Tweede update vandaag!

Hoofdstuk 14 Verzorging van Fabeldieren

POV Emma

Emma liep alleen naar Hagrids huisje, voor Verzorging van Fabeldieren. Er werd op haar schouder getikt.

Emma stopte met lopen, en draaide zich om. "Hoi." zei William. Emma glimlachte. "Hoi!" Samen liepen ze verder. "Ik wist niet dat je ook Verzorging van Fabeldieren deed!" zei Emma.

William glimlachte geheimzinnig. "Er zijn zoveel dingen van me die je niet weet." Emma keek hem vragend aan. Hij deed erg vaag…

Ze kwamen aan bij Hagrid, en er was verder niemand, behalve Muil en Scheurbek. "Hallo Hagrid!" zei Emma tegen Hagrid. Muil sprong tegen haar op. "Hallo Emma, alles kits?" "Het gaat goed hoor, Hagrid." "Kommen Harry, Ron en Hermelien eran? Dan ken ik beginnen."

Emma keek Hagrid wat ongemakkelijk aan. "Ze… ze komen niet." Hagrid keek haar verbaast aan. Emma keek naar William. "Eh Hagrid, zijn William en ik de enigen die dan dit vak doen?" vroeg Emma. Hagrid knikte verbluft. Emma keek verbaast naar William. "Nou, dan zijn we met z'n tweetjes." Zei William glimlachend. Emma kon het niet laten om terug te glimlachen.

"Nou, eh," Hagrid keek nog een keer om zich heen. "dan kenne we beginnen. Ik heb iets hartstikke leuks voor jullie!" begon Hagrid enthousiast. "Kom mee!"

William en Emma liepen achter Hagrid en Muil aan.

Ze liepen richting het meer. Emma keek wantrouwig naar het water. Gaat de les over de Reuzeninktvis? Ze wilde niet het water in…

Er hingen witte wolken boven het meer. Tenminste, dat dacht Emma.

Hagrid klapte in zijn handen, en de wolken kwamen langzaam naar hen toe. Toen Emma beter keek, zag ze dat het witte paarden met vleugels waren. Ze liepen op het water, en keken haar en William nieuwsgierig aan.

"Dit is Vliegertje." zei Hagrid, en hij wees het dichtstbijzijnde gevleugelde paard aan. "Weet een van jullie wat dit is?" Emma en William staken hun hand op, maar Emma was sneller. "Een Pegasus!" zei ze, terwijl ze nog steeds naar het dier keek. "Goed zo. Tien punten voor Griffoendor." zei Hagrid vrolijk. William glimlachte naar haar.

"Weten jullie wat ze eten?" vroeg Hagrid. William en Emma staken hun hand op. "Ja, eh…" "William, meneer, William Right." "Oké, William." "Ze eten vooral groenten, maar ze kunnen ook vlees eten in geval van verdediging, dan eten ze de bedreiger op."

Hagrid knikte, het was duidelijk te zien dat hij blij was met de twee goede leerlingen. "Heel goed! Tien punten voor Griffoendor."

Hij liep naar een bankje toe, en pakte een kist die ernaast stond. Toen hij weer naast hen stond, zette hij de kist weer neer, en deed het open. Het zat vol sla. "Jullie mogen Vliegertje verzorgen," zei Hagrid. "mar als jullie weten hoe jullie hem hierheen lokken. Wie van jullie gaat dat doen?" Emma keek William aan, en hij keek terug. Dan doe ik het wel. Maar hoe doe je dat ook al weer? Dacht Emma. Ze keek naar het mooie paard, dat op een afstandje vanaf het water naar haar keek.

Achter Vliegertje stonden vijf andere gevleugelde paarden, die rustig water aan het drinken waren, of heen en weer liepen. Emma had ze hier nog nooit gezien. Maar ze was ook niet vaak aan deze kant van het meer geweest. Ze had wel eens rondjes gelopen, maar dan had ze niet echt aandacht aan het meer besteed.

Er schoot Emma wat te binnen. Ze had de bladzijde met de Pegasus gelezen! Er stond in het boek dat je een melodietje moest fluiten, of neuriën. Het was een vier tonig deuntje, maar van de noten in het boek wist Emma geen raad. Ze had het aan haar vader gevraagd, die het na een tijdje gevloten had. Emma had het zo vaak gevloten, dat ze het nu uit haar hoofd wist. Je moet het dier aan blijven kijken, zonder oogcontact te verliezen en te knipperen, anders loopt de Pegasus weg, of blijft het staan.

Emma keek naar Vliegertje, en begon te fluiten. Vliegertje keek eerst even verbaast naar haar, en liep daarna langzaam naar haar toe. De andere paarden staarden haar aan, maar deden verder niets, maar Emma keek alleen maar naar Vliegertje.

Ze knipperde met haar ogen, toen Vliegertje tegenover haar op het vaste land stond. Ze boog even, en keek op. Vliegertje boog terug en liep dichter naar haar toe. " 't Zijn lieve beesies, en ze houwe van aandacht en geaaid worden." Zei Hagrid, en hij knikte bemoedigend naar Emma. Vliegertjes neus raakte Emma's hand aan, en ze aaide zijn neus. De ogen van het dier keken haar blij aan. Met haar andere hand aaide Emma over zijn voorhoofd. "Goed zo, Emma!" zei Hagrid enthousiast.

Samen met William verzorgde Emma Vliegertje. Het was een leuke les. William kon goed met Vliegertje omgaan, en dat vond Emma wel leuk.

"En Hagrid, hoe gaat het met Groemp en je dieren?" vroeg Emma, terwijl ze Vliegertje borstelde. "Met Groemp gaat 't goed!" zei Hagrid glimlachend. "Hij ken al veel beter praten!" Hij trok een droevig gezicht. "Maar met Aragog gaat 't niet zo goed." "Wat is er dan?" vroeg Emma verbaasd. "Hij is ziek." Hagrid begon hard te huilen. Emma liep naar Hagrid toe, en legde haar hand troostend op zijn grote schouder. "Volgens mijn leg ie op sterven... hij werd van de zomer ziek en hij wordt maar niet beter... ik weet niet wat ik aanmot als ie... als ie... we kennen mekaar al zo lang..." Emma keek naar William, die verbaast naar haar keek. "Aragog is zijn Acromantula, en hij is erg gehecht aan hem." Legde Emma uit. William knikte begrijpend. "Kan ik…" ze keek naar William, die knikte. "Kunnen wij iets voor je doen?" Hagrid keek hen met een betraand gezicht aan. "Ik denk het niet, Aragogs familie... nou, die doen een beetje raar nou ie ziek is... ze zijn een tikkie ongedurig..." Emma knikte begrijpend. Ze snapte het wel. Ze had de verhalen van Skye en Sjors gehoord in haar en Skye's tweede jaar, en alle spinnen vielen aan op Aragogs bevel. Ze rilde, en ze snapte wel dat Hagrid er alleen heen moest gaan. Waar ze stiekem ook wel bij over was, want ze wilde er liever niet heen.

Aan het einde van de les, kriebelde Emma Vliegertje nog even. Ze namen afscheid van Hagrid, en liepen samen naar de volgende les.