'

Ginny keek op, het leek wel alsof ze die vraag niet verwacht had of anders in ieder geval niet wat ze moest zeggen. Uiteindelijk antwoordde ze hem toch. 'Gisteravond toen je vertelde over Parijs bemerkte ik eigenlijk pas hoe graag ik bij jou zou willen zijn, en dan vanmiddag stond je daar. Met Teddy in je armen en ik wilde eigenlijk niets liever dan dat het ons kind zou zijn dat jij in je armen had. Ik wilde je niet kwijt Harry, niet weer, en ik was zo bang dat ik je kwijt zou raken dat ik besloot dat ik dat met alle geweld zou voorkomen. Daarom die kus.'

'Daarom, die kus,' herhaalde Harry.

'Ja, daarom. Dat ik je niet kwijt zou kunnen raken.' Zei Ginny.

Harry begon te lachen, 'alsof jij mij ooit kwijt zou kunnen raken. Al moet ik toegeven dat zo'n leven als Sneep mij niet echt zou aanstaan, moeten toekijken hoe de liefde van je leven er vandoor gaat met je grootste rivaal.' Harry schudde zijn hoofd bij de gedachte, nee Ginny zou nooit van Malfidus gehouden kunnen hebben. Niet na wat zijn vader haar had aangedaan.

'Oke, Malfidus zou ik nooit wat mee beginnen niet nadat zijn vader mij Martens dagboek had gegeven. En Marten was ook geen grote liefde van mij, maar hoe zou je het hebben gevonden als ik met een van je vrienden had gehad, Marcel bijvoorbeeld,' zei Ginny sluw.

Harry wilde er niet aan denken. 'Ik zou toch van je gehouden blijven hebben op een afstand als groot bewonderaar van jouw schoonheid en fierheid,' zei hij twijfelend.

'Oh ja,' vroeg ze terwijl ze hem diep aankeek.

'Ginny ik hou van jou en wil niets liever dan dat jij gelukkig bent zelfs als dat met een ander is,' zei hij met iets meer zekerheid. Voor even zwegen ze allebei, denkend hoe ellendig zo'n leven zou zijn, altijd moeten toekijken hoe de liefde van je leven gelukkiger is met een ander dan bij jou. 'Waar is Andromeda eigenlijk gebleven,' vroeg Harry zich hardop af.

'Bij Teddy, denk ik. Zullen we gaan kijken,' vroeg Ginny. Waarna ze samen naar de kamer gingen waar hun verteld was dat Teddy zou slapen.

Eenmaal binnen was de kamer verlaten, Teddy, Andromeda en Trijntje moesten waarschijnlijk ergens anders heen zijn gegaan. Ze keken eerst in de zitkamer, daarna in de keuken waar de vuile borden zichzelf stonden af te drogen, vervolgens liepen ze door de rest van het huis op zoek naar Andromeda, Teddy, Trijntje en Knijster. Harry en Ginny vonden ze alle vier in een ruimte die Harry deed denken aan de bibliotheek op zweinstein. 'Hallo Harry, Ginny. Ik dacht wel dat jullie nodig even met zijn tweeën moesten zijn en ben daarom maar hier met Teddy, Knijster en Trijntje gaan zitten herinneringen ophalen toen dit huis nog van de familie Zwarts was.' Vertelde Andromeda.

Harry en Ginny kwamen erbij zitten en luisterde mee naar de oude verhalen van Knijster, Trijntje en Andromeda. Harry vertelde ook over wat Narcissa gedaan had, iets wat vooral Trijntje leuk vond om te horen gezien Andromeda het verhaal al kende. Zo brachten zij hun eerste avond in Parijs door.

De volgende morgen begon Teddy al vroeg te huilen iets waar ze allemaal wakker van werden, maar nog voor er iemand bij Teddy was stopte hij alweer. Toen Harry en Andromeda binnenkwamen was Trijntje het kleine jongetje al aan het voeren. Even later riep Knijster dat het ontbijt klaar was en ging iedereen naar de eetkamer waar Andromeda en Ginny begonnen over waar ze allemaal heen zouden gaan die dag. Ze besloten die morgen naar het Louvre te gaan, en 's middags in de stad rond te kijken. Om 9 uur zou het Louvre open gaan en stonden zij voor de ingang van dit indrukwekkende museum, ze hadden besloten Teddy niet mee te nemen die dag "een museum is niks voor baby's" was Andromeda van mening. Uiteindelijk werden ze om zes uur in het frans vriendelijk verzocht te vertrekken, Ze waren het alle drie over eens geweest dat dit een enorm museum was met zelfs een aantal zalen die alleen open waren voor heksen en tovenaars vanwege de magische aard van de te bezichtigen kunst.

In het huis had Trijntje zich niet alleen de hele dag vermaakt met de kleine Teddy maar hadden zij en Knijster ook nog een heerlijk driegangendiner bereid. Harry nodigde Knijster, Trijntje en Kleef uit om met hun mee te eten, gezien ze veels te veel hadden gemaakt voor drie personen. Iets wat Harry protesten opleverde van Knijster en Trijntje, zij vonden dat een nette huiself nooit met zijn meesters mocht mee-eten. Harry vond het jammer dat de huiselfen niet wouden mee-eten en zei dat dan ook. Na de maaltijd stelde Andromeda voor om naar de Eiffeltoren te gaan, die volgens haar extra mooi was bij in het donker omdat alles in de stad dan verlicht was.

En zo gingen Andromeda, Teddy, Harry en Ginny die avond naar de Eiffeltoren. Het was inderdaad een prachtig gezicht vanaf boven met al die lampjes, maar wat hij eigenlijk nog leuker vond aan die avond was Ginny. 'Gaan jullie twee maar helemaal naar boven ik blijf hier wel met Teddy,' zei Andromeda op de tweede verdieping. En zo gingen Harry en Ginny samen naar boven, ze besloten om met de trap te gaan in plaats zoals de meeste deden met de lift.

Buiten Adem kwamen ze samen boven aan, vanwege de steile trappen hadden ze onderweg niet veel gepraat. Terwijl ze langzaam weer op adem kwamen bewonderde ze het uitzicht. 'Mooi uitzicht hé,' zei Harry tegen zijn vriendin.

'Ja, schitterend,' zei ze terwijl ze hem aankeek. 'Dat dreuzels zoiets moois kunnen maken zonder enige hulp van magie.'

Harry keek Ginny verbaasd aan toen ze die laatste zin zei, hij dacht aan het statuut voor geheimhouding. Harry sloeg een arm om haar heen en probeerde zich te gedragen als alle andere hopeloos verliefde stelletjes die er rondliepen. Hij zag haar huiveren toen hij zich naar haar toe boog met zijn lichaam zo dicht bij haar en zijn mond dicht bij haar gezicht. 'Ginny,' fluisterde hij in haar oor, en een zachte kreun ontglipte haar lippen. 'Waarom deed je dat, ben je niet bang dat ze je oppakken vanwege het schenden van het statuut voor geheimhouding.'

Het duurde even voor Ginny reageerde. 'Het statuut van geheimhouding, wat is daarmee.' Zei ze verbaasd.

'Hierboven praten over dreuzels en magie,' fluisterde hij terug dit keer probeerde hij minder dicht bij haar lichaam te komen in de hoop dat ze niet al te erg door hem werd afgeleid.

Een voorzorgsmaatregel die overbodig leek nu ze al haar aandacht aan hem gaf. 'Oh dat, iedereen hier is toch afgeleid. Ze hebben alleen maar oog voor het uitzicht en elkaar.' Waarna ze er lachend aan toevoegde, 'iets dat wij ook zouden moeten doen.'

Vervolgens liepen Harry en Ginny langzaam een rondje op de bovenste verdieping, waarbij ze hun aandacht verdeelde tussen elkaar en het schitterende uitzicht. Ze wezen elkaar op de mooie dingen in het uitzicht en af toe vroeg Ginny wat iets was, zoals het fel verlichte voetbalstadion nabij. Wat leidde tot een uitleg over voetbal. Of de schepen die over de Seine voeren, hoe dat mogelijk was. Al met al hadden ze een gezellige en zelfs romantische avond. Toen ze een rondje waren gelopen en weer beneden waren, ditmaal gingen ze met de lift. Iets dat zowel Ginny als Harry niet leek te bevallen, Harry vond de drukte daarbinnen verschrikkelijk en Ginny vertrouwde de dreuzeltechniek niet. Terwijl ze terugliepen naar het huis duwde Ginny Teddy's kinderwagen met Harry en Andromeda naast zich. Harry sloeg vervolgens een arm om zijn vriendin heen en iedereen die niet beter wist dacht dat ze een familie waren. Andromeda als oma, Harry en Ginny als trotse en gelukkige ouders die met de slapende baby Teddy terug naar hun huis of hotel terugliepen.

Dinsdag werden de vakantiegangers niet weer zo vroeg en onaangenaam wakker gemaakt als de dag ervoor. Trijntje had iedereen voorzichtig wakker gemaakt met een kopje thee erbij, Over een halfuur is het ontbijt klaar was de mededeling waarmee ze elke keer afscheid nam. Trijntje bracht de kleine Teddy naar beneden, terwijl de rest zat te ontbijten. Zodra de kleine echter de geur van voedsel rook werd hij wakker en begon weer te huilen, dit keer was het Harry die als eerst bij hem was en hem kalmeerde met zijn flesje. Tijdens het voeren bedacht Harry somber dat hij net degene was die dit zou moeten doen maar Tops of Remus. Ginny zag waarschijnlijk zijn sombere blik want plots kwam ze naast hem zitten en legde voorzichtig haar hand op zijn been. Ondertussen ging de discussie wat ze die dag zouden doen gewoon door. Uiteindelijk gingen ze voor een rondleiding door de Catacombe, het gedeelte dat voor dreuzels was geopend konden ze bezoeken met een audiotour, jammer genoeg kon de kleine Teddy ook hier weer niet mee. Er werd ook een gedeelte door de magische bevolking gebruikt, zoals Engeland de wegisweg gebruikte. Zodra Harry doorkreeg dat de dames daarheen wilde weigerde hij verder mee te gaan, hij had geen zin om tijdens deze vakantie nagestaard en nagewezen te worden. En dus verliet Harry de rest en ging terug naar het huis om de rest van de middag met Teddy te spelen.

Rond een uur of vijf kwamen Ginny en Andromeda in een zeer vrolijke bui en een groot aantal tassen terug. Tijdens het eten vertelde de dames Harry uitgebreid over van alles dat ze gekocht hadden, vaak door het bewuste voorwerp of kledingstuk uit de tas te halen. Het viel Harry echter op dat één tas niet geopend werd, toen hij ernaar vroeg bloosde Ginny en zei: 'Niks bijzonders.'

Andromeda sprak rustiger en zelfs geloofwaardiger toen ze zei; 'je verjaardagscadeau.' Ginny en Andromeda wisselde een blik uit en Harry wist niet wat hij ervan moest denken. Het enige wat hij wel wist was dat er iets heel speciaals in die tas moest zitten als ze er zo mysterieus over deden.

'Wat zullen we straks gaan doen?' Vroeg Ginny om snel van onderwerp te veranderen.

'Knalpoker, dat kunnen we met zijn drieën spelen.'

'Daar wordt Teddy wakker van,' protesteerde Andromeda.

'We kunnen langs de rivier lopen,' zei Harry.

'Gaan jullie dan maar dan pas ik wel op Teddy,' zei Andromeda.

'Weet je dat zeker,' vroeg Ginny.

'Ja, ik heb Knijster en Trijntje nog om mij gezelschap te houden.' Was haar antwoord.

Harry en Ginny keken nog een laatste keer naar Andromeda voor ze naar buiten liepen richting de rivier. Met een kaart in de hand zochten ze de weg uiteindelijk kwamen ze bij de rivier uit, alleen was het niet de romantische kade die Harry altijd op de plaatjes gezien had. Ze hadden waarschijnlijk voor een verkeerde kade gekozen want die waar ze zich bevonden bestond grotendeels uit beton, en er waren een aantal paaltjes die vermoedelijk gebruikt werden om schepen mee vast te leggen. Ginny ging op een van de paaltjes zitten, terwijl Harry naar de voorbij stromende rivier keek. 'Harry,' zei Ginny nadat ze een paar minuten in stilte gezeten hadden. 'Komt alles goed denk je?' Vroeg ze onzeker.

Harry keek haar aan. 'Tuurlijk Marten is dood, zijn volgers zijn verslagen, wat kan er nog mis gaan?'

'Wat kan er nog mis gaan,' herhaalde Ginny waarna ze weer naar het stromende water van de rivier keken.

Nadat ze even zo gezeten hadden vroeg Harry; 'hoe kom je er eigenlijk bij?'

'Nou vanmiddag, hoorde ik het een jongetje tegen zijn moeder vragen. Zij gaf hem ook een bevestiging dat het goed kwam, maar met zo weinig overtuiging dat ik zelf ook ging twijfelen.'

Harry sloeg een arm om haar heen, en hield haar dicht tegen zich aan. 'Ginny, ik ben bij je en laat je nooit meer gaan. Samen kunnen we alles aan,' vertelde hij haar. Ginny keek Harry twijfelend aan, maar blijkbaar straalde hij genoeg vertrouwen uit om haar hem te laten geloven.

Vervolgens stond Ginny op. 'Kom laten we ergens anders heen gaan deze plaats is deprimerend,' zei ze tegelijkertijd.

Samen liepen ze daarna nog een rondje, Ginny wou hem het tovenaarscafé waar ze die middag met Andromeda was geweest laten zien. Harry twijfelde en vertelde dat hij geen zin had om nagekeken te worden, uiteindelijk wist Ginny hem over te halen door hem een boterbier te beloven. Zodra hij echter binnen stond begon hij spijt te krijgen dat hij zich had laten overhalen, er was maar 1 tafel in de hele ruimte die niet naar hem keek. Het werd bezet door 2 ouders en hun elfjarige dochter, Het zilverblonde haar van de mensen kwam Harry bekend voor. 'Monsieur Delacour,' vroeg Harry. De familie draaide zich nu pas om, het was inderdaad de Delacour familie.

'Arry,' kraaide mevrouw Delacour uit. Waarna ze op hun af liep en hem een knuffel gaf. 'Inny, ulli zijn samen, oui.' Zei mevrouw Delacour terwijl ze Ginny begroette. Gabrielle keek ongemakkelijk naar Harry en Ginny, terwijl het stel erbij kwam zitten. Lang bleven ze niet praten, zowel Harry als Ginny voelde zich ongemakkelijk van de jaloerse blikken die de jonge Gabrielle wierp. Dus gingen ze naar dat ene beloofde boterbiertje weer terug naar Andromeda en Teddy, waar ze de rest van de avond bleven.

Woensdagmorgen stonden ze weer vroeg op, gisteravond was al besloten waar in de stad ze die dag heen zouden gaan. Andromeda liet hun al de mooie plekjes zien die zij zich uit haar jeugd kon herinneren. Ze wees Ginny en Harry een romantisch restaurant, 'voor als jullie een keer met zijn tweeën zijn,' zei ze met een knipoog.

Donderdag wisten Ginny en Andromeda Harry over te halen om mee te gaan naar het tovenaarsgedeelte van de catacomben. 'Morgen vertrekken we toch en kunnen ze ons niet meer lastig vallen. In ieder geval niet de Franse pers,' zei Ginny.

Het was echt net als de Wegisweg, gezellig druk, het had zelfs die ontspannen sfeer die Harry herinnerde van zijn eerste keer in de Wegisweg. Ze liepen dan ook terug met vele pakjes voor de kleine Teddy, Harry kocht bijna alles wat die kleine vastpakte. Ginny en Andromeda keken hoofdschuddend toe, zelfs de vele fans en toegestroomde pers leken Harry's dag niet te verzieken. Die avond maakte Knijster en Trijntje niet alleen hun meest uitgebreide maaltijd tot nu toe maar werden door Harry en Teddy spelend doorgebracht. Andromeda en Ginny keken liefdevol toe, terwijl ze de jongens in hun leven bespraken. Zij hadden elkaar die week goed leren kennen en elkaar ook waarderen.

Vrijdag werd er uitgeslapen, Knijster en Trijntje hielden Teddy stil dat de rest er geen last van had. Ze serveerden een zeer uitgebreide brunch die niet alleen uit een typisch Engels ontbijt bestond maar ook ontbijtgerechten die men op het continent at zoals stokbrood, croissants, yoghurt, fruit, Jam, allerlei vis en vleeswaren voor op het brood, ze hadden zelfs verschillende spullen voor door de yoghurt. Iedereen was verbaasd over hoe uitgebreid de brunch was, Ginny zei zelfs: 'Dit zou zelfs mijn hele familie kunnen voeren.'

'Weet je dat zeker?' Vroeg Harry, terwijl hij dacht hoeveel haar broers meestal aten.

'Voor een ontbijt, ja hoor alleen niet iedereen kan alles eten.' Zei Ginny die blijkbaar niet dacht dat het voldoende zou zijn voor een brunch.

Na het eten begon iedereen met pakken. Vervolgens begon het afscheid en de bedankjes zowel door de mensen als door de huiselfen, die het fijn vonden zowel om weer eens mensen te hebben om voor te zorgen als om Andromeda weer te zien. Uiteindelijk brachten Knijster en Trijntje ze om een uurtje of drie richting het Nest, waar mevrouw Wemel blijkbaar een welkom terug etentje had georganiseerd. Iedereen die afgelopen zondag aanwezig was, was er nu ook weer. Harry werd nerveus met het zien van al Ginny's broers maar deed zijn best om vrolijk te kijken. Ginny echter leek te stralen en vertelde haar broers uitgebreid over Parijs en hoe vriendelijk Knijster was geworden. Ondanks Harry's zenuwen die minder werden zodra de broers beter leken om te gaan met zijn relatie met Ginny, werd het toch nog een gezellige avond. Uiteindelijk wist Ron hem zelfs op zijn gemak te stellen door hem te vertellen over de discussies die die week over hun werden gehouden binnen de hele familie. Iets dat Harry niet alleen interessant vond maar op sommige momenten in het verhaal zelfs grappig. Uiteindelijk ging hij moe en tevreden naar bed, terwijl hij terugdacht aan de geweldige week in Parijs die ze hadden gehad.