Eerst en vooral: Sorry dat het zo lang geduurd heeft!

Jade: Dank je wel voor je review! Ik ben het met je eens wat dat stukje over Coreena's krachten betreft. Als ik mijn verhaal herschrijf, pas ik het zeker aan =)

Luutje: Dank je wel voor alle reviews! Fijn om te horen dat je het leuk vindt ^^

Hoofdstuk Dertien

Er spookten heel wat vragen door mijn hoofd na het lezen van dat artikel, maar de eerste die ik stelde was allicht niet de meest voor de hand liggende.

'Schouwershoofdkwartier?' zei ik aarzelend en ik richtte mijn blauwe ogen op Lily's vader. Harry was druk in de weer met zijn mantel en stond ogenschijnlijk op het punt te vertrekken.

'Ginny zal het uitleggen, Coreena,' zei hij terwijl hij zijn vrouw snel op de wang kuste alvorens naar de gang te lopen. Hij zwaaide nog even en trok de deur toen achter zich dicht.

Ginny keek me even aan, vouwde toen de krant op die ze nog steeds in haar handen hield en wenkte me. 'Kom, laten we even gaan zitten.'

Iedereen nam weer plaats op de bank. Loena had nog niet gevraagd wat er aan de hand was en leek gewoon geduldig de hele situatie af te wachten. Haar blanke handen lagen gevouwen in haar schoot.

Lily nam plaats naast mij en Ginny plofte neer naast Loena. Er viel even een stilte.

'Het Schouwershoofdkwartier in een afdeling van het ministerie,' begon Ginny. 'Ze houden zich bezig met het oplossen van misdaden en het opsporen van misdadigers en dat soort zaken.'

'Een soort magische politie dus?' vroeg ik.

Ik zag even een blik van verwarring in Ginny's bruine ogen, maar Lily knikte bevestigend.

'Ja, politie. Ik herinner me dat papa ze zo noemde,' antwoordde ze nadenkend.

'Maar Harry staat aan het hoofd van de Schouwers?'

Ginny knikte met een vage glimlach om haar lippen. Ze kon niet helemaal verbergen dat dat haar trots maakte, maar ik veronderstelde dat het dan ook een erg belangrijke positie was die haar echtgenoot bekleedde.

Ik hoorde hoe de deur van de zitkamer werd geopend. 'Goedemorgen', klonk het vanuit de deuropening. Nieuwsgierig keek ik om, want ik herkende de stem niet.

Hoewel ik de jongeman die de kamer kwam binnen lopen nog nooit had gezien, was het niet moeilijk te raden wie hij was. Hij leek sprekend op zijn vader. Zijn groene ogen keken de kamer rond en bleven even hangen op mijn gezicht. Hij glimlachte vriendelijk en kwam naar me toe.

'Hoi, ik ben Albus,' zei hij terwijl hij me de hand schudde. 'Jij bent vast Coreena? Je sliep al toen ik gisteren thuis kwam.'

'Hoi,' antwoordde ik en vooraleer ik nog wat anders kon zeggen werd de deur van de zitkamer opnieuw geopend en kwam een jonge vrouw de kamer binnen wandelen. Ze had kastanjebruine haren en een gebruinde huid. Ik schatte haar amper twee jaar ouder dan ik.

'Elizabeth,' stelde ze zichzelf voor toen ze merkte dat ik naar haar keek. 'Ik ben Albus' vriendin.'

Ik knikte en noemde mijn eigen naam als antwoord.

'Waarom kijkt iedereen zo bedroefd? Jullie hebben toch vakantie,' merkte Lily's broer op en hij nam plaats naast zijn moeder en Loena. Elizabeth liep naar de keuken en mompelde iets over ontbijt maken. Ik zag even een glimlach in Albus ogen verschijnen toen hij haar nakeek.

Ginny reikte haar zoon de krant aan en wachtte toen enkele tellen om zijn reactie te peilen. Albus' ogen versmalden zich en hij hield de krant zo krampachtig vast dat die dreigde te scheuren.

'Dit is niet goed… Echt niet goed…'

Ginny knikte somber. 'Het is afschuwelijk. Ze was amper negen jaar oud.'

'Dat baart me ernstige zorgen… Ik zou meer moeten te weten kunnen komen over de precieze doodsoorzaak van dat arme meisje.'

Nu keek Ginny echt ongerust. 'Waarom moet jij er meer over te weten komen? Het is een zaak voor de Schouwers. Je vader is ermee bezig.'

Albus antwoordde niet meteen en staarde enkele minuten peinzend voor zich uit. Ik vroeg me af wat er in zijn hoofd omging, en in de hoofden van de anderen, want mijn eigen gedachten waren een grote chaos. Ik was nog steeds met verwondering vervuld vanwege de hereniging met mijn toverkracht, maar het leek erg ongepast om me nu gelukkig te voelen.

'Het kan geen toeval zijn,' zei Albus uiteindelijk zacht. 'Het meisje is negen en een heks. Ze spreken over fysiek geweld… Ik moet het nakijken, want als ik het bij het rechte eind heb…'

En hij verspilde geen tijd meer aan verdere uitleg. Net als zijn vader stond hij op en liep naar de deur. Ik stelde me voor hoe hij naar buiten liep en daar in het niets zou verdwijnen.

'Waar gaat hij heen?' verbrak ik als eerste de stilte.

Lily zuchtte en sloeg haar bruine ogen ten hemel. 'Zo is hij altijd,' zei ze geërgerd. 'Hij denkt aan iets en dan moet hij het meteen gaan controleren. Waarschijnlijk gaat hij wat nakijken in de bibliotheek van zijn school. Of anders gaat hij langs bij een van zijn medestudenten.'

'Wat studeert hij dan?' vroeg ik geïnteresseerd.

'Hij volgt een opleiding tot Verbloemist. Dat is de meest bizarre studie ooit, dus vraag maar niets. Niemand begrijpt er iets van.'

Het duurde enkele seconden vooraleer ik besefte dat ze dat laatste gemeend had. Ik keek haar nog even verbaasd aan, maar wendde uiteindelijk mijn blik af.

'Maar daar hadden we het niet over, ' zei Ginny kordaat. 'We moeten beslissen wat er nu gaat gebeuren.' Ze richtte haar bruine ogen op mij en keek me afwachtend aan.

Ik voelde me plotseling heel erg klein. Wat viel er nog te beslissen? Het leek erop dat alle beslissingen al gemaakt waren zonder mijn toestemming. Mijn moeder was verdwenen en ik bevond me in een nieuwe wereld. Ik kon me niet inbeelden welke keuze ik nu nog had.

Loena leek te begrijpen hoe ik me voelde. Ze glimlachte geruststellend en nam het woord: 'Nu je een heks bent behoor je tot onze gemeenschap, Coreena. De meeste jonge heksen en tovenaars gaan naar Zweinstein om daar te leren hoe ze hun magische krachten moeten gebruiken. Jij bent eigenlijk al te oud, maar ik denk dat het voor jou het beste is als je toch gaat. Op die manier kan je de basis leren en raak je gewend aan de magische wereld.'

Ik herinnerde me dat Harry het over die school had gehad. Ik kon me echter nauwelijks voorstellen wat voor dingen ze je daar dan leerden, en nu kreeg ik een plaatsje op die magische school aangeboden. Voor het eerst sinds dagen dacht ik aan mijn eigen studie. Ik zou in september starten aan mijn tweede jaar geschiedenis aan de universiteit. Dat leek opeens iets uit een ander leven.

'Ik… Ja, ik denk dat dat het beste is,' mompelde ik uiteindelijk. 'Kan dat zomaar?'

Ginny knikte bevestigend. 'Het schoolhoofd is een oude bekende van ons. Ik praat wel met haar.'

Alles leek zo eenvoudig te zijn. Te eenvoudig. 'Heb ik toestemming nodig van mijn moeder?'

Iedereen keek me een beetje verbaasd aan. 'Nee, hoor,' zei Ginny uiteindelijk.

'Waar is je vader eigenlijk?' vroeg Lily opeens, alsof die vraag haar nu pas te binnen schoot.

Heel even voelde ik een steek van verdriet. Het bekende gevoel wanneer mijn vader ter sprake kwam. Ik kon het echter snel van me afzetten. 'Hij is gestorven toen ik vijftien was.'

Er viel een stilte. Lily legde even haar hand op mijn arm en fluisterde dat het haar speet. Ginny en Loena keken me met mededogen aan. 'Dat vind ik heel erg om te horen, Coreena,' zei Loena zacht.

'Dank je,' antwoordde ik enkel en ik dacht terug aan de dag waarop het gebeurd was. Ik kon me nog elk onbeduidend detail herinneren van die ene dag, alsof mijn geheugen weigerde het me te laten vergeten. Maar misschien wilde ik het wel niet vergeten. Misschien was het beter zo.