20:33 Steve

Als we aankomen stapt Tony snel van de motor en geeft JARVIS opdracht hem zijn pak uit te trekken. Ik draai me om om de man wat privacy te geven en zet de motor uit en op het standaard.

Ik hoor Tony achter me vloeken, waarschijnlijk om iets dat met zijn pak niet lukt maar als ik me omdraai zie ik dat hij al weer in zijn gewone kleding staat. Ik wil iets zeggen maar tegelijkertijd doet Tony zijn mond open.

Ik sluit de mijne weer en wacht op wat hij gaat zeggen, hij lijkt hetzelfde te doen en zodra ik alsnog iets wil gaan zeggen praten we door elkaar heen. Tony begint uiteindelijk met praten; 'so, uhm,' begint hij, 'about the kiss, what are we going to do?' hij begint sneller te praten; 'cause I get it if you don't know what to do, but I… I really like you, and I think it would be a shame if we didn't get the chance to do this right, and I just think that we would be cool together, and… I don't know, maybe you think so too?' ik ben stil maar binnen in mij begint een stemmetje te zingen, ik schrik op uit mijn gedachten als Tony zijn zin oppakt, 'so, maybe we should just go in, and tell the others that we are together, I mean, IF we are together…' hij stopt met praten, ik denk na over wat hij zei, ik weet het niet zeker, ik twijfel, ik begin met praten eigenlijk zonder dat ik daar zelf controle over heb. 'yes, but only if,' ik hakkel een beetje, 'only if you don't leave me for the first hot girl you meet.' Ik wil eigenlijk meteen mijn woorden terugnemen, maar ik kan de tijd niet terugspoelen, want als dat zo was…

Tony begint te lachen. Ik raak in paniek. Hij lacht harder en harder en ik raak meer en meer ervan overtuigd dat ik een stomme fout begaan ben. Ik zit tegen het randje van huilen als er iets in de lach van Tony veranderd, ik kijk op.

Tony zet een stap naar me toe en voor ik het weet knuffelen we, dan zegt hij, op de meest geruststellende en liefhebbende toon die ik ooit iemand heb horen gebruiken; 'of course not, how could i leave my super-soldier' in een klap zijn alle twijfels die ik had verdwenen, ik glimlach bijna maniakaal, puur van opluchting 'Let's go to that party of yours.' Zeg ik. 'Oh! But I told everyone to bring a date, and we don't have one.' Ik hoor de lach in zijn stem en rol met mijn ogen 'Do you want to be my date, Anthony Stark?' zeg ik, zo serieus mogelijk 'Yes i do, Steven Rogers.' Antwoord hij.

We breken los uit elkaars omarming en lopen naar de lift deuren, hand in hand.